«Lzzy Hale: H Μεγάλη Rock φωνή της δεκαετίας είναι θηλυκή», του Νάσου Καββαθά

Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

jokersbonus@yahoo.com

Lzzy: Η Rock Diva του σήμερα

H Lzzy Hale δεν είναι μόνο «φωνάρα» ανυπέρβλητη. Παιδί από μουσική οικογένεια, ξεκίνησε η ίδια την μπάντα της, τους Halestorm, με τον αδερφό της στα τύμπανα, (μπάσο τα πρώτα χρόνια έπαιζε ο πατέρας, μάνατζερ η μητέρα ως και σήμερα). Η ίδια η Lzzy γράφει τα τραγούδια, παίζει keyboards και κιθάρα. Τα αδέρφια Hale ξεκίνησαν από παιδιά να ηχογραφούν αλλά και να παίζουν ζωντανά, εντατικά, από το 1997 (υπάρχουν videos στο youtube όπου μπορείς να δεις την εξέλιξη στην πορεία των χρόνων, από τότε ως σήμερα).

She’s the Real Deal, δεν είναι κανένα από αυτά τα σαχλά κοριτσάκια που ψωνίζονται με talent shows που ακόμη και να τα κερδίσουν, θα ξεχαστούν μέχρι την επόμενη σεζόν, τραγουδώντας «χιτς», που επίσης θα ξεχαστούν μέχρι την επόμενη σεζόν.

Tο 2009 με το ντεμπούτο album τους «Halestorm» και singles όπως τα εκπληκτικά «It’s not you» (δείτε την να το τραγουδάει live, acoustic σε μια πρωϊνή (!) ραδιοφωνική εκπομπή) και «I get off» (το καλύτερο melodic hard rock κομμάτι της προηγούμενης δεκαετίας;) έγινε το μπαμ.

Εν συντομία θα σας πω ότι μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει κι άλλα Halestorm albums, με δυνατά singles, όπως το «I miss the misery» (2012) ή το «Here’s to u», αλλά και με συλλογές διασκευών (βλ.: «Still of the night, «Straight to the heart»). Γενικά, η εταιρία τους κι οι μάνατζερς τους φαίνεται να ψιλο-καταλαβαίνουν τι έχουν στα χέρια τους, έτσι η Lzzy είναι περιζήτητη ως vocalist και σε πολλά άλλα μουσικά projects.

«Vicious»: Το νέο άλμπουμ

Τake it from me: η Lzzy είναι κορυφαία Rock φωνή, ανεξαρτήτως είδους και φύλου, μεν, αλλά  αυτό που έχει σημασία είναι το υλικό, τα τραγούδια. Στις 27 Ιουλίου 2018 βγαίνει το νέο άλμπουμ «Vicious» και απ’ ότι κομμάτια έχω ακούσει μέχρι στιγμής: υπάρχει καλή πιθανότητα το νέο άλμπουμ να είναι απ’ τα καλύτερά τους. Το νέο single «Uncomfortable» έχει εξασφαλισμένη θέση στο songlist των συναυλιών τους και σε κάποιο μελλοντικό «Best of Halestorm».

Στον ευρύτερο χώρο του Hard Rock οι Halestorm κάνουν νούμερα που ελάχιστες σημερινές μπάντες του είδους αγγίζουν. Το ισχυρό χαρτί τους είναι η live δυναμική τους με αυτή τη μοναδική powerhouse frontwoman. Ναι, γυναικείες φιγούρες σαφώς και έχουν υπάρξει, (Pat Benatar, Joan Jett, Lita Ford), αλλά θεωρώ ότι η Lzzy έχει το potential να ανεβάσει κι άλλο τον πήχυ. Μιλώντας πάντα για Hard’n’Heavy, αφού σε άλλα, ψευδο-μουσικά παρακλάδια υπάρχουν αυτές οι διαφημισμένες γυναικείες παρουσίες που η ανώτερη μουσική τους αξία είναι η ικανότητα παλινδρομικής κίνησης των χοντρο-οπισθίων τους στην ταχύτητα του ήχου.

Παρατηρήστε το: όποτε η παρουσιάστρια κάποιου δελτίου ειδήσεων πει: «και τώρα μια είδηση από τον καλλιτεχνικό χώρο», θα πρόκειται για κάποια σέξυ φωτογράφηση κ.ο.κ.. Η πιο πρόσφατη «καλλιτεχνική είδηση» που θυμάμαι σε δελτίο ειδήσεων είναι: η Rihanna να τρίβει τον κώλο της στον καβάλο ενός ράπερ, επί σκηνής.

Συνήθως, λοιπόν, πρόκειται για υπερφουσκωμένες, κρεβατωμένες, ατάλαντες, από την Madonna μέχρι την κάθε Rihanna, J.Lo, Katie Perry π.χ. και άλλες βιζιτούδες που πλασάρονται σαν ποπ είδωλα. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει με τέτοιο τρόπο την Lzzy, την αυτοδημιούργητη… σεβασμό!

Αναφέροντας άλλες σημαντικές γυναικείες rock περσόνες, πρέπει να αναφέρω: α) την χαρισματική Leslie Hunt των District 97 που αυτές τις μέρες τελειώνουν τη μίξη του νέου τους δίσκου. β) την αδικημένη, υπερταλαντούχα Julian Regan των λησμονημένων «All About Eve», και βέβαια: γ) τις υπέροχες «The Bangles», που συνεχίζουν να παίζουν και να γοητεύουν. Σύντομα θα γράψω κάτι εδώ, στο InΤown Post, για όλες.

«Are you ready for some Female Fronted Madness;»

Aξίζει να έχετε τον νου σας για την πληθωρική Lzzy, είναι στην άνοδο της πορείας της και έχει όλες τις πιθανότητες να γίνει household name. Ένα άλλο ωραίο στοιχείο είναι, ότι οι Halestorm περιοδεύουν σχεδόν πάντα μαζί με άλλες female fronted μπάντες όπως οι «The Pretty Reckless» (που επίσης γεμίζουν γήπεδα) ή, βεβαίως βεβαίως, με την Joan Jett.

Οι Halestorm και οι Pretty Reckless είναι δύο από τις πολλές σημερινές female fronted Rock-Hard Rock-Heavy μπάντες που γεμίζουν στάδια. Έχουν και σαφώς μεγαλύτερα ποσοστά θηλυκών παρουσιών στο κοινό.

Κι αυτά δε γίνονται μόνο στην Αμερική ή την Ευρώπη. Η Ασία ήδη εξάγει τα δικά της female fronted rock «προϊόντα», όπως οι εκκεντρικές «Baby Metal» και ένα ολόκληρο νέο female based breed από μπάντες που εκκολάπτεται εκεί, στην Άπω Ανατολή. Κάποιες απ’ αυτές τις μπάντες απαρτίζονται από βιρτουόζες γυναίκες μουσικούς που παίρνουν τη θέση που δικαιούνται. Ποιος ξέρει, ίσως σύντομα το «ευρύ κοινό» να βαρεθεί τις βλακείες που ακούει από dj’s και rappers – δεν είναι καν μουσική όλα αυτά – και να στραφεί (ξανά) στο αληθινό πράγμα που κανένα μηχάνημα δεν πρόκειται να προσομοιώσει: Αληθινή μουσική, τραγούδια, ταλέντο, ιδρώτα αληθινών ανθρώπων. Κι απ’ ότι φαίνεται, την ισορροπία θα τη φέρουν οι γυναίκες.

Δε θα μπορούσε να γίνει κι αλλιώς.

Και δε μιλάω μόνο για rock τώρα.

Ενώ οι αδαείς μάζες καταναλώνουν μουσικά σκατά, τα υπερπροβεβλημένα κόπρανα του σημερινού mainstream, αληθινά, living-breathing αριστουργήματα του ανθρώπινου είδους όπως η Esperanza Spalding εισφέρουν ομορφιά, αρμονία, αλήθεια. (Ναι, κατάλαβα, δεν τη γνωρίζετε την Esperanza – θα γράψω σύντομα, δείτε ένα βίντεο αρχικά).

Δείτε τη Lzzy: είναι ακόμα νέα σε ηλικία αλλά ήδη μετράει δεκαετίες στο παιχνίδι. Αν είναι η «καινούργια Joan Jett», τότε είναι μια πολύ βελτιωμένη έκδοση, πιο σπουδαγμένη, πιο sophisticated, μπορεί να κάνει ακόμη περισσότερα. Ανοίγοντας κι άλλο το δρόμο για τα επόμενα κορίτσια που θα εντυπωσιάσουν με το αληθινό μουσικό τους ταλέντο κι όχι talent-show crap. Όλοι έχετε δει viral videos με νεαρά αγόρια και κορίτσια να εκπλήσσουν με το αληθινό – επαναλαμβάνω – αληθινό μουσικό τους ταλέντο, παίζοντας κιθάρες, ντραμς ή άλλο instrument, τραγουδώντας. Είναι σίγουρο ότι αυτά τα λαμπρά νέα πλάσματα θα φέρουν κι άλλο φως, όπως η χαρισματική Lzzy και η υπέροχη Esperanza που ξεκίνησαν ως child prodigies.

Υ/γ.: Πρέπει να αναφέρω, (και αξίζει να αναζητήσετε) και κάποιες άλλες σημαντικές γυναίκες του παρελθόντος και του παρόντος του σκληρού ήχου. Από τις πρωτάρες «Runaways» και «Girlschool», τις «Vixen», τις αδικημένες «Phantom Blue», (όλες αυτές είναι μπάντες με μόνο γυναικεία μέλη). Κι όση ώρα γράφω σα να αναδύονται κι άλλες, κι άλλες γυναίκες που όχι απλά έπαιξαν στα ίσα το υποτιθέμενο «αντρικό σπορ», αλλά βελτιώσανε πολλά με το αληθινά σπουδαίο ταλέντο τους, όπως η απίστευτη Kate Bush π.χ.  Όπως είπα, θα μιλήσουμε ξανά για τις rock ladies που δικαιούνται περαιτέρω αναγνώρισης αλλά και για τις σημερινές ταλαντούχες που θα φέρουν ισορροπία στα ποσοστά.