fbpx

Guthrie Govan & Yiorgos Fakanas Group Live at ΑΘΗΝΑ Live, Κυριακή 21 Ιανουαρίου 2018. Γράφει ο Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

jokersbonus@yahoo.com

Έχει περάσει πάνω από μήνας από τη συναυλία αυτή – η συγγραφή αυτού του άρθρου συνέπεσε με τα ‘μεταβατικά’ μας, εδώ, στο Intown Post κι έμεινε ‘ανέκδοτο’. Πρόκειται περισσότερο για έκθεση ιδεών με άξονα μια συναυλία παρά για μια συνηθισμένη κριτική μιας συναυλίας. Αντί λοιπόν να αφεθεί στη λήθη, κάτι στο νεύρο του κειμένου αυτού, κάτι στον ηλεκτρισμό του, το ξαναζωντάνεψε μ’ έναν κεραυνό μια νύχτα καταιγίδας στον πάγκο του Δρ.Φρανκενστ.. Χμ.. Ας σοβαρευτούμε. Καλή διασκέδαση.   

 Guthrie Govan: Σκίτσο του Νάσου Καββαθά

H βλακεία είναι η νέα εξυπνάδα. Τα σκατά είναι ο νέος χρυσός. Η αταλαντοσύνη είναι το νέο ταλέντο κ.ο.κ.  It’s the new way. Το βλέπεις παντού γύρω, ακόμη και στις κολώνες, στους δρόμους, στις αφίσες με λαϊκούς και έντεχνους σκύλους και σκύλες που σφετερίζονται τις θέσεις, που δικαιωματικά ανήκουν σε αληθινούς καλλιτέχνες – σ’ έναν υποθετικό κόσμο με ορθό νου.

Ουτοπία.

 Εννιά στους δέκα «Έλληνες» θα «διασκεδάσουν» το Σαββατόβραδο, με καψούρικα σκουπίδια, σε κλαμπ ή σε πίστα. Βάρβαροι, γενίτσαροι. Νεοέλληνες τους λένε. Η πλειοψηφία.

Ένας από τους κορυφαίους ανά τον κόσμο κιθαρίστες, έπαιξε με μια ελληνική μπάντα. Fusion, Jazz-Rock. Απαιτητικές συνθέσεις και νότες. Το σετ περιείχε κυρίως κομμάτια του Γιώργου Φακανά, (της μπάντας του YFG, των παλιών Iskra κ.α.), μία διασκευή από Herbie Hancock κ.α.  

Από τις πρώτες νότες συνειδητοποίησες την πραγματικότητα: O Guthrie Govan είναι «τελειωμένος» παίχτης. World class. Και ωραίος, άνετος τύπος. Σ’ ένα drum solo πήρει την μπύρα του και κάθισε οκλαδόν επί σκηνής. Χαμογελαστός, ευγενικός, ταπεινόφρων και ντροπαλός σχεδόν, ήταν ο low-profile σταρ της βραδιάς με την αξία του, αβίαστα, ανεβάζοντας την ποιότητα του συνόλου με κάθε του νότα – κάτι που θα ήταν «αρπαχτή» ίσως για κάποιον άλλον, ο Guthrie το έκανε δικό του και προσέδωσε αξία, υψηλή τεχνική και αισθητική. Η ποιότητα του ήχου ήταν πολύ καλή, η μπάντα καλοδεμένη.  

Το κοινό βέβαια αποτελούταν, επίσης, από μουσικούς, κυρίως. Το γνώριμο breed. Σπουδαγμένοι απ’ τη μία, wannabe’s απ’ την άλλη, ψυχές εθελοντικά βουτηγμένες στο πουργατόριο κάμποσοί τους, σήμερα όμως ήταν γιορτή στη συναυλία: Δύο «ουτοπικές» ώρες ζωντανής fusion με «πρώτο σπαθί» έναν διεθνή master. Δε σε παίρνει όμως. Ο ευγενής, ταπεινόφρων Guthrie G. είναι όντως από άλλη “ζώνη”, eat your heart out.

Αν ζούσαμε σ’ έναν κόσμο -ή έστω: μια χώρα- με στοιχειώδες μυαλό, το occasion αυτό θα έπρεπε να αφορά πολύ περισσότερους. Ένας μουσικός κοινής, διεθνούς αποδοχής να συμπράττει με Έλληνες καλλιτέχνες παίζοντας ενδιαφέρουσα μουσική – κι όχι κάποιο καψουρόσκυλο κι οι βαρετές ηλιθιότητές του. Σύντομα θα έρθουν εδώ κι άλλοι δύο διεθνείς μάστορες της 6χορδης: ο πολύς Scott Henderson (Chick Corea Elektric Band, Tribal Tech κ.α.) τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο ο παλιός καλός μου φίλος Steve Vai… Repent!!!