fbpx

Ο Θανάσης Σκαργιώτης παρουσιάζει την δισκογραφική του δουλειά στον Σταυρό του Νότου plus

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Με τον τίτλο «Με του τρελού τα σύνεργα», ο Θανάσης Σκαργιώτης θα παρουσιάσει την πρώτη του δισκογραφική δουλειά την Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2019, στον Σταυρό του Νότου Plus.

Νέος τραγουδοποιός που είχε την τύχη να συναντηθεί με τον συνθέτη Γιώργο Ανδρέου, ο οποίος ανέλαβε την ενορχήστρωση και την επιμέλεια παραγωγής του πρώτου του προσωπικού album που κυκλοφορεί από την Minos EMI. 

Όλη αυτή η διαδρομή καταγράφεται σε μια σειρά από τραγούδια που αντλούν την ανάσα τους από την παράδοση αλλά και τον σύγχρονο ηλεκτρικό ήχο που είναι έντονα παρόντα σε κάθε ένα απ’ αυτά.

Τραγούδια που έχουν ήδη κυκλοφορήσει όπως τα  Μην Ξεγελαστείς,  Με του τρελού τα σύνεργα και  Σειρήνες, δίνουν μια σαφή εικόνα για το ύφος και την ερμηνευτική ικανότητα του Θανάση Σκαργιώτη.

Στην βραδιά παρουσίασης συμμετέχει η Ευτυχία Μητρίτσα.

Την βραδιά θα προλογίσουν ο συνθέτης Γιώργος Ανδρέου και ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης. 

Παίζουν οι μουσικοί:

Βασίλης Μαντούδης: Ακορντεόν

Κώστας Κιλάζογλου: Ηλεκτρική κιθάρα

Γιάννης Καραμανιώλας: Κοντραμπάσο

Αντώνης Βλάσσης: Κρουστά, τύμπανα

Θανάσης Σκαργιώτης: Τραγούδι, ακουστική κιθάρα

Eίσοδος ελεύθερη

Ώρα έναρξης: 21.30

Σταυρός του Νότου plus

Φραντζή 14, Νέος Κόσμος,

Τηλ: 210 9226975

 www.stn.gr

Η Χαριτίνη Πανοπούλου στη μουσική σκηνή Σφίγγα (Χορηγός Επικοινωνίας IntownPost.com)

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Μουσικό πρόγραμμα γεμάτο ζωντάνια και ρυθμό θα παρουσιάσει η Χαριτίνη Πανοπούλου την Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2019 στη μουσική σκηνή Σφίγγα.

Τραγούδια που αγαπά και αγαπάμε όλοι, περνώντας με το χρώμα της φωνής της από το jazz το swing και το ρετρό, στο έντεχνο και το παραδοσιακό τραγούδι.
Διασκευές γνωστών κομματιών με τον δικό της, ξεχωριστό τρόπο, με τον ήχο της κιθάρας της και την συνοδεία μιας εξαιρετικής μπάντας.

Με ρομαντισμό και δυναμισμό, με ευαισθησία αλλά και χιούμορ, μας συστήνει και τα δικά της τραγούδια σε στίχο και μουσική, ένα βήμα πριν την έκδοση της πρώτης της δισκογραφικής δουλειάς ως τραγουδοποιού.

Μαζί της οι μουσικοί Γιώργος Τσοκάνης (πλήκτρα), Μάριος Παπούλιας (βιολί, μπουζούκι, φλάουτο, κιθάρα), Κώστας Αρσένης (μπάσο) και Εύη Κανέλλου (κρουστά).

Μουσική Σκηνή Σφίγγα

Ακαδημίας και Ζωοδόχου Πηγής

(Είσοδος  στον πεζόδρομο Κιάφας 13)

Τηλ. Κρατήσεων: 211409619, 6987844845

sfigamusic@gmail.com

Ώρα έναρξης: 21.30

Είσοδος σε τραπέζι: 13€  (με μπύρα ή κρασί)

All about… 90’s rave!, της Μαρκέλλας Χρυσοστόμου

Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

markella_ch@windowslive.com

Όποιος με γνωρίζει λίγο καλύτερα, σίγουρα με έχει ακούσει κάποια στιγμή να ξεστομίζω αυτό που συνηθίζω να επαναλαμβάνω (μανιωδώς) εδώ και χρόνια: Πιστεύω πως γεννήθηκα σε εντελώς λάθος εποχή.

Ανέκαθεν αγαπούσα την eightίλα και την αθώα γραφικότητά της. Το αυθεντικό κιτς της εποχής μπλέκεται με την ανεμελιά και με απίθανες μουσικές, παρέα με τον δοξασμένο τότε Ziggy Stardust, τον νεοφερμένο Iggy Pop, αλλά και το ήδη επιτυχημένο Bohemian Rhapsody.

Όλα όσα έζησαν οι δικοί μου γονείς από πολύ κοντά και όλα όσα εγώ δεν πρόκειται ούτε στο ελάχιστο να “ακουμπήσω”, παρά μόνο μέσα από μία οθόνη ή ένα ηχείο.

Κάθε εποχή έχει τα δικά της, παρότι αυτό μοιάζει από τα χειρότερα cliché.

Η αλήθεια όμως, θέλοντας ή μη, κρύβεται στις πιο απλές διαπιστώσεις και είναι δεδομένο ότι η κάθε εποχή είχε πάντα (και θα έχει) τις δικές της προοπτικές, τις δικές της τάσεις, τα δικά της πρότυπα, αλλά και τις δικές της πρωτοτυπίες.

Κάπως έτσι λοιπόν, την ίδια ώρα που εγώ αναπολώ μια εποχή την οποία ούτε που έχω ζήσει, κάποιοι άλλοι αναπολούν τη δική τους εποχή νεότητας, λίγο μετά τα χρυσά και πολυφορεμένα 80’s.

Μια εποχή ενέργειας, μια εποχή ξέφρενων parties, αλλά και μια εποχή όπου το ecstasy (και όχι μόνο) έρεε άφθονο από τραπέζι σε τραπέζι και από χέρι σε χέρι.

Η επονομαζόμενη «εποχή του rave»

Κανείς δεν μου είχε αναλύσει κάτι σχετικό με τα τόσο αμφιλεγόμενα “rave parties” και ουδέποτε κανείς μου είχε μεταφέρει, μέχρι πρόσφατα, τόσο πιστά την εικόνα των τότε clubs. Ξέφρενες και ανεξέλεγκτες μαζώξεις, μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, έντονα συναισθήματα, αμηχανία, αδρεναλίνη, ασταμάτητος, αδιάκοπος χορός, άρτια συνδυασμένος με την πηγαία νεανική ενέργεια του τότε και την προσπάθεια εντυπωσιασμού.

Σήμερα θα ταξιδέψουμε μαζί σε μια εποχή λίγο διαφορετική, σε μια νεολαία κάπως αλλιώτικη και σε μια χρονική περίοδο που πιθανολογώ πως δεν υπήρχα, ούτε σαν ιδέα, στο early 90’s μυαλό της μητέρας μου.

 

Rave” μουσική & “raveparties

Ο όρος “rave” προέρχεται από το αγγλικό ρήμα rave που σημαίνει “παραληρώ”. Δεν εκφράζει ακριβώς ένα είδος μουσικής, αλλά μια κατάσταση όπου κυριαρχεί η δυνατή ηλεκτρονική μουσική και ο χορός. Στις αρχές της δεκαετίας του 90’, νέοι ηλικίας από 15 έως 30 ετών, αλλά και μερικές φορές μεγαλύτεροι, γνώριμοι πλέον με τον όρο “ravers” χόρευαν ασταμάτητα υπό τους EDM ήχους (Electronic Dance Music) που “πρόσταζε” η τότε διαφορετικότητα. Όσο ο καιρός περνούσε, ο όρος “rave” δεν έδωσε απλώς το όνομά του στη γενικότερη κατάσταση που χαρακτήριζε την εν λόγω κουλτούρα (χορός – μουσική – τρόπος ζωής), αλλά διαδέχθηκε και τη μουσική εκείνης της περιόδου.

Το συγκεκριμένο είδος ηλεκτρονικής μουσικής, στη γενικότερη κατηγοριοποίησή του, πρωτοεμφανίστηκε στην Αγγλία το 1989 σε εγκαταλελειμμένες αποθήκες του δρόμου, σε γκαράζ και σε διάφορους εξωτερικούς χώρους, όπου τα πάρτι γίνονταν παράνομα και χωρίς κάποια νόμιμη άδεια. Η τότε τάση της Βρετανικής εποχής πρωτοχτύπησε την πόρτα και στην Αθήνα το 1989, στο θρυλικό “Faz” στην πλατεία Μαβίλη.

Στο μέρος αυτό αρχικά σύχναζαν ελάχιστα άτομα ως θαμώνες, άτομα που φαίνεται να αναζητούσαν κάτι διαφορετικό και μια ριζοσπαστική αλλαγή από τις τετριμμένες Αθηναϊκές “πίστες” και τη μέχρι πρότινος διασκέδαση της εποχής. Η νέα τάση εξαπλώθηκε σύντομα, με ολοένα και περισσότερους θαμώνες να απολαμβάνουν το προσωνύμιο “raver”. Οι ηλικίες των ravers ξεκινούσαν από τα 15 έτη και όσο η μουσική αυτή τάση εισχωρούσε όλο και πιο βαθιά στη δεκαετία του 90’, τα ηλικιακά όρια αυξάνονταν. Συγκεκριμένα, σε μέρη όπου σύχναζαν ravers, η ηλικία δεν φαινόταν να παίζει και τόσο μεγάλο ρόλο.

Ήδη από την περίοδο της γέννησης μου έως τα τέλη του 97’, η τεχνολογία άρχιζε να ενδιαφέρει όλο και μεγαλύτερη μερίδα κοινού, εισβάλλοντας ολοένα και περισσότερο στα ελληνικά σπίτια. Με τη βοήθεια ηλεκτρονικών υπολογιστών οι νέοι μπορούσαν πλέον να φτιάξουν πολλούς καινούργιους και διαφορετικούς μουσικούς ήχους, με τον πειραματισμό να πλανάται διάχυτος στην ατμόσφαιρα. Όλοι ένιωθαν ότι θα άλλαζαν τον κόσμο.

Τα ακούσματα στα rave parties διαρκώς ανανεώνονταν, με μουσικές που αυτοπροσδιορίζονταν ως house, trance ή techno. Αξίζει να αναφέρουμε ότι τα πρώιμα αυτά είδη των 90’s αποτέλεσαν το έναυσμα για τα αρχικά στάδια της drum & bass, της hardcore, αλλά και γενικότερα όλης της EDM μουσικής και κουλτούρας όπως τις ξέρουμε σήμερα.

Faz της Πλατείας Μαβίλη

 

Rave places

Οι χώροι όπου η rave κουλτούρα συναντούσε τους “πιστούς” της ήταν μάλλον αρκετοί, με τον καιρό να φέρνει μαζί του όλο και περισσότερες αξιόλογες μουσικές ομάδες εγχώριων μουσικών παραγωγών, αλλά και djs (Cyberfunk, Magna, Τrancemedia)

Στο μεταξύ, ονόματα όπως Battery, Babes in Toyland, Umatic, +Soda, Decadance, αλλά και το πασίγνωστο “Άλσος” ήταν μόνο κάποια από τα διάσημα “rave places”, ωστόσο, οι raveάδες δεν φάνηκαν να περιορίζονται εκεί, με τα πάρτι τους να μεταφέρονται επιτυχώς και σε υπαίθριους χώρους και αποθήκες ανά την Ελλάδα.

Σε κορυφαίο μέρος rave συνάντησης εξελίχθηκαν τότε και τα Οινόφυτα, όπου στεγαζόταν η “Φάρμα”, μέρος αρχικά ανοιχτό για πολύ λίγους, αλλά στην πορεία για όλους τους “πιστούς” του τότε rave κινήματος.

 

Rave, μόδα και neon

Το κίνημα της rave μουσικής, όπως κάθε άλλο μουσικό κίνημα, επηρέασε ταυτόχρονα και τη μόδα της εποχής, η οποία έδειχνε πιο φιλική και πιο επιρρεπής στην παιδικότητα και τη φαντασία.

Υπήρχαν ακόμα και περιοδικά όπως το 01 και το Lemon που στις στήλες τους σχολίαζαν τη rave κοινότητα με διάφορα θέματα συνυφασμένα με μόδα, μουσική και κουλτούρα.

Σκοπός ήταν να ξεχωρίζεις από το πλήθος, ακόμα κι αν φορούσες neon χρώματα, φτερά και πούπουλα ή αν είχες ράστα στα μαλλιά, σε επίσης neon αποχρώσεις. Ιδρωμένα κορμιά με φωσφοριζέ ρούχα και λέιζερ λικνίζονται ατελείωτες ώρες στα decks.

Η νύχτα γίνεται μέρα εν ριπή οφθαλμού. Η αίσθηση του χρόνου χάνεται. Επαναλαμβανόμενοι ρυθμοί, ξέφρενος χορός, ψυχεδελικά fractals. Όλα ήταν επιτρεπτά για τη νύχτα που θα σε έβρισκε στο club να χορεύεις μέσα στον πανζουρλισμό, μέχρι το επόμενο πρωί…

Ecstasy, rave

και κοινωνικές προεκτάσεις…

Παρότι τα χρόνια της rave για τους εκπροσώπους της ήταν αξέχαστα και, συγκριτικά με τα σημερινά, σαφώς πολύ πιο ξέγνοιαστα, σε καμιά περίπτωση δεν χαρακτηρίζονται με την ίδια άνεση και αθώα.

Την ψυχεδελική εποχή του EMD, τα χάπια ecstasy βρίσκονταν πιο εύκολα κι από ότι τα τσιγάρα σε γειτονικό περίπτερο, με τις εξαρτήσεις και τις κραιπάλες μεταξύ των νέων να δίνουν και να παίρνουν. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί παρομοίαζαν με περισσή ευκολία τη rave κατάσταση με εκείνη των παλιών χίπις.

Το “ψυχαγωγικό” αυτό ναρκωτικό βρισκόταν άφθονο για τους θαμώνες των rave μαγαζιών, όπου πολλοί το συνέδεαν με την καλοπέραση και το “χάσιμο” που βίωναν, μέσω της rave μουσικής. Ωστόσο, παρότι υπήρχαν πολλοί στους rave χώρους διασκέδασης που δοκίμαζαν τη συγκεκριμένη ναρκωτική ουσία, υπήρχαν άλλοι τόσοι που απλά “φτιάχνονταν” μόνο από τη μουσική, επομένως, το δυσάρεστο κοινωνικό φαινόμενο της τότε εποχής ίσως δεν αφορά τόσο τη rave κουλτούρα, αλλά τη γενικότερη ψυχοδυναμική του κάθε ανθρώπου. Αυτό που κυριαρχούσε πάνω από όλα ήταν η απόφαση του ατόμου με τίνος το μέρος θέλει να είναι.

Όπως και να ‘χει, κατά τα λεγόμενα όσων έζησαν το φαινόμενο στο έπακρο, η rave ήταν μουσική που ένωνε πραγματικά τους ανθρώπους, καθώς, το χρώμα του δέρματός σου, η ιδεολογία της θρησκείας σου ή οι πεποιθήσεις και οι απόψεις σου για τη ζωή δεν είχαν απολύτως καμία σημασία για να μπορέσεις να συνυπάρξεις με κάποιον και να περάσεις καλά μαζί του. Όλοι ήταν ελεύθεροι να κάνουν ό,τι θέλουν και να χαρούν ελεύθερα την έξοδο τους, χωρίς ταμπέλες, με άφθονο χορό, αλλά και πολλά ξέφρενα χαμόγελα.

Όλα τα όμορφα έχουν κι ένα τέλος. Έτσι, στα τέλη της δεκαετίας του ’90, νομοτελειακά ακολούθησε η αναμενόμενη φθορά στη dance σκηνή, με τις αναφορές για παραβάσεις του νόμου περί ναρκωτικών, τις καταγγελίες, τα πολεοδομικά διατάγματα αλλά και τις τηλεοπτικές υπερβολές να πέφτουν “βροχή”, συντελώντας στο άδοξο “κλείσιμο” μίας εποχής που σφράγισε τα εφηβικά χρόνια των υποστηρικτών της rave μουσικής.

 

Η rave σήμερα

Η πασίγνωστη 90’s rave μουσική θεωρείται προκάτοχος της ηλεκτρονικής μουσικής που ακούμε ή χορεύουμε σήμερα, σε διάφορα clubs ανά τον κόσμο, μουσική που βέβαια συνεχώς εξελίσσεται μαζί με την τεχνολογία, αλλά και τις τάσεις των εποχών. Ας μην ξεχνάμε ότι μια ολόκληρη γενιά γαλουχήθηκε υπό τους psychedelic, drum’n’bass και house ήχους, επομένως, όσοι την είχαν κριτικάρει ή σχολιάσει στο παρελθόν, θέλοντας και μη, έχουν και μεγαλώσει μαζί της ή με επιρροές αυτής και την έχουν εν τέλει αποδεχτεί, μέσα από τις νεότερες μουσικές μορφές της.

Εδώ στο InTownPost, θέλοντας να κλείσουμε με τον δικό μας τρόπο, σας παραθέτουμε κομμάτια που θα μείνουν ανεξίτηλα στη μνήμη όλων όσοι υπήρξαν raveάδες ή εκείνων που λατρεύουν αυτό το είδος μουσικής, ούτως ή άλλως…

Φιλιά,

Μαρκέλλα

 Rave video music gallery

Δημήτρης Κανέλλος – Μανόλης Ανδρουλιδάκης, Αφιέρωμα στον Άλκη Αλκαίο στη Σφίγγα (Χορηγός Επικοινωνίας Intownpost.com)

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

«Ειν’ ο έρωτας το πιο γλυκό μαχαίρι…»

Άλκης Αλκαίος

Με αφορμή τις κοινές τους ανησυχίες, ο τραγουδιστής Δημήτρης Κανέλλος κι ο συνθέτης – κιθαρίστας Μανόλης Ανδρουλιδάκης, την Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2019 στη μουσική σκηνή Σφίγγα, θα ξετυλίξουν το κουβάρι των στίχων του Άλκη Αλκαίου, σε ένα μουσικό ταξίδι απελπισμένου έρωτα, υπαρξιακής αναζήτησης και κοινωνικής ανησυχίας.

Συνοδοιπόροι στο αέναο ταξίδι των τραγουδιών των Θάνου Μικρούτσικου, Νότη Μαυρουδή, Μάριου Τόκα και νεότερων συνθετών, ο ακορντεονίστας Τάσος Αθανασιάς και, σε φιλική συμμετοχή, γνωστοί αγαπημένοι τραγουδιστές.

Μουσική σκηνή Σφίγγα

Ακαδημίας και Ζωοδόχου Πηγής

(είσοδος στον πεζόδρομο Κιάφας 13)

Τηλέφωνο κρατήσεων: 2114096149, 6987844845

sfigamusic@gmail.com

Ώρα έναρξης: 21.00

Είσοδος σε τραπέζι: 13 ευρώ με μπύρα ή κρασί

«Τρία χρόνια χωρίς τον David Bowie…», γράφει η Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

markella_ch@windowslive.com

Και κάπως έτσι, διανύσαμε αισίως το πρώτο δεκαήμερο του Γενάρη… 

Σήμερα. ωστόσο, θα θέλαμε να αποφύγουμε τις πολλές φιοριτούρες και τις υπερβολές, καθώς το θέμα με το οποίο θα καταπιαστούμε “μιλάει” από μόνο του. 

Αυτός ο μήνας και δη αυτό το τριήμερο, είναι δικαιωματικά “αφιερωμένα” σε μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες της μουσικής βιομηχανίας so far.

Ο λόγος γίνεται φυσικά για τον David Bowie.

 

Από την ημέρα των γενεθλίων του ως και τον θάνατό του

 

Στις 8 Ιανουαρίου του 1947 γεννιέται ο David Robert Jones, ευρέως γνωστός ως Ντέιβιντ Μπόουι (David Bowie). Ο ίδιος επέλεξε μετέπειτα να αλλάξει το επώνυμο του σε “Bowie” ώστε να μην υπάρξει σύγχυση με τον Davy Jones των “The Monkeys”.

Ο David Bowie αποτέλεσε σημαντικό εκπρόσωπο της μουσικής του 20ου αιώνα με αναρίθμητες συνεργασίες και εξαιρετικές δισκογραφικές δουλειές στο ενεργητικό του.

Ωστόσο, στις 10 Ιανουαρίου του 2016, ο ίδιος χάνει τη μάχη με την επάρατη νόσο.

Σήμερα θα ήταν 72 ετών.

 

Λίγα λόγια για το “φαινόμενο” David Bowie

 

Ο Bowie έγινε αρχικά περισσότερο γνωστός στο ευρύ κοινό το 1969 με το τραγούδι του “Space Oddity” να μπαίνει στο Βρετανικό top 5. Τρία χρόνια μετά, το 1972, το κοινό πρωτογνωρίζεται με τον “Ziggy Stardust” ο οποίος ήρθε για να φέρει στους νέους της Γης το μήνυμα της ελπίδας από το διάστημα. Ο Bowie υιοθέτησε την περσόνα του Ziggy και ξεκίνησε περιοδείες σε Ευρώπη και Αμερική.

“Ο Stardust δεν είναι εξωγήινος, παρά ένας απλός αγγελιοφόρος…”, ο ίδιος διευκρίνιζε πάντα.

Η πορεία του David Bowie την δεκαετία του 70’ συνέχισε επιτυχημένα, με τις αρχές της επόμενης δεκαετίας να βρίσκουν τον ίδιο εντός της μεγάλης εισπρακτικής επιτυχίας του άλμπουμ “Scary Monsters», από το οποίο ξεχώρισε το κομμάτι “Ashes to Ashes”, με το αντίστοιχο video clip.

Το 1983 κυκλοφορεί το άλμπουμ “Let’s Dance” το οποίο περιελάβανε πολλά επιτυχημένα κομμάτια, αυτή τη φορά με περισσότερα pop στοιχεία και πιο έντονο funk ύφος, ενώ ακολούθησαν κι άλλα επιτυχημένα άλμπουμ όπως τα “Tonight”, “Never Let me Down”, “Tin Machine”, “Outside”.

Η τραγική ειρωνεία

Σ’ ότι αφορά το άλμπουμ του “Blackstar” πολλοί κάνουν λόγο για “τραγική ειρωνεία”, δεδομένου του ότι η κυκλοφορία του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε λίγο μετά το θάνατό του.

Το εν λόγω “δώρο αποχαιρετισμού” αποτελεί ακατέργαστο διαμάντι και σίγουρα στάθηκε ως ένα χειροπιαστό “τελευταίο αντίο” του Bowie σε φίλους, αλλά και θαυμαστές.

Αν ο David Bowie δεν είχε “πέσει” στη γη, ποιος θα είχε αλλάξει την ιστορία της μουσικής;

Ο Bowie είναι σίγουρα αυτός που τα μεγαλύτερα ονόματα της σημερινής μουσικής σκηνής (από τον Robbie Williams ως τους U2 και τη Lady Gaga) αναφέρουν ως τον άνθρωπο που τους επηρέασε όσο κανείς με τη μουσική και τις μεταμορφώσεις του.

Ο ίδιος αποτέλεσε “φαινόμενο των καιρών”, άνθρωπο που ποτέ δεν σταμάτησε να μελετά κάθε μορφή σύγχρονης τέχνης, να διαβάζει, να ενημερώνεται για όλα όσα γίνονται γύρω του και να εξελίσσεται.

Παράλληλα, ήξερε καλά τον τρόπο να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις των αντίστοιχων χρονικών στιγμών, χωρίς να συμβιβάζεται με τα κλισέ.

Κάπως έτσι, ξέρουμε πως το σύμπαν συνωμότησε ώστε να υπάρξει ένα τέτοιο πλάσμα στη Γη και να την αλλάξει, αλλάζοντας πρωτίστως ο ίδιος, διαρκώς, τα “πουκάμισα”  της μουσικής και της τέχνης, συνδυάζοντας τη μουσική με τον κινηματογράφο, τα εικαστικά, τη λογοτεχνία και το θέατρο, τη λάμψη και το “άστρο” ενός superstar, με τη σκληρότητα και την τραχύτητα του εξπρεσιονισμού.

Χαμαιλέοντας στη ζωή και στη δουλειά του, κατάφερε το για πολλούς ακατόρθωτο: συνδύαζε πάντα πολλές τέχνες μαζί, ως μια.

 

Η απομυθοποίηση ενός μύθου

 

Κάπου εδώ δεν θα μπορούσε να λείπει ο σχολιασμός όσον αφορά την απομυθοποίηση ενός τέτοιου μύθου.

Ο Bowie υπήρξε μια εκκεντρική περσόνα, με όλη τη σημασία της λέξης.

Δοκίμαζε τα πάντα, ζώντας τη ζωή του στα άκρα μέσα από το αλκοόλ ή και τις ουσίες. Πειραματίστηκε έντονα στη σεξουαλική του ζωή και κρίθηκε αλλεπάλληλα γι’ αυτό. Και παρότι πολλοί κάνουν το λάθος να συγχέουν το μέγεθος του ταλέντου του με τις έξεις και τα πάθη του, ευτυχώς για εμάς οι περισσότεροι διαπιστώνουν στο τέλος πως πρόκειται για έναν αιώνιο ονειροπόλο. Προτεστάντης σε αυτή τη διαπίστωση στάθηκε και η επί 24 συναπτά έτη σύζυγός του, Ιμάν.

Κάποιοι καλλιτέχνες απλώς ήρθαν στον κόσμο για να αφήσουν αναρίθμητες σελίδες ιστορίας, ακόμα και μετά από το χώμα που θα τους σκεπάσει.

Ο David Bowie ήταν ένας από αυτούς.

“Ground Control to Major Tom…”

Φιλιά,

Μαρκέλλα

David Bowie video music gallery

Χρήστος Θηβαίος & Οι String Demons: «Βόλτα στα Εξάρχεια» (Χορηγός Επικοινωνίας InTownPost.com)

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Κακόφημα, δημιουργικά, συκοφαντημένα, ιδιαίτερα, καλλιτεχνικά, παραμελημένα. Κάποιοι από τους χαρακτηρισμούς που έχουν συνοδεύσει τα Εξάρχεια. Του χθες και του σήμερα. Την πιο εναλλακτική γειτονιά της Αθήνας. Τη γειτονιά που συνδέθηκε με μερικές από τις πιο σημαντικές μορφές του νεότερου πολιτισμού μας: Νικόλα Άσιμο, Παύλο Σιδηρόπουλο, Αρλέτα, Κατερίνα Γώγου.

«Ρε μπαγάσα, εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά,

οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα.

Είμαστε έμποροι ονείρων… Γι’ αυτό άντε και καλή τύχη μάγκες».

Το αποτύπωμα τους στο παρόν αναζητά ο Χρήστος Θηβαίος, σε μια «Βόλτα στα Εξάρχεια», τη γειτονιά που αγαπά και κατοικεί από μικρός. Βόλτα στους μύθους και στα τραγούδια που φέρνουν το άρωμα των Εξαρχείων, βόλτα που δεν θα μπορούσε παρά να καταλήγει στη Σφίγγα, που από το Σάββατο 12 Ιανουαρίου 2019 και κάθε Σάββατο ως τις 9 Φεβρουαρίου 2019, θα φιλοξενεί την μουσική παράσταση του Χρήστου Θηβαίου, «Βόλτα στα Εξάρχεια».

Μαζί του οι εκρηκτικοί String Demons, το ντουέτο των αιρετικών εγχόρδων, που ξεχώρισε με τις αναιδείς και πρωτότυπες διασκευές του σε τραγούδια κλασικής, rock, δημοτικής και pop μουσικής. Ο Κωνσταντίνος και η Λυδία Μπουντούνη θα ακολουθήσουν τον Χρήστο Θηβαίο στη διαδρομή του, ηλεκτρίζοντας με τον ήχο τους την βόλτα στα Εξάρχεια.

Στο δεύτερο μέρος των παραστάσεων, ο Χρήστος Θηβαίος, τραγουδά όσα έχει και έχουμε αγαπήσει όλα αυτά τα χρόνια:  «Άμλετ της Σελήνης», «Ας Χαθείς», «Αγάπη», «Δεν Είμαι Άλλος», «Ημερολόγιο», «Παλιός Στρατιώτης», «Μικρή Πατρίδα», «Βροχή μου», «Γυναίκα», «Ποια Θάλασσα», «Ημερολόγιο» και τόσα άλλα που αποτελούν μια σπουδαία μουσική προίκα.

Μαζί τους ο Μάξιμος Δράκος στο πιάνο και ο Καλλίστρατος Δρακόπουλος στα τύμπανα.

Σχεδιασμός Ήχου: Γιώργος Κορρές

Παραγωγή: Cricos

 

Μουσική σκηνή Σφίγγα

Ακαδημίας και Ζωοδόχου Πηγής (είσοδος στον πεζόδρομο Κιάφας 13)

Τηλέφωνο κρατήσεων: 2114096149, 6987844845, Email: sfigamusic@gmail.com

Ώρα έναρξης: 22.30

Τιμή εισόδου στο μπαρ: 12 ευρώ με μπύρα ή κρασί

«Tα 12 καλύτερα τραγούδια του 2018 για το Intownpost.com», γράφει η Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

markella_ch@windowslive.com

Μία ακόμα χρονιά οδεύει προς τη λήξη της και όπως πολύ καλά φαντάζεστε, εδώ στο InTownPost πρόκειται να την “αποχαιρετήσουμε” όπως της πρέπει, πάντα με τον δικό μας, ξεχωριστό τρόπο.

Όταν κλήθηκα λοιπόν να δώσω “σάρκα και οστά” σε αυτή τη mini μουσική ανασκόπηση, πολλά ήταν αυτά που πέρασαν από το μυαλό μου. 

Πως μπορείς να συμπεριλάβεις με τόσο συνοπτικό τρόπο όλα όσα σε συνεπήραν μουσικά τη χρονιά που πέρασε; 

Το 2018 ήταν ένα δυνατό έτος, για πολλούς και αναρίθμητους λόγους.

Και όπως συνηθίζεται κάθε χρόνο, πολλές ήταν και οι μουσικές τρικυμίες που ξέσπασαν.

Συγκεκριμένα…

Στις 10 Ιανουαρίου του 2018, ο κιθαρίστας του γνωστού metal συγκροτήματος Motorhead, Eddie Clarke, φεύγει από τη ζωή σε ηλικία 67 ετών.

Ο θάνατος του Clarke θα σηματοδοτήσει το «τέλος εποχής» για το εν λόγω σχήμα, καθώς ο ίδιος αποτελούσε, μεταξύ άλλων, τον τελευταίο εναπομείναντα στη ζωή, από την αρχική σύνθεση των Motorhead.

Πέντε μέρες αργότερα και συγκεκριμένα στις 15 Ιανουαρίου 2018, η γνωστή μουσικός και frontwoman του συγκροτήματος Cranberries, Dolores ORiordan, αφήνει απρόσμενα την τελευταία της πνοή σε ηλικία 46 ετών. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που έκαναν λόγο για ψυχολογικά προβλήματα, εξαρτήσεις, αλλά και ψυχική αστάθεια της τραγουδίστριας, θέσεις οι οποίες, εν τέλει, δυστυχώς επαληθεύτηκαν με τον πιο πικρό τρόπο.

Τρεις μήνες μετά, το μουσικό στερέωμα αποχαιρετά ακόμη έναν αξιόλογο μουσικό παραγωγό, γνωστό όχι μόνο για τους “ηλεκτρονικούς” του ήχους, αλλά και για την ευρηματικότητά του. Στις 20 Απριλίου 2018 ο dj Tim Bergling, ευρύτερα γνωστός στο κοινό με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Avicii, φεύγει απροσδόκητα από τη ζωή σε ηλικία μόλις 28 χρονών.

Στις 22 Ιουνίου 2018, το μουσικό κοινό κλονίζεται από έναν ακόμη θάνατο. Ο Vinnie Paul Abbott, ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος Pantera, αλλά και ένας εκ των καλύτερων metal drummers παγκοσμίως βρίσκεται νεκρός στην ηλικία των 54 ετών. Τα αίτια για τον θάνατό του παραμένουν άγνωστα μέχρι σήμερα.

Μέσα στη χρονιά που πέρασε, μετρήθηκαν κι άλλες, ηχηρές «απουσίες», με ονόματα όπως Jill Janus, Aretha Franklin, Ed King, Charles Aznavour, Tony Joe White.

Και παρότι η χρονιά σημαδεύτηκε με πολλά μη αναστρέψιμα “αντίο”, πολλοί ήταν και αυτοί που έβαλαν το δικό τους “λιθαράκι”, ώστε ο μουσικός κόσμος του 2018 να γίνει λίγο καλύτερος.

Eddie Clarke
Dolores O' Rordan
Avicii
Vinnie Paul Abbott
Aretha Franklin
Charles Aznavour

Δίσκοι,  εξώφυλλα,   videoclips

Αλλεπάλληλοι βομβαρδισμοί από μουσικά νέα και απρόσμενα entries στα charts. Σ’ ένα από αυτά συγκαταλέγεται και η δυναμική επιστροφή των Within Temptation, έπειτα από 4 χρόνια «σιωπής», όπου μόνο απαρατήρητη δεν μπορούσε να περάσει.

Αν και η πρώτη, μικρή «γεύση» από το επερχόμενο άλμπουμ τους «The Reckoning» δεν είχε να κάνει σε τίποτα με τον παλιό, γνώριμο εαυτό τους, υπήρξαν και κομμάτια τους που δεν μας απογοήτευσαν ούτε στο ελάχιστο…

Ακόμη ένα κομμάτι που έκανε «πάταγο» το καλοκαίρι που μας πέρασε ήταν και αυτό…

συνοδευόμενο με το περιβόητο «Kiki challenge»! Να σημειωθεί ότι παρόλο που το συγκεκριμένο κομμάτι συγκαταλέγεται άνετα στα πιο εμπορικά κομμάτια του έτους, δεν μπορούμε να πούμε με την αντίστοιχη άνεση πως βρίσκεται ψηλά στα δικά μας αγαπημένα.

Κατά τα άλλα, το μουσικό «τοπίο» δεν άλλαξε άρδην σε σχέση με πέρσι, ωστόσο, «πρωταγωνιστές» υπήρξαν, μεταξύ άλλων, κάποιες alternative καλλιτεχνικές υπάρξεις, αλλά και νεότεροι «υπηρέτες» της R&B.

Ευκαιρίας δοθείσης λοιπόν, στο InTownPost συγκεντρώσαμε και σας παρουσιάζουμε το δικό μας «Top 12», γεμάτο από κομμάτια που κυκλοφόρησαν μέσα στο 2018 τα αγαπήσαμε και ξεχώρισαν με κάθε δυνατό τρόπο.

1η Ιανουαρίου  –  31 Δεκεμβρίου 2018

Lana Del Ray – Venice Bitch

 

Η ξεχωριστή ύπαρξη ονόματι Lana Del Ray δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από μία τέτοια λίστα. Και μπορεί πριν από κάποια χρόνια, ο κόσμος να μην ήταν έτοιμος για ένα σχεδόν 10λεπτο τραγούδι από την καλλιτέχνη, ωστόσο, από τη στιγμή που η ίδια πέρασε το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 2010 δημιουργώντας μιας δικιά της, ξεχωριστή περσόνας, το εν λόγω κομμάτι θα μπορούσε να πει κανείς ότι έρχεται σε μία φάση πλήρους συνειδητοποίησης.

Η φετινή της μουσική προσπάθεια ανταμείφθηκε από τους κριτικούς, όπου διέκριναν το διαφορετικό του ήχου, τις παραμορφωμένες κιθάρες, τα «θορυβώδη» φωνητικά, αλλά τον έντονο πειραματισμό καθ’ όλη τη διάρκεια του κομματιού. Ακούστε το…

Thom YorkeSuspirium

 

Έπειτα από το επιτυχημένο, όπως όλα δείχνουν, εγχείρημα για solo καριέρα, ο τέως frontman των Radiohead, Thom Yorke, εισήλθε στον «πλανήτη» των soundtracks, δημιουργώντας μουσική για την επερχόμενη «Suspiria» του Luca Guadagnino.

Η μοναχική αυτή μπαλάντα, αποτελούμενη μόνο από το παίξιμο ενός πιάνου και από την «ψυχή» μίας μπάντας της οποίας η μουσική συντέλεσε στην ουσία τεράστιων κινηματογραφικών ήχων, μοιάζει να είναι το τέλειο κομμάτι για «συντροφιά» του προαναφερθέντος κινηματογραφικού εγχειρήματος.

Troye Sivan – My, my, my

 

Η αγάπη συνοψίζεται σε τρεις λέξεις – στις ίδιες τρεις λέξεις, στην πραγματικότητα.

Ο απλός θαυμασμός που εκφράζεται με νεανικό πάθος από τον Troye Sivan στο «My, my, my» διαφαίνεται τόσο καθαρός αλλά και τόσο μεταδοτικός, που σε αυτό το κομμάτι δεν χρειάζονται συστάσεις, ούτε καν για τον τίτλο.

   Calvin Harris ft. Dua Lipa:     One Kiss

 

Ένα από τα πιο αγαπημένα, καλοκαιρινά, φετινά κομμάτια που σίγουρα πρωταγωνίστησε σε κάθε βραδινό προορισμό μας.

Παρότι το συγκεκριμένο δεν ξεφεύγει και πολύ από το ύφος που έχουμε συνηθίσει από τη Dua Lipa, μας αρέσει αρκετά και σίγουρα μας ταξιδεύει σε σκέψεις ανάλαφρης καθημερινότητας, ξεγνοιασιάς, αλλά και ηρεμίας.

Αυτή τη φορά, η συμμετοχή του Calvin Harris είναι εκείνη που κάνει τη διαφορά και οδηγεί το κομμάτι λίγο παραπέρα.

Khalid – Better

 

Καλώς ή κακώς, η R&B φέτος μονοπωλεί κάθε ενδιαφέρον, έτσι, η παρουσία της είναι σαφώς έντονη και στη δική μας λίστα. Τα κομμάτια αυτού του στυλ που κυκλοφόρησαν μέσα στο 2018 ήταν πολλά, με αρκετά να μοιάζουν υπερβολικά μεταξύ τους.

Ωστόσο, ο αντισυμβατικός Khalid με το «Better», φαίνεται να έκανε τη διαφορά, συνδυάζοντας άρτια την R&B με την παλιά και αγαπημένη slow εκδοχή της.

Post Malone – Better Now

 

Άκρως χορευτική και δυναμική, η συγκεκριμένη R&B επιτυχία αγαπήθηκε και τραγουδήθηκε αρκετά το καλοκαίρι που μας πέρασε.

Το «Better Now» στάθηκε αυτόνομα, από τη “φτιάξη” του, πολύ ψηλά σε όλα τα παγκόσμια charts, με τον Post Malone να δείχνει για ακόμα μια φορά πόσα μπορεί να δώσει στο συγκεκριμένο μουσικό χώρο.

Clean Bandit ft. Demi Lovato: Solo

 

 

Κομμάτι που ακούς ξανά και ξανά!

Παρά το κάπως απαισιόδοξο μήνυμα των στίχων, ο ρυθμός του είναι υπέροχος και η φωνή της Demi Lovato σίγουρα χαρίζει στο εν λόγω κομμάτι κάτι το διαφορετικό.

         Maroon 5 ft. Cardi B:           Girls like you

 

 

Το γνώριμο και αγαπημένο στυλ των Maroon 5 επέστρεψε για τα καλά φέτος, με ένα πολύ γλυκό κομμάτι.

Ο Adam Levine και η μελωδική φωνή του στάθηκαν για ακόμα μία φορά άξιοι των περιστάσεων και δεν μας απογοήτευσαν…

Marshmello ft. Anne Marie: Friends

 

 

Στα σύνορα της R&B και με έντονο φλερτάρισμα στην pop, το παιχνιδιάρικο «Friends» κυκλοφόρησε στην αρχή αυτού του χρόνου και ξεσήκωσε κάθε fan της φρεσκοφερμένης στη μουσική σκηνή, Anne Marie (και όχι μόνο).

Jax Jones ft. Ina Wroldsen: Breathe

 

Dance, ξεσηκωτικό και πολλά υποσχόμενο… Κάπως έτσι μας παρουσιάστηκε το συγκεκριμένο κομμάτι και τελικά, δεν μας απογοήτευσε!

Το δυνατό beat του κομματιού, σε συνδυασμό με τα υπέροχα φωνητικά της Ina δημιούργησαν έναν εξαιρετικό συνδυασμό, «στέλνοντας» μονομιάς το συγκεκριμένο hit στις κορυφές των charts.

  Florence and the Machine:     Big God

 

Σίγουρα ένα κομμάτι που δεν θα μπορούσε να λείπει από τη λίστα μας. Το Big God μάς επιβεβαιώνει για ακόμα μία φορά το μεγαλείο των Florence and the Machine.

Η 11ετής τους παρουσία στο χώρο άλλωστε, το προσυπογράφει. Ήχος διαφορετικός, στίχοι ξεχωριστοί… κι όλα αυτά συνοδευμένα από την μεταξένια φωνή της Florence Welch!

Lady Gaga & Bradley Cooper: Shallow (A Star Is Born)

Στην πρώτη θέση του “Top 12” βρίσκεται φυσικά η μεγάλη φετινή επιτυχία «Shallow», ερμηνευμένη από τους Lady Gaga και Bradley Cooper.

Ένα κομμάτι υπέροχο από κάθε οπτική, «φορτωμένο» με συναισθήματα.

Το κινηματογραφικό ντεμπούτο της Lady Gaga και η επιστροφή του Bradley Cooper στη μεγάλη οθόνη, εκτός ενός άρτιου κινηματογραφικού αποτελέσματος, χάρισαν στο κοινό και μία από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές (και όχι μόνο) επιτυχίες για το 2018. Οι ερμηνείες, οι φωνές, αλλά και η «χημεία» μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών «χτύπησαν κόκκινο», συνεπαίρνοντας ακόμη και τον πιο απαιτητικό.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι το συγκεκριμένο εγχείρημα δεν κατέκτησε μόνο την πρωτιά σε αρκετά charts, πολύ πριν κυκλοφορήσει η ίδια η ταινία, αλλά και τις καρδιές πολλών ανθρώπων, κάνοντας αίσθηση ακόμα και σε εκείνους που δεν προτιμούν αυτό το είδος μουσικής!

Απλά μπράβο τους.

Όσο για τα υπόλοιπα;

Ραντεβού… του χρόνου!

Φιλιά,

Μαρκέλλα

«Με αέρα Θεσσαλονίκης από γενιά σε γενιά», μια ξεχωριστή μουσική παράσταση του Κώστα Πρατσινάκη με τον γιό του Μανώλη στο «Από Κοινού Θέατρο»

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

smaragdamichalitsianou@gmail.com

Ο Κώστας Πρατσινάκης με τον υιό Μανώλη εμφανίζονται για μια μοναδική βραδιά το Σάββατο 29 Δεκεμβρίου 2018, στις 23:00 στο «Από Κοινού Θέατρο».

Ο Κώστας Πρατσινάκης είναι από τους πιο αξιόλογους ερμηνευτές, με διαρκή παρουσία για πάνω από σαράντα χρόνια σε χώρους όπου το τραγούδι σέβεται τον εαυτό του. Σ’ έναν τέτοιο χώρο και σε ανάμνηση της καλλιτεχνικής τους συνύπαρξης τα χρόνια του ’80, στην αγαπημένη Σαλονίκη, η Ελένη Γερασιμίδου και ο Αντώνης Ξένος, φιλοξενούν και φέτος, με μεγάλη χαρά τον φίλο Κώστα Πρατσινάκη με τον υιό του Μανώλη στο από κοινού θέατρο.

Δέκα χορδές (Τέσσερις φωνής και έξι κιθάρας) θα πάλλονται στη σκηνή και με αυτόν, τον άμεσο και λιτό τρόπο, θα επικοινωνήσουν με το κοινό. Τα τραγούδια που θα ακουστούν είναι του Κώστα Πρατσινάκη, του Γιώργου Καζαντζή (με τον οποίο ξεκίνησαν στη δισκογραφία) του Μανώλη Πρατσινάκη και άλλων μεγάλων Ελλήνων δημιουργών.

Ένα μουσικό πρόγραμμα με έμφαση στον λόγο και την μελωδική γραμμή από Δύο φωνές, δύο κιθάρες, δυο γενιές

Σάββατο 29 Δεκεμβρίου 2018 στις 23:00

είσοδος: 10 €

Από Κοινού Θέατρο

Ευπατριδών 4, Γκάζι

Τηλ 2114057249

apokoinou4@gmail.com

https://www.facebook.com/%CE%91%CF%80%CF%8C-%CE%9A%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%8D-%CE%98%CE%AD%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF-Apo-Koinou-Theater-1673374359657727/

Merry X-mas and a Happy New Year… with Matthaia X. Live!

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Ένα project με πολλές αντιθέσεις. Από τις εποχές του πριν και του τώρα, μια μείξη τόσο «παλιακή» όσο και σημερινή. 

Η Matthaia X. Spitadaki σας προσκαλεί με την μπάντα της  στα 2 LIVE που θα κάνουμε Παραμονή Χριστουγέννων και Παραμονή Πρωτοχρονιάς στο Pausa στο Μαρούσι.

Κομμάτια που φέρνουν τα Χριστούγεννα και το εορταστικό κλίμα θα πλαισιώσουν τη βραδιά μας.

Παραδοσιακά τραγούδια πειραγμένα που γεννούν funk, swing, regae, country, folk και χορευτικούς ρυθμούς. Κομμάτια σημερινά από την pop σκηνή που κάτι μας θυμίζουν. Εκεί που τα παλιά αναδύουν τη φρεσκάδα του καινούργιου και τα καινούργια τη νοσταλγία του παλιού.

Χορός και Εορταστικό πνεύμα είναι αυτό που υπόσχεται το project.

H Ματθαία Σπιταδάκη ασχολείται επαγγελματικά με το τραγούδι τα τελευταία 6 χρόνια. Μόλις 25 χρονών έχει καταφέρει να ξεχωρίσει στο the VOICE (2017-18) και έχει πάρει μέρος σε διάφορα μουσικά δρώμενα καθώς και φεστιβάλ όπως το Amari Green Festival καθώς και το CReat MUSIC Festival  5 και 6. 

Η Ματθαία και η μπάντα της έχουν κάνει τις δικές τους διασκευές παραδοσιακών κομματιών και έχουν δημιουργήσει ένα εντελώς φρέσκο και εξελιγμένο  ρεπερτόριο. Τραγούδια όπως το «Γιάννη μου το μαντήλι σου», «¨Οσο βαρούν τα σίδερα» , «Ederlezi» με επιρροές ρέγκε, ροκ, ροκ εντ ρολ, σύγχρονα και νέα ακούσματα κρατώντας τα παραδοσιακά στοιχεία.

Η Ματθαία τα δυο τελευταία χρόνια ζει και εργάζεται ως τραγουδίστρια στην Αθήνα τους χειμερινούς μήνες. Σύντομα θα κυκλοφορήσουν, παράλληλα με τις υπόλοιπες διασκευές της και δύο δικά της τραγούδια, δυο διασκευές του «Από Ξένο Τόπο» και το « Όσο Βαρούν τα σίδερα».

24  &  31  Δεκεμβρίου  2018

Ώρα:  22:00

«Pausa»  στο  Μαρούσι

Παίζουν οι:

Σπιταδάκη Ξ. Ματθαία: φωνή

Αλεξαντωνάκη Ελένη: πλήκτρα

Ευθύμης Αντωνόπουλος: ηλεκτρική κιθάρα

Έκτορας Ρέμσακ: ντραμς 

«Pausa»

Αγίου Κωνσταντίνου 46 & Ηφαίστου 3

Μαρούσι – Αθήνα 

 Τ/Φ: 21 0618 0533

«Τα τραγούδια του Αλέκου»! Αφιέρωμα στο στιχουργό Αλέκο Σακελλάριο ή «Λατέρνα, φτώχεια και … Σακελλάριος» (Χορηγός Επικοινωνίας Intownpost.com)

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Φέτος τα Χριστούγεννα, η Πρωτοχρονιά και τα Θεοφάνεια θα έχουν την αίγλη του παλιού καλού Ελληνικού Κινηματογράφου. Λόγω της μεγάλης επιτυχίας που σημείωσε το αφιέρωμα στο στιχουργό Αλέκο Σακελλάριο συνεχίζεται την Κυριακή 23 Δεκεμβρίου, 30 Δεκεμβρίου 2018 και 6 Ιανουαρίου 2019.

Οι συντελεστές της περσινής επιτυχίας «Χιώτη μάμπο!» δημιούργησαν μια ολοκαίνουρια, ακόμη πιο ξεσηκωτική παράσταση γεμάτη πασίγνωστα τραγούδια μέσα από την αξεπέραστη σε επιτυχία διαδρομή ενός από τους σπουδαιότερους κειμενογράφους αλλά και στιχουργούς, που γνώρισε ο τόπος μας. Ενός από τους σημαντικότερους ανανεωτές της μεταπολεμικής νεοελληνικής κωμωδίας και από τους σημαντικότερους στιχουργούς του ελληνικού τραγουδιού. Του Αλέκου Σακελλάριου.

Η μουσική αυτή παράσταση ακολουθεί την «στιχουργική πορεία» του Αλέκου  Σακελλάριου. Πιάνοντας το νήμα από την αρχή, γρήγορα ξετυλίγεται μια απίστευτη διαδρομή πασίγνωστων και λατρεμένων τραγουδιών μέσα από τις ταινίες, τις επιθεωρήσεις και τα θεατρικά του έργα . Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; «Θα ξανάρθεις – Σαν κι απόψε – Λες και ήταν χθες- Μάρω Μάρω- Παλιά γειτονιά- Άσε τον παλιόκοσμο να λέει -Θα σε πάρω να φύγουμε – Πάμε σαν άλλοτε- Θα γυρίσει κι ο τροχός – Άρχισαν τα όργανα – Το μονοπάτι- Το τραμ το τελευταίο-Η Βαλίτσα -‘Αλα -Ένα βράδυ που ‘βρεχε- Βρε πως μπατιρίσαμε -Η γυναίκα είναι ζημιά -Ένας κορίτσαρος, Είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω – Γαρύφαλλο στ΄ αυτί -Αχ βρε παλιομισοφόρια – Φούστα Κλαρωτή – Πες μου μια λέξη -Ας είν΄ καλά το γινάτι σου – Ας πάει και το παλιάμπελο – Καροτσέρη -Δημήτρη μου Δημήτρη μου -Είναι το στρώμα μου μονό – Σήκω χόρεψε συρτάκι- Θέλω τα ώπα μου – Κέρκυρα –Κέρκυρα – Υπομονή»   και τόσα άλλα»

Από Κυριακή  23 Δεκεμβρίου  και ώρα: 20:30

για 3  παραστάσεις

(23, 30 Δεκεμβρίου 2018 & 6 Ιανουαρίου 2019)

Η μουσική παράσταση ανεβαίνει σε κείμενα και σκηνοθεσία Δημήτρη Αδάμη, ενορχήστρωση Γιώργου Κωνσταντινίδη και με μουσικό σύμβουλο τον Στέλιο Τζανετή.

Λατέρνα, φτώχεια και … Σακελλάριος θα είναι το σύνθημα των φετινών εορτών.

Παίζουν και τραγουδούν οι Άννα Μελίτη, Εύα Μιλλή, Νεφέλη Οικονόμου και Νικόλας Παπακωνσταντίνου.

Μαζί τους οι μουσικοί Γιώργος Κωνσταντινίδης (πλήκτρα), Στέλιος Τζανετής (μπουζούκι), Χρήστος Βιδινιώτης (μπουζούκι) και Κωνσταντίνος Ζέρβας (τύμπανα)

  Μουσική σκηνή Σφίγγα

Ακαδημίας και Ζωοδόχου Πηγής   (είσοδος στον πεζόδρομο Κιάφας 13)

Τηλέφωνο κρατήσεων: 2114096149, 6987844845   

sfigamusic@gmail.com
Ώρα έναρξης: 20.30
Τιμή εισόδου: 15 ευρώ με μπύρα ή κρασί