fbpx

«Tο Eν»: Ολοκαίνουργιο άλμπουμ του συνθέτη της Jazz Θόδωρου Καπηλίδη

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Ο Θόδωρος Καπηλίδης (Theo Kapilidis) κιθαρίστας και συνθέτης της jazz με δράση τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ελβετία η οποία αποτελεί τη βάση του μιας και διδάσκει στο University of the Arts της Ζυρίχης, κυκλοφορεί το νέο του άλμπουμ «Το Εν».

Είναι το τρίτο άλμπουμ του Θόδωρου Καπηλίδη ως leader, καθώς έχουν προηγηθεί τα Bright Shadows (2014) και Inside Views (2016) τα οποία κυκλοφόρησαν από την ελβετική Unit Records.

«Tο Eν» είναι το πρώτο του άλμπουμ με το νέο του σχήμα  Neoplatonic Trio και ταυτόχρονα το πρώτο άλμπουμ της συνεργασίας του με την Puzzlemusik.

Το μουσικό σύμπαν του Θ. Καπηλίδη εστιάζει μεν στην ελευθερία της έκφρασης (όπως τακτικά συμβαίνει στη jazz) αλλά δίνει  βάρος  στη στοχαστική διάθεση και την αυθεντικότητα και τελικά καταλήγει σε ένα άκουσμα που  συνδυάζει την καινοτομία με την οικειότητα.

Μουσικός δραστήριος, που επιθυμεί να εξελίσσεται, μετακινείται από την post-bop και την  contemporary jazz των προηγούμενων άλμπουμ του και με «Το Εν» o Τέο (όπως τον φωνάζουν στο εξωτερικό) παίρνει ως αφετηρία ατμοσφαιρικούς και ιδιαίτερα εκφραστικούς indie jazz αυτοσχεδιασμούς, στους οποίους εμπεριέχονται και επιμέρους ηλεκτρονικά στοιχεία και τους μπολιάζει με την πλούσια παράδοση της Ελλάδας, της Μεσογείου και της Μικράς Ασίας.

Αυτό γίνεται με διακριτικότητα, με εξερευνητική διάθεση που αποφεύγει όλα τα στερεότυπα κλισέ και  οδηγεί τελικά σε ένα  μουσικό αποτέλεσμα λουσμένο στο φως, στοχαστικό και ταυτόχρονα μυστικιστικό, ταξιδεύοντας από τον Εύξεινο Πόντο (“Pontus Euxinus”) ως την Πελοπόννησο και  άλλους ακόμη σταθμούς της Μεσογείου. 

Το Theo Kapilidis Neoplatonic Trio αποτελείται από τον Θόδωρο Καπηλίδη (Theo Kapilidis) στις κιθάρες και τα electronic fx και τους Ελβετούς Florian Egli (άλτο σαξόφωνο, άλτο κλαρινέτο, fx) και Maxim Paratte (τύμπανα, fx).

Το άλμπουμ περιλαμβάνει 8  κομμάτια και σε εσωτερικό επίπεδο αντανακλά τις σκέψεις του δημιουργού του για το Εν ως την  πηγή όλων των εκφάνσεων  της Ύπαρξης και του Χρόνου και το

πώς όλα πηγάζουν από το Εν και επιστρέφουν σε αυτό.

Το concept δηλαδή  του άλμπουμ είναι σε ένα βαθμό εμπνευσμένο από τον Πλωτίνο (διάδοχο του Πλάτωνα).

Ο ίδιος ο Θόδωρος Καπηλίδης αναφέρει σχετικά: «Οι συνθέσεις είναι ένας καθρέφτης του κόσμου μας σήμερα,  αλλά φέρνουν μαζί τους το βάρος της ιστορίας»

Όλες οι συνθέσεις είναι του Theo Kapilidis (Suisa)

Ηχογράφηση – Μίξη – Mastering: Maxime Paratte (Utogrund Studio Zürich)

Παραγωγή: Θόδωρος Καπηλίδης

Σχέδιο εξωφύλλου & Layout: Ελένη Κεσαπίδου

Φωτογραφίες: ©ursinagiger

«Το Εν» παρουσιάστηκε ήδη  live με επιτυχία στο Mehrspur Musikklub στην Ζυρίχη της Ελβετίας τον Ιανουάριο του 2019.

Στην Ελλάδα θα παρουσιαστεί το ερχόμενο φθινόπωρο σε χώρο που θα ανακοινωθεί έγκαιρα.

Στην Ελλάδα θα παρουσιαστεί το ερχόμενο φθινόπωρο σε χώρο που θα ανακοινωθεί έγκαιρα.

Το άλμπουμ θα είναι διαθέσιμο από την Τετάρτη 20 Μαρτίου 2019 για streaming και download σε i-tunes, Spotify, Google Play, Deezer, Tidal και πολλές άλλες ψηφιακές πλατφόρμες.

Από την Παρασκευή 22 Μαρτίου θα είναι διαθέσιμο και σε CD στα ενημερωμένα δισκοπωλεία.

«Μαύρη Μπογιά στο Μάρμαρο»: Ο Νίκος Πλατύραχος στη Σφίγγα (Χορηγός Επικοινωνίας InTownPost.com)

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Συνθήματα που ξεθωριάζουν σε παγκάκια, οι αρχάγγελοι της Ιπποκράτους, οι συμμορίες της Αχαρνών κι Αριστοτέλους και τα κρυφά σχολειά των ερώτων, οσμώνονται με των αστεριών τους ήχους και συνθέτουν τη Μαύρη Μπογιά στο Μάρμαρο, μιαν ασπρόμαυρη τοιχογραφία από τραγούδια του Νίκου Πλατύραχου, που βασίζονται στη νέα ομώνυμη δισκογραφική δουλειά, σε ποίηση Δημήτρη Λέντζου.

Νίκος Πλατύραχος
Νεφέλη Φασούλη

Ο συνθέτης παρουσιάζει τα καινούρια του τραγούδια στη μουσική σκηνή Σφίγγα τις Τετάρτες του Μαρτίου (13, 20 και 27), όπου με μια παρέα επίλεκτων μουσικών περιπλανάται στη συνέχεια και από «Τα Άστεγα», την προηγούμενη δισκογραφική παραγωγή του με τον Γιώργο Νταλάρα και καταλήγει στην πατρίδα τους, το ρεμπέτικο.

Μία ομάδα από αγαπημένους καλεσμένους (Λαυρέντης Μαχαιρίτσας (13/3), Ιεροκλής Μιχαηλίδης και Ταξιάρχης Χάνος (20/3) και Σπύρος Παπαδόπουλος (27/3)) συμπληρώνουν και εμπλουτίζουν με την προσωπικότητά τους τον ηχητικό καμβά. Επικεφαλής στο τραγούδι η Νεφέλη Φασούλη.

Σπύρος Παπαδόπουλος
Ταξιάρχης Χάνος

Μαζί τους οι μουσικοί:

 Τάσος Γιαννούσης (μπουζούκι, μπαγλαμάς, τραγούδι),

Βαγγέλης Μαχαίρας (μπουζούκι, μπαγλαμάς, τζουράς),

Δημήτρης Κουφογιώργος (μπουζούκι, κιθάρα)

και Βαγγέλης Ζωγράφος (κοντραμπάσο).

Μουσική σκηνή Σφίγγα

Ακαδημίας και Ζωοδόχου Πηγής

(είσοδος στον πεζόδρομο Κιάφας 13)

Τηλέφωνο κρατήσεων: 2114096149, 6987844845

sfigamusic@gmail.com

Ώρα έναρξης: 21.00

Η Σία Κοσκινά και ο Νίκος Ρουσσάκης στη μουσική σκηνή Σφίγγα (Χορηγός Επικοινωνίας InTownPost.com)

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Η Σία Κοσκινά και ο Νίκος Ρουσσάκης, χρόνια φίλοι και συνεργάτες, θα συναντηθούν ξανά επί σκηνής στην πιο Theatrάλε στιγμή της καριέρας τους, στη Μουσική Σκηνή Σφίγγα, δίνοντας δύο διασκεδαστικές παραστάσεις για εσάς, Κυριακή 3 και 17 Μαρτίου 2019 (ώρα έναρξης: 20.00) για να ερμηνεύσουν τα πιο αγαπημένα τους θεατρικά τραγούδια και όχι μόνο, με πολύ κέφι, χιούμορ και ευρηματικούς αυτοσχεδιασμούς. Μαζί τους ο επίσης καλός φίλος και συνεργάτης τους, συνθέτης και πιανίστας Αντώνης Καρατζίκης με 5μελή ορχήστρα. 

Η Σία Κοσκινά δεν χρειάζεται συστάσεις αφού τη γνωρίζουμε από την 25ετή καριέρα της στο θέατρο, όπου ερμήνευσε πολλούς ρόλους δίπλα σε μεγάλους πρωταγωνιστές στην ελληνική Showbiz, την αγαπήσαμε μέσα από τα πιο διάσημα μεταγλωττισμένα κινούμενα σχέδια, από τη συμμετοχή της ως coach στο «Your Face Sounds Familiar» και, φυσικά, μέσα από την πρώτη σχολή μιούζικαλ στην Ελλάδα P.M.T.P. by Sia Koskina.

Ο Νίκος Ρουσσάκης, έχει μακρά πορεία στα ελληνικά μουσικά δρώμενα, από την κλασική μουσική έως τη ροκ, και φυσικά το μουσικό θέατρο (όπερα και μιούζικαλ). Ανήσυχο πνεύμα, ασχολείται από τη διδασκαλία έως την μουσική παραγωγή, αλλά και το vocal coaching, στο «The Voice of Greece».

Μαζί τους οι μουσικοί:

Φώτη Σκαρμούτσος στο μπάσο, Δημήτρης Παμπουλάκης στα τύμπανα, Σπύρος Λούκος στα πλήκτρα και Γιώργος Κατσαμάκης στις κιθάρες. 

Μουσική σκηνή Σφίγγα
Ακαδημίας και Ζωοδόχου Πηγής

  (είσοδος στον πεζόδρομο Κιάφας 13)

Τηλέφωνο κρατήσεων:

2114096149, 6987844845

sfigamusic@gmail.com


Ώρα έναρξης:
20.30

Είσοδος σε τραπέζι:

15 ευρώ με μπύρα ή κρασί

Ο Πασχάλης στη μουσική σκηνή Σφίγγα (Χορηγός Επικοινωνίας InTownPost.com)

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

H μουσική σκηνή Σφίγγα παρουσιάζει τον Πασχάλη σε ένα πρόγραμμα με τίτλο «The Party Goes On«.

Ο Πασχάλης με την μπάντα του μας καλεί στη «Σφίγγα» τις Παρασκευές 15, 22 και 29 Μαρτίου, σε μία μουσική παράσταση με τα ωραιότερα και αγαπημένα τραγούδια του Πασχάλη από τους Olympians μέχρι και σήμερα

Παρέα με τον Πασχάλη υποδεχόμαστε την Άνοιξη διασκεδάζοντας με τα ξεσηκωτικά του τραγούδια όπως τα «Αν μια μέρα σε χάσω», «Παραδώσου λοιπόν», «Ο τρόπος», «Το σχολείο», «Το μπαράκι»,  «Ο Αλέξης», «Μάθημα σολφέζ», «Είσαι το ταίρι μου», «Το κορίτσι του Μάη» και πολλά, πολλά άλλα!

Μαζί του στην κιθάρα και στο τραγούδι ο Stelios Mac και οι μουσικοί Αντώνης Πιτσολάντης (μπάσο – φωνητικά), Μιχάλης Λιαμής (τύμπανα) και Παναγιώτης Τσαλόπουλος (πιάνο – organ).

Αυτό το διάστημα, κυκλοφορεί ψηφιακά το  album «Πασχάλης Live 2018  The Party Goes On», το οποίο  περιέχει αγαπημένα τραγούδια, δικά του, των Olympians, αλλά και άλλων τραγουδιστών, που ερμηνεύει ο Πασχάλης  στα live και τις συναυλίες του.

Μουσική σκηνή Σφίγγα

Ακαδημίας και Ζωοδόχου Πηγής

(είσοδος στον πεζόδρομο Κιάφας 13)

Τηλέφωνο κρατήσεων: 2114096149, 6987844845

sfigamusic@gmail.com

Ώρα έναρξης: 22.30

Τιμή εισόδου στο μπαρ: 12 ευρώ με μπύρα ή κρασί

«I’m a firestarter…», γράφει η Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

Μαρκέλλα Χρυσοστόμου

markella_ch@windowslive.com

Ο τίτλος τα λέει όλα. Κάτι τέτοιες ειδήσεις είναι δεδομένο ότι δεν μας ευχαριστεί το να τις αναμεταδίδουμε. Είναι φυσικό επόμενο όμως, ειδικά όταν το τέλος για κάποιον μοιάζει τόσο άδοξο.

Για πολλούς ίσως φάνταζε ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας, όμως για τον ίδιο αποτελούσε, όπως όλα έδειξαν, ένα προμελετημένο σχέδιο.

«Όταν νιώσω ξοφλημένος, θα αυτοκτονήσω», είχε δηλώσει ο ίδιος σε συνέντευξή του πριν από τέσσερα χρόνια και αυτή ίσως να ήταν η πιο ειλικρινής σκέψη του τραγουδιστή που καταγράφηκε ποτέ δημόσια.

Ήταν ο Keith Flint, frontman του Αγγλικού συγκροτήματος ηλεκτρονικής μουσικής Prodigy και «έσβησε» στην ηλικία των 49 ετών, στις 4 Μαρτίου του 2019.

   When the firestarted!

«Είμαι ένας συνδυασμός γελωτοποιού της αυλής με δραπέτη ψυχιατρικού ασύλου. Θα μπορούσα να παρομοιάσω τον εαυτό μου με ένα διάδρομο σπιτιού: Νομίζεις ότι είσαι μέσα αλλά οι πόρτες των δωματίων είναι κλειστές. Μόλις πας να ανοίξεις το δωμάτιο που είμαι μέσα, θα σε περιμένω σαν κυνηγός για να σου κόψω τον λαιμό». (Απόσπασμα από συνέντευξη του Keith Flint στο FHM Magazine – 2015)

Ο Keith Flint γεννήθηκε στο Redbridge του ανατολικού Λονδίνου, στις 17 Σεπτεμβρίου 1969, ωστόσο, περίπου στα μέσα της δεκαετίας του 1970, οι γονείς του αποφάσισαν να μετακομίσουν μαζί με τον μικρό Keith στο Essex.

Η παιδική του ηλικία περιεγράφηκε από πολλούς (αλλά και από τον ίδιο) ως “δυστυχισμένη”, με τον Flint να αγανακτεί πολύ συχνά με τη συμπεριφορά των γονιών του απέναντί του. Υπενθυμίζεται ότι οι τελευταίοι χωρίστηκαν όταν ο ίδιος ήταν ακόμη πολύ μικρός σε ηλικία.

Ο Keith Flint υπήρξε “δύσκολος” καθ’ όλη τη διάρκεια των μαθητικών του χρόνων, ενώ από πολλούς περιεγράφηκε ως ένα «λαμπρό αγόρι με δυσλεξία», αν και ήταν ενοχλητικός στην τάξη. Έφυγε από το σχολείο σε ηλικία 15 ετών και εν συνεχεία εργάστηκε ως οικοδόμος.

«Στα 15 με έδιωξαν από το σχολείο. Δικαιολογημένα μάλλον, έκανα διαρκώς φασαρία και ήμουν εκτός εαυτού. Μετά αναγκάστηκα να πηγαίνω σε τάξεις αναμόρφωσης όπου πάντως όταν μου έκαναν τεστ IQ, είχαν βρει ότι είμαι αρκετά ευφυής. Το πρόβλημα είναι ότι σίγουρα έχω υπερανεπτυγμένη μια δυσλειτουργική πλευρά. Αυτό ακούγεται μάλλον σα να θέλω να στηρίξω την εικόνα του «τρελάρα Keith», αλλά αν πραγματικά θες την αλήθεια, πιο ειλικρινής δεν μπορώ να γίνω. Έκανα διάφορες δουλειές – χασάπης, οικοδόμος κ.λπ. Με έκαιγε όμως η δίψα της περιπέτειας. Έτσι λοιπόν, το καλοκαίρι του 1988 εγκατέλειψα το Essex για να περιπλανηθώ στην Αφρική και στη Μέση Ανατολή. Όταν επέστρεψα, ένας φίλος μου με προσηλύτισε στη σκηνή του rave και της acid house. Θυμάμαι να του λέω ότι μιλάει με τον ίδιο ενθουσιασμό για τη φάση αυτή όσο εγώ για την πεζοπορία στο Ισραήλ, φερ’ ειπείν. Με είχε ψήσει απολύτως». (Απόσπασμα από συνέντευξη του Keith Flint στο FHM Magazine – 2015)

Έτσι ξεκίνησαν όλα.

Στα τέλη της δεκαετίας του 80’ ο Flint συναντήθηκε με τον DJ Liam Howlett στο τοπικό rave club του Barn στο Braintree και εκεί συνέβησαν όλα. Ο Keith Flint είχε βρει επιτέλους τη διέξοδο που αναζητούσε από πάντα και η μουσική μετατράπηκε στο φάρμακό του. «Ως παιδί, έπρεπε διαρκώς να αγωνίζομαι για αυτό που ήμουν. Τώρα δεν χρειαζόταν πια να παλεύω, απλά ήμουν», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο ίδιος.

Υπενθυμίζεται ότι αρχικά ο Flint ήταν χορευτής της μπάντας, όμως το 1996 εμφανίστηκε ως front man του συγκροτήματος και «έσπασε» όλα τα κοντέρ με το hit single «Firestarter«. Η σαρωτική του επιτυχία με τη μπάντα, σε συνδυασμό με την ανανεωμένη του εμφάνιση, συνεχίστηκε και στο επόμενο Prodigy single «Breathe«, στο οποίο ο Flint έκανε τα φωνητικά, ενώ ο Maxim εκτελούσε το “back-up”.

Οι επιτυχίες του Keith Flint ως frontman των Prodigy ολοένα και αυξάνονταν, με την περσόνα του να αριθμεί όλο και περισσότερα «παρών» σε συναυλίες, δίσκους, αλλά και περιοδείες.

Ταυτόχρονα, ο ίδιος πειραματιζόταν με αρκετές “solo κινήσεις”, συμπεριλαμβανόμενων και των συγκροτημάτων Flint και Clever Brains Fryin’ που δημιούργησε ο ίδιος, ωστόσο, μόνο ένα single ονόματι “Aim4” από το σχήμα Flint προχώρησε σε εμπορική κυκλοφορία, η οποία βέβαια τελικώς ακυρώθηκε.

«Νομίζω ότι ο Liam είναι το μόνο άτομο που αγάπησα ποτέ πραγματικά. Αυτός και ο Maxim ήταν οι μόνοι που αφιέρωσαν τον χρόνο τους στο να με γνωρίσουν. Η μπάντα έγινε η οικογένεια που δεν είχα», είχε δηλώσει ο Keith για τα μέλη του συγκροτήματός του.

Η αρχή του τέλους

Σαν ωρολογιακή βόμβα έσκασε σε όλους εμάς το μεσημέρι της Δευτέρας η είδηση ότι ο Keith δεν είναι πια εδώ μαζί μας.

«Τα νέα είναι αληθινά. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι το λέω αυτό αλλά ο αδερφός μας ο Keith αυτοκτόνησε μέσα στο Σαββατοκύριακο. Είμαι βαθιά σοκαρισμένος, πολύ θυμωμένος, μπερδεμένος και συντετριμμένος. Αντίο φίλε», έγραψαν οι Prodigy στον επίσημο λογαριασμό τους στο Instagram.

Έπειτα από έντονη αναταραχή, πολλά είναι τα όσα ειπώθηκαν για την ψυχολογική κατάσταση του Keith λίγο πριν αποφασίσει να προχωρήσει στο απονενοημένο διάβημα.

Αλκοόλ, ναρκωτικά, ουσίες, λοιπές ψυχικές διαταραχές, ένας χωρισμός, αλλά και αρκετά κατάλοιπα από το παρελθόν είναι μόνο κάποια από όσα ο ίδιος “όφειλε” να αντιμετωπίσει, όμως ποτέ δεν κατάφερε…

«Δεν κάνω ποτέ οικονομίες, τα εξαργυρώνω όλα και τα σπαταλάω. Είχα πάντα αυτή τη σκέψη μέσα μου ότι όταν νιώσω ξοφλημένος, θα αυτοκτονήσω. Ορκίζομαι στον Θεό, δεν πρόκειται για τάση αυτοκτονίας, είναι θετική αντίληψη, οπωσδήποτε. Όταν αρχίσω να χέζω το κρεβάτι μου, θα πάω να στηθώ στη μέση του δρόμου μέχρι να με πατήσει λεωφορείο». (Απόσπασμα από συνέντευξη του Keith Flint στο FHM Magazine – 2015)

Κι επειδή εδώ κλείνουμε πάντα μουσικά, ευκαιρίας δοθείσης, θα αποχαιρετήσουμε τον Keith Flit των Prodigy με πολύ αγάπη, ρυθμό, πάθος και ένταση… Έτσι όπως μόνο εκείνος ήξερε να εμπνέεται, να ερμηνεύει, αλλά και να ζει.

Φιλιά,

Μαρκέλλα

Ο Θοδωρής Νικολάου στη μουσική σκηνή «Σφίγγα», μαζί του η Κωνσταντίνα Πάλλα (Χορηγός Επικοινωνίας InTownPost.com)

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Ο Θοδωρής Νικολάου συνεχίζει τις εμφανίσεις του στη μουσική σκηνή Σφίγγα και την Πέμπτη 7 Μαρτίου θα παρουσιάσει για το κοινό ένα πρόγραμμα με τραγούδια από την πρώτη του προσωπική δουλειά με τίτλο «Ομπρέλα», αλλά και τραγούδια από ένα ευρύ φάσμα της ελληνικής, και όχι μόνον, δισκογραφίας.

Καλεσμένη του Θοδωρή η νέα ταλαντούχα ερμηνεύτρια και δημιουργός Κωνσταντίνα Πάλλα.

Θα τους πλαισιώνουν τέσσερις εξαιρετικοί μουσικοί, οι Θύμιος Παπαδόπουλος στα πνευστά, Θοδωρής Δ. Νικολάου στην κλασική κιθάρα, Simone Mongelli στα κρουστά και Γιώργος Μουχτάρης στο κοντραμπάσο.

Τις ενορχηστρώσεις έχει επιμεληθεί ο Γιώργος Παπαχριστούδης

και το σχεδιασμό του ήχου και την ηχοληψία ο Φώτης Πανταζής.

Μουσική σκηνή Σφίγγα
Ακαδημίας και Ζωοδόχου Πηγής
 (είσοδος στον πεζόδρομο Κιάφας 13)
Τηλέφωνο κρατήσεων: 2114096149, 6987844845   

sfigamusic@gmail.com
Ώρα έναρξης: 21.00
Είσοδος σε τραπέζι: 12 ευρώ με μπύρα ή κρασί

«Αντίο στον Mark Hollis: οι Talk Talk στο Rock in Athens του 1985 (video)», γράφει ο Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

jokersbonus@yahoo.com

Πρώιμο αντίο στον Mark Hollis (1955-2019) των Talk Talk.. Ιδιοφυής, χαρισματικός συνθέτης, εγκατέλειψε τη σαπίλα των music business και της δημοσιότητας στα τέλη των 90s προτιμώντας να ζήσει μια όμορφη ζωή, αντί να συνεχίσει μέσα σ’ ένα χώρο που πια τον δυσαρεστούσε, με την παρακμή της ποπ μουσικής – παρακμή που είναι ακόμα και σήμερα σε εξέλιξη

«Διάλεξα την οικογένεια μου. Μπορεί κάποιοι να μπορούν να το κάνουν αλλά εγώ δεν μπορώ να φεύγω σε tour και να είμαι καλός πατέρας συγχρόνως»

Ένας υπέροχος οικογενειάρχης, ένας συναρπαστικός άνθρωπος με δυνατές αρχές, σύμφωνα με τους ανθρώπους στον κύκλο του, άφησε τις music business εδώ και 20 χρόνια αλλά συνεχίζει να είναι ένα απροσδιόριστο μουσικό ίνδαλμα, ένα icon.

Δίσκοι όπως οι ‘It’s my life’ (1984), ‘The Colour of Spring‘ (1986), Spirit of Eden’ (1988) θεωρούνται αριστουργήματα, κομμάτια όπως το ‘It’s my life’ (διασκευασμένο hit και από τους No Doubt το 2003),Such a shame’, ‘Life’s what you make it’ είναι τα μουσικά αποτυπώματα του Mark Hollis, ένα κράμα Progressive Pop που επηρρέασε πολλούς αξιόλογους μουσικούς κι άφησε διαχρονικό στίγμα.

Ο Mark Webb (aka Rustin Man) που έπαιζε μπάσο στουςTalk Talk σοκαρισμένος από τη δυσάρεστη είδηση είπε: «Μουσικά ήταν μια ιδιοφυία και ήταν τιμή και προνόμιο να είμαι σε μια μπάντα μαζί του. Δεν έχω δει τον Mark εδώ και πολλά χρόνια, αλλά κι εγώ όπως και πολλοί μουσικοί της γενιάς μου επηρρεαστήκαμε βαθιά από τις πρωτοποριακές μουσικές ιδέες του.»

Δυνατή ‘ελληνική’ στιγμή των Talk Talk η συμμετοχή τους στο Rock in Athens του 1985, όπου άφησαν τις καλύτερες, διαρκείς εντυπώσεις στην έφηβη τότε γενιά μου.

Το νέο το έμαθα από την Julianne Regan των All About Eve κι αυτό το κείμενο είναι ένας φόρος τιμής στον αξιόλογο καλλιτέχνη, άνθρωπο, προσωπικότητα. H μουσική του θα συνεχίσει να είναι μαζί μας.

«Ελλάδα, Ευρώπη, Ελευθερία»: Πανηγυρική Συναυλία με την Φιλαρμόνια Ορχήστρα Αθηνών

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Πανηγυρική συναυλία ετοιμάζει η Φιλαρμόνια Ορχήστρα Αθηνών για να τιμήσει την επέτειο της εθνικής παλιγγενεσίας της 25ης Μαρτίου.

Ο τίτλος της συναυλίας είναι «Ελλάδα, Ευρώπη, Ελευθερία» και η θεματική της είναι αφιερωμένη σε έργα Ευρωπαίων συνθετών που σχετίζονται εν γένει με την ελληνική ελευθερία, καθώς και έργα του Γενάρχη της νεοελληνικής μουσικής Νικόλαου Χαλικιόπουλου-Μάντζαρου.

Νικόλαος Χαλικιόπουλος-Μάντζαρος

Ένα από τα έργα που θα παρουσιαστούν είναι η Χορωδιακή του Καντάτα γραμμένη στα 1823/4, κατά τη διάρκεια της Επανάστασης, σε πρώτη πλήρη αναβίωσή της στην Αθήνα.

Η συναυλία της Φιλαρμόνιας θα περιλαμβάνει επίσης την πλήρη σκηνική μουσική «Ερείπια των Αθηνών» του Ludwig van Beethoven, op. 113, που γράφτηκε λίγα χρόνια πριν από την έκρηξη του Αγώνα και αναφέρεται ακριβώς στο πένθος της Ευρώπης για την υποδούλωση της Ελλάδας στους Οθωμανούς. Ακόμη, την αφιερωμένη στον Rouget de Lisle προσαρμογή της ιστορικής «Μασσαλιώτιδας» από τον Hector Berlioz για συμφωνική ορχήστρα και χορωδία, μεταφρασμένη από τον κήρυκα και μάρτυρα της Παλιγγενεσίας, Ρήγα Φεραίο.

Θα συμπεριλαμβάνονται επιπλέον έργα των Gioachino Rossini και Antonin Dvořak, εμπνευσμένα από Ελληνικά θέματα, καθώς και αποσπάσματα από τον «Ύμνο εις την Ελευθερίαν» του Σολωμού σε μελοποίηση του Ν.X. Μάντζαρου και σε ενορχήστρωση του Βύρωνα Φιδετζή.

Βύρων Φιδετζής
Διονύσης Σούρμπης
Άννα Στυλιανάκη
Ζάχος Τερζάκης
Πέτρος Μαγουλάς

Η Εθνική Επέτειος τιμά όχι μόνο ένα γεγονός σημαντικό για την Πατρίδα μας, αλλά και με πανευρωπαϊκή και παγκόσμια διάσταση. Το περιεχόμενό της ως ενός μείζονος γεγονότος της Ευρωπαϊκής πολιτικής αλλά και πολιτιστικής ιστορίας, που επέδρασε καθοριστικά στις εξελίξεις ολόκληρου του 19ουαιώνα θέλει να αναδείξει η συναυλία αυτή με τη σύνθεση του προγράμματος την οποία έχει επιλέξει.

Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα της Ενώσεως τέως Βουλευτών και Ευρωβουλευτών και πραγματοποιείται με την ευγενική φροντίδα του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη

        Πρόγραμμα:

  • Ludwig van Beethoven: Σκηνική μουσική «Ερείπια των Αθηνών», op. 113
  • Νικόλαος Χαλικιόπουλος Μάντζαρος: Cantata con Cori
  • Gioachino Rossini: Η πολιορκία της Κορίνθου – Εισαγωγή
  • Antonin Dvořak: Τρία Νεοελληνικά Τραγούδια, έργο 50
  • Νικόλαος Χαλικιόπουλος Μάντζαρος: Ύμνος εις την Ελευθερίαν (αποσπάσματα)
  • Hector Berlioz: H Μασσαλιώτιδα (με ελληνικούς στίχους, σε απόδοση Ρήγα Φεραίου)

Σολίστ:

Άννα Στυλιανάκη (σοπράνο)

Ζάχος Τερζάκης (τενόρος)

Διονύσης Σούρμπης (βαρύτονος)

Πέτρος Μαγουλάς (βαθύφωνος)

 

Συμμετέχουν:

H Παιδική Χορωδία «Μανώλης Καλομοίρης», (Διεύθυνση: Σάββας Ρακιντζάκης)

Η Ακαδημαϊκή Χορωδία Νέων Αθηνών (Διεύθυνση: Νίκος Μαλιάρας)

Η Χορωδία του Εθνικού Ωδείου (Διεύθυνση: Σπύρος Κλάψης)

 Η Φιλαρμόνια Ορχήστρα Αθηνών

Μουσική διεύθυνση: Βύρων Φιδετζής

Τιμές Εισιτηρίων:

  • 8 € (φοιτητές, 65+, νέοι έως 25 ετών, άνεργοι, ΑΜΕΑ)
  • 12 € (Γ΄ Ζώνη)
  • 15 € (Β΄ Ζώνη)
  • 20 € (Α΄ Ζώνη) 

Προπώληση εισιτηρίων: 

Viva.grhttps://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-olympia/ellada-europi-eleutheria/

Ο Ορφέας Περίδης και η Λιζέτα Καλημέρη στη Σφίγγα (Χορηγός Επικοινωνίας: InTownPost)

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Ο Ορφέας Περίδης μαζί με την Λιζέτα Καλημέρη προχωρούν την συνεργασία τους και επί σκηνής και δισκογραφικά. Στην Αθήνα και συγκεκριμένα στη μουσική σκηνή Σφίγγα, τα Σάββατα 16, 23 και 30 Μαρτίου και 6 και 13 Απριλίου, θα  παρουσιάσουν τα τραγούδια του νέου τους δίσκου, που κυκλοφορεί από το Ogdoo Music Group, με τίτλο «Εν Φλύα».

Οι δύο καλλιτέχνες με ένα πολυμορφικό μουσικό σχήμα θα παρουσιάσουν φέτος τον χειμώνα, ένα πλούσιο μουσικό ρεπερτόριο, που φιλοξενεί επιλεγμένα στιγμιότυπα από τις νέες τους δημιουργίες αλλά και τα παλαιότερα κλασσικά τους κομμάτια.

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους η ικανότητα να δημιουργούν το αγαπημένο εκείνο κλίμα που προσφέρει στους ακροατές τη διασκέδαση μαζί με την ποιότητα, τη μουσική τρυφερότητα μαζί με τον ενθουσιώδη δυναμισμό, περνώντας με δεξιοτεχνία από το έντεχνο στο λαϊκό τραγούδι και από την μπαλάντα στην ροκ διάθεση.

Οι ακροατές θα γίνουν για αυτές τις πέντε νύχτες συνταξιδιώτες σε μια μοναδική μουσική περιήγηση με σταθμούς, νέα και παλαιότερα τραγούδια που δημιούργησε ο Ορφέας Περίδης, ο οποίος το 2019 γιορτάζει τη συμπλήρωση τριάντα χρόνων από την πρώτη δισκογραφική του παρουσία.

Η σπάνια φωνή της Λιζέτας Καλημέρη, το προσεκτικά επιλεγμένο της ρεπερτόριο και το δημιουργικό χάρισμα του Ορφέα Περίδη συνδυάζονται άψογα επί σκηνής και υπόσχονται στο κοινό τους αξέχαστα, ανοιξιάτικα μουσικά βράδια.

Συμμετέχουν οι μουσική Θοδωρής Δαμουράκης στις κιθάρες, Αλέξανδρος Ιακώβου στο βιολί και στο μαντολίνο, Εύη Κανέλλου στα κρουστά και Κώστας Αρσένης στο κόντραμπασο.

Μουσική σκηνή Σφίγγα

Ακαδημίας και Ζωοδόχου Πηγής

(είσοδος στον πεζόδρομο Κιάφας 13)

Τηλέφωνο κρατήσεων: 2114096149, 6987844845

sfigamusic@gmail.com

Ώρα έναρξης: 22.30

Τιμή εισόδου στο μπαρ: 13 ευρώ με μπύρα ή κρασί

«Η άλλη, σχεδόν άγνωστη, ταινία για τον Freddie Mercury», γράφει ο Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

jokersbonus@yahoo.com

Bohemian Rhapsody movie: the gospel according to Brian May & Roger Taylor

Βρίσκομαι σε περίεργη θέση, αλλά τουλάχιστον: πρόκειται για ‘win-win’ situation. Εν ολίγοις: χαίρομαι μεν που «η ταινία για τον Freddie Mercury» έκανε και κάνει ντόρο, που πάει για τα Oscars, αν και δεν τη θεωρώ «καλή» σε τελική ανάλυση! (Την έχω δει 6-7 φορές ως τώρα – Διαβάστε την πρώτη γραπτή μου αντίδραση εδώ).

Τη θεωρώ «λίγη». Πρόχειρη. Επιφανειακή. Τη θεωρώ «φτηνή» για το καλλιτεχνικό μέγεθος του Freddie και προφανώς κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των εναπομεινάντων Queen, Brian May και Roger Taylor, που, (λογικό είναι), στα 70 τους πουλάνε το stock.

Την παραγωγή τη θεωρώ μέτρια. Οι ηθοποιοί; Μια χαρά την κάνανε τη δουλειά τους πάνω στο άθλιο σενάριο. 

Είναι κάλπικη η εικόνα που δίνεται για τον Freddie.

Είναι η ιστορία ειπωμένη σύμφωνα με τον Brian May και Roger Taylor, μια χλιαρή χολιγουντιανή πατάτα, με ελάχιστο ζουμί: μια biopic σαν όλες τις άλλες, για το ομογενοποιημένο κοινό των Mall, των fast foods, τους σημερινούς επιφανειακούς προχειράνθρωπους.

Θεωρώ επίσης ότι ο Rami Malek δεν πρέπει να είχε την παραμικρή ιδέα περί Queen-Freddie Mercury πριν του προταθεί ο ρόλος, (δεν το θεωρώ κακό αυτό απαραίτητα). Ο Rami αντί για μίμηση του Freddie έπαιξε πρώτον ως Rami και δευτερον καθοδηγούμενος από τους σκηνοθέτες που θέλανε, προφανώς, να κάνουν μια biopic συνταγής.

Επειδή είναι καλός ηθοποιός το αποτέλεσμα είναι «αποδεκτό».

Η ταινία όμως είναι «το κατά May & Taylor ευαγγέλιο».

Τι; Αν θα άρεσε στον Freddie η ταινία;

Μπα!

Θα τους ξεμάλλιαζε!

Πάρτε λοιπόν την ταινία αυτή σαν ‘γκοφρέτα’, σαν συνθετικό χάμπουργκερ.

Όπως και το τωρινό line-up των περιοδευόντων “Queen+”, με ένα “American idol” ανδρείκελο να γαυγίζει τα hits.

O χρόνος θα την κρίνει καλύτερα, ενώ τώρα παίζει ακόμα όλος αυτός ο ενθουσιασμός, τα promotion, οι μεγαλοστομίες. Tα hits και το πάντα ισχυρό icon status του Freddie είναι που κόψανε τα εισιτήρια, κάνοντας την εν λόγω ταινία ένα από τα πιο «πετυχημένα biopic» ως τα σήμερα.

Για το μόνο που χαίρομαι είναι που όλη αυτή η φιέστα φέρνει τον Freddie κοντύτερα στην πλέμπα.

Η άλλη ταινία:

«The Freddie Mercury Story – Who wants to live forever»

Τηλεταινία του 2016, (βλ. Link  δεξιά).

Στην αρχή προφανέστατα η ταινία πρέπει να είχε τον τίτλο «The Great Pretender», συμπίπτοντας με μια πολυτελή φωτογραφική έκδοση υπό τον ίδιο τίτλο που κυκλοφόρησε επίσης τότε. Και εντέλει, προφανώς, για να δώσει το οκ ο Brian May, ο τίτλος της τηλεταινίας άλλαξε σε «Who wants to live forever».

Εδώ λοιπόν έχουμε μια τηλεταινία-ντοκιμαντέρ, μισό-μισό: υπάρχουν δηλαδή και συνεντεύξεις, και original υλικό, αλλά και δραματοποιημένα μέρη, με ηθοποιούς, ένα doc-fiction, δηλαδή.

Βέβαια, το budget είναι χαμηλό, αλλά η ταινία είναι τίμια.

Το κύριο βάρος πέφτει στις δραματικές τελευταίες μέρες του Freddie.

Toν Freddie υποδύεται o Jοhn Blunt, ένας σωσίας του Freddie και τους υπόλοιπους Queen τους υποδύονται οι υπόλοιποι της (κακής!) Tribute μπάντας του, των Killer Queen! (Sorry, αλλά «ευθύμησα» μέχρι δακρύων βλέποντας μερικά τους βίντεο).

Κοίτα όμως που παρά τις ταπεινές καταβολές της ταινίας, το τελικό value-αποτέλεσμα χτυπάει αρκετούς απ’ τους στόχους. Ως ντοκιμαντέρ πρώτα απ’ όλα μπαίνει σε «ύδατα» που άλλα ντοκιμαντέρ δεν τόλμησαν. Και ως ταινία-ταινία: ο Blunt καταρχήν είναι πειστικότερος.

Αυτόν έπρεπε να βάλουν και στην ταινία για τα multiplex.

Και εκεί που η ταινία με τον Malek είναι σχεδόν ..ομοφοβική, (είναι!!!), εδώ τα πράγματα είναι no holds barred. Πολύ πιο ρεαλιστικό αποτέλεσμα, σε αντίθεση με την ταινία που πάει να σηκώσει Oscars: 1ου Αντρικού ρόλου, Καλύτερης ταινίας κλπ.

Να λοιπόν, έτσι λειτουργεί ο φαύλος κύκλος:

Το προϊόν που υπερδιαφημίζεται παγκοσμίως από τα μέσα: δοξάζεται και κονομάει.

Το άλλο προϊόν, που έχει καλύτερο value, θα παραμεληθεί.

Πρέπει να πω επίσης, ότι αυτή η τηλεταινία-ντοκιμαντέρ λοιδορήθηκε από ένα ελεγχόμενο μέρος των μέσων, κυρίως λόγω της low budget παραγωγής της. Αλλά και η ταινία Bohemian Rhapsody έχει κακολογηθεί -δικαιολογημένα- κυρίως λόγω του άθλιου σεναρίου. Η ταινία «Bohemian Rhapsody» παρακολουθεί τον Freddie από τότε που συνάντησε τους Brian & Roger και πάει μέχρι το Live Aid, ενώ η ταινία «The Freddie Mercury Story – Who Wants to live Forever» περιγράφει τα τελευταία χρόνια της ζωής του.  

Και τέλος όσον αφορά την ταινία «Bohemian Rhapsody», έτσι κι αλλιώς, το Oscar είναι ένα «πέτσινο», «τσίγκινο» βραβείο: έχουν δοθεί Oscars και σε χειρότερες ταινίες.

Δείτε το «The Freddie Mercury Story – Who Wants to live Forever» και το ξανασυζητάμε.