fbpx

Ομαδική έκθεση: «Έργα που αναδεικνύουν το ύφασμα του καναπέ» σε επιμέλεια της Αλεξάνδρας Κολλάρου

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Σύμφωνα με το βιβλίο «Η Ελληνική Τέχνη από το Α έως το Ω» οι σκληροπυρηνικοί του εικαστικού κόσμου δεν εγκρίνουν τα «έργα τα οποία, αντί να προβληματίζουν τον θεατή, αναδεικνύουν το ύφασμα του καναπέ».

Η Αλεξάνδρα Κολλάρου, επιμελήτρια και συγγραφέας του βιβλίου, καλεί 18 καλλιτέχνες, που ξεχωρίζει για την εικαστική τους ιδιαιτερότητα, να δημιουργήσουν έργα με αφετηρία αυτήν τη φράση.

Η ομαδική έκθεση παρουσιάζεται στο «9 ΕΝΝΕΑ»,

μεταξύ 28 Μαρτίου – 20 Απριλίου  2019.

Κώστας Σπανάκης-Hippie Van-Oil on canvas-50x70 cm
Δήμητρα Μαρούδα- Be a good girl- Oil on canvas - 90 x 110 cm

Φυσικά, ο τίτλος της έκθεσης κλείνει το μάτι στο κοινό. Τι είναι λοιπόν στην περίπτωση μας τα «έργα που αναδεικνύουν το ύφασμα του καναπέ»;

Έργα που θέλεις να ζήσεις μαζί τους. Έργα που βλέποντας τα καταλαβαίνεις ότι είναι έργα τέχνης. Επίσης, τα έργα που προτιμάει συνήθως ο κόσμος που δε διαθέτει Phd στην ιστορία της Τέχνης και δικό του εικαστικό Ίδρυμα. Θα μπορούσαμε να τα πούμε «προσιτά» έργα;

Πολλοί  επαγγελματίες του εικαστικού χώρου αποστρέφονται αυτήν την ιδέα. Θεωρούν ότι υποβιβάζει το υψηλό κάλεσμα της τέχνης, η αποστολή της οποίας είναι να θέτει σκληρά ερωτήματα και να προβληματίζει. Είναι μια άποψη. Μία άλλη άποψη είναι ότι η τέχνη πρέπει να εκφράζει ιδέες και να εμπεριέχει συναισθήματα, και οφείλει να τα μεταφέρει με άμεσο και κατανοητό τρόπο. Αλλιώς δεν είναι τέχνη, είναι κάτι άλλο. 

Αλεξάνδρα Κολλάρου
Γιάννης Βαλυράκης-Autumn leaves_ Acrylics on Canvas - 2019 - 40 x 30cm

Οι περισσότεροι βλέπουμε τον προσωπικό μας χώρο σαν καταφύγιο. Περνάμε πολύ μεγάλο μέρος της ζωής μας σε αυτόν και επιλέγουμε προσεκτικά τι αποτελεί κομμάτι του περιβάλλοντος μας· σίγουρα θέλουμε να εκφράζει τον χαρακτήρα μας, να συμπληρώνει το όραμα μας «προσθέτοντας» – ομορφιά συνήθως, με τον τρόπο που ο καθένας από εμάς την αντιλαμβάνεται. Αυτό φυσικά ισχύει και για την τέχνη που επιλέγουμε.

Η αλήθεια είναι ότι ο μέσος άνθρωπος δεν ενδιαφέρεται να διαβάσει συνοδευτικό κείμενο 17 σελίδων για να καταλάβει τι θέλει να πει ένα έργο. Ούτε θέλει να βάλει στον τοίχο του μία τσαλακωμένη διαφανεια με ένα κομμάτι σελοτέιπ, αδιαφορώντας απόλυτα αν «το έργο εξερευνά την επίδραση του δυτικού καπιταλισμού στην ψυχοσύνθεση του σύγχρονου αστού». Και κάτι ακόμη: η τέχνη είναι πολύτιμη για πολλούς λόγους – συγκινεί, ομορφαίνει, εμπνέει, διευρύνει τους ορίζοντες μας, ευφραίνει και αγαλλιάζει την ψυχή. Που πήγαν αυτές οι ιδιότητες;

Με αυτά τα δεδομένα, η έκθεση δεν παρουσιάζει έργα που προβληματίζουν τον θεατή με κατά φαντασίαν ρητορικά ερωτήματα και υποθετικά μετά-σχόλια. Παρουσιάζει αισθητικά δυνατά έργα τέχνης, έργα που θα σταθείς μπροστά τους και θα ανασάνεις, που θα σε προσελκύσουν με την ιδιαίτερότητα τους, ίσως θα σου δημιουργήσουν ένα χαμόγελο στα χείλη. Έργα που έχουν πολλά να πούν αλλά δεν εκβιάζουν την προσοχή – αντίθετα έχουν βρει τον τρόπο να μεταφέρουν το μήνυμα τους άμεσα.

Τα έργα πατάνε στην ιστορία της τέχνης, αντλούν αναφορές απο το παρελθόν και το σήμερα, έχουν αφετηρίες που ενίοτε είναι περίπλοκες· έχουν το πολυπόθητο “κονσεπτ”, αλλά ειναι ανοιχτά σε ερμηνεία χωρίς να φωνάζουν ή να επιβάλουν συγκεκριμένες ιδέες φορτικά. Ο θεατής είναι ελεύθερος να ανακαλύψει το έργο μόνος του και να αποφασίσει τι θέλει να πάρει από αυτό.

Η «Φονική γυναίκα» του Shepard Fairey, τα λουλούδια της Ιόλης Ξιφαρά, τα αρκουδάκια-τοτέμ του Ιάκωβου Βολκώβ, τα υποβλητικά τοπίο-πορτραίτα της Δήμητρας Μαρούδα, η «Sierva Maria de Todos los Angeles» της Ισμήνης Μπονάτσου,  είναι μερικά μόνο από τα έργα που καλούν το κοινό να δημιουργήσει τη δική του σχέση μαζί τους.

Οι καλλιτέχνες δημιούργησαν τα έργα αυτά με πάθος και γνώση για το αντικείμενο τους και τα παραδίδουν στον κόσμο για να ξεκινήσει η καινούργια τους ζωή, μέσα από μία συνομιλία χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Η έκθεση σου προτείνει να μη φοβηθείς την τέχνη, να έρθεις κοντά της και να την απολαύσεις.

Η τέχνη ανήκει σε όλους.

Ντίνα Κουμπούλη, Cartes Postales, Phorograph
Μαρία Σπυράκη, Making Life, Graffiti on mdf board with clear epoxy resin on top, Dia 40 cm

Παρουσιάζουν έργα οι καλλιτέχνες:

  • Γιάννης Βαλυράκης,
  • Ιάκωβος Βολκώβ (ΝΑR),
  • Κωνσταντίνος Βραζιώτης,
  • Νίκος Γιαβρόπουλος,
  • Ελένη Καραδήμου,
  • Γιάννης Καρδάσης,
  • Ντίνα Κουμπούλη,
  • Γιώργος Λυντζέρης,
  • Δήμητρα Μαρούδα,
  • Ισμήνη Μπονάτσου,
  • Ιόλη Ξιφαρά,
  • Φώτης Πεχλιβανίδης,
  • Κώστας Σπανάκης,
  • Μαρία Σπυράκη,
  • Αριάδνη Στροφύλλα,
  • John Bicknell,
  • Paraskevi, Shepard Fairey
Κωνσταντίνος Βραζιώτης, Dinner is served, David, Gold leaf and adrylics on paper plate, Diameter 22.5 cm
Γιώργος Λυντζέρης-Dihonoia-Clay, wood, metal - 40x40x40 cm
Ιάκωβος Βολκώβ (ΝΑR) - Totem

INFO

Έργα που αναδεικνύουν το ύφασμα του καναπέ

#kanapes

Διεύθυνση: Χώρος Τέχνης «9 ΕΝΝΕΑ», Κέας 9, Πλατεία Κολιάτσου

Εγκαίνια έκθεσης: Πέμπτη 28 Μαρτίου 2019, 20:00

Διάρκεια έκθεσης: 29 Μαρτίου – 20 Απριλίου 2019

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη –Παρασκευή, 18:00 – 20:30, Σάββατο 12:00 – 15:30, και κατόπιν ραντεβού

Επιμέλεια: Αλεξάνδρα Κολλάρου

Διοργάνωση: artAZ

Χορηγός: Οινοποιία Μπουτάρη

Χορηγός επικοινωνίας: Kroma magazine

Πληροφορίες: info@artaz.gr

Έκθεση γελοιογραφίας «DEMOCRISIS–Δημοκρατία σε κρίση» στο Μετρό του Συντάγματος

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Η Λέσχη Ελλήνων Γελοιογράφων πραγματοποιεί για τέταρτη συνεχή χρονιά έκθεση γελοιογραφίας στον εκθεσιακό χώρο του Μετρό Συντάγματος, με τίτλο «DEMOCRISIS – Δημοκρατία σε κρίση».

Λένε, πως στην Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Είναι ωστόσο γεγονός ότι σε εποχές που τα κάθε είδους πολιτικά και οικονομικά αδιέξοδα πολλαπλασιάζονται, οι ατομικές ελευθερίες και τα δημοκρατικά δικαιώματα συμπιέζονται.

Τριάντα δύο Έλληνες γελοιογράφοι μιλάμε φέτος για τη Δημοκρατία. Μέσα από 131 σκίτσα την ζωγραφίζουμε. Όχι σαν μια έννοια θολή και γενικόλογη, αλλά ως ένα αγαθό αυτονόητο και συνάμα ζητούμενο, εύθραυστο και την ίδια στιγμή εκπληκτικά ανθεκτικό. Τη ζωγραφίζουμε ως απάντηση.

Σκίτσο του Ανδρέα Πετρουλάκη
Σκίτσο του Παναγιώτη Μήλα

Παράλληλα, συνεχίζοντας την προσπάθεια να συστήνουμε στο ελληνικό κοινό συναδέλφους από όλον τον κόσμο, φέτος συμμετέχουν στην έκθεση μας 10 γελοιογράφοι (με 58 έργα) από την Ιταλία, εκλεκτοί εκπρόσωποι μιας πολύ σημαντικής ευρωπαϊκής σχολής.

Επίτημος προσκεκλημένος και τιμώμενο πρόσωπο στην Αθήνα ένας από τους ζωντανούς θρύλους της ιταλικής σάτιρας, ο Αλτάν (Altan). Μαζί με τους Marilena Nardi και Giovanni Sorcinelli – Giox θα είναι κοντά μας, στα εγκαίνια της έκθεσης.

Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν τη Δευτέρα 1η Απριλίου, από τον Πρόεδρο της Βουλής, Νίκο Βούτση, ώρα 19:00

Την Τρίτη 2 Απριλίου, στις 19.00 στον χώρο της έκθεσης θα υπάρξει εκδήλωση- γνωριμία και συνομιλία του κοινού με τον Αλτάν, με  Έλληνες και Ιταλούς γελοιογράφους.

Η έκθεση θα λειτουργήσει από την 1η έως και τις 7 Απριλίου 2019 στον εκθεσιακό χώρο του Μετρό Συντάγματος,  καθημερινά, από τις 9 το πρωί έως τις 9 το βράδυ. Καθημερινά, στο χώρο της έκθεσης, μέλη της Λέσχης Ελλήνων Γελοιογράφων θα ενημερώνουν και θα ξεναγούν το κοινό.

Σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου
Η αφίσα της έκθεσης με σκίτσο του Κώστα Σκλαβενίτη
Σκίτσο της Μαρίας Τζαμπούρα
Altan

Συμμετέχουν:

Από τη Λέσχη Ελλήνων Γελοιογράφων (www.cartoonists.gr)

  • Τάσος Αναστασίου,
  • Ιάκωβος Βάης,
  • Κώστας Βλάχος,
  • Δημήτρης Γεωργοπάλης,
  • Σπύρος Δερβενιώτης,
  • Dranis, Πάνος Ζάχαρης,
  • Πέτρος Ζερβός, Χρήστος
  • Ζωΐδης, John Antono,
  • Γιάννης Ιωάννου,
  • Μιχάλης Κουντούρης,
  • Σάκης Κουτσαντάς,
  • Ηλίας Μακρής,
  • Πάνος Μαραγκός,
  • Παναγιώτης Μήλας,
  • Bas (Βασίλης Μητρόπουλος),
  • Κώστας Μητρόπουλος,
  • Παναγιώτης Μητσομπόνος,
  • Σπύρος Ορνεράκης,
  • Αλεξία Οθωναίου,
  • Βασίλης Παπαγεωργίου,
  • Ανδρέας Πετρουλάκης,
  • Κωνσταντίνος Ρουγγέρης,
  • Κώστας Σκλαβενίτης,
  • Soloup, Soter,
  • Στάθης (Σταυρόπουλος),
  • Ηλίας Ταμπακέας,
  • Μαρία Τζαμπούρα,
  • Δημήτρης Χαντζόπουλος,
  • Βαγγέλης Χερουβείμ.

Από την Ιταλία:

  • Altan,
  • Lido Contemori,
  • Giorgio Franzarloi,
  • Giovanni Sorcinelli – Giox,
  • Enzo Lunari,
  • Marco De Angelis,
  • Marilena Nardi,
  • Mario Natangelo,
  • Sergio Staino,
  • Pietro Vanessi.

Οργάνωση:

  • Από τη Λέσχη Ελλήνων Γελοιογράφων σε συνεργασία:
  • Με την Βουλή των Ελλήνων,
  • Με το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης,
  • Με την Περιφέρεια Αττικής,
  • Με την ΣΤΑ.ΣΥ. Α.Ε. και
  • Με το Μορφωτικό Ίδρυμα της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών.
Σκίτσο του Πάνου Μαραγκού
Σκίτσο του Βασίλη Παπαγεωργίου
Σκίτσο του Χρήστου Ζωίδη
Σκίτσο του Bas (Βασίλη Μητρόπουλου)

Ο Παύλος Σάμιος και η «Σπασμένη Ιστορία» στο Βυζαντινό Μουσείο

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Μια διαφορετική ερμηνεία της ελληνικής ιστορίας και των αρχαίων μύθων επιχειρείται στην έκθεση στην οποία παρουσιάζονται 66 έργα μεγάλων διαστάσεων (μερικά από αυτά ξεπερνούν τα τρία μέτρα), όπου τα σύμβολα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού έχουν πλέον τον πρωταγωνιστικό ρόλο. 

Ο ζωγράφος επιλέγει ως υπόβαθρο εκτέλεσης των έργων ευτελή υλικά (χαρτοκιβώτια) που ο ίδιος περισυνέλεξε. Αυτά τα χαρτοκιβώτια γίνονται ο καμβάς απεικόνισης αρχαίων συμβόλων, καθώς και γέφυρα μεταξύ παρελθόντος και παρόντος. Αρχαία αγάλματα κατακερματίζονται ζωγραφικά σε διαφορετικά κομμάτια χαρτόνι, προκειμένου να σημάνουν την αποδόμηση αλλά και επαναπροσέγγιση του ιστορικού χρόνου.

Η σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα δηλώνεται πάνω στα έργα με πολύχρωμα ανεικονικά γκράφιτι, που με σπρέι προσέθεσε ο Σάμιος στο τελείωμα των έργων τουΣτο δεύτερο μέρος της έκθεσης επιλέγεται η ανασύνθεση των «αρχαίων θραυσμάτων» για να καταλήξει στα «πέτρινα χαμόγελα» σε λευκό μάρμαρο, στο οποίο λαξεύτηκαν τα Παρθενώνεια γλυπτά. 

Σε μια τελευταία ενότητα ο καλλιτέχνης επιλέγει και επεξεργάζεται αντίστοιχα εικονογραφικούς τύπους της βυζαντινής τέχνης.

Διάρκεια έκθεσης:

15 Μαρτίου έως 15 Ιουνίου 2019

Επιμέλεια έκθεσης:

Μαρία Ξανθάκου

Ο Παύλος Σάμιος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1948. Από μικρός ασχολήθηκε με τη ζωγραφική και το σχέδιο βοηθώντας τον πατέρα του στο εργαστήριο παπουτσιών. Aγάπησε τη θρησκευτική ζωγραφική που τον κέρδισε από πολύ νωρίς και εργάστηκε στο εργαστήρι Αγιογραφίας του Διονύση Καρούσου μέχρι τα δεκαοκτώ του χρόνια. Παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα σχεδίου στο Εργαστήρι του Πάνου Σαραφιανού και πέρασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών.

Δάσκαλοί του ήταν ο Νίκος Νικολάου στο Προκαταρκτικό και ο Γιάννης Μόραλης στο Εργαστήριο Ζωγραφικής. Ο Νίκος Νικολάου είχε σαν αρχή το σχέδιο και την παράδοση της Αρχαίας Ελληνικής Τέχνης και ο Γιάννης Μόραλης εισήγαγε τους σπουδαστές του στη σύγχρονη τέχνη.

Σπουδαίοι δάσκαλοι που τους οφείλει πολλά, όπως επίσης και στο Γιάννη Τσαρούχη. Είχε την ευκαιρία να τον γνωρίσει στο Παρίσι και να μάθει τόσα πολλά για την ελληνική παράδοση, μέσα από τα μάτια ενός μοναδικού ζωγράφου που στα πρώτα του έργα τον επηρέασε πολύ.

Την ίδια εποχή ήταν στη μοναδική παρέα του «Μαγεμένου Αυλού», όπου ο Μάνος Χατζιδάκις, μάγος του λόγου και γνώστης της ανάγκης των νέων, τους έμαθε να σκέπτονται χωρίς όρια.

Από το 1978 έως το 1992 έζησε και εργάστηκε στο Παρίσι.

Από το 2000 είναι καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (Εργαστήριο παραδοσιακής ζωγραφικής fresco-βυζαντινές εικόνες-χειρόγραφα). Έχει ζωγραφίσει με την τεχνική του fresco πολλές μικρές εκκλησίες.

Έχει πραγματοποιήσει 70 ατομικές εκθέσεις και έχει λάβει μέρος σε σημαντικές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι παντρεμένος με τη Μαρία Ξανθάκου. Από τον πρώτο του γάμο έχει δύο κόρες την Πανδώρα και την Αφαία οι οποίες ζουν στο Παρίσι.

«Υάδες»: Η Ατομική Έκθεση της Ελεάννας Μαρτίνου στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Η Ελεάννα Μαρτίνου παρουσιάζει στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών στο Θησείο, την ενότητα έργων Υάδες. Πρόκειται για 34 μικρογραφίες, όσα είναι αριθμητικά τα αστέρια που αποτελούν την ομάδα των Υάδων, που στην ελληνική μυθολογία σημαίνουν άστρα της βροχής.

λεπτομέρεια Ι
Υάδες Ι, 20εκ επί 20εκ, μελάνι σε χαρτί 300γρ

Η μεταμόρφωση των Υάδων σε αστερισμό, αποδίδεται στη θλίψη τους για το χαμό του αδελφού τους Ύαντα, πιθανότατα από τσίμπημα φιδιού. Μετά το θάνατό του, άρχισαν να κλαίνε ασταμάτητα από τη λύπη τους. Τότε οι Θεοί τις λυπήθηκαν και τις μεταμόρφωσαν σε αστέρια.

Η ενότητα ζωγραφικών έργων Υάδες, αποτελείται από σχέδια με μελάνι σε χαρτί μπαμπού. Η εικόνα προκύπτει από επάλληλες επιφάνειες, με μία διαδικασία κατά την οποία το νερό αποτελεί δομικό στοιχείο.

Η ιστορικός τέχνης Νίκη Παπασπύρου
Υάδες VIII, 20εκ επί 20εκ, μελάνι σε χαρτί 300γρ
Υάδες VI, 20εκ επί 20εκ, μελάνι σε χαρτί 300γρ
Υάδες ΙΙ, 20εκ επί 20εκ, μελάνι σε χαρτί 300γρ

Αστρο-χαρτογραφίες:

««Γιατί πρέπει να έχει κάποιο σκοπό το σύμπαν; Το θέμα της ύπαρξης σκοπού στο Σύμπαν είναι επινόηση του ανθρώπινου μυαλού, και δεν έχει κανένα νόημα πέρα από το να ρίχνει φως στην ψυχολογία της ακαδημαϊκής έρευνας και των ακαδημαϊκών που κάνουν αυτή την έρευνα. Δεν πρέπει να αποδίδουμε στον υλικό κόσμο ανθρώπινες συμπεριφορές. Και μόνον η παρουσία του μαγευτικού σύμπαντος, έτσι που κρέμεται εκεί, χωρίς κανέναν απολύτως σκοπό, είναι μεγαλειώδης.» (Peter Atkins, On being (Oxford University press, 2011), σελ. 19)

«Look at the stars! look, look up at the skies!

O look at all the fire-folk sitting in the air!

The bright boroughs, the circle-citadels there!» (Gerard Manley Hopkins, Poems and Prose, Penguin Classics, 1985)

Οι «Υάδες» αποτελούν την τελευταία ενότητα έργων της Ελεάννας Μαρτίνου που δημιουργήθηκε το διάστημα 2015-2018. Χαρακτηριστικό τους γνώρισμα είναι η διαλεκτική σχέση ανάμεσα στο τυχαίο και στο μη τυχαίο της σύνθεσής τους.

Μέσω της αλληλεπίδρασης των υλικών που χρησιμοποιεί, χαρτί μπαμπού, νερό, ακρυλικά και μελάνι, δημιουργεί πολλαπλές επιφάνειες χρώματος. Σε αυτές τις αφηρημένες συνθέσεις, που μπορούν να ιδωθούν ως αποτυπώσεις της ωκεάνιας κοχλάζουσας ενέργειας του σύμπαντος, κυριαρχεί το χρώμα.

Πάνω στην επιφάνεια του χαρτιού, η δημιουργός ακολουθώντας μια ευέλικτη και λιτή ζωγραφική διαδικασία, που κυριαρχείται από την παρατήρηση της συμπεριφοράς των υλικών, μεταγράφει φανταστικούς αστερισμούς.

Η τύχη έχει θεμελιώδη ρόλο στο αποτέλεσμα. Λειτουργεί σαν μαέστρος πάνω στις χρωματικές παρτιτούρες της εικαστικού. Οι μικρές διαστάσεων ακουαρέλες θα μπορούσαν να είναι οι ζωγραφικές σημειώσεις της περίφημης αρχής της αβεβαιότητας του Χάιζενμπεργκ.

Η συγκεκριμένη θεωρία της Κβαντομηχανικής υποστηρίζει πως η τύχη κυβερνά ορισμένα φυσικά φαινόμενα. Οι ίδιες αρχικές συνθήκες δεν δίνουν το ίδιο αποτέλεσμα. Στον κόσμο των πολλαπλών συμπάντων τα έργα της Ελεάννας Μαρτίνου είναι πολλαπλές εκδοχές του αρχικού συμβάντος, της στιγμής που συναντά το πινέλο την επιφάνεια του χαρτιού.

Οι χαρτογραφίες αποτελούν τον κεντρικό άξονα της εικαστικής παραγωγής της καλλιτέχνιδας. Σε αντίθεση με τους έντονα αυστηρούς, πυκνούς και επιθετικούς «αστικούς» της χάρτες των προηγούμενων ετών οι νέοι αυτοί ιδιότυποι αστρικοί χάρτες διέπονται από μια αέρινη ευαισθησία.

Οι «Υάδες» φανερώνουν έναν λυρισμό και ως ζωγραφικά ποιήματα «μιλούν» για ανθρώπινες εμπειρίες, συναισθήματα βαθιά και ειλικρινή βιώματα. Καταγράφουν εσωτερικές αναζητήσεις. Είναι εκφάνσεις της πραγματικότητας και ιδιάζουσες αναφορές σε έναν ιδεατό κόσμο.

Με εργαλείο τη «συμβολική όραση», την εικόνα δηλαδή που «βλέπει» μόνο ο ποιητής ως υπαρκτή, η Ελεάννα Μαρτίνου κατορθώνει να αποδώσει εικαστικά το μακρινό και απρόσιτο στις ανθρώπινες αισθήσεις σύμπαν. Το άχρωμο, άχρονο και αιώνιο έξω αποκρυπτογραφείται στις αρμονικές ζωγραφικές της συνθέσεις. Μέσα από το παιχνίδισμα των χρωματικών πυκνώσεων και αραιώσεων συντελούνται οι μορφές της προσωπικής της κοσμογονίας.

Η διαρκής ανακάλυψη νέων αστερισμών στην ζωγραφική επιφάνεια συγκινεί και ξαφνιάζει.

Μπροστά στο άγνωστο που μας περιβάλει κάθε στιγμή, τα έργα λειτουργούν ως ερωτηματικά προκαλώντας και αφυπνίζοντας το δημιουργικό ένστικτο και τη φαντασία μας.» (Νίκη Παπασπύρου, ιστορικός τέχνης)

Η Ελεάννα Μαρτίνου γεννήθηκε το 1981 στην Αθήνα. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας (2000 – 2006) και ολοκλήρωσε το Μεταπτυχιακό Εικαστικών Τεχνών Αθήνας το 2009.

Έχει κάνει κλασικές σπουδές πιάνου στο Ωδείο Αθηνών (1987-2003) και σεμινάρια ψυχοακουστικής και μουσικής τεχνολογίας στο τμήμα Μουσικών Σπουδών ΕΚΠΑ (2015-17). Έχει συμμετάσχει σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό. Εκπονεί διδακτορική διατριβή στο τμήμα εικαστικών τεχνών της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Αθήνας (2018-). Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Αναλυτικά: www.eleannamartinou.com

Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών

λόφος Νυμφών, Θησείο

Εγκαίνια: Σάββατο 6 Απριλίου

Ώρα: 18.00 έως 20.00

Διάρκεια: 6 Απριλίου έως 31 Μαΐου 2019

Επιμέλεια: Νίκη Παπασπύρου, ιστορικός τέχνης

Οργάνωση: Φιόρη-Αναστασία Μεταλληνού, αστροφυσικός

 Η είσοδος είναι ελεύθερη την ημέρα των εγκαινίων και θα συνοδεύεται με παρατήρηση από το τηλεσκόπιο Δωρίδη στον λόφο της Πνύκας.

Επικοινωνία: Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών: 2103490160

Κέντρο επισκεπτών:

www.facebook.com/visitorcenters

ergastiriomartinou@gmail.com

Στην Gallery Genesis, η Ειρήνη Ηλιοπούλου με τα «Ερωτικά»

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

42 Σχέδια ερωτικά στη αρχή, που έγιναν στην πορεία ακουαρέλες & άλλαξαν πολλές φορές μορφή στα χρόνια 2014 – 2018. 

Amantes amentes

Η εικαστικός Ειρήνη Ηλιοπούλου παρουσιάζει ένα εγκώµιο στον έρωτα µέσα από µια εντελώς προσωπική εικαστική προσέγγιση της ερωτικής πράξης.

Η απεικόνιση της ερωτικής πράξης µε εικόνες σαρκικού έρωτα ή και σχετικών συµφραζόµενων θεµάτων συγκινεί ιδιαίτερα το θεατή. Ειδικά από τα τέλη του 19ου αιώνα, που η τέχνη άρχισε να απευθύνεται σ’ ένα ευρύ κοινό, εµβληµατικά έργα τέχνης άφησαν το δικό τους στίγµα στην ιστορία της τέχνης. Με απαρχές στην προκλητική Ολυµπία του Μανέ (1863), το Φιλί του Ροντέν (1882-1888), το Κρεββάτι του Τουλούζ Λωτρέκ (1892), το Φιλί του Κλίµτ (1907), τα έργα του ερωτικού Έγκον Σίλε (1890-1918) µέχρι και το Φιλί του Πικάσο (1925). Στη συνέχεια κορυφαίοι καλλιτέχνες αφιέρωσαν έργα τους στο πάθος του έρωτα, αποδίδοντας χωρίς φραγµό και εικονογραφικούς περιορισµούς τη σχετική θεµατική, όπως και πολλοί Έλληνες καλλιτέχνες µε ενδεικτικά τα έργα των Μόραλη, Τσαρούχη,  Μπότσογλου, Ψυχοπαίδη, κ.ά. 

Τα έργα της Ειρήνης Ηλιοπούλου µε τις αναγνωρίσιµες σχεδιαστικές,  χρωµατικές, περιγραφικές και άλλες καθαρά ζωγραφικές αξίες, την αισθησιακή αµεσότητα και την άπλετη θεατρικότητα προσφέρουν από την πλευρά τους ένα νέο µορφοπλαστικό λεξιλόγιο στην ανέντακτη ζωγραφική της αβύσσου του έρωτα. (Λουίζα Καραπιδάκη, ιστορικός τέχνης)

Λουίζα Καραπιδάκη
Νίκος Γ. Μαστροπαύλος

Ο έρωτας της ζωγραφικής και η ζωγραφική του έρωτα

(…) Καθώς τα υδροχρώματα ρέουν επάνω στο σχέδιο, «λειώνουν» τα πρόσωπα, ενοποιούν τα κορμιά, σκεπάζουν με ένα πολλά υποσχόμενο χρωματιστό σύννεφο τις ομιλούσες έντονα λεπτομέρειες, μετουσιώνοντας τον ρεαλισμό της γραμμής σε ατμόσφαιρα. Τα χρωματισμένα το 2017 και το 2018, σχέδια κερδίζουν σε οικειότητα και πάθος, παραμένοντας «άσεμνα», που πάει να πει ειλικρινή, και προκλητικά για το σώμα, το νου και τις αισθήσεις. Ως εκ τούτου, η έκθεσή τους φαντάζει τόλμημα, αλλά, για όσους την γνωρίζουν καλά, είναι φυσική εκδήλωση του χαρακτήρα της. Γιατί η Ειρήνη, εκτός από το τελάρο ακούει, πριν απ’ όλους, τη ρηξικέλευθη και τολμηρή φύση της και στη ζωγραφική και στη ζωή, που της λέει ότι δεν έχει νόημα να κάνεις κάτι που ήδη ξέρεις να κάνεις καλά.  (Νίκος Γ. Μαστροπαύλος, δηµοσιογράφος)

H ερωτική µετεµψύχωση των βράχων

Χρώµατα, στάσεις, πάθος, υγρασία άφθονη (υδρόχρωµα γαρ) και η αίσθηση της ερωτικής βιασύνης ή και ραστώνης έτσι που να αποτυπωθεί η ουσία προτού εκπνεύσει. Τα σχέδια αυτά δηµιουργήθηκαν, αν κατάλαβα σωστά, σαν ένα ηµερολόγιο καταστρώµατος και στρώµατος εις µνήµη των ερωτικών πεσόντων στιγµών.

Και θυµήθηκα πάλι τους βράχους της που µετεµψυχώθηκαν σε ανθρώπινα κορµιά µε τη λαχτάρα –φως φανάρι– να ξορκίσουν θριαµβευτικά τη µοναξιά τους. Όσο για το πάθος… εύκολα διαπιστώνεται και πιστώνεται στο καλλιτεχνικό ερωτικό στοκ της δηµιουργού.

Είναι χαρά σε αυτούς τους ανοργασµικούς καιρούς να βλέπουµε έτσι αποτυπωµένη την ερωτική ιερουργία από µια σπουδαία ζωγράφο.

Χαρά και για κείνη και για µας και όλους όσους µπορούν να ανακαλούν και να συγκινούνται µε την αναστάσιµη δωρεά του έρωτα. (Γιάννης Ξανθούλης, συγγραφέας)

Γιάννης Ξανθούλης

Ειρήνη Ηλιοπούλου

Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας από το 1977 µέχρι το 1981. Συνέχισε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι, µε δάσκαλο τον Leonardo Cremonini. Έχει κάνει 17 ατοµικές εκθέσεις και πολλές οµαδικές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Έργα της βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη της Αθήνας, στο Μέγαρο Μαξίµου, στην Πινακοθήκη Κουβουτσάκη, στην Πινακοθήκη Αγρινίου, στην Τράπεζα της Ελλάδος, στην Εθνική Τράπεζα, στη Συλλογή της Alpha Bank, στην Γενική Τράπεζα, στo Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Φλώρινας, στη Βουλή των Ελλήνων, στο Ίδρυµα Colas στο Παρίσι, καθώς και σε πολλές ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα, την Ευρώπη, τον Καναδά και την Αυστραλία.

Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Γιώργος Τζάνερης

Επιμέλεια Έκθεσης: Λουίζα Καραπιδάκη 

Εγκαίνια:  Πέμπτη 14 Μαρτίου 2019 – Ώρα 20:00 

Διάρκεια έκθεσης: 14 Μαρτίου έως 6 Απριλίου 2019 

Κείμενα Καταλόγου:

Λουίζα Καραπιδάκη – ιστορικός τέχνης

Νίκος Γ. Μαστροπαύλος – δημοσιογράφος

Γιάννης Ξανθούλης – συγγραφέας

Gallery Genesis.
35 HARITOS Street
,
Kolonaki 10675
Athens, Greece.

Αναδρομική έκθεση του σπουδαίου εικαστικού Δημοσθένη Σκουλάκη στο Μουσείο Μπενάκη

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

«Η Τέχνη δεν μπορεί να είναι μοντέρνα. Η Τέχνη ξαναγυρίζει αιώνια στην αρχή» (Egon Schiele, Βιέννη 22 Απριλίου 1912)

Την Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου 2019, στις 20:00, στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138), εγκαινιάζεται υπό την Αιγίδα της Α.Ε. του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κυρίου Προκοπίου Παυλοπούλου η αναδρομική έκθεση του εικαστικού Δημοσθένη Σκουλάκη με τίτλο «Ένας μεγάλος αντιφατικός», η οποία θα διαρκέσει έως τις 5 Μαΐου 2019.

Το εκθεσιακό αφιέρωμα του Μουσείου Μπενάκη στα 50 χρόνια δημιουργίας του Δημοσθένη Σκουλάκη (1957-2009), είναι μια αναδρομή, η οποία συμπεριλαμβάνει αντιπροσωπευτικά δείγματα από το ευρύ φάσμα της καλλιτεχνικής του πορείας.

Η έκθεση σχεδιάστηκε με πρωταρχικό σκοπό να αναδείξει την ιστορική εξέλιξη και εικαστική διαδρομή του καλλιτέχνη-, εντοπίζοντας, διερευνώντας και αποκαλύπτοντας τις συγγένειες, τις συνδέσεις και τη συνοχή έργων, προερχόμενων από διαφορετικές ενότητες και χρονικές περιόδους.

Στην παρουσίαση αυτή που πραγματοποιήθηκε με την ευγενική παραχώρηση Μουσείων, Ιδρυμάτων, Πινακοθηκών, ιδιωτών και συλλεκτών, περιλαμβάνεται ένας αρκετά μεγάλος αριθμός από τα πιο σημαντικά έργα του δημιουργού και χωρίζεται σε οκτώ ξεχωριστές ενότητες, οι οποίες ακολουθούν θεματικά και χρονολογικά, την εικαστική διαδρομή του καλλιτέχνη.

Περιλαμβάνει περίπου 100 έργα ζωγραφικής ξεκινώντας από την πρώιμη περίοδό του το 1957, την περίοδο της πολιτικής του ζωγραφικής (1960-1967), την περίοδο αυτοεξορίας του σε Ευρώπη, Αμερική, Καναδά (1967-1972) καθώς και τον κύριο όγκο της δουλειάς του στην Ελλάδα (1981-2009).

Ενδεικτικά αναφέρονται η σουρεαλιστική περίοδος (1980-1984), τα πορτρέτα (1985-1996), το αφιέρωμα στον Τσαρούχη (1988-1998), οι υπόγειες διαδρομές (1993-1998) και οι επανεγγραφές (1997-2009). 

Ταυτόχρονα με την συγκροτημένη παρουσίαση της ζωγραφικής του, θα εκτεθεί και τμήμα του παράλληλου έργου του καλλιτέχνη, αφού διετέλεσε για 30 και πλέον χρόνια, γελοιογράφος και εικονογράφος σε ελληνικά και διεθνή έντυπα.

Εθνικό Λαχείο, 1967, λάδι σε καμβά, 100 x 60 εκ.
Μάθημα Ανατομίαςπάνω σ’ ένα Κυβιστικό Γυμνό του Πικάσο, 1999, λάδι σε καμβά, 120 x 160 εκ.Συλλογή Μουσείου Βορρέ
Σωτήρης Πέτρουλας,1966, λάδι σε καμβά, 70 x 90 εκ.Συλλογή Μουσείου Φρυσίρα
∆αβίδ και Γολιάθ II, 1997-2001, λάδι σε αμερικάνικο καμβά, 150 x 120 εκ.
Δημοσθένης Σκουλάκης
Ο Γιάννης Τσαρούχης στο καφενείο Το Νέον, 1989, λάδι σε καμβά, 120 x 200 εκ.
Ο Σύντροφος Αλέξης Νο ΙΙ,1986, λάδι σε καμβά, 150 x 120 εκ.
Σκάλες -Γκράφιτι, 1996, λάδι σε καμβά, 100 x 80 εκ.

Αντιφατικός, διανοούμενος, μποέμ, με λεπτή ομορφιά και πολύ χιούμορ, o Δημοσθένης Σκουλάκης υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους της γενιάς του ’70, μιας γενιάς διπλά σημαδεμένης στο ξεκίνημά της, τόσο από την απομάκρυνση αρκετών Ελλήνων καλλιτεχνών από τις πρωτοπορίες του 20ου αιώνα και την επιστροφή στην πραγματικότητα, όσο και από τις τραυματικές εμπειρίες της δικτατορίας και της μετεμφυλιακής Ελλάδας.

Καθοδηγούμενος από τις προτροπές του Τσαρούχη, ήδη από πολύ νεαρή ηλικία, έμαθε να αγαπά τη ζωγραφική διαδικασία και υιοθέτησε έναν δικό του ρεαλισμό, πιο μοντέρνο, μια ζωγραφική αντίληψη που κυριάρχησε σε όλες τις εκφάνσεις του βίου του, δίνοντας σχεδόν πάντα πρωταρχικό ρόλο στο βλέμμα του.

Επίκεντρο της έρευνάς του υπήρξε ο Άνθρωπος, ιδωμένος μέσα από μια κριτική ρεαλιστική κοινωνικοπολιτική προσέγγιση. Η θεματολογία του απαρτίζεται από πρόσωπα της δημοσιότητας, πρόσωπα φίλων καλλιτεχνών αλλά και πρόσωπα του οικείου περιβάλλοντός του, αυτοπροσωπογραφίες, εικόνες από εφημερίδες και περιοδικά, κούκλες μοδίστρας, ιπτάμενα ψάρια, σφαίρες, διαδηλώσεις, διαδρομές στον υπόγειο, επανεγγραφές σημαντικών έργων της ιστορίας της τέχνης κ.ά., αποτυπωμένα μέσα από μια κριτική κοινωνικοπολιτική ματιά, ενίοτε μεταφυσική και σαρκαστική.

Η τέχνη του, ως φορέας ιδεών χαρακτηρίζεται από την έλλειψη καλλωπισμού, την μεταφυσική ατμόσφαιρα, τον ενεργό ρόλο της φωτογραφίας, τη σάτιρα των ηθών και το ανεπιτήδευτο ύφος. Η ζωγραφική του, αναμετράται με διαχρονικά ερωτήματα όπως η υπαρξιακή συνείδηση της ζωγραφικής, η ρευστότητα της ανθρώπινης ύπαρξης, ο ρόλος της μνήμης, η επικοινωνιακή νοητική συγκίνηση του έργου τέχνης, η αυτογνωσία του δημιουργού, η αναζήτηση ταυτότητας αλλά και η σχέση του ίδιου του εικαστικού έργου με την παράδοση και την πρωτοπορία.

Στην εικαστική του διαδρομή συναντά και συμπορεύεται με την pop art, τον φωτορεαλισμό αλλά και το νέο ρεαλισμό, διατηρώντας ωστόσο, σαφείς αποστάσεις. Ο λιτός και αιχμηρός ρεαλισμός του άλλοτε κριτικός ως τέχνη διαμαρτυρίας, άλλοτε νεορεαλισμός ή σοσιαλιστικός, τον προίκισε με μια καλλιτεχνική γλώσσα ευέλικτη και ελαστική, ώστε να μπορεί σε κάθε εποχή να εκφράζει τη δική του ιδιαίτερη αντίληψη για τον κόσμο. 

Η επιμελήτρια της έκθεσης Ελένη Αθανασίου σημειώνει:

«(…) το έργο του με άξονα την ανθρώπινη μορφή, υιοθετεί ένα ρεαλιστικό ιδίωμα το οποίο βέβαια δεν σηματοδοτεί επιστροφή σε μια παλιά τάξη πραγμάτων και σε παρωχημένα πρότυπα, αλλά επιδιώκει να διαμορφώσει μια μοντέρνα εκδοχή παραστατικότητας, που προτείνει νέες ρητορικές της εικόνας και ένα καινούριο αφηγηματικό και θεματολογικό προσανατολισμό στο πραγματικό, (…).

Βαθιά ανθρωποκεντρικός με στοιχεία ρεαλισμού στη γραφή του, δόμησε την δική του εικαστική γλώσσα και εκπροσώπησε τη γενιά του με ροκ διάθεση και πολύ χιούμορ, χαράσσοντας ανεξίτηλα το στίγμα του στην εξέλιξη της ελληνικής ζωγραφικής, (…)».

Την έκθεση συνοδεύει η πλούσια εικονογραφημένη έκδοση με τίτλο: «Δημοσθένης Σκουλάκης – Ένας μεγάλος αντιφατικός», 360 σελίδων.

Παράλληλα, θα πραγματοποιηθούν ξεναγήσεις στο κοινό από την επιμελήτρια της έκθεσης Ελένη Αθανασίου στις ημερομηνίες:

Σάββατο 16 Μαρτίου στις 12.00

Σάββατο 30 Μαρτίου στις 12.00

Σάββατο 13 Απριλίου στις 12.00

Σάββατο 4 Μαΐου στις 12.00

Επιμέλεια έκθεσης: Ελένη Αθανασίου

Αρχιτεκτονικός σχεδιασμός: Ναταλία Μπούρα

Ισορροπιστής ΙΙ, 1981, λάδι σε καμβά, 140 x 140 εκ.
Ο ∆άσκαλος Γιάννης Μόραλης, 1990-92, λάδι σε καμβά, 180 x 120 εκ.Συλλογή Εθνικής Πινακοθήκης, Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου

29 σύγχρονοι εικαστικοί παρουσιάζουν: «A Rock Story» στο Trii Art Hub (Χορηγός Επικοινωνίας: InTownPost.com)

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

To Trii Art Hub εγκαινιάζει την Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2019 και ώρα 19:30 έως 22:30 την ομαδική εικαστική έκθεση με θέμα: «A Rock Story».

Την επιμέλεια, το κείμενο και την οργάνωση της έκθεσης έχει αναλάβει η ιστορικός τέχνης Όλγα Λατουσάκη. Η έκθεση βασίζεται σε ιδέα του Γιώργου Καστανάκη, που έχει αναλάβει και την επιμέλεια των εντύπων.

29 σύγχρονοι εικαστικοί παρουσιάζουν έργα ζωγραφικής, γλυπτικής και video art, έχοντας σαν έμπνευση την κουλτούρα και την ιστορία της Rock μουσικής σκηνής.

Η ιστορικός τέχνης Όλγα Λατουσάκη σημειώνει σχετικά με την έκθεση:

«Μουσική και τέχνη, δύο τομείς που αλληλοεμπνέονται από αρχαιοτάτων χρόνων, συμπορεύονται και συνδημιουργούν. Πόσω μάλλον όταν αυτό το είδος μουσικής δεν είναι απλώς νότες και στίχοι, αλλά ευρύτερα, ένας τρόπος σκέψης, μια φιλοσοφία και κουλτούρα, μια στάση ζωής.

Με την έκθεση αυτή θα προσπαθήσουμε να αφηγηθούμε αυτήν την ιστορία, την ιστορία του Rock. Και πρόκειται πράγματι για μια ιστορία, αφού οι απαρχές του είναι βαθιά ριζωμένες στην ποίηση και στη συγγραφή, στα έργα της Beat γενιάς. Οι Ginsberg, Burroughs και Kerouac, επηρεασμένοι από τους καταραμένους ποιητές της Γαλλίας, συγγράφουν τα πρώτα έργα με αναφορές στην αντίσταση στο κατεστημένο, στην αυστηρά περιορισμένη σεξουαλικότητα, στην στρατιωτική θητεία και τον πόλεμο, και γενικότερα στην πτώση του american dream. Όλα αυτά άγγιξαν έντονα τους νέους της δεκαετίας του 1960 και φυσικά τους ανερχόμενους μουσικούς της γενιάς τους.

Όπως ήταν φυσικό, οι εικαστικοί της εποχής, όχι μόνο δεν έμειναν αδιάφοροι μπροστά στο τεράστιο αυτό συγγραφικό και μουσικό κίνημα που γεννιόταν -ποιος καλλιτέχνης μένει, άλλωστε ανεπηρέαστος από κάτι τόσο πρωτοποριακό-, αλλά το υποστήριξαν, το ενέπνευσαν και εμπνεύστηκαν από αυτό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η ιστορική συνεργασία των Velvet Underground και του Andy Warhol το 1967, η οποία, σε μια εποχή όπου η λογοκρισία στο στίχο βρισκόταν στο απόγειό της, στηριγμένη στο ήδη τεράστιο όνομα του καλλιτέχνη, επέτρεψε σε στίχους για σεξ, επανάσταση και ναρκωτικά, να βγουν στο προσκήνιο και να φτάσουν στα αυτιά της νεολαίας.

Πάντα με έναν σκληρό και ακατέργαστο ήχο, που έμελλε να βάλει και σφραγίδα στον χαρακτήρα της μετέπειτα πορείας της Rock.

Δημιούργημα της Rock σκηνής είναι και η έννοια του performance, με τη γέννηση της Progressive σκηνής, στοιχείο που επηρέασε καθολικά την εικαστική κοινότητα. Οι Queen, Peter Gabriel, David Bowie, Iggy Pop, θα δημιουργήσουν μια νέα μόδα στην ένδυση και στο στυλ. Μια τάση avant-garde, πιο ανοιχτή σε νέες ιδέες, χωρίς ταμπού, η οποία, μέχρι και σήμερα, απασχολεί τόσο τους εικαστικούς και τους σχεδιαστές, όσο και το υπόλοιπο κοινό, σχετικά με την ανακάλυψη του εαυτού και της ταυτότητας.

Το κάθε εικαστικό έργο της έκθεσης αυτής είναι επηρεασμένο από τα βήματα της Rock μουσικής μέσα στο χρόνο. Οι καλλιτέχνες καλέστηκαν να αποτυπώσουν στον καμβά, στα βάθρα και στις εικόνες τους, όχι το Rock σαν μια απλή, ρηχή αναπαράσταση, αλλά τα συναισθήματα και τις εντυπώσεις που τους αφήνει η rock μουσική και κουλτούρα. Θα δούμε έργα εμπνευσμένα από τους Cure, Rolling Stones, Pink Floyd, Janis Joplin, θα ταξιδέψουμε μέσα σε συναυλίες και θα αναπολήσουμε άλλες, θα χαθούμε μέσα στο abstract του Ψυχεδελικού Rock και το σημαντικότερο: θα ζήσουμε την πάντα υπέροχη και αναζωογονητική σύνδεση της μουσικής με τις εικαστικές τέχνες. Αφηνόμαστε, λοιπόν, στο μουσικό αυτό ρεύμα που σηματοδότησε νέους δρόμους στη μουσική και την τέχνη σε όλες τις μορφές και τις εκφάνσεις της…Let’s Rock!»

feys in the fields (Large)
giaxidou (Large)
kastanaki (Large)
eleutheriou
makri-konstantia (Large)

        Συμμετέχουν οι εικαστικοί:

Bewild Brother, Μαίρη Αρνή, Χρήστος Βασιλειάδης, Μαρία Βλασερού, Γιούλη Βρανά, Αντρέας Γαβρηλιάδης, Αθανασία-Ίρις Γιαξίδου, Μιχάλης Ελευθερίου, Γεράσιμος Θωμάς, Μαρία Καλάογλου, Δομνίκη Καστανάκη, Γιώργος Καστανάκης, Νεφέλη-Εκάτη Κατσαρού, Κωνσταντία Μακρή, Νικόλας Μαραβέλιας, Δήμητρα Μπακογιαννάκη, Χαρά Ματζουρανάκη, Μελίνα Μωισιδέλη, Γιάννης Νίκου, Γιάννης Πανουτσόπουλος, Νεκτάριος Παχιαδάκης, Λίνα Ρωμανού, Ρανιώ Σαρρή, Σοφία Σταύρου, Μαίρη Στεφάνου, Γιάννης Τζομάκας, Φαίη Τσακαλίδου, Δήμητρα Φακάρου, Φαίδρα Χάρδα

Την έκθεση συνοδεύει κατάλογος ο οποίος διανέμεται δωρεάν.

maravelias (Large)
IMG_0118 (Large)
melina-moisideli-xoris.titlo (Large)
nikou (Large)

Γενικές Πληροφορίες:

    

Επιμέλεια – Κείμενο – Οργάνωση: Όλγα Λατουσάκη – olgalat_95@hotmail.com

Concept: Γιώργος Καστανάκης, Όλγα Λατουσάκη

Επιμέλεια Εντύπων: Γιώργος Καστανάκης – giorgos.kastan@gmail.com

Υπεύθυνος Επικοινωνίας: Δημήτρης Λαζάρουrepdla@hotmail.com

 

Εγκαίνια: Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου, 2019 και ώρα 19:30 – 22:30

Διάρκεια έκθεσης: 21 – 27 Φεβρουαρίου 2019

Ώρες λειτουργίας:

Δευτέρα έως Παρασκευή: 12:00 – 20:00

Σάββατο & Κυριακή: 12:00 – 18:00

Είσοδος Ελέυθερη

«Προορισμοί»: Το Εθνικό Θέατρο συνεργάζεται και πάλι με το Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών, σε μία νέα, μοναδική έκθεση.

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

«Του Βοριά και του Νοτιά την αέρινη τροχιά θα διασχίσω» (Όρνιθες)

Οι «Προορισμοί» (4 Φεβρουαρίου – 14 Ιουλίου 2019) είναι ο τίτλος της νέας έκθεσης στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών. Είναι ένα «ταξίδι» τόσο στο χώρο, όσο και στο χρόνο μέσα από το υλικό του αρχείου του Εθνικού Θεάτρου.

Η έκθεση προκαλεί το ενδιαφέρον του επισκέπτη με στόχο τη μύησή του στις μαγικές διαδρομές του χώρου του θεάτρου, που αναδύονται από τις ιστορικές παραγωγές της Πρώτης Σκηνής της Ελλάδας, παρουσιάζοντας τις φωτογραφίες, τα κοστούμια και το υλικό του σπουδαίου αρχείου του Εθνικού Θεάτρου. Κάθε έργο, κάθε παράσταση, είναι μια διαδρομή που ανοίγει καινούργιους δρόμους και προοπτικές για τον ταξιδιώτη και τον επισκέπτη του αεροδρομίου της Αθήνας προς έναν νέο, γοητευτικό «προορισμό».

Στην έκθεση περιλαμβάνονται σπάνιες φωτογραφίες από παραστάσεις όπως:

Πέερ Γκυντ του Ερρίκου Ίψεν το 1935, Ο έμπορος της Βενετίας του Ουίλιαμ Σαίξπηρ το 1945, Οιδίπους επί Κολωνώ του Σοφοκλή & Ιφιγένεια εν Ταύροις του Ευριπίδη το 1958, Τα εκατομμύρια του Μάρκο Πόλο του Ευγένιου Ο’Νηλ το 1960, Πέρσες του Αισχύλου το 1971, Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν του Μπέρτολτ Μπρεχτ το 1985, Βίρα τις άγκυρες των Θ. Παπαθανασίου – Μ. Ρέππα το 1997, Ο ηλίθιος του Φίοντορ Ντοστογιέφσκι το 2006, Οδύσσεια του Ομήρου το 2012 και πολλές άλλες.

Επίσης, στην έκθεση του αεροδρομίου φιλοξενούνται δύο απαράμιλλης αξίας και σημασίας κοστούμια. Του Αντώνη Φωκά, από την παράσταση Ιφιγένεια εν Αυλίδι το 1957, κοστούμι χορού, χιτώνας εκρού – υφαντό αργαλειού με έξοχες πτυχώσεις.

Και του Γιώργου Βακαλό, από την παράσταση Έμπορος της Βενετίας το 1945, ένα μακρύ λινομέταξο φόρεμα, υποκίτρινο και φιστικί απλικαρισμένο με υφασμάτινα λουλούδια και κλωνάρια.

Το Εθνικό Θέατρο, στα 100 και πλέον χρόνια της λειτουργίας του, έχει προσφέρει και συνεχίζει να προσφέρει αδιάκοπα ταξίδια ζωής στο κοινό του, με παραστάσεις έργων κλασικών, αλλά και πολύ σύγχρονων, με σκηνοθεσίες καινοτόμες και με σεβασμό στην παράδοση, με υψηλό πάντοτε στόχο.

Η συνεργασία με το αεροδρόμιο, με παραστάσεις και performances της Πρώτης Κρατικής Σκηνής, ξεκίνησε το 2011.

Πιο συγκεκριμένα, το Εθνικό Θέατρο παρουσίασε με την ευκαιρία των 10 χρόνων λειτουργίας του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών την Αντιγόνη του Σοφοκλή, στο χώρο των αναχωρήσεων, μια καινοτόμα παράσταση που από θεωρητική ύλη για έφηβους, μετουσιώθηκε σε ζωντανό θέατρο.

Ενώ πέρυσι, στο πλαίσιο του “Fly me to the Moon”, παρουσιάστηκε η παιδική παράσταση Μόμο του Μίχαελ Έντε, ένας ύμνος στην αλήθεια, την αγάπη και τη φιλία.

Έκθεση «Προορισμοί»:

4 Φεβρουαρίου – 14 Ιουλίου 2019

Εκθεσιακός χώρος Αεροδρομίου:

«Τέχνη & Περιβάλλον», επίπεδο Αναχωρήσεων (Είσοδος 3)

ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ

Επιμέλεια Έκθεσης: Ειρήνη Μουντράκη & Εύη Αγγελοπούλου

Ηχητικό Περιβάλλον: Θοδωρής Αμπαζής

Συντονισμός: Μαρία Καράνανου

Video: Πάτροκλος Σκαφίδας

Επιμέλεια – Συντονισμός ΔΑΑ: Χαρά – Ελένη Μητσοτάκη (Τομεάρχης Δημοσίων Σχέσεων) και Πολιτισμού

Φωτογραφίες: Θωμάς Γερασόπουλος

«The Human Passage», ο τίτλος της ατομικής έκθεσης της ζωγράφου Gilda Frumkin

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Η ART APPEL GALLERY (Νεοφύτου Βάμβα 5, Κολωνάκι) εγκαινιάζει το Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2019 και ώρα 20:00 έως 23:00 την ατομική έκθεση της ζωγράφου Gilda Frumkin με θέμα : «The Human Passage»

Στο κείμενό της «The Human Passage»

η ζωγράφος Gilda Frumkin σημειώνει :

«Το ανθρώπινο πέρασμα» με συντροφεύει, με παρακινεί, με συμπληρώνει.

Ξεκίνησε εδώ και μια δεκαετία από την αγάπη μου για τα αντικείμενα που έβλεπα παρατημένα και ξεχασμένα σε ακτές και όχι μόνο… πράγματα που μου θύμιζαν το μόχθο και τα όνειρα καθημερινών ανθρώπων.

Ο άνθρωπος είναι παντού στα έργα μου… είναι κυρίαρχος παίκτης, πρωταγωνιστής της ζωής και της καθημερινότητάς του.

Η ζωγραφική απεικόνιση μέσα από αφαιρετικές ή μη φόρμες μάς οδηγεί σε συναισθήματα που προσαρμόζονται στη διάθεση της στιγμής.

Αγαπώ το κάθε λεπτό που βρίσκομαι παρέα με τη ζωγραφική μου. Ευλογημένες εκείνες οι ώρες!

Κορύφωση συναισθημάτων όταν μπορεί αυτή καθαυτή η τέχνη να μοιράζεται και να γεννά συναισθήματα… Τότε είναι ζωντανή, και ζω και εγώ μέσα απ’ αυτήν.

Συνεχής επιθυμία και προσπάθειά μου είναι τα θέματά μου να αφήνουν ίχνη που μαρτυρούν το πέρασμα της ζωής».

Λίγα λόγια για τα έργα της έκθεσης:

 Τα έργα που αποτελούν την ενότητα της έκθεσης της ζωγράφου Gilda Frumkin

με τίτλο «The Human Passage» είναι λάδια σε καμβά.

Το «Ανθρώπινο Πέρασμα» αποτελεί το σύνολο κοινωνικών και συναισθηματικών θεματικών – μια ενότητα που έχει την δύναμη να ταξιδέψει τον νου και το σώμα.

Για το ταξίδι επιλέχθηκαν θέματα που αναδεικνύουν την πολυπλοκότητα του ανθρώπινου περάσματος. Με την πρώτη ματιά συναντάμε την χαρά, το συναίσθημα, τον ήλιο και τη θάλασσα. Μετά από παρατήρηση αρχίζει να φαίνεται και ο ανθρώπινος πόνος ο οποίος κρύβεται μέσα στις καθημερινές συνήθειες και μέσα στα τοπία που κοιτάζουμε άλλοτε για να βρούμε απαντήσεις και άλλοτε για να ξεχάσουμε.

Η Gilda Frumkin σκιαγραφεί με τα έργα της τον καθημερινό αγώνα για κάθε ψυχολογικό ή πραγματικό πέρασμα, με επιδέξιο και παραστατικό τρόπο και παράλληλα λούζει τον χώρο με την ζεστασιά του ήλιου και την αύρα της αισιοδοξίας που μας ψιθυρίζει στο αυτί ότι πολύ σύντομα θα ανάψει και για μας το πράσινο φανάρι.

Αποσπάσματα από κριτικές για την δουλειά της Gilda Frumkin :

Η Αθηνά Σχινά, κριτικός και ιστορικός Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών επισημένει:

«Η Gilda Frumkin άρχισε από πολύ μικρή να ζωγραφίζει, επιδεικνύοντας ιδιαίτερη έφεση, αισθαντικότητα και δεξιότητα στην χρήση χρωμάτων και μορφών μέσα από διάφορα υλικά. Το ιδιαίτερο γνώρισμα της Γκίλντα ήταν από τότε η οξύτατη παρατηρητικότητα της και η συνεχής επιθυμία της να ζωγραφίζει εκ του φυσικού. (…) Πρόκειται για μια ολοκληρωμένη ζωγράφο, που διακρίνεται για το πάθος, την διάθεση εξερεύνησης και μια ποιητική δική της ματιά, η οποία της επιτρέπει να αποκαθηλώνει τα ρεαλιστικά – κατά τα άλλα – θέματά της από το συγκεκριμένο, καθώς ο τρόπος διαπραγμάτευσής τους αποπνευματώνει τον εικαστικό προσομοιωτικό τους αντικειμενισμό».

Η Νικολένα Καλαϊτζάκη, Iστορικός Tέχνης/curator:

«Στο έργο της Gilda Frumkin, ο άνθρωπος είναι παρών μέσα από το πέρασμα του. Συναντάμε κουπιά , σημαδούρες ή σκοινιά κάβων ριγμένα –βαριές αλυσίδες- που ταξιδεύουν όλα γητεμένα μέσα στον μεταφυσικό ρεαλισμό τους. Η πινελιά εκφράζεται αλλού ιμπρεσσιονιστική , πότε διαστρεβλώνει τον ρεαλισμό της και γίνεται αφαίρεση, ένα εικαστικό περιβάλλον, όπου ο συμβολισμός της εικόνας συναντά τον εξπρεσιονισμό του συναισθήματος και γεννούν μαζί μια πρωτόγνωρη υπαρξιακή κατάσταση · με τον λυρισμό και την καλλιτεχνική ευαισθησία να υπογραμμίζουν την αξία της διαδρομής…

Κι από δω πέρασε ο άνθρωπος…Και έζησε…Και άφησε.»

Ο Dr. Λεόντιος Πετμεζάς, Ιστορικός τέχνης – επιμελητής εκθέσεων:

«Η Gilda αποκαλύπτει εσώψυχες τριβές, συνειδητή υπερτονισμένες που κατορθώνουν να υπερκεράσουν την χρηστικότητα των υλικών και να ικανοποιήσουν την εσωτερική της δίψα για έρευνα. (…)Η τέχνη της αναθεωρεί και συντονίζει κάθε ονοματοθεσία και ιδιωματική μεταποίηση των μνημικών συνεχειών του δικού της μύθου που μεγάλό-σχηματίζεται σε γραφισμούς των ρητών ενδύσεων.

Ευνοϊκά κάθε αισθητική προσέγγιση των καταστάσεων χαρακτηρίζεται από ένα τόπο συμβολιστικού ρεαλισμού.

Αποσπάσματα της σημερινής πραγματικότητας εμπεριέχονται σ αυτήν απομονώνοντας κάθε φύση που αποκτά σημασία και εξατομικευμένη υπόσταση.

Πρόκειται απλά για μια πλήρη καταγραφή ψυχικών και βιωματικών εμβολών η αναγνώριση της οποίας επαφίεται στο ένστικτο του θεατή».

Ο Γιάννης Κ. Παπαφίγκος, Κριτικός τέχνης – μέλος της A.I.C.A:

«Με την βοήθεια κυρίως της φωτογραφίας και με λείψεις που η ίδια δημιουργεί, φιλοτεχνεί έργα που συνδυάζουν τα ρεαλιστικά στοιχεία με το εξπρεσιονιστικό ύφος και διακρίνονται για την απόδοση του ψυχικού. Ρυθμική οργάνωση, ανάδειξη του χρώματος, καταλυτική επίδραση του φωτός, συγκερασμός πλαστικών και ζωγραφικών αξιών, προσδιορίζουν το εκφραστικό περιεχόμενο των συνθέσεων.

Η ζωγραφική της γεννιέται στην «ανάμνηση του καλοκαιριού» και χτίζεται κάτω από αίθριους ουρανούς και μεσογειακούς ήλιους».

The human passage - 2ο ΔΡΟΜΟΣ 150x90cm λάδι σε καμβά (Large)
The human passage - 3ο δρόμος 150x90cm λάδι σε καμβά
The human passage - toghether 2ο 60x60cm λάδι σε καμβά
The-Human-passage 2017-λευκή αντανάκλαση 90x90cm λάδι σε καμβά
Το ανθρώπινο πέρασμα 1ο- MAZI 60x60cm λάδι σε καμβά

Λίγα λόγια για τη ζωγράφο Gilda Frumkin:

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Ασχολείται με την ζωγραφική από πολύ μικρή ηλικία, έχει κάνει από το 1996 μέχρι σήμερα 18 ατομικές εκθέσεις. 

Έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό καθώς και σε 3 διεθνείς συναντήσεις –Biennale.

2007 Biennale in Florence,

2009 Izmir Biennale,

2015 Biennale of London

Από το 1996 διδάσκει ζωγραφική σε ενήλικες και έχει δημιουργήσει την ομάδα, «Εικαστικές δημιουργίες»

Επίσης έχει ασχοληθεί με την συγγραφή. Το βιβλίο της με τίτλο «Πατέρα.. άκου», μεταφράστηκε το 2018 και στα Αγγλικά.

Έργα υπάρχουν σε σημαντικές συλλογές  στην Ελλάδα, Τουρκία και Ευρώπη. Είναι μέλος του εικαστικού επιμελητηρίου.

Το ανθρώπινο πέρασμα 140x160cm λάδι σε καμβά
το ανθρώπινο πέρασμα- ότι έμεινε 100x75 cm λάδι σε καμβά

Γενικές Πληροφορίες:

Κείμενο έκθεσης: Gilda Frumkin

Αποσπάσματα από κριτικές:

Αθηνά Σχινά, Κριτικός και Ιστορικός Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Νικολένα Καλαϊτζάκη, Iστορικός Tέχνης/curator

Dr. Λεόντιος Πετμεζάς, Ιστορικός τέχνης – επιμελητής εκθέσεων 

Γιάννης Κ. Παπαφίγκος, Κριτικός τέχνης – μέλος της A.I.C.A

Επικοινωνία: Δημήτρης Λαζάρου – email: repdla@hotmail.com

Εγκαίνια:

Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2019, ώρα 20:00 – 23:00

Διάρκεια έκθεσης:

16  Φεβρουαρίου  έως  9 Μαρτίου 2019

https://www.facebook.com/events/249203136008198/

ART APPEL GALLERY

Νεοφύτου Βάμβα 5

106 74 Κολωνάκι Αθήνα

Τηλ επικοινωνίας: 211 11 540 30

e-mail: e-mail: artappelgallery@gmail.com

Facebook: Art Appel Gallery

Ώρες λειτουργίας:  

Τρίτη έως Παρασκευή 14:00 – 20:30 (Την ημέρα των εγκαινίων η gallery ανοίγει στις 20:00)

Σάββατο 11:00 –15:00

Κυριακή κλειστά

                         Δευτέρα κατόπιν ραντεβού                           

Είσοδος Ελεύθερη

Εικαστική Έκθεση: «Δελτίο Τέχνης στη Νοηματική Γλώσσα» στο Ίδρυμα Τσιχριτζή (Χορηγός Επικοινωνίας InTownPost)

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Το Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών Τσιχριτζή (Κασσαβέτη 18, Κηφισιά) εγκαινιάζει την Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2019 και ώρα 19:30 έως 22:30 την ομαδική εικαστική έκθεση με θέμα: «Δελτίο Τέχνης στη Νοηματική Γλώσσα».

Την έκθεση επιμελείται η ιστορικός Τέχνης Όλγα Λατουσάκη, ενώ για το concept, την  οργάνωση και την  επικοινωνία της έκθεσης την ευθύνη έχει ο Δημήτρης Λαζάρου.

Η έκθεση έχει την αιγίδα της Ομοσπονδίας Κωφών Ελλάδος και τα Σάββατα  16.02 – 23.02 – 02.03 και ώρα  12 – 5μ.μ.  πραγματοποιείται  ξενάγηση με παράλληλη απόδοση στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα από υποψήφιους διερμηνείς υπό την Πρακτική Άσκηση της Ομοσπονδίας Κωφών Ελλάδος.

Αλεξοπούλου Γιάννα, Ακοή, 25x23,5cm, Χαρακτικό - Ξυλογραφία σε πλάγιο ξύλο
Βεκιαροπούλου Ευαγγελία, Όταν μιιλούν τα χέρια, 77x65cm, Μολύβι και κάρβουνο σε ακουαρέλα
Βασιλάκη Ρούλα, Σιωπή, 60x80cm, Ακρυλικό σε καμβά - μικτή τεχνική
Όλγα Λατουσάκη

27 σύγχρονοι εικαστικοί παρουσιάζουν έργα ζωγραφικής, γλυπτικής και φωτογραφίας, έχοντας σαν έμπνευση έναν Μικρό, Μεγάλο Κόσμο, τον Κόσμο της Νοηματικής Γλώσσας, για τον οποίο η ιστορικός Τέχνης Όλγα Λατουσάκη επισημαίνει στο ομότιτλο κείμενό της για την έκθεση:

«Χειρομορφές, εκφράσεις του προσώπου, κινήσεις του σώματος. Μια γλώσσα, ένας μικρός, μεγάλος κόσμος που στέκεται με θάρρος και σθένος απέναντι σε μια εποχή ψυχρής και απρόσωπης επικοινωνίας. Η νοηματική γλώσσα, ή μάλλον, οι νοηματικές γλώσσες, καθώς η κάθε χώρα αναπτύσσει τη δική της νοηματική γλώσσα με διαφορετικά νοήματα και αλφάβητο, βοηθούν ήδη από τους αρχαίους χρόνους τους κωφούς και βαρήκοους ανθρώπους να επικοινωνήσουν, να ενταχθούν σε μια κοινότητα. Μια μικρή κοινωνία που μας βοηθά, ακόμη και χωρίς να το συνειδητοποιεί, να βγούμε από το τέλμα της αδιαφορίας. Κι όλα αυτά με μέσον μια γλώσσα που αγκαλιάζει την αληθινή ανθρώπινη υπόσταση και το βαθύ συναίσθημα, θαμμένο κάτω από τον κυνισμό των ολοένα και αυξανόμενων τεχνολογικών πρακτικών.

Πολλοί κωφοί καλλιτέχνες, όπως ο Tilden και ο Redmond διέπρεψαν στον εικαστικό χώρο, κι αυτό δεν είναι τυχαίο. Δεδομένης της απουσίας ή της έλλειψης της ακοής, οι υπόλοιπες αισθήσεις αναπτύσσονται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό, στην ανάγκη της αναπλήρωσής της. Αρωγοί, τότε, στη διαδικασία της εικαστικής δημιουργίας είναι τόσο η οξύτητα στην όραση και στην αίσθηση της αφής, όσο και η ανάγκη έκφρασης και επικοινωνίας και εκτός της κοινότητας των κωφών, με κύριο μέσο την τέχνη και όχι τις λέξεις. Μεγιστοποιείται, έτσι, το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα και ικανοποιείται η μεγάλη ανάγκη του καλλιτέχνη να εξωτερικεύσει τις σκέψεις και τους προβληματισμούς του χωρίς περιορισμούς.

Ας μοιραστούμε το βάρος της ιδαιτερότητάς τους και ας σκύψουμε κοντά τους με περίσσεια αγάπη και ενδιαφέρον. Ας μην ξεχνάμε πως στον 21ο αιώνα, η Νοηματική Γλώσσα δεν είναι πια δυνατότητά μας ή επιλογή μας. Είναι υποχρέωση, ατομική και συλλογική».

Γαβριηλίδη Ήβη, Ο ήχος της σιωπής - Δίπτυχο, 40x40cm (x2), Λάδι σε καμβά
Βούρος Γιώργος, Ο Εκκωφαντικός Ήχος της Σιωπής ή Θεεική Βούληση για Δημιουργεία, Ακρυλικό σε ξύλο, 70x95cm
Γεωργιάδη - Θεσσαλονικέως Δέσποινα, Ad Infinitum, 27x75cm, Απευθείας μέθοδος ψηφοθέτησης
Βλασερού Μαρία, The loudest silence, 150x100cm, Ακρυλικά σε καμβά
Γεωργουλάκου Παλίντα, Acropolis Dreamland, 80x130cm, Λάδι σε καμβά
Ευθυμιάδη Αγγέλα. Ears, 102,2x63x2cm, Πηλός σε ξύλο με επικάλυψη plexiglass

        Συμμετέχουν οι εικαστικοί:

Γιάννα Αλεξοπούλου – Ρούλα Βασιλάκη – Ευαγγελία Βεκιαροπούλου – Μαρία Βλασερού – Γιώργος Βούρος – Ήβη Γαβριηλίδη – Δέσποινα Γεωργιάδη Θεσσαλονικέως – Παλίντα Γεωργουλάκου – Κατερίνα Δεληγιάννη – Ελισσάβετ Διονυσοπούλου – Αγγέλα Ευθυμιάδη – Μίνα Κουζούνη – Ευάγγελος Λιούγκας – Χαρά Ματζουρανάκη Παπαγιάννη – Γιάννης Μότσης – Αγγελική Μπόμπορη – Χριστίνα Μυτιληναίου Ιακωβίδου – Μαρία Ντάρλα – Πόπη Παλατιανού – Σωτήρης Παπαγιάννης – Φωτεινή Παππά – Μαρία Περδικάρη – Υρώ Ρούση – Μανταλένα Τάνη – Γεωργία Τρούλη – Καίτη Τσαβαρή – Ιωάννα Τσαχτσιρλή

Χρηστάκη Ελευθερία, Vigilance, 100x70cm, Μικτή τεχνική (Large)
Παππά Φωτεινή, Άρρηκτος δεσμός-Σ΄αγαπώ μαμά, 65x75cm, Μολύβι - τέμπερα - μαρκαδόρος
Μότσης Γιάννης, 77x70x40cm, φθαρτά υλικά και ανθεκτικά με πατίνα ακρυλικών χρωμάτων
Περδικάρη Μαρία, I can hear you, 80x60cm, Ακρυλικό σε καμβά
Τάνη Μανταλένα, Κλειδωμένες λέξεις, 50x40cm, Λάδι σε καμβά

Η έκθεση διαρκεί:

από τις 13 Φεβρουαρίου έως  2 Μαρτίου 2019

Το Σάββατο 2 Μαρτίου και ώρα 13:00, τελευταία μέρα της έκθεσης, πραγματοποιείται εκδήλωση – απαγγελία ποιημάτων του μεγάλου Έλληνα ποιητή Γιώργου Σεφέρη, του πρώτου Έλληνα που τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ το 1963 με ταυτόχρονη απόδοσή τους στη Νοηματική Γλώσσα.

Την εκδήλωση επιμελείται η βραβευμένη σκηνοθέτις – ηθοποιός Μαρία Κατσιώνη και ποιήματα του μεγάλου Έλληνα ποιητή θα διαβάσουν η ίδια και η χορογράφος – ηθοποιός Γεωργία Καραμέρου.

Την έκθεση συνοδεύει κατάλογος 16 σελίδων,

ο οποίος διανέμεται ΔΩΡΕΑΝ!

Μπόμπορη Αγγελική, Χωρίς τίτλο, 40x30cm
Λιούγκας Ευάγγελος, Movement, 130x60cm, Μικτή τεχνική σε ξύλο
Κουζούνη Μίνα, Χωρίς τίτλο, 56x34cm, Μικτή τεχνική
Ντάρλα Μαρία, Χωρίς τίτλο, 80x60cm, Ακρυλικά σε καμβά

Γενικές Πληροφορίες:

Concept – Οργάνωση – Επικοινωνία: Δημήτρης Λαζάρου – email: repdla@hotmail.com // dimitriolazarou@gmail.com

www.art-profiles.net

 Επιμέλεια & κείμενο έκθεσης: Όλγα Λατουσάκη – email: olgalat_95@hotmail.com

 

Δημιουργικό καταλόγου – εντύπων: Σοφία Παπαδοπούλου

Επιμέλεια video έκθεσης & ραδιοφωνικού σποτ: Τάσος Πέτσας

Μεταφράσεις στην Αγγλική γλώσσα: Μαρία Συρρή

Εγκαίνια: Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2019 και ώρα 7:30μ.μ. – 10:30μ.μ.

 

Διάρκεια έκθεσης: 13 Φεβρουαρίου – 2 Μαρτίου 2019

 

Facebook link: https://www.facebook.com/events/1017113668477469/

ΙΔΡΥΜΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΤΣΙΧΡΙΤΖΗ

Κασσαβέτη 18,

145 62 ΚΗΦΙΣΙΑ

Τηλ: 210 80 19 975

email: info@iett.gr   website: www.iett.gr

 

Ώρες λειτουργίας:

Τρίτη & Πέμπτη 11:00 – 20:00

Τετάρτη – Παρασκευή – Σάββατο 11:00 – 17:00

Κυριακή & Δευτέρα κλειστά

 

Τα Σάββατα  16.02 – 23.02 – 02.03 και ώρα  12 – 5μ.μ.  πραγματοποιείται  ξενάγηση με παράλληλη απόδοση στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα από υποψήφιους διερμηνείς υπό την Πρακτική Άσκηση της Ομοσπονδίας Κωφών Ελλάδος

 

     Είσοδος Ελεύθερη