fbpx

Barbara

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

«Barbara»                 

  • Είδος: Βιογραφικό
  • Σκηνοθεσία: Ματιέ Αμαλρίκ
  • Με τους: Ζαν Μπαλιμπάρ, Ματιέ Αμαλρίκ, Πιέρ Μισόν
  • Διάρκεια: 107΄
  • Διανομή: Weird Wave
  • Διακρίσεις: Βραβείο Ποιητικής Αφήγησης – Ένα Κάποιο Βλέμμα Φεστιβάλ Καννών – Bραβείο Σεζάρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου (Ζαν Μπαλιμπάρ)

Ποιητική κινηματογράφηση, βαθιά αισθαντική, έντεχνα τρυφερή, προσεκτικά σκληρή, είναι μια ταινία κυριολεκτικής αγιοποίησης της Γαλλίδας τραγουδίστριας, Barbara (Μπαρμπαρά Βελντέν – 9 Ιουνίου 1930 – 24 Νοεμβρίου 1997). Για όσους δεν την γνωρίζουν είναι η ερμηνεύτρια των γνωστών τραγουδιών: «Ma Plus Belle Histoire D’ Amour C’est Vous» του 1960 και της μεγάλης επιτυχίας «L’ Aigle Νoir» (Μαύρος Αετός), που το 1970 το ομώνυμο άλμπουμ πούλησε ένα εκατομμύριο αντίτυπα σε 12 ώρες. Η ηθοποιός Μπριζίτ (Ζαν Μπαλιμπάρ – απίθανη), ετοιμάζεται να υποδηθεί την Barbara σε μια ταινία της οποίας τα γυρίσματα θα ξεκινήσουν σύντομα. Η Μπριζίτ εργάζεται πάνω στον χαρακτήρα, τα τραγούδια και τις μελωδίες της, τις κινήσεις και τα λόγια της. Σύντομα θα αρχίσει να ζηλεύει τον χαρακτήρα που θα ενσαρκώσει όσο αυτός μεγαλώνει μέσα της και την καταλαμβάνει, μέχρι που κανείς δεν θα μπορεί να ξεχωρίσει πια την ηθοποιό από τον ρόλο. Ταυτόχρονα ο σκηνοθέτης της, ο Ιβ (Ματιέ Αμαλρίκ), κάνοντας την έρευνα για τη ζωή της καλλιτέχνιδας αρχίζει να μαγεύεται και να εμπνέεται από εκείνη.

Η ταινία του ηθοποιού και σκηνοθέτη Ματιέ Αμαλρίκ (Το Μπλε Δωμάτιο) –  γνωστός στο ευρύ κοινό από την εμφάνισή του στο ρόλο του κακού στην ταινία του Τζέιμς Μποντ «Quantum of Solace» –  είναι ενδεδυμένη σε άριστη ατμόσφαιρα, που πηγαινοφέρνει την νουβέλ βαγκ σε γη και ουρανό δίχως ανάσα. Η τραγουδίστρια Barbara είναι η μετά Πιάφ εποχή στη Γαλλία και η ποιητική μουσική ακτή, δίπλα από την χλιδάτη παραλία της Νταλιντά. Έγινε διάσημη την εποχή που το συναίσθημα τοποθετείται ιδεολογικά στην ψυχοαναλυτική του διάσταση και ο έρωτας διπλώνεται στο μετάξι του συμβολικού αφαιρετισμού μαζί με τον αφορισμό των μικροαστικών τραυμάτων. Το γαλλικό μουσικό κοινό την αγάπησε και η διανόηση την τίμησε τα μάλα. Η Ζαν Μπαλιμπάρ  αποδίδει εξαιρετικά το στυλ και το πνεύμα της περσόνας στιχουργού, συνθέτριας και ερμηνεύτριας Barbara. Μακιγιαρισμένη και κουπ αλά Μαρίας Κάλλας γοητεύει την κάμερα. Ο Αμαλρίκ κινηματογραφεί ερωτικά, λατρευτικά την Μπαλιμπάρ, που είναι η Barbara. Λένε, πως είναι μια ταινία του σκηνοθέτη στην αγαπημένη του Ζαν Μπαλιμπάρ, που ως πρώην άνδρας της, τώρα χωρισμένοι, είναι ακόμα ερωτευμένος μαζί της. Προσωπικά, η ταινία δεν με «έπιασε», όπως λένε, από την καρδιά και να με μαγέψει, να με «στείλει». Άφησε εκτός λευκού πανιού της αισθήσεις μου μετέωρες να παρακολουθούν μια περισπούδαστη, καλλιτεχνική σπονδή στο γνωστό, γαλλικό υπερφίαλο θείσκο του, «πολύ φασαρία για το τίποτα».