fbpx

«All About Eve» και Julianne Regan: Μια Μουσική Ανασκόπηση (2018), του Νάσου Καββαθά

Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

jokersbonus@yahoo.com

Τα πρώτα δύο άλμπουμς των All About Eve (AAE) είχαν πολύ μεγάλη επιρροή σε μένα και εξακολουθώ να τα έχω στη λίστα των απόλυτα αγαπημένων μου. Το εξαιρετικό ομώνυμο ντεμπούτο (1988) και το υπέροχο δεύτερο «Scarlet and other stories» (1989), δύο άψογα άλμπουμς  που αντέχουν στη δοκιμασία του χρόνου, (μαζί και τα πολυάριθμά, εξίσου καλά bonus τραγούδια για τα singles, EPs & 45rs εκείνης της εποχής), είναι σε ένα δικό τους υψηλό επίπεδο, εξακολουθούν να στέκουν ψηλά στις αξιολογήσεις.

Είτε προερχόσουν από ένα pop, rock, hard rock ή ένα λιγότερο ή λιγότερο «goth» ή «indie» υπόβαθρο, (ή οτιδήποτε άλλο), αυτά ήταν άλμπουμς που θα μπορούσαν ν’ αγαπηθούν από πολλούς, και όντως αγαπήθηκαν.

Στο επίκεντρο: μία χαρισματική καλλιτέχνις, η Julianne Regan.

Η Julianne Regan είναι οι All About Eve. Κανείς δεν το αμφισβητεί.

Στέκομαι εδώ για να υμνήσω αυτά τα δύο άλμπουμ των AAE που κατέκτησαν τα Top-Ten, με τα πολυάριθμα Top-40 singles τους, τότε, στις δόξες των ΑΑΕ, 1988-1990, την τελευταία ‘μεγάλη εποχή για τη ροκ μουσική.

Ξεκίνησα να γράφω για τους AAE σε ένα προσωπικό σημειωματάριο. Οι σκέψεις, το κείμενο γινόταν όλο και μεγαλύτερο και η προσέγγιση της γραφής κατέληξε καθαρά προσωπική.

Όπως και νάχει, έπαιζα ζωντανά, live, το  ‘Wild hearted woman’ τότε, 1988 – 1989, με το συγκρότημά μου μπροστά σε χιλιάδες. Επαναλαμβάνω: τότε: 1988-1989. Ήταν η μόνη διασκευή που παίζαμε. Θυμάμαι την εξάσκηση φωνητικών πάνω από τις γρατζουνισμένες κόπιες αυτών των δίσκων, να ηχογραφώ τύμπανα και μπάσο πάνω από το ‘Martha’s Harbour’, θα μπορούσα να πω πολλές αντίστοιχες ιστορίες.

Μπορώ πάντα να παίξω ζωντανά ένα πλήρες σύνολο τραγουδιών AAE, είναι πάντα μαζί μου.

Έτσι γράφω αυτά εδώ -όπως και σχεδόν οτιδήποτε άλλο- όχι μόνο ως «δημοσιογράφος» αλλά και ως καλλιτέχνης. (Εάν κάποιος θέλει να διαβάσει το αρχικό κείμενο, πολύ ευχαρίστως να το μοιραστώ, αν διαβάζετε αυτές τις γραμμές ξέρετε πού να με βρείτε).

Έτσι, εδώ θα σας δώσω μια όσο το δυνατόν συντομότερη εκδοχή.

Το πρώτο album των AAE, ‘All About Eve‘ (1988) έκανε θαύματα. Δεν πάει χαμένο ούτε ένα δευτερόλεπτο. Το πιο σημαντικό από όλα είναι τα  ίδια τα τραγούδια – κάθε τραγούδι εδώ μέσα συμπληρώνει τα ‘καλά κουτάκια’. «Στα σύννεφα» ( In the clouds’) ή «Στο Λιβάδι» (In the Meadow’) ή οπουδήποτε ανάμεσα, «Τι είδους ανόητος» ( What kind of fool’) θα ήσουν,  αν δεν σου άρεσαν αυτά που ετούτη η «Γυναίκα με την ανάστατη καρδιά» (Wild hearted woman’) και ο θίασός της προσφέρουν εδώ. Αλλά όσον αφορά τα Vocals .. Gosh .. Το ευρύ φωνητικό φάσμα της Julianne είναι εκτεθειμένο σε όλο το άλμπουμ με εκπληκτικά αποτελέσματα.

Το εξαίσιο Marthas harbour μπήκε στο top-10. Flowers in our hair,Every angel, τα περισσότερα από τα τραγούδια του άλμπουμ κυκλοφόρησαν ως singles.

(Οι AAE ξεκίνησαν το 1985, κυκλοφόρησαν μερικά ανεξάρτητα singles το 1986 και το 1987, που υπάρχουν στη συλλογή Return to Eden – πολλά από τα τραγούδια ξαναηχογραφήθηκαν για το ντεμπούτο άλμπουμ).

Το όλο ντεμπούτο άλμπουμ των ΑΑΕ είναι στην πραγματικότητα μια συλλογική προσπάθεια: οι AAE, οι The Mission και ο σπουδαίος παραγωγός, όλοι συνεισέφεραν.

 Τα εξαιρετικά φωνητικά της Julianne συνοδεύονται από την ακουστική τεχνογνωσία και τη μετρημένη ηλεκτρική ισχύ των κιθάρων του Tim Bricheno. Kudos στον Mick Brown στα τύμπανα (ντράμερ των The Mission) και ως επί το πλείστον στον Paul Samwell-Smith: ο σπουδαίος αυτός παραγωγός και καλλιτέχνης (Yardbirds, Jethro Tull κ.λπ.) πρέπει να πω ότι είναι ένα πολύτιμο πλεονέκτημα εδώ, μαζί με αρκετούς ακόμα μουσικούς που επίσης συμμετείχαν, (Simon Hinkler, Jean Paul Vetesse και άλλοι).

Και φυσικά στον Wayne Hussey, τον ηγέτη των The Mission. (Ακούστε το υπέροχο τραγούδι τους «Severina», από το άλμπουμ Godsown medicine (1986) με την Julianne να συμμετέχει στα φωνητικά).  Ο Wayne Hussey είναι αρχικά υπεύθυνος, αφού χάρις σ’ αυτόν και την μπάντα του πρωτοακούστηκε ευρέως η Julianne – και συνεισφέρει ο ίδιος φωνητικά εδώ, στο δίσκο, στην υπέροχη ροκ μπαλάντα ‘Shelter from the rain’.

Ακόμη και το υλικό των bonus / b’sides είναι εξαιρετικό, όπως η επική folk μπαλάντα Lady Moonlight ή το όμορφο guitar pop-rock Our Summer. Ή το καταπληκτικό Candy Tree‘, ένα ‘immidiate stunner’, άμεση ‘κομματάρα’.

Καταλήγοντας: Αυτό δεν είναι ένα κοινό ντεμπούτο άλμπουμ – αυτό είναι σχεδόν ένα «Best of All About Eve Vol.1». Και μετά από αυτό, ήρθε το «Vol.2».

 

Το εξαιρετικό 2ο άλμπουμ. Όταν κυκλοφόρησε το «Scarlet and other stories» (1989), τα πράγματα βελτιώθηκαν κι άλλο. Άψογο.

Το  ‘Road to your soul, το πρώτο single, το αγάπησα αμέσως και έτρεξα να αγοράσω το άλμπουμ (και πάλι: ‘έλιωσα’ μερικά αντίτυπα, συν τα singles με τα πολλά extra τραγούδια τους).

Η κριτική μου ήταν (και είναι): Αυτό είναι τουλάχιστον τόσο καλό όσο το 1ο.

Σπουδαία τραγούδια, τόσο από μουσική όσο και από στίχους, οι φωνητικές δημιουργίες ευρείες και πολύχρωμες και ένα εν δυνάμει «μεγάλο» single (December) που θα μπορούσε να ανυψώσει τους ΑΑΕ στο επόμενο επίπεδο.

(Και, για να εξηγούμαστε: το άλμπουμ γενικότερα δεν έχει σχέση με «goth» σε καμία περίπτωση).

Στο EP του December υπάρχει το ‘Drowning’ (υπέροχο) και το The witchs promise ως B’ sides. Το ‘The witch’s promise’ είναι μια φανταστική διασκευή ενός τραγουδιού των Jethro Tull, (μια από τις καλύτερες διασκευές Jethro Tull).

Μπορώ ακόμη να πω και σε όλες τις ‘metal-queens’ του κιλού: κοριτσάκια, η Julianne ήταν εκεί πρώτη. Remember December.

Tο επικό ‘December’ πέτυχε μεγάλο τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό airplay πανευρωπαϊκά (MTV, MCM κλπ.) – εδώ στην Ελλάδα ήταν σίγουρα ένα μεγάλο ραδιοφωνικό hit, όλοι το γνώριζαν και το αγάπησαν – πολλοί το θυμούνται ακόμα. Είναι αναμφισβήτητα το πιο γνωστό τραγούδι των AAE για το μεγάλο κοινό.

Και πάλι, τι μεγάλο, σπουδαίο άλμπουμ, (επίσης με παραγωγό τον Paul Samwell-Smith). Δεν υπήρχε τίποτα σαν αυτό το άλμπουμ τότε, ούτε και τώρα. Ροκάρει εδώ, (Tuesdays child”, “Gold and silver”, “Only one reason), ψιθυρίζει εκεί, (Scarlet”, “The pearl fishermen), με την χαρακτηριστική ΑΑΕ ταυτότητα και το ύφος (Dream now”, “More than the blues), εμπνευσμένο και καλοδουλεμένο. Είναι σημαντικό σημάδι καλλιτεχνίας το να ξεπεράσεις το σπουδαίο πρώτο σου άλμπουμ με ένα – μερικοί μπορεί να πουν – ακόμα καλύτερο.

Τα πράγματα φαίνονταν πιο φωτεινά: η αγαπημένη μου μπάντα θα μπορούσε να γίνει πραγματικά μεγάλη.

«Σας το είπα», αυτό θα έλεγα, σε οποιονδήποτε. Στην πραγματικότητα, μέχρι τότε οι AAE ήταν ήδη αρκετά μεγάλοι στη Βρετανία και στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης.

Και τότε οι AAE έπρεπε να αναζητήσουν νέο κιθαρίστα: Bricheno out.

 

Το 3ο στούντιο «Touched by Jesus» (1991). Όταν το καλό τραγούδι Farewell Mr. Sorrow βγήκε ως single, ήταν εντάξει. Strange way”, track 1: Τέλειο! Τα πράγματα εξακολουθούσαν να ακούγονται και να φαίνονται καλά, καθώς ξεκινούσες να ακούς το άλμπουμ βινυλίου. Παρεμπιπτόντως, ο David Gilmour των Pink Floyd έπαιξε κιθάρα σε δύο κομμάτια του άλμπουμ: «Wishing the Hours Away» και «Are You Lonely».

Αρκετά έξυπνα: τα περισσότερα από τα καλά κομμάτια τρέχουν την A’ πλευρά του  βινυλίου. Με τα χρόνια συμφιλιώθηκα και ..με τη Β’ πλευρά. Είναι τελικά ένας καλός δίσκος, ένα δυό σκαλοπατάκια χαμηλότερα απ’ τα υψηλά πρότυπα των δύο προηγούμενων.

Λαμβάνοντας υπόψη την τεράστια αλλαγή που είναι η αλλαγή ενός κιθαρίστα σε μια μπάντα, θα μπορούσε κανείς να περιμένει το επόμενο, το τέταρτο άλμπουμ AAE να ανακτήσει κάποιο χαμένο έδαφος. Το γενικό ενδιαφέρον εξακολουθούσε να υπάρχει, ελαφρώς ελαττωμένο. (Θα προτιμούσα επίσης έναν διαφορετικό γενικό τίτλο άλμπουμ, «Touched by angels» ίσως;).

Επίσης: περιοδεύοντας το άλμπουμ, το setlist ήταν ακόμα εντάξει, (δείτε τη συναυλία «Live in Bonn 1991»).

Το άλμπουμ Ultraviolet (1992) και η περιοδεία ήταν ένα ξεκάθαρο ‘departure’, μια αλλαγή, και για πολλούς: μια απογοήτευση. Κατ’ αρχήν, δεν ακούγονται τα φωνητικά, (η κύρια δύναμη των  AAE), στις ηχογραφήσεις. Ειλικρινά, η πρώτη μου αντίδραση ήταν ότι κάτι δεν πάει καλά με τα αυτιά μου. Είναι περίεργο το πώς μια τέτοια μίξη κυκλοφόρησε ως «επίσημο άλμπουμ», ’κραυγάζει’ ότι χρειάζεται σωστό remix. Υπάρχουν μερικά καλά τραγούδια εκεί μέσα, («Freeze», «Outshine the sun»), αν  μπορείς να τα καταλάβεις.

Το γράψιμο των τραγουδιών άλλαξε επίσης σε μια ‘εναλλακτική’, alternative προσέγγιση με όλα τα folk & rock-ey στοιχεία αφαιρεμένα – μερικά από τα κομμάτια είναι ‘filler’, πραγματικά.

Να λοιπόν: οι AAE, μια μπάντα με μοναδική ταυτότητα μέχρι τότε, να υιοθετούν ξαφνικά έναν ήχο από μπάντες «du jour» που δεν με νοιάζει καν να αναφέρω.

Ακόμα πιο σημαντικό: η UV περιοδεία απογοήτευσε και το ζωντανό κοινό. Παρακολουθώντας βίντεο από αυτήν την περιοδεία UV είναι εντελώς βίαια, βάναυσα ενάντια στο επιτυχημένο και αναγνωρισμένο παρελθόν του συγκροτήματος. Μόνο ένα-δύο τραγούδια από τα δύο πρώτα άλμπουμς – κι αυτά σε αγνώριστες, ξινές εκτελέσεις. Δεν έπαιζαν ούτε ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια τους!

(Δεν θα είχα τίποτα να πω αν δεν το ονόμαζαν, απλά, AAE).

Είναι ένα συγκρότημα που παίρνει μια σχεδόν αυτοκαταστροφική στροφή.

Εξακολουθώ να αισθάνομαι κάτι σαν «Πάμε μακριά τώρα » όταν ακούω την εισαγωγή του track 1, «Phased» – ένα καλό τραγούδι, θαμμένο σε κακή παραγωγή. Μετά από επανειλημμένες ακροάσεις, το «UV» δεν είναι τόσο «κακό» όσο θεώρησα τότε, (σε μια φανταστική, σωστά ρεμιξαρισμένη έκδοση βέβαια). Είναι «διαφορετικό» – πράγμα που δεν είναι κακό – αλλά και πάλι: ακόμα και αν ήταν σωστά ρεμιξαρισμένο θα εξακολουθούσε να είναι το πιο αδύναμο άλμπουμ της λίστας από όλες τις απόψεις.

Σημαντική σημείωση:

Αυτός ο ήχος, η τεμπέλικη psychedelic κιθάρα δυνατά, τα ανεξήγητα «θαμμένα» στο mix φωνητικά κλπ, διοχετεύουν ξεκάθαρα το συγκρότημα πίσω στην indie σκηνή, μια πολύ μικρότερη σκηνή για τους AAE που πριν από μερικούς μήνες ήταν ακόμα μια εξελισσόμενη, ανερχόμενη διεθνής αίσθηση.

Δεν μπορώ να κατηγορήσω την δισκογραφική εταιρεία. Έλυσαν το συμβόλαιο με το συγκρότημα, πρόσφεραν στην Julianne Regan ένα solo deal αλλά εκείνη δεν το δέχτηκε. Και αυτό ήταν το τελευταίο full στούντιο άλμπουμ των All About Eve, πριν από 26 χρόνια!

Η μπάντα διαλύθηκε.

Βλέποντας πίσω, πολλές μπάντες είχαν κάποια στιγμή έναν ‘λόξυγκα’, ένα «κακό άλμπουμ», (το «Ultraviolet» δεν ήταν τελικά και καμιά ‘ολική’ καταστροφή), και επέστρεψαν δυνατές ή ακόμα ισχυρότερες. Άλλες μπάντες δεν το έκαναν. Κάποιες απλά έκαναν ένα διάλειμμα, σύντομο ή πιο μακρύ. Λοιπόν, οι ΑΑΕ διαλύθηκαν φιλικά. (λίγα χρόνια αργότερα επανενώθηκαν).

Πριν από τη διάσπαση, οι AAE άρχισαν να δουλεύουν νέο υλικό. Αμέσως μετά το ‘σβήσιμο των μηχανών’ από την Julianne, οι υπόλοιποι κυκλοφόρησαν το υλικό κάτω από ένα άλλο όνομα. Το μόνο που θα πω είναι: Ευτυχώς που η Julianne δεν ασχολήθηκε, προλαβαίνοντας τα χειρότερα.

Μετά το τέλος: Mice και reunion

Στα μέσα της δεκαετίας του 90, το νέο συγκρότημα Mice της Julianne Regan είναι ένα ενδιαφέρον εγχείρημα που θα μπορούσε να κάνει πολλά πράγματα, αλλά ατυχώς πήγε χαμένο, θύμα της χρεοκοπίας του indie label που θα τους κυκλοφορούσε. Ακούστε το πανέμορφο should-be-a-hit «Miss world» των Mice, ένα τραγούδι που περιλήφθηκε στη λίστα των συναυλιών του επερχόμενου reunion των AAE.

Οι All About Eve, λοιπόν, ανασυστάθηκαν το 2000 για να παίξουν support στην περιοδεία των επίσης επανενωμένων The Mission. Ο Wayne Hussey έκανε το trick και πάλι.

Το reunion διήρκεσε τρία χρόνια. 15 χρόνια τώρα με ‘Nothing About Eve’ live.

Τα περισσότερα από τα setlists του reunion 2000-2003 στις ‘ηλεκτρικές’ συναυλίες βασίζονταν ακόμα στο ‘Ultraviolet’ vibe – εκτός από ένα καλό σύνολο τραγουδιών στο «Live & Electric at Union Chapel» cd (2001) ή και αλλού. Η λίστα των ακουστικών συναυλιών ήταν πιο ικανοποιητική -περιλαμβάνοντας υλικό από τα δύο πρώτα άλμπουμ- και οδήγησε στην κυκλοφορία δύο εκδόσεων των ακουστικών άλμπουμς: «Fairy Light Nights» vol. 1 & 2.

Υπό την ονομασία AAE, υπάρχει επίσης το EP Iceland (2002), ένα Christmas mini album με διασκευές και δύο νέες εκδόσεις του ‘December’.

 

Keepsakes’ (2006) και ReIssues των δύο πρώτων δίσκων (2015). Υπάρχει επίσης αυτή η φανταστική συλλογή με τα περισσότερα από τα καλύτερα τραγούδια των AAE καθώς και εξαιρετικό bonus υλικό, νέα τραγούδια και ηχογραφήσεις του 2006: το διπλό cd ‘Keepsakes’, (ή τριπλό με dvd).

Περιέχει σχεδόν όλα τα ‘απαραίτητα’ κομμάτια των ΑΑΕ – είναι μια σωστή ‘Greatest Hits’ / ‘Best of’ συλλογή από την Julianne & τα μέλη, ακόμα και ο Bricheno παίζει σε μερικά από τα νέα τραγούδια. Τι ωραίο τραγούδι, το κομμάτι του τίτλου, Keepsakes, ένα δυναμικό statement.

Πρόκειται για μια εξαιρετική κυκλοφορία: είναι και η τελευταία -ως σήμερα- που περιλαμβάνει original υλικό. Από την άλλη μεριά: ήταν μια χαμένη ευκαιρία για περιοδεία: μια ‘Keepsakes tour’ λόγου χάριν, με ένα setlist ταιριαστό με το ‘Best of’ υλικό του άλμπουμ – είναι προφανές ότι θα έπρεπε να συμβεί. Δεν συνέβη.

Το 2015, τα δύο πρώτα albums «All About Eve» και «Scarlet and other stories» κυκλοφόρησαν ως 2cd sets, (στη σειρά Universal Re-Presents), και συμπεριλαμβάνουν bonus τραγούδια και ζωντανές εκτελέσεις.

Όσο για το 2018: Δεν υπάρχει νέα μουσική, καμία συναυλία και η Julianne αρνείται σθεναρά κάθε φήμη για επανένωση, ανασυγκρότηση ή οποιαδήποτε επιστροφή των ΑΑΕ.

Αλλά, περιμένετε, υπάρχει ένα επερχόμενο βιβλίο.

Η Julianne Regan τα πάει θαυμάσια αυτές τις μέρες. Μια Music Lecturer in Commercial Music and Songwriting στο Bath Spa University, περνώντας την πλούσια γνώση της, απαλλαγμένη από ανεπιθύμητες υποχρεώσεις, με τη φωνή της πάντα σε καλή φόρμα, πάντα ενεργή μουσικά, έχει αρχίσει να γράφει κι ένα memoir.

Λοιπόν, θα διαβάσω το βιβλίο της όταν κυκλοφορήσει, για να βρω ίσως κάποιες απαντήσεις ή να μπερδευτώ περισσότερο! Θα ήθελα πολύ να κάνουμε μια συνέντευξη για την προώθηση του βιβλίου. Δε θα τη διέκοπτα τώρα που βρίσκεται στη δημιουργική διαδικασία.

Στις μουσικές δουλειές της Julianne εκτός ΑΑΕ και μετά τους ΑΑΕ υπάρχουν πολλά καλά ή και σπουδαία κομμάτια εδώ και εκεί, (Το άλμπουμ Jules et Jim” (2009), το άλμπουμ-ντουέτο με τον Wayne Hussey CuriosRegan/Hussey” (2011) και διάφορα άλλα, συμμετοχές κλπ).

Και έναν μεγάλο σεβασμό για το να κάνεις ό,τι θέλεις, ό,τι νιώθεις, no matter what.

Επίσης: γνωρίζω και ασπάζομαι την αίσθηση του να θες να αποστασιοποιηθείς από τις βρωμο-δισκογραφικές εταιρείες. Η Julianne βρήκε το δρόμο της έξω από τις monkey business.

Ότι κι αν επιφυλάσσει το μέλλον, θα στέλνω πάντα αγάπη και σεβασμό σε μια σπουδαία μουσικό, τραγουδοποιό και vocalist extraordinaire που θα είναι πάντα μέρος του κόσμου μου.

BACK TO EDEN – Επίλογος

 

Η κύρια εστίασή μου για να γράψω αυτό το κομμάτι ήταν: να σταθώ και να επαινέσω τα πρώτα δύο άλμπουμ που μόνο λίγοι φαίνεται πια να εκτιμούν όσο θα έπρεπε. Σας ενθαρρύνω να τα ανακαλύψετε ή να τα ξανα-ανακαλύψετε. Αυτό το υλικό εξαφανίστηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου από τα live setlist του συγκροτήματος – μέχρι πριν από 15 χρόνια, όταν υπήρχε ακόμα μια live μπάντα AAE, για τις τελευταίες συναυλίες τους.

Αλλά δεν αμφισβητείται ότι τα άλμπουμ ‘All About Eve’ και ‘Scarlet and other stories’ είναι τα πρωτότυπα, τα καλύτερα και τα πιο γνωστά μέρη των AAE. Προσθέτοντας όλο το εξίσου εξαιρετικό πρόσθετο υλικό εκείνης της εποχής, είναι ένα εντυπωσιακό και γοητευτικό σώμα δουλειάς, εντελώς λανθασμένα χαρακτηρισμένο ως «goth-rock» (βλ. Wiki, Αll-music κλπ) – θα μπορούσατε να εντοπίσετε διάφορα μουσικά στυλ και στοιχεία στη μουσική και την παλέτα των AAE.

Οι καλλιτέχνες συχνά αλλάζουν τα μυαλά τους, τους τρόπους τους, ο καθένας μπορεί να χειριστεί το έργο του μ’ όποιο τρόπο του αρέσει.

Αλλά θα πάω ένα βήμα παραπέρα για να πω ότι η μεγάλη μουσική, τα σπουδαία τραγούδια, θα βρουν το δικό τους δρόμο στο μέλλον, με ή χωρίς την υποστήριξη των δημιουργών τους μερικές φορές. Θεωρώ ότι τα άλμπουμς ‘All About Eve’  και «Scarlet ..» είναι διαχρονικά, διαμάντια.