«10 Μέρες Χωρίς τη Μαμά»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

 «10 Μέρες Χωρίς τη Μαμά» 

(Mamá se Fue de Viaje  / Ten Days Without Mom)

 

  • Είδος: οικογενειακή κομεντί
  • Σκηνοθεσία: Αριέλ Βινογκράντ
  • Με τους: Ντιέγκο Περέτι, Κάρλα Πέτερσον, Μαρτίν Λακούρ, Αγκουστίνα Κάμπο
  • Διάρκεια: 99’
  • Διανομή: Neo Films

Αργεντίνικη κωμωδία οικογενειακών καταστάσεων τοποθετημένη στο νούμερο ένα του πίνακα των κινηματογραφικών επιτυχιών της νοτιοαμερικάνικης χώρας για το 2017. Δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο ή κάτι το ξεχωριστό, που θα μαγνητίσει το ενδιαφέρον του εκπαιδευμένου και πολυσυλεκτικού, ελλαδικού σινεφίλ κοινού. Για την Αργεντινή, βέβαια, κατανοώ το μέγεθος της επιτυχίας, καθότι είναι μια ντόπια, ειλικρινής παραγωγή, που τιμήθηκε δεόντως από τους συμπατριώτες της (το σινεμά της Αργεντινής έχει δώσει αξιόλογα δείγματα καλής θεματικής και κινηματογράφησης τα τελευταία χρόνια), οπότε το ότι έσκισε εκεί είναι ευνόητο. Εδώ, στην χώρα μας θα αξιολογηθεί ως ακόμα μια ταινία, που ο εγωιστής σύζυγος επιτρέπει στην ταλαιπωρημένη σύζυγο και πολύτεκνη μητέρα να φύγει για ξέγνοιαστο, τονωτικό, δεκαήμερο ταξιδάκι στο Μάτσου Πίτσου με το πρόσχημα, ότι εκείνος τα καταφέρνει εξ΄ ίσου καλά με εκείνη, αφήνοντας του πίσω τέσσερα, ημι-θηρία τέκνα (2 εφήβους αγόρι κορίτσι και δυο αγόρια σε μικρή και μωρουδιακή ηλικία) για να τα βγάλει πέρα μόνος του, συμπεριλαμβανομένης και της ανταγωνιστικής δουλειάς του ως στέλεχος σε πολυεθνική εταιρεία πολυκαταστημάτων. Γκάφες, πανικός, ζημιές, νοσοκομεία, ατυχήματα, πατρική απελπισία γεμίζουν τα 99 λεπτά της προβολής με κανά δυο εμβόλιμα περιστατικά κοινωνικού ύφους για να μην πέσει η ταινία στα funniest video σε εκπομπή πρωινάδικου. Αρκετά έως πολλά τέτοιου είδους θέματα έχουν περάσει από την μεγάλη οθόνη σε διάφορες παραλλαγές, άλλα ενδιαφέροντα και άλλα αδιάφορα. Η συγκεκριμένη ταινία βρίσκεται ανάμεσα στο βλέπεται, γιατί είναι καλοκαιράκι σε θερινό και το γελάκι, άντε, κάπου θα σκάσει και στο όριο του αδιάφορου θέματος, που τελικά, το ηθικό δίδαγμα έρχεται από δυο μέτωπα: Το γνωστό και αναντικατάστατο: «Μάνα είναι μόνο μία και που είσαι μανούλα να μας σώσεις από τον αγχωτικό πατέρα που τα έχει κάνει ρόιδο» και «Η οικογένεια πάνω απ΄ όλα, ακόμα κι από την δουλειά». Κλισέ ε; Αυτή όμως είναι η ταινία και τίποτα περισσότερο, καθότι το θέρος και η ζέστη παραλύουν τον αυχένα και τα άκρα.

Ο Βίκτορ (Ντιέγκο Περέτι – καλούτσικος, ενώ η μύτη του ξεπερνάει σε μέγεθος και γαμψότητα κι αυτή του Άντριεν Μπρόντι) και η Βέρα (Κάρλα Πέτερσον – καλή) είναι ένα απολύτως κανονικό ζευγάρι παντρεμένοι εδώ και 20 χρόνια με 4 παιδία: τον Μπρούνο (14), τη Λάρα (12), τον Τάτο (8) και τον Λόλο (2). Όμως ο Βίκτορ, απορροφημένος από τη δουλειά του, δεν ασχολείται καθόλου με την καθημερινότητα της οικογένειας και στην αλήθεια ζηλεύει την γυναίκα του, η οποία άφησε την νομική επιστήμη για να ασχοληθεί full time job με την απαιτητική φαμίλια. Πιστεύει, μάλιστα, ότι ως μάνα και σύζυγος έχει άφθονο χρόνο να κάνει ό,τι θέλει. Η έρημη Βέρα, νιώθοντας εξουθενωμένη από τις δεκάδες, καθημερινές δουλειές και συνειδητοποιώντας την αδιαφορία του άντρα της, αποφασίζει να κάνει ένα γενναίο διάλειμμα μακριά από όλους και όλα. Φεύγει διακοπές. Ο Βίκτορ αλλά και τα παιδία, μάλλον τώρα την έχουν πατήσει για τα καλά.