Χρύσα Σπυροπούλου, μια κουβέντα με την Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

Η Χρύσα Σπυροπούλου γεννήθηκε στις Σέρρες το 1957. Σπούδασε Κλασική και Αγγλική Φιλολογία και εργάζεται στη Μέση Εκπαίδευση. Ασχολείται με την κριτική βιβλίου και συνεργάζεται με εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά.

Τυλιγμένο στην ομίχλη το ωραίο σας αστυνομικό μυθιστόρημα «Ταραγμένα  νερά», διαβάζεται με τη μία. Όπως φαίνεται και από τη σκανδιναβική αστυνομική λογοτεχνία δεν αρμόζει σε  ιστορίες με φόνους και μυστήριο να διαδραματίζονται κάπου πιο φωτεινά, πιο καλοκαιρινά;

Σας ευχαριστώ πολύ, κυρία Πανώριου, για τα καλά σας λόγια. Η ιστορία διαδραματίζεται φθινόπωρο, αλλά και αυτήν την περίοδο ακόμα και στην Β. Ελλάδα ο καιρός είναι καλός. Εξάλλου τα μυστήρια δεν απαιτούν σκοτάδι, το νοσηρό υπάρχει παντού και κάθε εποχή. Είναι κλισέ η σύμβαση να συνδέουμε τα εγκλήματα με τις ψυχρές χώρες και το σκοτάδι. Η Αγκάθα Κρίστι έγραψε ιστορίες που διαδραματίζονται στην Αίγυπτο ή τη Μεσοποταμία. Το μυστήριο έχει να κάνει με την ψυχοσύνθεση των ατόμων, που δεν είναι καλύτερα ή χειρότερα σε συγκεκριμένες περιοχές. Ο τόπος και το τοπίο υποστηρίζουν, διευκολύνουν ή δυσκολεύουν την εξέλιξη. Είναι ο «άλλος» πρωταγωνιστής που «συνομιλεί» με τα πρόσωπα. Το αστυνομικό, όμως, είδος εμφανίστηκε και καλλιεργήθηκε στις αστικές κοινωνίες. Γι’ αυτό υπάρχει παράδοση στις αγγλοσαξονικές χώρες, γιατί εκεί αναπτύχθηκε πρώτα το αστικό μυθιστόρημα, ενώ στη χώρα μας τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά.

Επιλέξατε να στήσετε την πλοκή των «Ταραγμένων νερών» σε μια προσφιλή για σας τοποθεσία, τον γενέθλιο τόπο σας. Από μικρή σκεφτόσασταν μια μέρα να γράψετε ένα βιβλίο «γυρισμένο» εκεί, στη λίμνη Δοϊράνη;

Μου αρέσουν πολύ οι λίμνες, με γοητεύουν, και θα ήθελα να ζω κοντά σε  λίμνη.

Χωρίς να μπορώ να σας το εξηγήσω εικόνες από τη λίμνη Δοϊράνη έχουν αποτυπωθεί στη       μνήμη μου, αν και πάντα την έβλεπα φευγαλέα, κάθε φορά που περνούσαμε οδικώς από εκεί. Μάλιστα όταν σκέφτηκα να γράψω αυτήν την ιστορία, παραθέριζα στη Σίφνο, αλλά η μνήμη είχε άλλα σχέδια. Δεν επέλεξα εγώ τη λίμνη, η μνήμη την επέλεξε.

Η  ωραία Σάρα είναι νομίζω μια κλασική νουάρ φιγούρα βγαλμένη θαρρείς από ασπρόμαυρη ταινία. Να υποθέσω, σας άρεσαν ανέκαθεν αυτά τα παλιομοδίτικα πλην γοητευτικότατα φιλμ;  Κι αν πάλι  γυριζόταν το έργο σας σε ταινία, ποιους ηθοποιούς θα επιλέγατε για τον αστυνόμο Ηλιού, τον Γιάννη Ιωάννου, τη Γεωργίου, την Τζένη, αλλά κυρίως τη Σάρα;

Εξακολουθώ και βλέπω ταινίες των δεκαετιών του ‘40, ‘50 και ‘60 στον υπολογιστή μου. Είναι κλασικές, ατμοσφαιρικές, δεν χάνουν τη γοητεία τους, αν και πολύ συχνά η υπόθεσή τους είναι απλή. Μία από τις αγαπημένες μου είναι το «Gaslight» με την Ίνγκριντ Μπέργκμαν. Θα επέλεγα, λοιπόν, την Ίνγκριντ Μπέργκμαν για τη Σάρα, τη Λορίν Μπακόλ, αν και αυθαιρετώ, για τη Γεωργίου, τον Ρόμπερτ Μίτσαμ για τον Ηλιού, την Τζέιν Γκριρ, έπαιξε στο φιλμ «Out of the past», υποδυόμενη τη μοιραία γυναίκα, ή την Τζόαν Μπένετ, γνωστή από την ταινία «The woman in the window», για την Τζένη. Για τον Λάμπρου θα ήθελα τον Ζαν Γκαμπέν, ο οποίος έπαιξε σε ταινίες που στηρίχθηκαν σε ιστορίες του Ζορζ Σιμενόν

Συντονίζετε τη Λέσχη Κλασικής Λογοτεχνίας στον Πολυχώρο Μεταίχμιο. Ποιο είναι  το κοινό σας; Κυρίες που αγαπούν το διάβασμα, παλιοί εκπαιδευτικοί; Νέοι άνθρωποι δεν έρχονται σε τέτοιες συνάξεις, έτσι δεν είναι;

Είναι και συνταξιούχοι εκπαιδευτικοί, αλλά και συνταξιούχοι δικηγόροι και δικαστές. Επίσης νέες γυναίκες που εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα και είναι πολύ δραστήριες. Όπως   παρατηρήσατε σωστά και εσείς, το κοινό είναι γυναίκες. Όπου και να πάει κανείς, συναντάει γυναίκες: στα θέατρα, στον κινηματογράφο… Στην αρχή, το 2015, είχαν έρθει τρεις άντρες, αλλά σύντομα τους χάσαμε από την παρέα. Εξακολουθούν, ωστόσο, να έρχονται οι κυρίες που επιμένουν να διαβάζουν κλασική λογοτεχνία.

Γράφετε για μεγάλους αλλά και για νεαρότερους αναγνώστες. Στο τελευταίο σάς βοηθά η επαφή σας με τα παιδιά στο σχολείο;

Ξεκίνησα να γράφω για νέους εντελώς ξαφνικά, την άνοιξη του 2004. Ποτέ δεν το είχα σκεφτεί, δεν ήταν στις προθέσεις μου. Εκείνη την περίοδο πήγαινα την κόρη μου στο σχολείο της γιατί έχανε το σχολικό και μετά, το απόγευμα, επειδή έμενε για την προπόνηση στον στίβο, πήγαινα να την πάρω. Σ’ αυτά τα διαστήματα έβλεπα τους συμμαθητές της, παρακολουθούσα από μακριά τις επιλογές τους, και έτσι, ένα πρωινό όταν επέστρεψα στο σπίτι μου, πήρα τετράδιο και μολύβι και κάθισα και έγραψα την περίληψη της πρώτης ιστορίας. Δίπλα μου είχα και το γκόλτεν ριτρίβερ μας, την Ήρα, που πρωταγωνιστεί και στα τέσσερα βιβλία. Τις ημέρες εκείνες είχα δει τυχαία στο βιβλιοπωλείο της κ. Λαμπρία, στο Ψυχικό, ένα λεύκωμα για τη λίμνη Κερκίνη. Ήταν να γίνει η αρχή… Βλέπετε, με επιλέγουν οι ιστορίες, δεν τις επιλέγω.

Κλείνοντας: Αυτό το καλοκαίρι σάς βρίσκει κάπου ωραία, σε βουνό, σε θάλασσα; Με τον υπολογιστή σας παρέα; 

Στο γραφείο μου. Προσπαθώ να εκμεταλλευτώ τον χρόνο και να γράψω. Αλλά και κάποιες άλλες υποχρεώσεις με κρατούν στην πόλη. Δεν μπορώ να πω ότι δεν μου αρέσει. Λυπάμαι μόνο που δεν μπόρεσα να ανταποκριθώ σε μια πρόσκληση να επισκεφτώ την Κωνσταντινούπολη. Πλήττω πολλές φορές στην εξοχή.

Έργα της Χρύσας Σπυροπούλου:

(2018) Ταραγμένα νερά, Μεταίχμιο

(2015)Το μυστήριο της Κωνσταντινούπολης, Εκδόσεις Καστανιώτη

(2015)Το μυστήριο της Κωνσταντινούπολης, Εκδόσεις Καστανιώτη

(2013)Αναζητώντας το χρυσόμαλλο δέρας, Εκδόσεις Καστανιώτη

(2013)Αναζητώντας το χρυσόμαλλο δέρας, Εκδόσεις Καστανιώτη

(2010) Το μυστήριο της Αίγινας, Κέδρος

(2008) Το μυστικό της λίμνης, Κέδρος

(2006) Δίχως ίχνη, Κέδρος

(2004) Ένα αθώο παιχνίδι, Άγκυρα

(2000) Μάσκες στη σκιά, Άγκυρα

(1998)Ομίχλη στη λίμνη, Οδός Πανός

(1994)Αντανακλάσεις, Πρόσπερος

(1992)Αναγνώσεις, Πρόσπερος