«Τσε: Ο Αργεντίνος»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(Che: Part One)

 

  • Είδος: Βιογραφικό – ιστορικό
  • Χώρα: Ισπανία – Η.Π.Α. – Γαλλία (2008)
  • Σκηνοθεσία: Στίβεν Σόντερμπεργκ
  • Με τους: Μπενίσιο Ντελ Τόρο, Ντεμιάν Μπισίρ, Σαντιάγο Καμπρέρα, Ελβίρα Μίνγκεζ, Χόρχε Περουγκορία, Έντγκαρ Ραμίρεζ, Βίκτορ Ρασούκ, Αρμάντο Ριέσκο, Καταλίνα Σαντίνο Μορένο
  • Διάρκεια: 134’
  • Διανομή: Weird Wave
  • Διακρίσεις: Βραβείο Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας για τον Μπενίσιο Ντελ Τόρο στο Φεστιβάλ Κανών

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα οι δυο βραβευμένες ταινίες του Στίβεν Σόντεμπεργκ με θέμα την δράση του Τσε Γκεβάρα, αυτή είναι πρώτη, και δεν κατάλαβα γιατί αυτές οι δουλειές έμειναν εκτός ελληνικής διανομής δέκα ολόκληρα χρόνια. Είναι ταινίες μυθοπλασίας που η μαστοριά του Σόντεμπεργκ τις μεταμόρφωσε σε ντοκιμαντερίστικη καταγραφή καλών προδιαγραφών. Ο Μπενίσιο Ντελ Τόρο στο ρόλο του Αργεντινού επαναστάτη Τσε Γκεβάρα είναι απόλαυση και του μοιάζει κολασμένα. Η όποια αγιοποίηση στο πρόσωπο σύμβολο του Τσε από την πλευρά του Σόντεμπεργκ είναι αναπόφευκτη, καθώς αυτή η παγκόσμια προσωπικότητα που είναι ταυτισμένη άρρητα με το όποιο ψυχωμένο, επαναστατικό μπαϊράκι, τον νεανικό ιδεαλισμό και την απελευθέρωση από την καταπίεση, ανήκει πια στο εικονοστάσι της νοητικής πεποίθησης και δεν αλλάζει με τίποτα, τουλάχιστον κινηματογραφικά. Άλλωστε, για να αναφέρουμε τα πράγματα με το όνομα τους και να λέμε τα σύκα σύκα και την σκάφη σκάφη, οι Αμερικάνοι τον δολοφόνησαν, βγάζοντας τον εκτός παιχνιδιού και οι ίδιοι οι Αμερικανοί έκαναν στάμπα τον Γκεβάρα σε T-Shirt, δίνοντας του τον θρόνο του ημίθεου στο πάνθεον του ιδεαλισμού περί ανθρώπινης ελευθερίας εκπορευόμενης από την ένοπλη δράση. Κι αυτές ήταν οι διαφορές του με τον Φιντέλ Κάστρο, που πίστευε στο αστικό κίνημα, ενώ ο Τσε ήταν η ενεργή δύναμη του ένοπλου αγώνα. Τα πάντα είναι καλοφτιαγμένα στην ταινία, ακόμα και τα ασπρόμαυρα φιλμάκια που αφορούν την επίσκεψη του Τσε στη Νέα Υόρκη το 1964 και τον πύρινο λόγο του στα Ενωμένα Έθνη περί επεμβατικών πρακτικών των Η.Π.Α στις υποθέσεις των κρατών της Νοτίου Αμερικής. Ο Ντελ Ντόρο, που είναι και συμπαραγωγός στην ταινία, μπαίνει κυριολεκτικώς στο πετσί του νεαρού, Αργεντινού γιατρού και δίνει ρέστα. Σε μια συνέντευξη του, ο σπουδαίος ηθοποιός αναφέρθηκε στην ταινία, λέγοντας: «Για να υποδυθώ τον Τσε ακολούθησα μια εντελώς διαφορετική διαδικασία σε σχέση με άλλες ταινίες που έχω κάνει. Επειδή πρόκειται για υπαρκτό πρόσωπο, ξεκινάς από τον ίδιο και τα γραπτά του. Αυτό μας οδήγησε σε 7 χρόνια έρευνας για να βρούμε ό,τι έχει γραφτεί από άλλους γι’ αυτόν. Όμως, εγώ πάντα επέστρεφα σε αυτά που είχε γράψει ο ίδιος». Βραβεύτηκε ο Γκιγιέρμο στις Κάνες για την ερμηνεία του και η αλήθεια είναι πως ο Τσε πάντα θα βρίσκεται στο επίκεντρο του κινηματογραφικού φακού των σκηνοθετών. Ως μέγιστη προσωπικότητα του σύγχρονου, πολιτικού κόσμου που έγραψε ιστορία, σίγουρα θα διαθέτει τις δικές του, κρυφές, προσωπικές αδυναμίες και τα σκοτεινά μονοπάτια, περιμένοντας τον κινηματογραφικό δημιουργό, κάποια στιγμή, να τα αποκαλύψει αποστασιοποιημένος από το τέμπλο της «αγιότητας» του. Περιμένουμε και το δεύτερο μέρος του Σόντεμπεργκ για να ολοκληρώσουμε τον πίνακα. Ο Μαχάτμα Γκάντι, πάντως, χαιρετίζει τον ήρωα Ερνέστο, εγκαρδίως και χαμογελώντας… από μακριά!

Στις 26 Νοεμβρίου του 1956, ο Φιντέλ Κάστρο (Ντεμιάν Μπισίρ – καλός) φτάνει στην Κούβα με 80 αντάρτες. Ανάμεσά τους είναι κι ο Ερνέστο «Τσε» Γκεβάρα Μπενίσιο Ντε Τόλο – πολύ καλός), ένας Αργεντίνος γιατρός που έχει τον ίδιο στόχο με τον Φιντέλ Κάστρο: την ανατροπή του διεφθαρμένου δικτάτορα Μπατίστα. Ο Τσε μαθαίνει γρήγορα την «τέχνη» του αντάρτικου και γίνεται απαραίτητο μέλος της ομάδας. Ρίχνεται στον αγώνα και κερδίζει την αναγνώριση των συντρόφων του αλλά και του Κουβανικού λαού. Η ταινία παρακολουθεί την ανοδική πορεία του στην Κουβανική Επανάσταση: από γιατρός γίνεται διοικητής και καταλήγει σε ήρωα της επανάστασης.