fbpx

«Το Όραμα»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

 «Το Όραμα»                

(L’ Apparition)       

 

  • Είδος: Θρησκευτικό δράμα
  • Σκηνοθεσία: Ξαβιέ Τζιανολι
  • Με τους: Βενσάν Λιντόν, Γκαλατέα Μπελούτσι, Πατρίκ Ντ’ Ασουμκάο
  • Διάρκεια: 140΄
  • Διανομή: Spentzos Films

Έγκριτος Γάλλος δημοσιογράφος, σεβαστός στο αναγνωστικό κοινό για την αντικειμενικότητά του στα θέματα χάνει αγαπημένο συνάδελφο σε κάποια εμπόλεμη, ασιατική περιοχή κατά την διάρκεια του ρεπορτάζ, ενώ ταυτόχρονα έχει πρόβλημα με την ακοή του. Το Βατικανό τον προσκαλεί για να ερευνήσει αντικειμενικά και δημοσιογραφικά ένα ευαίσθητο θέμα που έχει να κάνει με μια ορφανή, χωρική κοπέλα κάπου στην επαρχία της Νότιας Γαλλίας, η οποία βλέπει σε οράματα την Παναγία. Το Βατικανό συστήνει μια επιτροπή στην οποία συμμετέχει και ο φημισμένος ερευνητής δημοσιογράφος, ώστε να αποδείξουν του λόγου το αληθές, κι αν όντως τα οράματα της νεαράς είναι πραγματικά ή μια καλοστημένη απάτη από τον παπά του χωριού, που αποβλέπει στον αποπροσανατολισμό των πιστών καθολικών και βέβαια στον πλουτισμό. Στο χωριό που ζει η κοπέλα και είδε την μητέρα του Ιησού φάτσα κάρτα να της μιλάει, δημιουργείται ένας  πανζουρλισμός από την αθρόα προσέλευση πιστών που επιθυμούν να δουν, να αγγίξουν, να προσευχηθούν μαζί με την Άννα. Ο παπάς της ενορίας και προστάτης της Άννας, έχει απομακρυνθεί από τον Κανόνα του Βατικανό, ψυχανεμιζόμενος, ότι το σώμα της καθολικής εκκλησίας θέλει την μερίδα του λέοντος σε αυτό το πανηγύρι, ειδάλλως θα βγάλει την κοπέλα σκάρτη και ψεύτρα. Ο σκεπτικιστής δημοσιογράφος, που δεν έχει ίχνος μέσα του θρησκευτικής πνευματικότητας, εμπλέκεται σε μια, εντελώς μπερδεμένη και ανούσια υπόθεση θρησκευτικού περιεχομένου, που δεν βγάζει άκρη και νόημα με τίποτα.

Στα εκατόν σαράντα λεπτά της ώρας που διαρκεί η ταινία (αν είναι δυνατόν!), το σενάριο είναι σκόρπιο στους πέντε ανέμους με χαμένο τον προσανατολισμό του και άδειο το ρεζερβουάρ από ιδέες (αλλού είναι θρησκευτικού ενδιαφέροντος, αλλού αστυνομικού, αλλού κοινωνικού) κουράζει, ταλαιπωρεί και εξοντώνει τον θεατή. Ταινία που εμφανίστηκε στην διανομή λόγω των ημερών, δυστυχώς όμως, είναι τόσο αργή στον ρυθμό, τόσο πρόχειρα, παιδικά και αβάσιμα τα επιχειρήματα της στην πλοκή, που τελειώνει και αναφωνείς νευρικά και με απελπισία… «επιτέλους!»