«Το Εξπρές των Ζωντανών Νεκρών»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(Train to Busan)

 

  • Είδος: Τρόμου
  • Χώρα: Νότιος Κορέα (2016)
  • Σκηνοθεσία: Γιέον Σανγκ-χο
  • Με τους: Γκονγκ Γιου, Μα Ντονγκ-σέοκ, Γιουνγκ Γιου-μι, Κιμ Σου-αν
  • Διάρκεια: 118’
  • Διανομή: Feelgood Entertainment
  • Διακρίσεις: Καλύτερη Ταινία και Καλύτερη Ασιατική Συμμετοχή στο Φεστιβάλ Fantasia του Μόντρεαλ

Είδος απέθαντο. Δηλαδή, φίλες και φίλοι, ζόμπι και μάλιστα καλογυρισμένη ταινία με την αγωνία στα κόκκινα. Μια άλλη οπτική, πιο κλειστοφοβική, πιο ανελέητη και τρομακτική από τις τελευταίες του είδους, που έχουν δει το φως της σκοτεινής αίθουσας, ακόμα πιο βαρβάτο από το κουραστικό πια, τηλεοπτικό «Walking Dead». Κορεάτικης κοπής προϊόν με σκηνές που κόβουν την ανάσα. Σινεμά τρόμου, που επιβεβαιώνει το είδος και αποζημιώνει τους φανατικούς θεατές  του. Παραγωγή του 2016, που άργησε τα μάλα να φτάσει στην ελληνική διανομή, ενώ η ταινία έχει κάνει καριέρα παντού, ακόμα και στα κανάλια της κουτσής Μαρίας. Δυο χρόνια και δεν δύναμαι να δώσω ερμηνεία αυτής της τόσο αισθητής καθυστέρησης. Τέλος πάντων, ο Νοτιοκορεάτης σκηνοθέτης animation Γιέον Σανγκ-χο ορθώνει την πρώτη του ταινία τρόμου, πρώτη ταινία με αιμοδιψή ζόμπι και για τον κινηματογράφο της χώρας του, αποκαλύπτοντας διαμαντάκι, απελευθερώνοντας, συνάμα, την πρωτοτυπία να κάνει την δουλειά της σωστά. Έχουμε δει ουκ ολίγα zombie films και υβρίδια αυτών, αλλά το «Train to Busan» ξεχωρίζει και βγαίνει στον αφρό γιατί διαθέτει ένα σημαντικό στοιχείο. Το κακό συμβαίνει μέσα στο περιβάλλον των στενών βαγονιών ενός τρένου, ενώ αυτό τρέχει δαιμονισμένα, οπότε η διαφυγή είναι εντελώς μονόδρομος με μια μόνο επιλογή. Ούτε δεξιά, ούτε αριστερά πας, όπως είναι στις ανοιχτωσιές των ομόσταυλων ταινιών. Ή εμπρός ή πίσω κινείσαι, ανάλογα από που καταφθάνουν οι ορδές των ζωντανών νεκρών για να γίνει το μακελειό. Thtat’s it! Η σκηνοθεσία του Κορεάτη είναι γροθιά στο στομάχι, νευρική, ανελέητη, κι όταν αντιλαμβάνεται το ελάχιστο εμβαδόν που διαθέτει για να αναπτύξει τον τρόμο, τότε κάνει θαύματα. Τα γυρίσματα είναι λες και βρίσκεσαι ο ίδιος μέσα στα βαγόνια και η κλειστοφοβική και δύσκαμπτη κίνηση αυξάνει το ενδιαφέρον. Ο φακός της κάμερας πραγματικά μεταμορφώνεται σε απελπισμένο βλέμμα ματιού και δεν ορμάει αμέσως στο ψητό, αλλά με Δαρζέντια χειρουργική και Τζον ΜακΤίρναν κινηματογράφηση στα κλειστά στενάχωρα πλάνα, ανοίγει την δράση για να φτάσει μέχρι το κόκαλο. Υπάρχει και το ανθρώπινο, δραματικό στοιχείο στο σενάριο που οπλίζει δυναμικά το στόρι έως τα όρια της κάθαρσης για να μην είναι μόνο μια συνεχόμενη αιματοχυσία άνευ περιεχομένου, που γεωμετρικά επεκτείνεται στην σφαίρα του ανούσιου και του βαρετού. Υπέροχο και ευφάνταστο, καλλιτεχνικό και πρωτότυπο!

Ένας άγνωστου ταυτότητας ιός που σαρώνει τη Νότια Κορέα, εξελίσσεται σε πανδημία και μεταμορφώνει τους κατοίκους της σε ζωντανούς νεκρούς. Η κυβέρνηση αναγκάζεται να θέσει τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, αλλά ούτε η κήρυξη του στρατιωτικού νόμου είναι αρκετή. Οι μοναδικοί σώοι επιβάτες μιας υπερταχείας με προορισμό το Μπουσάν, που έχει αποκλείσει τη μετάδοση του ιού, πρέπει να παλέψουν μέχρι θανάτου για να επιβιώσουν. Ο χωρισμένος χρηματιστής Σέοκ γου (Γκονγκ Γιου – καλός), θα πολεμήσει με νύχια και με δόντια για να σώσει τη μικρή του κόρη. Στα 453 χιλιόμετρα αυτής της αιματηρής διαδρομής, θα κάνουν τα πάντα για να παραμείνουν ζωντανοί.