Το «Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου» φιλοξενείται στον κινηματογράφο Τριανόν

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

Για πρώτη φορά το Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου ταξιδεύει εκτός συνόρων, για να παρουσιάσει στο αθηναϊκό κοινό μερικά από τα καλύτερα διεθνή ντοκιμαντέρ. 15 βραβευμένες ταινίες από την Ευρώπη, τις ΗΠΑ, τον Καναδά, το Μεξικό, την Κολομβία, το Ιράν και την Ινδία, που έκαναν πανελλήνια πρεμιέρα στην Καλαμάτα, φιλοξενούνται στον κινηματογράφο Τριανόν από τις 29 έως τις 31 Μαρτίου. Όλα τα ντοκιμαντέρ προβάλλονται με ελληνικούς υπότιτλους.

«Κινηματογράφος και Υγεία»

Το ντοκιμαντέρ ως καταλύτης για συζήτηση, πρόληψη και αλλαγή

Οι προβολές το Σάββατο 31 Μαρτίου είναι αφιερωμένες στην υγεία. Θα προβληθούν 5 ντοκιμαντέρ, τα οποία θα προλογίσουν  ειδικοί σε θέματα υγείας. Στόχος του αφιερώματος είναι να εγείρει αφορμές για συζήτηση και προβληματισμό, καθώς και να ευαισθητοποιήσει το κοινό για φλέγοντα ζητήματα που αφορούν την υγεία, σωματική και ψυχική, και κατ’ επέκταση την ίδια την κοινωνία.

Το Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου, που ξεκίνησε την επιτυχημένη πορεία του πριν από 4 χρόνια, περιλαμβάνει ένα πανόραμα κινηματογραφικών παραγωγών από όλο τον κόσμο τελευταίας εσοδείας. Για 10 ημέρες κάθε Ιανουάριο, η Καλαμάτα γίνεται ο τόπος συνάντησης Ελλήνων και ξένων ντοκιμαντεριστών, που αποδέχονται την πρόσκληση του φεστιβάλ να προλογίσουν τις ταινίες τους και να συνομιλήσουν με το κοινό. Το φεστιβάλ πλαισιώνεται από προβολές, παράλληλες εκδηλώσεις και σεμινάρια. Την καλλιτεχνική διεύθυνση έχει η Τζίνα Πετροπούλου σε συνεργασία με τη σκηνοθέτιδα Κλεώνη Φλέσσα.

Κάθε χρόνο, τμήμα του φεστιβάλ μεταφέρεται και σε άλλες πόλεις της Πελοποννήσου, όπως στη Σπάρτη, το Γύθειο, το Άργος, την Αμαλιάδα και τη Δημητσάνα.

Συνεργάτες – Διοργάνωση

Το Φεστιβάλ «Ο κινηματογράφος Τριανόν φιλοξενεί το ΔΦΝΠ» διοργανώνεται από την ΑΜΚΕ NoTraditional και το Κέντρο Δημιουργικού Ντοκιμαντέρ Καλαμάτας σε συνεργασία με τον κινηματογράφο Τριανόν. Γίνεται σε συνδιοργάνωση με την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας κι έχει την υποστήριξη της Βουλής των Ελλήνων.

Το αφιέρωμα «Κινηματογράφος και Υγεία» του 4ου ΔΦΝΠ ενισχύθηκε στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Μεταρρύθμισης Δημόσιου Τομέα» και συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και από εθνικούς πόρους.

Πέμπτη 29, Παρασκευή 30 & Σάββατο 31 Μαρτίου 2018 – Ημερήσιο εισιτήριο για όλες τις προβολές: 5 ευρώ

Κινηματογράφος Τριανόν, Κοδριγκτώνος 21 & Πατησίων 101

Πληροφορίες-κρατήσεις: 2108215469

Πέμπτη 29, Παρασκευή 30 & Σάββατο 31 Μαρτίου 2018

Πρόγραμμα προβολών

Πέμπτη 29 Μαρτίου

17:00 Σε βροντές, αστραπές και βροχή (In thunder, lighting and rain), Σκηνοθεσία: Rajesh James, Ινδία, 40’

Το Σε βροντές, αστραπές και βροχή απεικονίζει τους αγώνες τριών γυναικών ενάντια στο εξοστρακισμό τους από την κοινωνία. Οι τρεις γυναίκες – μια παίκτρια ποδοσφαίρου, μια ψαράς και μια αποτεφρώτρια – αφηγούνται τις ιστορίες τους: τα δεινά τους, την αντίσταση και την αντοχή. Η κάμερα τις αφουγκράζεται προσεκτικά και κινηματογραφεί την ταυτότητά τους.

17:40 Στην εξορία: Μια οικογενειακή ταινία (In Exile): A family film, Σκηνοθεσία: Juan Francisco UrrustiAlonso, Μεξικό, 120′

Το ντοκιμαντέρ Στην Εξορία: Μια οικογενειακή ταινία έχει θέμα τις ζωές των συγγενών και των φίλων του δημιουργού, οι οποίοι έφτασαν στο Μεξικό ως πρόσφυγες του Ισπανικού Εμφυλίου. Οι ιστορίες τους συνυφαίνονται με την ιστορία της Ισπανίας και του Μεξικό.

20:00 Η ζωή και ο θάνατος ενός αρχιτέκτονα (Life & death of an architect), Σκηνοθεσία: Miguel Eek Quesada, Ισπανία, 52’ 

Το Φεβρουάριο του 1968, ο José Ferragut, ο πιο σημαντικός αρχιτέκτονας της Μαγιόρκα, βρέθηκε νεκρός σε ένα χωράφι. Η υπόθεση έκλεισε λόγω έλλειψης στοιχείων. Πενήντα χρόνια αργότερα, το ντοκιμαντέρ Η ζωή και ο θάνατος ενός αρχιτέκτονα ρίχνει φως σε μια από τις πιο «βρώμικες» υποθέσεις της σύγχρονης ισπανικής ιστορίας. Ένας φόνος που τον χαρακτηρίζει η σιωπή, η ηθική των δυο μέτρων και δυο σταθμών, η ομοφοβία και η διαφθορά.

21:00 2 Kορίτσια (2Girls), Σκηνοθεσία: Marco Speroni, Ιταλία, 51’ 

Η Λότα και η Τιγκίστ, δυο κορίτσια που ζουν σε πολύ διαφορετικές χώρες, το Μπαγκλαντές και την Αιθιοπία, συνδέονται από το ίδιο ταξίδι. Και οι δυο γεννήθηκαν σε αγροτικές περιοχές και οι δυο αντιμετώπισαν φτώχεια ή κακοποίηση. Η μόνη επιλογή ήταν να το βάλουν στα πόδια. Ξεκινούν παράλληλα, απίστευτα σκληρά ταξίδια, διαμέσου των οποίων θα βρουν το πεπρωμένο τους. Και οι δυο αγωνίζονται για μια ζωή που, ίσως αύριο, θα είναι καλύτερη.

22:00 Κανείς δεν ξέρει τα τραγούδια μου (Nobody knows my songs), Σκηνοθεσία: Zoran Maslic, Καναδάς, 91’ 

Ένας φωτογράφος μπαίνει στον κόσμο ενός άστεγου πανκ ρόκερ, ο οποίος είναι ερωτευμένος, και το πρότζεκτ μετατρέπεται σε φιλία. Μετατρέπεται σε μια συναισθηματική και πνευματική αναζήτηση για την απάντηση στο ερώτημα του πού ανήκει κανείς. Μετά από 37 χρόνια στον Καναδά, αυτός ο Αρμένιος που μεγάλωσε στη Συρία και το Λίβανο, αποφασίζει να γίνει ξανά μετανάστης. Εξαιτίας της γυναίκας που αγαπά, μετακομίζει στην Τουρκία.

 

Παρασκευή 30 Μαρτίου 2108

17:00 Τα τραγούδια που μου έμαθαν τα πουλιά (Songs birds taught me), Σκηνοθεσία: Adrian Villa Davila, Κολομβία, 50’ 

Το ντοκιμαντέρ δείχνει την καθημερινή ζωή τριών αφρο-κολομβιανών γυναικών, θυμάτων της ένοπλης σύρραξης της χώρας, που αναγκάστηκαν να αφήσουν τα σπίτια τους και να εγκατασταθούν στην Μπογκοτά. Λίγο-λίγο, οι φωνές τους μετέτρεψαν τα τραγούδια τους σε «φωλιές», σε ένα προστατευμένο έδαφος, όπου μπορούν να αντιστέκονται και να επουλώνουν τα τραύματά τους από την παράλογη βία από την οποία δραπέτευσαν.

18:00 Το άγγιγμα ενός αγγέλου (Touch of an angel), Σκηνοθεσία: Marek Tomasz Pawlowski, Πολωνία, 60’ 

Το ποιητικό ντοκιμαντέρ Το άγγιγμα ενός αγγέλου είναι η προσωπική ιστορία του Henryk Schonker, ενός Εβραίου από την πόλη Οσβιέκιμ, που μετονομάστηκε σε Άουσβιτς από τους Ναζί. Το 1939, ο πατέρας του ήταν πρόεδρος της εβραϊκής κοινότητας και υπεύθυνος του Γραφείου Μετανάστευσης των Εβραίων στην Παλαιστίνη, με εντολή των γερμανικών στρατιωτικών αρχών. Αυτή η ευκαιρία για νόμιμη μετανάστευση προκειμένου να σωθούν χιλιάδες άνθρωποι ήταν εντελώς άγνωστη στον κόσμο γενικότερα. Το ντοκιμαντέρ θέτει δύσκολα ζητήματα διαχρονικής σημασίας: Αν ήταν οι δυτικές χώρες πρόθυμες να δεχτούν τους Εβραίους πρόσφυγες, πόσοι θα μπορούσαν να σωθούν;

19:00 Μια γυναίκα δίχως όνομα (A woman without a name), Σκηνοθεσία: Farzad Khoshdast, Ιράν, 80’ 

Αυτή είναι η φυλακή Gharchak στην πόλη Βαραμίν, νότια της Τεχεράνης. Υπάρχουν τέσσερις πτέρυγες σε αυτή τη φυλακή. Κάθε πτέρυγα έχει μια πόρτα, η οποία ανοίγει στον μικρόκοσμο μιας γυναίκας. Η πρώτη πόρτα: Μια γυναίκα που έκαψε και σκότωσε έναν άντρα με οξύ. Η δεύτερη πόρτα: Μια γυναίκα που σκότωσε τα δυο της παιδιά. Η τρίτη πόρτα: Μια γυναίκα που σκότωσε τον εραστή της. Η τέταρτη πόρτα: Μια γυναίκα που σκότωσε μια από τις συγκρατούμενές της. Η τελευταία πόρτα ανοίγει στην ελευθερία και μια γυναίκα χαρούμενα βγαίνει από τη φυλακή χωρίς να γνωρίζει ότι…

22:30 Ο θείος Τζέσι ΓουάιτΠορτραίτο ενός μπλουζίστα του Δέλτα στο Ντιτρόιτ (Uncle Jessie White-Portrait of a Delta blues man in Detroit), Σκηνοθεσία: Ann Marie Hudak, ΗΠΑ, 60′ 

Ένα ντοκιμαντέρ για τον αείμνηστο Τζέσι Γουάιτ, έναν καλλιτέχνη των μπλουζ του Δέλτα του Μισισιπή που επηρέασε βαθιά πολλές γενιές μουσικών στην περιοχή του Ντιτρόιτ. Αλληγορία της επιβίωσης και της λύτρωσης, η ταινία ανιχνεύει την ιστορία του Γουάιτ από τη φτωχογειτονιά στο Μισισιπή μέχρι τη μετανάστευσή του στο Ντιτρόιτ, όπου η χαρισματική του προσωπικότητα και η καλλιτεχνική του ακεραιότητα κράτησαν το πνεύμα των παραδοσιακών blues ζωντανό κατά τη διάρκεια μιας από τις πιο σκοτεινές περιόδους του Ντιτρόιτ.

22:00 Κανείς δεν ξέρει τα τραγούδια μου (Nobody knows my songs), Σκηνοθεσία: Zoran Maslic, Καναδάς, 91’ 

Ένας φωτογράφος μπαίνει στον κόσμο ενός άστεγου πανκ ρόκερ, ο οποίος είναι ερωτευμένος, και το πρότζεκτ μετατρέπεται σε φιλία. Μετατρέπεται σε μια συναισθηματική και πνευματική αναζήτηση για την απάντηση στο ερώτημα του πού ανήκει κανείς. Μετά από 37 χρόνια στον Καναδά, αυτός ο Αρμένιος που μεγάλωσε στη Συρία και το Λίβανο, αποφασίζει να γίνει ξανά μετανάστης. Εξαιτίας της γυναίκας που αγαπά, μετακομίζει στην Τουρκία.

Σάββατο 31 Μαρτίου 2018

 

15:30 Δύο κόσμοι (Two worlds), Σκηνοθεσία: Maciej Adamek, Πολωνία, 52’ 

Μια οικογένεια, τρεις άνθρωποι, δύο τρόποι αντίληψης της πραγματικότητας. Η ταινία αποτελεί ένα εμπνευσμένο οικογενειακό πορτραίτο των κωφών γονιών και της 12χρονης κόρης τους Λάουρα.

17:00 Βουκεφάλας (Bucephále), Σκηνοθεσία: Damien Marti & Chloe Seyssel, Ελβετία, 35’ 

Η Σελίν βαν Τιλ ήταν αμαζόνα στην ελβετική εθνική ιππική ομάδα όταν υπέστη σοβαρό τραυματισμό στο κεφάλι. Ήταν μόλις 16 ετών. Μετά από αρκετές  εβδομάδες σε κώμα, ξύπνησε χωρίς τη δυνατότητα να μιλάει ή να περπατάει. Ο Βουκεφάλας είναι η ιστορία της Σελίν, για την οποία το «όλα είναι δυνατά» δεν είναι απλώς μια έκφραση, αλλά μια πραγματικότητα που ζει καθημερινά.

 

Ντοκιμαντέρ αφιερώματος «Κινηματογράφος και Υγεία»

 

18:00 Μανία (Manic), Σκηνοθεσία: Kalina Bertin, Καναδάς, 85’ 

Η ταινία καταγράφει την έρευνα της σκηνοθέτιδος στο παρελθόν του πατέρα της, γκουρού και πατέρα δεκαπέντε παιδιών, ψάχνοντας να κατανοήσει την κληρονομικότητα της ψυχικής ασθένειας στην οικογένειά της. Το Manic επιλέχθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Hot Docs του Μπρούκλιν, όπου κέρδισε το βραβείο Doc Spirit.

20:00 Αιτία θανάτου: Άγνωστη (Cause of death: Unknown), Σκηνοθεσία: Anniken Hoel, Νορβηγία, 90′ 

Μετά τον ξαφνικό θάνατο της αδελφής της, η οποία έπαιρνε αντιψυχωσικά, η σκηνοθέτις ξεκινάει μια έρευνα σε παγκόσμιο επίπεδο για να αποκαλύψει τα θανάσιμα μυστικά των μεγάλων φαρμακοβιομηχανιών και τη δισεκατομμυρίων δολαρίων βιομηχανία της ψυχιατρικής διάγνωσης και των φαρμάκων. Η ταινία, γυρισμένη στη διάρκεια 10 ετών, ακολουθεί την Ανίκεν καθώς αναζητεί απαντήσεις, όχι μόνο για το θάνατο της αδελφής της, αλλά και για τις δεκάδες χιλιάδες σε όλο τον κόσμο που είχαν παρόμοια μοίρα.

22:00  Ύμνος στη ζωή (In love as in life), Σκηνοθεσία: Nathalie Rossetti &Turi Finocchiaro, Βέλγιο, 61’

Ο Ρέιμοντ και ο Ρέιμοντ αγαπιούνται. Όταν ο ένας, ήδη οροθετικός εδώ και 27 χρόνια, παθαίνει καρκίνο, η πάλη τους γίνεται κοινή. Εκφράζοντας την αγάπη τους στους φίλους τους, προσπαθούν να σχηματίσουν μια νέα ζωή, γεμάτη από το άγνωστο. Το ταξίδι τους μας παρασέρνει σε μια απίστευτη συναισθηματική οδύσσεια. Η ταινία ψηφίστηκε από το κοινό ως η καλύτερη ταινία του 4ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου.