«Τα Προξενιά της Νότας»: Γράφει η Νότα Διαμαντοπούλου

Νότα Διαμαντοπούλου

Νότα Διαμαντοπούλου

notadiamantopoulou@gmail.com

Ο θείος μου ο Κωστάκης, αδερφός του πατέρα μου, ήταν ο πιο αγαπημένος θείος. Είχε τελειώσει σχολαρχείο, αγαπούσε το διάβασμα, την ιστορία, την θρησκειολογία και την πολιτική. Το πολιτικώς ορθό στην εποχή του ήταν και το προξενιό. Περηφανευόταν δε πως είχε ταιριάξει και τα περισσότερα ζευγάρια με αυτό.

 Τα καλοκαίρια στην βεράντα του, πίναμε καφέ και καθώς ήταν υπέρμετρα φιλόξενος, κρατούσε κάθε περαστικό, να μοιραστεί μαζί μας ένα φλιτζάνι.

 Όταν άρχισα να διανύω την 3η δεκαετία της ζωής μου, εκεί γύρω στα 22 με 23, άρχισε να μου υπενθυμίζει την ηλικία μου και να επαινεί φερέλπιδες γαμβρούς. Ακόμα σαν τεμπελόσκυλο δεν είχα τελειώσει σπουδές, οι οποίες μου κόστιζαν σε βιβλία, φιλμ για τα ταινιάκια (άτιμη Kodak ).

 Ο πατέρας, ο πιο καλός του κόσμου -όπως για κάθε κόρη -, αλλά τρομερό τσιγκουναριό.

 Έτσι λοιπόν άρχισε και η «φάμπρικα», τα προξενιά της Νότας. Εκ του πονηρού λοιπόν ορμώμενη και της αφραγκίας παρούσης, ενέδωσα. Σε κάθε «παλικάρι» που ο θείος θεωρούσε πως μου ταιριάζει, οικονομικά, ταξικά, εμφανισιακά εγώ έλεγα ΝΑΙ.. Έτσι γνώρισα καλύτερα τη συμπαθή τάξη της φίλαυτης δίποδης ανδρικής φυλής.

  Τότε ήμουν κατά του γάμου, τώρα βρίσκομαι στον 2ο.

Εκ του πονηρού είπα και έτσι ήταν. Για να γνωρίσω άπαξ τον προτεινόμενο, προφασιζόμουν στον τσιγκούνη μπαμπά, όπως προείπα, πως δεν είχα τίποτα να βάλω. Έτσι έκανα τις τραβηχτηκές μου και έστηνα την γκαρνταρόμπα μου.

Ένα πρωί ο θείος Κωστάκης με έπιασε εξαπίνης και ήταν λάθος του, δεν τραβάς μια γυναίκα πρωί πρωί, χωρίς τις κρέμες και τα φτιασίδια της, να γνωρίσει τον γαμπρό μετά της φαμίλιας του. Να σημειώσω πως ο εν λόγω νεαρός κατάγονταν από ορεινή περιοχή και εκτός από εκτάσεις οπωροφόρων, διατηρούσε και κοπάδια με πρόβατα. Όχι φανταστείτε με να ψεκάζω με Diorissimo κάθε αμνό ξεχωριστά.

Τα πεσκέσια ( τενεκέδες λάδι, κρέατα, τουλουμοτύρια ) μας έμειναν, σε αντίθεση με τα παρ’ ολίγων συμπεθέρια. Αυτή ίσως ήταν και η αρχή της χοληστερίνης μου