Πρόταση για διάβασμα: «Ο Ζωγράφος της Μοντέρνας Ζωής» του Σαρλ Μπωντλαίρ (Charles Baudelaire)

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

«Η Δική μου Ιστορία»

 

  • Συγγραφέας: Σαρλ Μπωντλαίρ (Charles Baudelaire)
  • Μετάφραση: Ειρήνη Βλαβιανού
  • Εισαγωγή: Κατερίνα Σχινά
  • Σειρά: Μικρά Διαχρονικά
  • Σελίδες: 96
  • Τιμή: € 7,99
  • Εκδόσεις: Παπαδόπουλος

Ένα θεμελιώδες δοκίμιο για την Ιστορία της Τέχνης. Μπορεί ένα βιβλίο να αλλάξει τον κόσμο; Και ναι και όχι. Μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον εαυτό μας και τους άλλους, να διαφωτίσει, να εξοργίσει, να προκαλέσει, να παρηγορήσει. Μπορεί να εμπνεύσει συζητήσεις, διαφωνίες, ακόμη και πολέμους ή επαναστάσεις και σίγουρα μπορεί να πλουτίσει απεριόριστα τη ζωή.

Η προδρομική αποτύπωση των στοιχείων του ιμπρεσιονιστικού οράματος γραμμένη μια ολόκληρη δεκαετία πριν από την εμφάνιση των ιμπρεσιονιστών.

 

Ποιητής, αισθητιστής, δοκιμιογράφος και μεταφραστής, ο Σαρλ Πιερ Μπωντλαίρ ήταν επίσης ένας από τους πιο ανατρεπτικούς κριτικούς τέχνης της εποχής του. Το 1852 το Παρίσι περνά σε μια φάση ριζικής ανοικοδόμησης. Η αδιάκοπη μεταμόρφωση του μητροπολιτικού τοπίου και ο τρόπος που αναπαρίσταται στην τέχνη, εξάπτει την κριτική σκέψη του Γάλλου ποιητή και οδηγεί στη συγγραφή του δοκιμίου αυτού.

Στο επίκεντρο του βιβλίου «Ο Ζωγράφος της μοντέρνας ζωής» βρίσκεται το έργο του ζωγράφου Constantin Guys (στο κείμενο χρησιμοποιείται το μυστηριώδες προσωνύμιο κ. Γκ). Στόχος του συγγραφέα είναι να αποτυπώσει την κοινωνική και αισθητική αναστάτωση του Παρισιού κατά τη διάρκεια του «εκσυγχρονισμού» της πόλης και ταυτόχρονα να διερευνήσει τις έννοιες της ομορφιάς, το ρόλο του καλλιτέχνη και το νέο σκοπό της τέχνης που εξισορροπεί ανάμεσα στο ρομαντικό ιδεώδες της «τέχνης για την τέχνη» και της αντικειμενικής αντανάκλασης της πραγματικότητας, ένα δόγμα που υποστήριζαν σθεναρά οι ρεαλιστές. Ο ζωγράφος Constantin Guys (1802-1892) σύμφωνα με τον Μπωντλαίρ, εκφράζει με τον πληρέστερο τρόπο το δράμα της μοντέρνας ζωής.

Μποέμ και αισθητιστής, ο Μπωντλαίρ δεν ενδιαφέρεται να γράψει για τον μυημένο στις τέχνες αναγνώστη αλλά για τον ευαίσθητο δέκτη των αισθητικών, κοινωνικών και πολιτικών αλλαγών της εποχής του, τις οποίες επιδιώκει να κατανοήσει. Γι’ αυτό και μέσα από τον «Ζωγράφο της μοντέρνας ζωής» όχι μόνο κατορθώνει να παραδώσει ένα θεμελιώδες δοκίμιο για την Ιστορία της Τέχνης αλλά και μια ολοκληρωμένη έκφραση του δράματος της μοντέρνας ζωής.