Πρόταση για διάβασμα: «Ημιτελές Πορτρέτο», της Αγκάθα Κρίστι (Agatha Christie)

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

«Ημιτελές Πορτρέτο»

 

  • Συγγραφέας: Αγκάθα Κρίστι (Agatha Christie)
  • Μετάφραση: Αργυρώ Μαντόγλου
  • Είδος: Ξένη λογοτεχνία (Ρομαντικό Μυθιστόρημα)
  • Τιμή: € 14,35
  • Σελίδες: 344
  • Εκδόσεις: Διόπτρα

 

 

Η Αγκάθα Κρίστι  υπογράφει ως Μέρι Γουέστμακοτ (Mary Westmacott) σε έξι κοινωνικά μυθιστορήματα που εκδόθηκαν για πρώτη φορά την περίοδο 1930-1956. Η διάσημη μυθιστοριογράφος αποκαλύπτει μια διαφορετική όψη της συγγραφικής πένας της, δείχνοντας το αξεπέραστο ταλέντο της.

Έχοντας χάσει τους τρεις πιο αγαπημένους της ανθρώπους –τη μητέρα της, τον σύζυγό της και την κόρη της–, η Σίλια βρίσκεται στα πρόθυρα της αυτοκτονίας. Ωστόσο, ένα βράδυ σε ένα εξωτικό νησί συναντάει τον Λάραμπι, έναν επιτυχημένο πορτρετίστα, και σε μια ολονύχτια συζήτηση μαζί του αποκαλύπτει τους φόβους της να δεσμευτεί ξανά και να ελπίσει σε μια δεύτερη ευκαιρία, αλλά και πως δεν είναι τόσο θαρραλέα ώστε να αντιμετωπίσει μόνη τη ζωή της. Ο Λάραμπι θα θελήσει να βοηθήσει τη Σίλια να εξέλθει από το αδιέξοδο, αλλά στη μάχη με τα φαντάσματα του παρελθόντος μόνο εκείνη μπορεί να νικήσει.

To «Ημιτελές Πορτρέτο» είναι μια ελεγεία στη γυναικεία ψυχοσύνθεση και στο περίκλειστο περιβάλλον που μεγάλωναν τα κορίτσια μιας άλλης εποχής.

Η Αγκάθα Κρίστι το 1898

 

Η Αγκάθα Κρίστι (Agatha Christie, 1890-1976) γνώρισε τεράστια επιτυχία με την έκδοση του πρώτου αστυνομικού μυθιστορήματός της, τη Μυστηριώδη Υπόθεση στο Στάιλς, συστήνοντας στο αναγνωστικό κοινό τον ντετέκτιβ Ηρακλή Πουαρό. Η συγγραφέας, που έχει χαρακτηριστεί εύστοχα ως «βασίλισσα του εγκλήματος», έγραψε ογδόντα μυθιστορήματα και σχεδόν εκατό διηγήματα που μεταφράστηκαν σε περίπου εκατό γλώσσες και έχουν πουλήσει έως σήμερα περισσότερα από δύο δισεκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο. Έχοντας αποδεχθεί τη συγγραφή ως επάγγελμά της, το 1930 η Agatha Christie ήθελε να πειραματιστεί με το ταλέντο της, με την «αιώνια λαχτάρα να κάνω κάτι που δεν ήταν η κανονική δουλειά μου, που σίγουρα θα με τάραζε στην πραγματικότητα, η ζωή μου θα ήταν βαρετή αν δεν με τάραζε». Οπότε, απομακρύνθηκε προς στιγμήν από τις ιστορίες μυστηρίου κι άρχισε να γράφει αυτό που η ίδια θα αποκαλούσε μετέπειτα ένα κανονικό μυθιστόρημα. Η κόρη της, Ρόζαλιντ Χικς, περιγράφει τα βιβλία αυτά ως «γλυκόπικρες ιστορίες βγαλμένες από την καρδιά».