fbpx

Πρόσωπα & Ιστορίες

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

 

«Πρόσωπα & Ιστορίες» 

(Visages Villages / Faces Places)

 

  • Είδος: Ντοκιμαντέρ
  • Σκηνοθεσία: Ανιές Βαρντά και JR
  • Διάρκεια: 89’
  • Διανομή: One From the Heart
  • Διακρίσεις: Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ Φεστιβάλ Κανών 2017 – Βραβείο Κοινού Φεστιβάλ Τορόντο

Βραβευμένη με το Τιμητικό Όσκαρ για τα εξήντα και βάλε χρόνια πορείας της στην διεθνή κινηματογραφική ιστορία, η Ανιές Βαρντά, η 89χρόνη σήμερα, γυναίκα σύμβολο, ορόσημο της γαλλικής nouvelle vague, κι όλα αυτά τα συναφή και ωραία, αλα μπρατσέτα με τον νεαρό σκηνοθέτη και συγγραφέα, επ΄ ονόματι JR (φωτογράφος, μικρομηκάς και ντοκιμαντερίστας, εικαστικός καλλιτέχνης δρόμου), έφτιαξαν μια γλυκούλα και τρυφερή ταινία-ντοκιμαντέρ, έχοντας σε πρώτο πλάνο τον άγνωστο άνθρωπο της υπαίθρου, τον χωριάτη και σχεδόν ξεχασμένο εργάτη της καθημερινότητας. Ντοκιμαντέρ, απ΄ αυτά που οι φίλοι μας οι Γάλλοι ξέρουν καλά, οι μπαγάσηδες, να ζουζουνίζουν καλαίσθητα το εσωτερικό συναίσθημα του θεατή. Λες, λοιπόν σιγοψιθυρίζοντας στον εαυτό σου: Ανιές Βαρντά είναι αυτή, προς την δύση της γόνιμης ζωής της, νέος φιλόδοξος με καλούτσικη ιδέα για προβολή και διασημότητα ο 34χρονος JR (θαυμαστής και λάτρης της Βαρντά) και τσουπ να τα βραβεία, να οι υποψηφιότητες για Όσκαρ, να η φήμη, να η αναγνωρισιμότητα. Τι άλλο να επιζητά ο Τζεϊαρούλης, ο ασημούλης από την ζωή του. Ασπίδα και φως η γηραιά, ουχί παροπλισμένη, Ανιές στον τσαχπίνη συν-σκηνοθέτη του doc. Είναι από τις δουλειές που το καλλιτεχνικό-κινηματογραφικό κατεστημένο «προσκύνησε» ευλαβικά, ένεκα Ανιές Βαρντά, και οι γραφίδες, τα πλήκτρα των υπολογιστών ξεχείλισαν από διθυράμβους και εγκώμια διεθνώς. Το Οσκαράκι, όμως ως Καλύτερου Ντοκιμαντέρ δεν το τσίμπησε φέτος. Μέχρι εκεί, είπαν και ο JR, πέρασε από το σκότος της αφάνειας στο φως των σπουδαίων. Η Βαρντά ακλόνητη, άλλωστε τι ανάγκη έχει, πια, μια γυναίκα μύθος. Αβάντα στον νεαρούλη έκανε και τίποτα άλλο. Να είναι καλά και πάντα μάχιμη.

Η Ανιές Βαρντά και ο JR ταξιδεύουν παρεάκι στην γαλλική ύπαιθρο με τον αυτοκινούμενο σκοτεινό θάλαμο του συν-σκηνοθέτη φωτογραφίζοντας απλούς ανθρώπους. Τεράστιες εκτυπώσεις των προσώπων τους κοσμούν άχαρα και ακαλαίσθητα σημεία, προκαλώντας αίσθηση και συγκίνηση στους απλοϊκούς ανθρώπους. Από την άλλη η απίθανη Βαρντά κάνει γνωριμίες, συνομιλεί με τους κατοίκους των χωριών και των επαρχιακών πόλεων, μαθαίνει τις ιστορίες τους, δίνοντας μια ευχάριστη πινελιά ανθρωπιάς στο ντοκιμαντέρ – καταγραφή αυτού του ταξιδιού. Όλοι χαρούμενοι με την ιδέα του JR και τα γιγαντιαία πορτρέτα των ανθρώπων βαλμένα σε γκρίζους, θλιβερούς τοίχους, σε εγκαταλελειμμένα εργοστάσια, σε μουντά τοπία, πυροδοτούν μια στιγμιαία χαρά στις άχαρες ζωές τους….στιγμιαία. That’s all !!!