Ο Rous σε μια συζήτηση με τη Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

smaragdamichalitsianou@gmail.com

«Ελευθερία λοιπόν, ιδανικό που όταν είναι πραγματωμένο, είναι η ωραιότερη πτυχή της επιτυχίας»

Γνωρίσαμε τον Γιώργο Ρους το Νοέμβριο του 2009 διαδικτυακά και ραδιοφωνικά, με το τραγούδι «Εξαιρέσεις».

Ο πρώτος ομότιτλος δίσκος του που ακολούθησε, σημείωσε απροσδόκητα μεγάλη επιτυχία και έφερε το κοινό σε επαφή με το ξεχωριστό μουσικό στίγμα του καλλιτέχνη. Το «Κόκκινο Φως», οι «Μαριονέτες», το «Είμαι από το Φεγγάρι», «Το Άδικο στο Σώμα» και ένα χρόνο αργότερα η «Ιδιαίτερη Σχέση», μας οδήγησαν ακόμα πιο βαθιά στον κόσμο του Rous.  Ύστερα από χρόνια, με έντονη συναυλιακή παρουσία, και ενδιάμεσους σταθμούς τις πετυχημένες συνεργασίες, όπως η Χάρις Αλεξίου (στα τραγούδια «Ένα φιλί», «Καθρέφτης», «Ζήτω η καρδιά»), η Ανδριάνα Μπάμπαλη («Ούτε γι’ αστείο»), ο Γιάννης Κότσιρας («Και θέλω εσένα»), ολοκλήρωσε το δεύτερο προσωπικό του άλμπουμ.

Μιλώντας μαζί του με εντυπωσίασε η σεμνότητά του. Ο Ρους είναι μια ερωτική μουσική φύση, που γοητεύει, αφοπλίζει, κανακεύει το κοινό. Οι νότες του παραδίδονται και εμφανίζει την φωτεινή πλευρά του μεγάλου ταλέντου του. Είναι ταμένος σε αυτό που κάνει, δεν αδιαφορεί για τα ανθρώπινα, τρέφεται με τη μοναξιά του χαρίσματός του και σε κάθε ζωντανή εμφάνιση κυριαρχεί η αστραπή της ματιάς του από την στιγμή που βγαίνει στη σκηνή για να δοκιμάσει τις δημιουργίες του. Κα  οι άνθρωποι, που κατακλύζουν ασφυκτικά τους χώρους στην κάθε του εμφάνιση αποχωρούν ευχαριστημένοι με ένα χαμόγελο στα χείλη, απλά γιατί περνούν υπέροχα κοντά του.

 

Έρχεστε από το φεγγάρι, και με συνταξιδιώτες σας τη μπάντα σας «Η Σεληνάκατος του Τσάρλι», προσγειώνεστε για πρώτη φορά στο Κηποθέατρο Παπάγου, το Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου 2018. Αναμενόμενο να σπάσουν οι πόρτες όπως γίνεται σε όλες τις εμφανίσεις σας  κ. Ρους. Πως νιώθετε κάθε φορά που καλείτε το κοινό να τραγουδήσει μαζί σας;

Κάθε φορά αισθάνομαι πως είναι μια ευκαιρία να έρθω ακόμα πιο κοντά με το ακροατήριο, να πάμε μαζί, εκεί που μόνο η μουσική μπορεί να μας ταξιδέψει. Είναι η αίσθηση του «μαζί». Υπάρχει πάντα μια διαδραστικότητα που την επιδιώκω και θέλω να αισθάνομαι. Συνήθως αυτό το «μαζί» είναι που κρατάω μετά από τις συναυλίες.

Είσθε ο τραγουδοποιός που πριν από λίγα χρόνια έριξε το ίντερνετ με τις «Εξαιρέσεις» και όχι μόνο. Τελικά η επιτυχία  ήρθε  πολύ γρήγορα για εσάς και πολύ νωρίς περάσατε στην αποθέωση. Γιατί όμως σας τρόμαξε αυτή η αποδοχή του κόσμου και για καιρό κλειστήκατε στον εαυτό σας; Είναι πιο δύσκολο για έναν καλλιτέχνη να ξεπεράσει τις φοβίες του; Και αν ναι, αυτό γίνεται επειδή χρειάζεται να βουτάει πιο συχνά στα άδυτα του ψυχισμού του;

Η επιτυχία έρχεται μαζί με πράγματα για τα οποία ενδεχομένως να μην είσαι έτοιμος. Θυμάμαι να μου γίνονται ερωτήσεις των οποίων τις απαντήσεις δεν είχα ακόμη δώσει στον εαυτό μου. Μου φάνηκε τότε τόσο στημένο και ψεύτικο όλο αυτό κατά κάποιο τρόπο. Από ένα μικρό διαμέρισμα στον 6ο όροφο σε μια πολυκατοικία στου Γκύζη, γίνεσαι κάποιος που έχει σημασία, που αρέσει, και όλοι θέλουν κάτι από εσένα. Τα αστεία που λες, αν και κρύα, είναι από εκείνα που όλοι θα ξεκαρδιστούν. Χαζό ακούγεται. Αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Είχα πλήρη ενσυνείδηση, ότι αυτό δεν είναι ουσιαστικά η επιτυχία, αλλά κάτι άλλο, ένα κομμάτι μιας διαδικασίας.  Ήξερα ότι την επόμενη μέρα θα είμαι πάλι κλεισμένος σε ένα δωμάτιο μόνος και θα γράφω. Οπότε το απόλαυσα όσο μπορούσα μέχρι να βαρεθώ και επέστρεψα στους ρυθμούς μου. Έκανα ενδιαφέρουσες συνεργασίες στα χρόνια που πέρασαν και έμαθα πολλά από αυτές. Όσον αφορά τις φοβίες, πιστεύω πως για όλους υπάρχει τρόπος να τις αντιμετωπίσουν. Πιστεύω, πως ο καλλιτέχνης εφόσον έχει φοβίες μπορεί να τις διοχετεύσει σε ένα έργο, έχοντας όμως παράλληλα τον τρόπο να τις μετατρέψει σε κάτι άλλο, πολλές φορές αρεστό, κάτι το οποίο θα αρέσει στο κοινό του. Τις σκεπάζει ή τις καλύπτει αν θέλετε, με αρμονίες, ή με μοτίβα και τις αναπλάθει φτιάχνοντας κάτι διαφορετικό.

Από ποιο παράθυρο με θέα μας προτείνετε να δούμε τη ζωή κ. Ρους που τα τελευταία χρόνια έχει τόσο δυσκολέψει για όλους μας;

Η ζωή έχει δυσκολέψει για τον καθένα σε διαφορετικό βαθμό, ως προς τα δικά του δεδομένα, κακά τα ψέματα. Ανεξάρτητα από την οικονομική κρίση, η ανάγκη για δημιουργία είναι πάντα εκεί. Προσωπικά θα ήθελα με απλά λόγια και με ένα σύστημα ήχων και φθόγγων, να δημιουργώ ένα άλλο σύστημα-κόσμο, που με τη σειρά του θα βοηθάει τον ακροατή να αισθανθεί, ότι βαθιά μέσα του υπήρχε με τη σειρά του ένας άλλος κόσμος που δεν ήξερε πριν. Αυτή είναι η ευτυχία μου. Δεν πρόκειται για απόπειρα φυγής από την πραγματικότητα, αλλά για προσπάθεια να μετατραπεί αυτή σε κάτι όμορφο μέσα στο οποίο θα μπορώ να σκεφτώ, να δημιουργήσω, κάτι στο οποίο θα μπορώ να εκφραστώ έξω από φόρμες, χωρίς να με καταπιεί οποιοδήποτε σύστημα. Έτσι θα ήθελα να με απελευθερώνουν κι εμένα τα τραγούδια.

Ευημερία ή ελευθερία κ. Ρους;

Ελευθερία πραγματωμένη, που θα δώσει το δικαίωμα στην ευημερία, σε ανθρώπους που δεν την έχουν. Θα μου πείτε, ότι πολλοί άνθρωποι σήμερα, δέχονται σιωπηλά να είναι δέσμιοι συνθηκών και καταστάσεων, απλώς για να έχουν ευημερία στη ζωή τους. Αυτές οι δύο λέξεις, θα μπορούσαν να είναι η έναρξη μιας πολύωρης συζήτησης ειδικά σε αυτούς τους καιρούς. Ελευθερία λοιπόν, ιδανικό που όταν είναι πραγματωμένο, είναι η ωραιότερη πτυχή της επιτυχίας.

Η δική σας αισθητική με ποιους ανθρώπους δεν ταιριάζει;

Δεν έχω σκεφτεί έτσι. Άνθρωπος μεταξύ ανθρώπων κι εγώ. Μιας και με ρωτάτε, θα έλεγα με εκείνους που πιστεύουν, ότι η αισθητική τους δεν ταιριάζει με μερίδες ανθρώπων. Προτιμώ την απλότητα τις περισσότερες φορές.

«Θέλει δυνατό μυαλό να μείνεις σταθερός, να υποστηρίξεις τα πιστεύω σου, και ακόμη πιο δυνατό για να μπορείς να τα επαναπροσδιορίζεις με το πέρασμα των χρόνων.»

Γράφονται καλά τραγούδια σήμερα;

Βεβαίως. Αν και αυτό είναι καθαρά υποκειμενικό, πιστεύω, πως γράφονται όμορφα τραγούδια, και κατά καιρούς ακούμε σπάνιες δημιουργίες. Άμα ρωτήσετε κάποιον άλλον, μπορεί να σας απαντήσει ότι τα μεγαλύτερα έργα έχουν ήδη γραφτεί. Τραγούδια γράφονται και σήμερα, πολλές φορές σπουδαία. Ακόμα πιο πολλές φορές δεν τα ακούμε. Δε βρίσκουν τον δρόμο προς το κοινό. Για εκείνα που το καταφέρνουν, είμαστε τυχεροί που μας δίνονται.

Η σιωπή είναι στάση ζωής;

Σε αρκετές περιπτώσεις η σιωπή αποδεικνύεται χρυσός και σε κάποιες άλλες αγγίζει στα όρια της συνενοχής. Είναι δικαίωμα του καθενός να πράττει όπως νομίζει. Εκ του αποτελέσματος κρίνονται όλοι. Έτσι δεν είναι;

«Η μουσική μου πολεμάει το σύστημα, που διδάσκει να ζεις και να πεθαίνεις» έλεγε ο Bob Marley. Είσθε  κι εσείς μάλλον αυτής της φιλοσοφίας;

Όπως σας είπα αντιλαμβάνομαι τη μουσική ως ένα σύστημα ήχων και φθόγγων που αποτελεί από μόνο του έναν σύστημα-κόσμο, το οποίο μας βοηθάει να ανακαλύψουμε ότι εκεί μέσα μας υπάρχει ένας άλλος κόσμος. Πιστεύω, πως όταν συμβαίνουν τέτοιου είδους «αποκαλύψεις», μας απομακρύνουν από τη φιλοσοφία που κυριαρχεί στον κόσμο. Το «Born, Consume, Die» (Γεννήθηκες, Κατανάλωσε, Πέθανε).

Είναι «η μουσική είναι ένας ακίνδυνος τρόπος για να φτιάχνεσαι», όπως υποστήριζε ο Jimi Hendrix;

Ναι, και αυτό. Όλα αυτά τα αποφθέγματα έχουν ενδιαφέρον. Δεν μπορείς να πεις όχι.

Στον διαχωρισµό µεταξύ ποιοτικού και εµπορικού τραγουδιού τι πιστεύετε;

Πολλοί από τους λεγόμενους ποιοτικούς, καθώς και πολλοί εμπορικοί, έχουν μερικούς κοινούς παρονομαστές και ένας από αυτούς είναι το χρήμα. Οπότε αν υπάρχει η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε εμπορικό και ποιοτικό, είναι εκεί για να μπορούν να κοπούν καταλλήλως τα κομμάτια της νόστιμης πίτας της μικρής εγχώριας αγοράς μας.

Κατά την άποψή σας οι  ιδεολογίες έχουν καταρρεύσει σήμερα;

Είναι φυσιολογικό. Γεννιούνται νέες ιδεολογίες κάθε μέρα πια.  Οι επικρατέστερες θα πάρουν τη θέση των παλιών, δοκιμασμένων και κουρασμένων. Δεν είμαι βέβαιος για την διάρκεια που θα έχουν, μιας και ζούμε πλέον σε έναν κόσμο που η  επόμενη πληροφορία διαδέχεται την προηγούμενη με την ταχύτητα φωτός. Ο κόσμος ευαισθητοποιείται και κινητοποιείται μέχρι να σκάσει η επόμενη πληροφορία, το επόμενο «ρεύμα». Μετά, εν ριπή οφθαλμού έρχεται κάτι άλλο. Υπάρχει αντιπερισπασμός, στη συνέχεια κουράζεσαι και μετά τα παρατάς. Θέλει δυνατό μυαλό να μείνεις σταθερός, να υποστηρίξεις τα πιστεύω σου, και ακόμη πιο δυνατό για να μπορείς να τα επαναπροσδιορίζεις με το πέρασμα των χρόνων.

Σας χαλάει η διάθεση με τις οδυνηρές καταστάσεις που βιώνουμε καθημερινά;

Προσπαθώ να ανταπεξέλθω, δεν το βάζω κάτω. Δεν πιστεύω άτι έχω την πολυτέλεια να χαλάσει η διάθεσή μου. Πρέπει να κάνεις οτιδήποτε περνάει από το χέρι σου για να είναι οι καταστάσεις αυτές όσο πιο ανώδυνες γίνεται για όλους και τον εαυτό σου. Βέβαια άνθρωποι είμαστε και κάποιες στιγμές θα  φανούμε αδύναμοι. Προσωπικά προσπαθώ να επανέλθω σύντομα και να πράξω όπως μπορώ.

Χρειάζεται σκληρή δουλειά για να γίνεις διαφορετικός, όπως είσθε εσείς κ. Ρους;

Τι να σας πω, έτσι ξυπνάω. 🙂

Με το «Rous II» (που κυκλοφορεί διαδικτυακά από την Archangel Music), επιστρέφετε στον δικό σας, προσωπικό δρόμο, που οδηγεί σε δέκα ολοκαίνουργια τραγούδια, υπογραμμισμένα με την μοναδική αισθητική σας, τους γεμάτους εικόνες και συναισθήματα στίχους σας και τις μελωδίες που περνούν κατευθείαν στη μνήμη του κοινού. Πόσο δύσκολη είναι αυτή η διαδρομή;

Κάποιες φορές είναι εύκολη και κάποιες άλλες δύσκολη. Ο τρόπος που θα την κάνεις, η περπατησιά σου δηλαδή, καθορίζει τη δυσκολία ή την ευκολία.

Τελικά κ. Ρους «δεν υπάρχουν κανόνες παρά μόνο εξαιρέσεις;»

Όπως το λέει το τραγούδι. Γελάω βέβαια.