Ο φημισμένος τενόρος Κωνσταντίνος Παλιατσάρας συνομιλεί με την Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

smaragdamichalitsianou@gmail.com

«Το σχέδιο είναι να εξαφανιστεί ο Πολιτισμός, τα ευγενή αισθήματα, η γνώση της αληθείας, τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα και καθετί που κάνει τον Άνθρωπο ευτυχισμένο».

Γιάννης Μαρκόπουλος και Κωνσταντίνος Παλιατσάρας

Τον συνάντησα θλιμμένο για τα δεκάδες θύματα, που άφησε η φονική πυρκαγιά στην γειτονική περιοχή που ζει. Πέρασε ώρα για να βρει το κουράγιο να μιλήσει.

Ο Κωνσταντίνος Παλιατσάρας είναι ένας από τους πιο σημαντικούς Έλληνες τενόρους, με διεθνή καριέρα. Σπούδασε στο Εθνικό Ωδείο και συνέχισε στη Βασιλική Ακαδημία του Λονδίνου με καθηγήτρια τη μέτζο σοπράνο Κόνστανς Σάκλοκ, καθώς επίσης και τον φημισμένο Έλληνα αρχιμουσικό Ανδρέα Παρίδη, λάμποντας από τα πρώτα του βήματα. Γύρισε όλο τον κόσμο και τραγούδησε ελληνικά την κλασική μουσική κερδίζοντας με την αξία και το ταλέντο του την  ακτινοβολία στο προσωπικό του πεδίο δράσης, που εκτείνεται πέρα από τα εθνικά μας σύνορα.

Έχει ερμηνεύσει όλα τα είδη, από Μότσαρτ μέχρι Τσιτσάνη και από ποπ μέχρι τζαζ με ξεχωριστή επιτυχία, γιατί η φωνή του με την κατάλληλη εκπαίδευση διαθέτει άπειρες δυνατότητες έκφρασης.

Αν, λοιπόν, η φωνή του τενόρου μοιάζει με την  τρομπέτα, όπως αναφέρεται στο γλωσσάρι της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, τότε η φωνή του Κωνσταντίνου Παλιατσάρα είναι τόσο απαραίτητη, όπως το ίδιο το μουσικό όργανο σε όλες τις ορχήστρες, στο λυρικό θέατρο, στο μιούζικαλ και στις μεγάλες συναυλίες, ενισχύοντας το συναίσθημα σε σκηνές χαράς και θριάμβου.

Διαμορφώνοντας ο ίδιος μέσω της παιδείας και της ιδιότητας του ως πολίτης δεν θα μπορούσε να απέχει από τα κοινά. Χρησιμοποιεί βαρείς χαρακτηρισμούς, όταν αναφέρεται στο πολιτικό προσωπικό: «Για μένα δεν υπάρχουν κόμματα αλλά άπληστα άτομα πού νομίζουν ότι παίρνουν αξία κατέχοντας θέσεις».

Ο λόγος του, που κρατάει την ουσία κι ονειρεύεται, σίγουρα τσιγκλίσει τη σκέψη μας. 

 

Ζείτε σε μια περιοχή πλησίον σε εκείνη όπου  οι συνάνθρωποί σας προσπαθούν να επουλώσουν τις πληγές του μετά από τον πύρινο εφιάλτη. Πώς νιώσατε;

Μεγάλη στενοχώρια και οργή. Δεν υπάρχουν λόγια. Και το 2009 είχαμε μεγάλες πυρκαγιές στην περιοχή μας, αλλά ευτυχώς δεν είχαμε ανθρώπινα θύματα. Τώρα τα πράγματα έχουν προχωρήσει πολύ. Είναι όλα στημένα και προγραμματισμένα.

Από τις πρώτες αναμνήσεις των παιδικών σας χρόνων σας έλκυε το θέαμα να κάνετε αυτοσχέδιες σκηνές;

Ναι. Μικρός έπαιζα έργα στο κουκλοθέατρό μου και καλούσα όλη τη γειτονιά.

Αν δεν σας μάγευε η φωνή της Μαρίας Κάλλας δεν θα είχατε στραφεί στην όπερα;

Είναι ακριβώς έτσι όπως το λέτε. Η φωνή της περιγράφει με χίλια χρώματα την ουσία τής χώρας μας. Είναι άγρια, γλυκιά, τραγική, τρυφερή, αγωνιώδης και υπερφυσική, όπως το Ελληνικό τοπίο. Αυτό με σημάδεψε.

 Είσθε από τους κορυφαίους Έλληνες τενόρους με «βαρύ» βιογραφικό. Έχετε πρωταγωνιστήσει σε πάρα πολλές όπερες, έχετε γυρίσει όλο τον κόσμο δίνοντας ρεσιτάλ και παραστάσεις στα μεγαλύτερα θέατρα. Επίσης, η δισκογραφίας σας είναι μεγάλη, καθώς συνεργάζεστε με σπουδαία ονόματα του χώρου, όπως και με τον Βαγγέλη Παπαθανασίου. Νοιώθετε αδικημένος μέσα στην ίδια σας τη χώρα;

Ο Θεός αυτής της χώρας με προστάτεψε από πολλά άσχημα πράγματα και τον ευχαριστώ. Όλα έχουν το αντίτιμό τους. Αδικίες γίνονται παντού σέ όλο τον κόσμο. Τις είδα και τις έζησα. Εδώ είναι αλήθεια, ότι δεν είναι μόνο η αδικία είναι και άλλα πολλά πού δεν είναι στη  σωστή τους θέση. Κάθε άνθρωπος δίνει τον προσωπικό του αγώνα, όσο τού επιτρέπει ο χαρακτήρας του και οι περιστάσεις.

Ο αξέχαστος Λουτσιάνο Παβαρότι υποστήριζε, ότι «στην όπερα, όπως και σε οποιοδήποτε δραματική τέχνη, για να έχεις ζήτηση και υψηλές απολαβές πρέπει να είσαι καλός, φυσικά, αλλά και διάσημος. Και αυτά είναι δύο διαφορετικά πράγματα». Ποιά είναι η δική σας άποψη;

Η  καλλιτεχνική αξία  της Κάλλας είναι τεράστια και υπέρ πολλαπλάσια της διασημότητας της. Υπάρχουν καλλιτέχνες που λόγω πονηρού μυαλού κατάφεραν να «περάσουν» μια φήμη που κρύβει  χαμηλής ποιότητας απόδοση, καταφεύγοντας σε μικροφωνικές ενισχύσεις κάτι πού δεν είναι συμβατό με την λειτουργία της πραγματικής όπερας, αλλά ποιος το καταλαβαίνει σήμερα; Ελάχιστοι. Τώρα, διεθνώς, απαράδεκτες σκηνοθεσίες και σκηνογραφίες, μέτριοι μαέστροι, πού δεν συνοδεύουν τούς τραγουδιστές, έχοντας χάσει την έννοια τής άρθρωσης και της έκφρασης τού λόγου, έχουν καταστρέψει κυριολεκτικά την Όπερα και τίς προθέσεις και τα μηνύματα των δημιουργών. Σήμερα, δεν υπάρχουν ανάλογοι καλλιτέχνες των παλαιοτέρων εποχών και το μόνο πού τούς ενδιαφέρει είναι το εύκολο χρήμα κοροϊδεύοντας τον κόσμο.

Πώς εξηγείτε, ότι τα κράτη και οι εξουσίες δεν βλέπουν με καλό μάτι τον πολιτισμό και την παιδεία και είναι φειδωλοί απέναντί τους ως προς την οικονομική ενίσχυση σε αντίθεση με τον εξοπλισμό που δεν φείδονται χρημάτων;

Το σχέδιο είναι να εξαφανιστεί ο Πολιτισμός, τα ευγενή αισθήματα, η γνώση της αληθείας, τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα και καθετί που κάνει τον Άνθρωπο ευτυχισμένο. Σε τελική ανάλυση επαναλαμβάνεται το ξεγέλασμα των αυτοχθόνων ιθαγενών της κάθε χώρας. Βλέπε τους Ινδιάνους της Αμερικής.

Νομίζετε ότι η τέχνη επαναπροσδιορίζει ή επισημαίνει προαιώνια και πανανθρώπινα διλήμματα, όπως είναι η ύβρις, ο φόβος.

Η Αρχαία τραγωδία, το Θέατρο όπως και η Όπερα εμπεριέχουν τρομερές αλήθειες και κωδικούς που στην εποχή μας παραποιούνται σε ένα επικίνδυνα μεγάλο ποσοστό.

«…θανατώνουν μία χώρα και τούς ανθρώπους της προσφέροντας τους ψεύτικο άρτο και ευτελή παραπλανητικά θεάματα.»

Σε συνέντευξή σας εξομολογηθήκατε, ότι την τελευταία φορά που κλάψατε, ήταν όταν συνειδητοποιήσατε το χάλι της πατρίδας μας, εκφράζοντας έτσι την ανησυχία σας. Πιστεύετε, ότι θα το ξεπεράσουμε. Είσθε αισιόδοξος;

Το χάλι της πατρίδας μας στηρίζεται σε ένα ψέμα σε ένα καλοστημένο σχέδιο σε μία παγίδα, πού ως αφελείς και απαίδευτοι από γέννας πέσαμε μέσα. Αλλά, ουδέν κακό αμιγές καλού. Όλα είναι αποτέλεσμα τής κακής εκπαίδευσης σε όλα τα επίπεδα και είναι επίπονο εάν πρέπει να τα ανακαλύψει κανείς μόνος του. Ήδη το ξεκαθάρισμα είναι εν τη γενέσει του. Θα περάσουμε και άλλα δεινά πού θα μάς κάνουν να αντιληφθούμε πρωτίστως, τι συμβαίνει μέσα μας για να έρθει η ποθούμενη κάθαρσις. Θα είναι υπέροχο να ζήσουμε όπως πραγματικά μάς αξίζει γιατί κανείς τώρα δεν είναι ευτυχισμένος, φτωχός ή πλούσιος.

Έχετε κουραστεί από τις αντιπαραθέσεις των κομμάτων και από τα ψέματα των αρχηγών τους;

Όλοι είναι ίδιοι και πολύ καλά φιλαράκια μεταξύ τους. Για μένα δεν υπάρχουν κόμματα, αλλά άπληστα άτομα πού νομίζουν ότι παίρνουν αξία κατέχοντας θέσεις. Αλλά ξεχνάνε ή δεν γνωρίζουν, ότι τα πρόσωπα δίνουν αξία στις θέσεις κι όχι οι θέσεις  στα πρόσωπα. Και από κοντά βέβαια οι λεγόμενοι ψηφοφόροι πού τρέχουν για μια πρόσκαιρη θεσούλα και τούς παρακαλάνε αντί να τούς ελέγχουν, όπως οφείλουν να κάνουν για το καλό τού συνόλου. Και έτσι θανατώνουν μία χώρα και τούς ανθρώπους της προσφέροντας τους ψεύτικο άρτο και ευτελή παραπλανητικά θεάματα.

Όταν περπατάτε τα βράδια στους δρόμους της Αθήνας και βλέπετε να κοιμούνται έξω τόσοι  άστεγοι συνάνθρωποί μας, οι λεγόμενοι νεόπτωχοι, τι νιώθετε;

Νοιώθω την απανθρωπιά στο έπακρον. Και μετά θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι. Άνθρωποι βέβαια μόνο στην όψη και όχι στη ψυχή. Οι πολύ πλούσιοι και οι πολύ φτωχοί είναι το ίδιο χειρότερο πράγμα.

Ο Τσάρλι Τσάπλιν , όταν ρωτήθηκε, τι είναι το χειρότερο πράγμα για τον άνθρωπο είχε πει: «Ο φασισμός», ενώ ο Όρσον Ουέλες είχε δηλώσει: «Η πείνα και ο φόβος». Εσείς, τι θεωρείται το χειρότερο για τον άνθρωπο;

Αυτή την στιγμή ζούμε και τον φασισμό και την πείνα, αλλά ποιος είπε ότι δεν έχουμε γενναιότητα. Ο  εκφοβισμός δεν θα περάσει.

Υπάρχει κάτι που μπορεί να σας μελαγχολήσει;

Ό,τι δεν είμαστε τίποτα.

Σε ένα ντοκιμαντέρ αφιερωμένο στη Μαρία Κάλλας, ο τενόρος Τζουζέπε ντι Στέφανο μνημονεύει μία φράση της Ντίβας ενώ έπεφτε το δειλινό: «Αχ, Πεπίνο, μία ακόμα ημέρα λιγότερη απ’ τη ζωή μας…» Εσάς σας φοβίζει το πέρασμα του χρόνου ή έχετε συμφιλιωθεί με την ιδέα του θανάτου;

‘Ο, τι γεννιέται πεθαίνει σωματικά, η ψυχή  είναι αθάνατη. Αυτό που με απασχολεί είναι εκεί πού θα πάω θα αξιωθώ το καινούργιο σώμα η όχι;

Οι επιλογές σας επηρεάστηκαν ποτέ από την ανάγκη της επιβίωσης;

Ουδέποτε, γιατί έχω μάθει να ζω και με ελάχιστα.

Υπάρχει κάποιο καλλιτεχνικό απωθημένο;

Θα ήθελα τώρα με την πείρα μου να είμαι χρήσιμος στην Τέχνη και είμαι πάντα διαθέσιμος σε κάθε τι ωραίο.

Αν ήσασταν πάλι 18 ετών θα αλλάζατε κάτι;

 Θα άλλαζα ευχαρίστως τα πάντα εκτός από την Τέχνη μου.

Ποια ήταν η πιο δύσκολη αλλά και η πιο συγκλονιστική στιγμή της καριέρας σας;

Μετά από ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα να βρίσκομαι στην Εθνική Λυρική Σκηνή και να τραγουδώ τον εξαιρετικά απαιτητικό ρόλο του Τζίμι στο «Μαχάγκονι» του Κουρτ Βαϊλ με φρικτούς πόνους.

Μια παράσταση όπερας είναι τελικά τα φώτα, τα σκηνικά, τα λαμπερά κοστούμια, τα εφέ ή η φωνή;

Είναι όλα αυτά που λέτε αλλά και κάτι άλλο. Δεν υπάρχουν μεγάλες προσωπικότητες που πάνω τους να κτίζεται μια παράσταση, αλλά μόνο καλοί διεκπεραιωτές. Αλλά πολύ καλοί.

Αγνή Μπάλτσα και Κωνσταντίνος Παλιατσάρας
Βαγγέλης Παπαθανασίου και Κωνσταντίνος Παλιατσάρας

Μιλήστε μου για το τελευταίες σας δραστηριότητες και το πρόγραμμά σας στο εγγύς μέλλον;

Ολοκληρώθηκαν οι ηχογραφήσεις στο Παρίσι με ένα καινούργιο αριστούργημα του Βαγγέλη  Παπαθανασίου, που τραγουδώ αρχαία ελληνικά νανουρίσματα και συνεχίζω την εκπομπή μου «Οpera Βreak» στον ραδιοφωνικό σταθμό του μεταδεύτερου.