fbpx

Ο συνθέτης Λουκάς Θάνος με επιστολή του στο Intown Post.com παίρνει θέση για το όνομα Μακεδονία

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

smaragdamichalitsianou@gmail.com

Ένας σπουδαίος άνθρωπος της τέχνης, που τιμά την Ελλάδα εντός και εκτός συνόρων της, ο Λουκάς Θάνος, ο δημιουργός της  «Μπαλάντας του Κυρ Μέντιου», παίρνει θέση για το όνομα Μακεδονία, όταν άλλοι ομότεχνοί του σιωπούν. Την ίδια στιγμή που ο διαμεσολαβητής του ΟΗΕ για το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων Μάθιου Νίμιτς, αποκαλεί Μακεδόνες τους Σκοπιανούς, και η λύση που προωθεί περιγράφει το όνομα των Σκοπίων ως «Δημοκρατία της Νέας Μακεδονίας».

Με επιστολή που έστειλε ο Λουκάς Θάνος στο «Intown Post» παρεμβαίνει και λέει ξεκάθαρα τη γνώμη του, χωρίς μισόλογα,  για το όνομα Μακεδονία, που καπηλεύονται λαοί, οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με την προέλευσή του.

Στο πλήρες κείμενο της επιστολής του, που φέρει τον τίτλο «Περί γεωγραφικών προσδιορισμών» αναφέρει :

 Περί γεωγραφικών προσδιορισμών

Η Ιστορία, δηλαδή η πορεία των πολιτισμών, δημιουργεί τις Γεωγραφικές ονομασίες και μετά η Γεωγραφία επηρεάζει την Ιστορία. Η Μακεδονία Ιστορικά είναι Ελληνική, Γεωγραφικά κατά καιρούς άλλαζε χέρια όπως όλα τα μέρη του κόσμου.

Σήμερα, δηλαδή το 2018, γεωγραφικά η Μακεδονία ανήκει στην Ελλάδα στα Σκόπια στη Βουλγαρία στη Αλβανία στη Σερβία και στο Κόσοβο. Το 52% ανήκει στην Ελλάδα.

Μία γεωγραφική ονομασία είναι μια γεωγραφική ονομασία, έτσι μία τοποθεσία, ένας νομός κ.λ.π. μπορεί πιθανά να φέρει μια γεωγραφική ονομασία, όχι όμως μια χώρα. Μία χώρα δεν μπορεί καν να φέρει ούτε τον γεωγραφικό προσδιορισμό και εξηγούμαι γιατί.

Όλες οι χώρες στον κόσμο όπως διαμορφώνονται κάθε δεδομένη ιστορική στιγμή, χωρίζουν με τα σύνορά τους γεωγραφικές περιοχές, αν ξαφνικά λοιπόν μία χώρα αποφάσιζε να πάρει το όνομα μιας γεωγραφικής περιοχής που ανήκει και σε άλλη χώρα ή και σε πολλές μαζί επειδή θέλει να επωφεληθεί πιθανώς από την ιστορική δυναμική του ονόματος προσέξτε τι θα μπορούσε να συμβεί.

Το Μεξικό θα μπορούσε να αποφασίσει να λέγεται Δημοκρατία την Νότιας Καλιφόρνιας, ο Καναδάς να ονομαστεί άνω Νέα Υόρκη, η Δανία Νότια Σκανδιναβία, η Τουρκία θα μπορούσε να ονομαστεί Ανατολική Οθωμανική Δημοκρατία της Ευρώπης, η Μογγολία Δυτική Κινέζικη Δημοκρατία της Σιβηρίας, η Εσθονία Βαλτική Δημοκρατία, η Ιρλανδία Βόρια Βρετανική Δημοκρατία, η Βουλγαρία Πέρα Μακεδονία, η Αλβανία Δώθε Μακεδονία, η Κούβα Νησιωτική Δημοκρατία της Αμερικής και ούτω καθεξής χωρίς τέλος. Παρατηρούμε βέβαια, ότι η ταλαιπωρημένη αυτή λέξη, Δημοκρατία, μπαίνει σχεδόν παντού για να προσδώσει μια ανθρωπιστική διάθεση καλής πρόθεσης.

Η μή Ηθική έχει αλυσιδωτές αντιδράσεις.

Όπως η Βιολογική έτσι και η Ιστορική Ηθική όταν παραβιάζεται επηρεάζει όχι μόνο τους άμεσα εμπλεκόμενους αλλά και τους έμμεσα ενδιαφερόμενους ή αδιάφορους.

Καταλαβαίνω, ότι κάθε άνθρωπος, είτε από μόνος του, είτε από προπαγάνδα, μπορεί να αισθάνεται ό,τι αισθάνεται, έτσι ένας Αλβανός μπορεί να αισθάνεται Μακεδόνας ή ένας Κουβανός Βραζιλιάνος, αλλά δεν σημαίνει ότι επειδή ο Λόρδος Βύρων αισθανόταν Έλληνας πρέπει η Αγγλία να ονομαστεί Ελλάδα.

Λουκάς Θάνος

Για την ιστορία αναφέρουμε , ότι ‘ήταν αρχές δεκαετίας του΄ 90 , όταν επανεμφανίσθηκε στο προσκήνιο το λεγόμενο «Μακεδονικό».

Τότε έξι κορυφαίες προσωπικότητες διεθνούς ακτινοβολίας έστειλαν επιστολή προς την ΕΟΚ με σκοπό να ξεκαθαρίσουν το ασαφές γύρω από την διεκδίκηση του όρου Μακεδονία από τα Σκόπια υπογραμμίζοντας , ότι «για μας η ψυχή μας είναι το όνομα μας!»

Το κείμενο υπέγραφαν οι

Οδυσσέας Ελύτης (Βραβείο Νόμπελ 1979), Γιάννης Γεωργάκης (ακαδημαϊκός, πρόεδρος ιδρύματος “Αλέξανδρος Ωνάσης”), Αριστόβουλος Μάνεσης (καθηγητής, πρώην κοσμήτωρ της Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής των Ελλήνων, Επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Αμιένης) , Μελίνα Μερκούρη (ηθοποιός, βουλευτής Επικρατείας, πρώην Υπουργός Πολιτισμού), Δημήτρης Τσάτσος (καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Πάντειο, Πανεπιστημίου του Χααγκεν Γερμανίας).

Και εστάλη στις 28 Μαρτίου του 1992.

Σε αυτό υπογραμμίζεται μεταξύ άλλων :

«Οι υπογραφόμενοι θεωρούμε υποχρέωση μας τόσο απέναντι στην ιδιαίτερη πατρίδα μας την Ελλάδα, όσο και απέναντι στη μεγαλύτερη πατρίδα μας την Ευρώπη, να απευθυνθούμε σε εσάς και να θέσουμε υπόψη σας τα ακόλουθα.

Σας είναι ασφαλώς γνωστή η προσπάθεια που άρχισε παλιότερα και συστηματοποιήθηκε μετά το 1944 με την ίδρυση, στο πλαίσιο της Ομοσπονδιακής Λαϊκής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, ενός ομοσπονδιακού κρατιδίου υπό το όνομα “Δημοκρατία της Μακεδονίας” με αποκλειστικό στόχο, τότε και τώρα, την αμφισβήτηση των ελληνικών συνόρων εντός των οποίων περικλείεται η ελληνική Μακεδονία, ως περιοχή της Βόρειας Ελλάδας με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη, κατοικούμενη από αμιγώς ελληνικό πληθυσμό.

Μέχρι σήμερα η αυθαίρετη χρήση της ιστορικής ονομασίας “Μακεδονία” από το ομόσπονδο κρατίδιο των Σκοπίων, αποτελούσε τυπικά τουλάχιστον, εσωτερική υπόθεση της Γιουγκοσλαβίας. Από τη στιγμή όμως που θα συμβεί να αναγνωριστούν το Σκόπια ως χωριστά κυρίαρχο κράτος, υποκείμενο του διεθνούς δικαίου και αποκτήσουν έτσι διεθνή υπόσταση ως “Μακεδονία” η επιβουλή κατά της Ελλάδος καθίσταται κατάφωρη και αναπόφευκτη.

Διότι αυτό το νέο κράτος με το όνομα “Μακεδονία”, καθώς δεν καλύπτει το σύνολο, αλλά μέρος μόνο του γεωγραφικού χώρου τον οποίο υποδηλώνει το όνομα του, θα τείνει, τόσο αντικειμενικά, όσο και υποκειμενικά να λειτουργεί ως “εθνικό κέντρο”, πράγμα που συνεπάγεται “δυνάμει” εδαφικές διεκδικήσεις σε βάρος των γειτονικών κρατών, καλλιεργώντας έτσι τον αλυτρωτισμό στους κατοίκους του, παρά το ότι αυτοί διαφέρουν εθνολογικά (είναι Σλάβοι, Αλβανοί και Τούρκοι) από τους κατοίκους της ελληνικής Μακεδονίας.

Η ειρήνη στα Βαλκάνια προϋποθέτει το σεβασμό των συνόρων.

Η χρήση ονομασίας “Μακεδονία” από ένα αναβαθμισμένο πλέον σε ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων συνιστά απροκάλυπτη αμφισβήτηση των ελληνικών συνόρων, μια αμφισβήτηση που δεν εκτοπίζεται και δεν εξουδετερώνεται ούτε με διεθνή σύμφωνα ούτε με συνταγματικές διατάξεις.

Με το σφετερισμό και την ιδιοποίηση της ονομασίας “Μακεδονία” τα Σκόπια – αν το κράτος τους τύχει της αναγνώρισής σας – δημιουργούν ένα πλάσμα (fiction), το οποίο θα δηλώνει καθημερινά στη διεθνή κοινότητα και καλλιεργεί στους κατοίκους του, ως “εθνικό όραμα”, την προοπτική μιας “ενιαίας Μακεδονίας”, τμήμα της οποίας θεωρείται και η λεγόμενη “Μακεδονία του Αιγαίου” – όπως σκοπίμως και μονίμως αποκαλούν την ελληνική Μακεδονία – με στόχο το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, μιας πόλης που κατοικείται 100% από Έλληνες.

Τέτοια ήταν, άλλωστε, καθώς το μαρτυρούν πάμπολα στοιχεία, η προοπτική που αρχικά., όταν το 1944 ο Τίτο ίδρυσε το ομόσπονδο κρατίδιο της “Μακεδονίας” και κατασκεύασε αντίστοιχη “εθνότητα”.

Εν όψει όλων των ανωτέρω η εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Κοινότητας τυχόν αναγνώριση του κράτους των Σκοπίων με την ονομασία “Μακεδονία” θα αποτελούσε επίσημη αμφισβήτηση των συνόρων της Ελλάδας και συνακόλουθα βαρύτατο πλήγμα κατά ενός μέλους της Κοινότητας. Ο ελληνικός λαός – αυτό έδειξαν και οι 1.000.000 διαδηλωτές που ξεχείλισαν τους δρόμους της μακεδονικής πρωτεύουσας, της Θεσσαλονίκης, στις 14 Φεβρουαρίου, δεν ξέρουμε κατά πόσο θα μπορέσει να παραμείνει απαθής μπροστά σ’αυτήν την απειλή κατά της εθνικής του υπόστασης και της εδαφικής του υπόστασης και της εδαφικής του ακεραιότητας. Ελπίζουμε ότι θα θελήσετε να λάβετε υπόψη σας όσα θεωρήσαμε σκόπιμο, όχι από απλή ευαισθησία, αλλά ως ηθική, νομική και πολιτική υποχρέωση μας, να θέσουμε υπόψη σας.

Για μας η ψυχή μας είναι το όνομα μας!»