fbpx

«Ο Μπάρμπα Μήτσος και η Τζέιν Μπίρκιν», της Νότας Διαμαντοπούλου

 

 

Νότα Διαμαντοπούλου

Νότα Διαμαντοπούλου

notadiamantopoulou@gmail.com

Δύο χρόνια πριν γεννηθεί το μοντέλο, ηθοποιός και τραγουδίστρια στο Μέριλμπον του Ηνωμένου Βασιλείου, στην Αταλάντη του νομού Φθιώτιδας, ήταν ήδη δύο ετών ο μπάρμπα Μήτσος, που συναντώ τις μέρες όταν δεν βρέχει στον πεζόδρομο της Γεωργίου Ολυμπίου, στο Κουκάκι. Καθισμένος κατάχαμα να φτιάχνει τα ψάθινα καλάθια του.

 Ο μπάρμπα Μήτσος δεν «νογάει» από μόδα, όπως λέει και συνεχίζει την παράδοση που σχεδόν έκλεψε απ’ τον παππού του. Όταν χωνόταν στα πόδια του για να μάθει την τέχνη, εκείνος τον απόδιωχνε, καθώς χαράμιζε την ώρα της δουλειάς, έχοντας ένα πιτσιρίκι να στριφογυρνά μέσα στα καλάμια που θα γίνονταν καλάθια.

Καλάθια για ελιές, τυριά, αβγά και παντός είδους φύλαξης τροφίμων στην ελληνική, αγροτική επαρχία που δεν διέθετε ψυγεία, μα μόνο αποθήκες που προστάτευαν τις σοδειές.  Καλάθια για πεσκέσια που πηγαινοέρχονταν στην Αθήνα και πάλι πίσω για να γεμίσουν αναχωρώντας ξανά  για την πρωτεύουσα, υποστηρίζοντας παιδιά, αδέρφια συγγενείς που στο κλεινόν άστυ αναζητούσαν μια καλύτερη τύχη.

Κάθομαι στο ψάθινο σκαμνάκι, δίπλα στο καλαθοποιό και τον ρωτάω από πότε κάνει αυτή τη δουλειά: «Από δώδεκα χρονών, απ τον παππού και τον πατέρα μου την έμαθα. Μα ο παππούς ήταν ο μεγάλος μάστορας, ο καλλιτέχνης και του ‘χα αδυναμία. Απ τα καλάθια ζω. Με τα καλάθια ερωτεύτηκα και παντρεύτηκα την κυρά στα 14, με τα καλάθια μεγάλωσα τα παιδιά. Εφτά έχω. Τέσσερα παιδιά και τρία κορίτσια. Μα κανένα δεν ασχολείται με την τέχνη. Είναι μπελαλίδικη δουλειά»

Αυτά τα μπελαλίδικα καλάθια κρατούσε η Τζέιν Μπίρκιν, απ τα τέλη της δεκαετίας του 60 μα και αυτήν του 70, από το πρωί ως τις βραδινές, επίσημες εμφανίσεις της, δημιουργώντας τη μποέμ fashion icon. Την εύθραυστη, φευγάτη παρουσία, που μοιράστηκε 13 χρόνια με τον Σερζ Γκενσμπουργκ. Τα καλάθια αυτά στιγμάτισαν τα περισσότερα φωτογραφικά εσταντανέ της, στο πλάι του μεγάλου έρωτα, με τον οποίο απέκτησε και μια κόρη, τη Σαρλότ.

Τρικυμιώδης σχέση, όπως τρικυμιώδης είναι και η ζωή του μπάρμπα Μήτσου κι ας μην έχει παιδιά, παρά μόνο με την κυρά του.

Μιλάει και τραγουδάει πονεμένα, λαϊκά τραγούδια για τη ζωή, τον έρωτα, τα νιάτα που πέρασαν. Κοιτάζει τα χέρια του, σκληρά και με κόμπους που άφησε το μάζεμα της καλαμιάς και της λυγαριάς, που γίνεται την εποχή, λίγο πριν τα Χριστούγεννα, όπως μου λέει. Τα μαζεύει μόνος του, γύρω απ τα ποτάμια. Σκληρό πράμα η λυγαριά, που δύσκολα σκίζεται στα τρία για να φτιάξει τα χερούλια και τα στημονάρια.

Κι αν η Τζέιν έκανε μποέμικη ζωή, ο μπάρμπα Μήτσος είναι «φευγάτος» χειμώνες – καλοκαίρια για τη δουλειά. Το χειμώνα Αθήνα, τα καλοκαίρια μετακομίζει την πραμάτια του για τους τουρίστες, τους βασικούς αγοραστές στα νησιά. Ρόδος, Κεφαλονιά, Ζάκυνθος.

Αν για μια τσάντα Μπίρκιν του Hermès, που πήρε το όνομα της Τζέιν, χρειάζονται  δύο ημέρες για να φτιαχτεί και το κόστος αρχίζει από πέντε χιλιάδες ευρώ, ο μπάρμπα Μήτσος κάνει 3 με 4 ώρες να φτιάξει, ενός μεσαίου μεγέθους καλάθι με 10 ευρώ (15 με καπάκι όπως το ζήτησα). Με φυσικά υλικά και όχι με το δέρμα γδαρμένων και βάναυσα σκοτωμένων κροκοδείλων, που εκτρέφονται ειδικά για την Birkin Croco. Αυτός είναι και ο λόγος που η ηθοποιός και τραγουδίστρια απαίτησε να μην χρησιμοποιείται πια το όνομα της για αυτή την τσάντα.

Και ενώ το πάνω μέρος της ντουλάπας μου και μέρος του παταριού, έχει κορεστεί από τσάντες, τα τέσσερα τελευταία καλοκαίρια μου, κρατώ μόνο καλάθια.