fbpx

Ο Άκης Καπράνος συζητάει με τον Γιώργο Noir Παπαϊωσήφ για το «Midnight Express» και το νέο πρόγραμμα του

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

 «…το κοινό στοιχείο του «Midnight Express» είναι τελικά το κοινό του. Με τη στήριξη του πορεύομαι.»

Ο Ακης Καπράνος και ο σκηνοθέτης Ντάριο Αρτζέντο

Η γνωριμία με τον φίλο και συνάδελφο δημοσιογράφο, μουσικό, συνθέτη και δάσκαλο κινηματογράφου, Άκη Κάπρανο κρατάει είκοσι και βάλε χρόνια. Πολυσχιδής και πολυτάλαντος με αγάπη στην 7η Τέχνη, αποφάσισε πριν έναν χρόνο να φορτώσει τις μπομπίνες στην κινηματογραφική μηχανή προβολής με «πολύτιμο», μαγικό σελιλόιντ. Τριάντα λεπτά μετά το μεσονύχτιο τις απελευθερώνει για να ρολάρουν το φανταστικό φορτίο των εικόνων τους στο άσπρο πανί του κινηματογράφου. Από το παγκόσμιο σινεμά με ταινίες επιλογής πρώτης γραμμής, ιδανικές για τα γούστα της πιο ευφάνταστης «σινε-συμμορίας», όπως την χαρακτηρίζει ο ίδιος, ετοίμασε και το φετινό πρόγραμμα προβολών του «Midnight Express» στο ίδιο στέκι, στο σινεμά «Ααβόρα» της Πέγκυς Ρίγγα.

Απευθύνεται σε κοινό «γυμνασμένο», άκρως «μυημένους», όπως άλλωστε προστάζει η πολυετής παράδοση της μεταμεσονύκτιας κινηματογραφικής προβολής, με ταινίες τρόμου, αλλά και από την σφαίρα του παράδοξου. Επίσης, δεν αδιαφορεί για όποιους είναι προ των πυλών, ως προς την εν λόγω μύηση, καθώς στήνονται, όπου χρειάζεται, ενδιαφέρουσες συζητήσεις και τοποθετήσεις από συντελεστές και ανθρώπους του κινηματογράφου  προ της προβολής. Ο Άκης συνεχίζει δυναμικά, το ίδιο ρομαντικά το νήμα της διαδρομής από εκεί που είχε σταματήσει πριν αρκετά χρόνια, όπως γράψαμε στο προ ημερών άρθρο μας (εδώ). Η εφηβεία, η νιότη, η ωρίμανση, η αγάπη για τις μεταμεσονύχτιες κινηματογραφικές προβολές αναγεννήθηκε στους δρόμους τις Αθήνας τις «βαριές» ώρες του Σαββάτου, ξημέρωμα Κυριακής, όπως παλιά, όπως τότε, αυτή την φορά, όμως, με το μπαρ του σινεμά ανοιχτό!  

Συναντηθήκαμε με τον Άκη  στο πέρας της δημοσιογραφικής προβολής την Παρασκευή να πιούμε τον καφέ μας ήρεμα και να μιλήσουμε για το που ακριβώς έχει ρυθμίσει το φετινό στροφόμετρο των μεταμεσονύχτιων προβολών του, αλλά και να μας ανακοινώσει, επισήμως, το νέο πρόγραμμα. Το «Midnight Express» είναι πια club, κάτι σαν οικογένεια, και διαδίδεται μέσω των «πιστών» μελών του με την ταχύτητα ελεύθερου, ιαματικού ήχου από στόμα σε αυτί ή από site σε site στο διαδίκτυο. Η πολλά υποσχόμενη σινέ ανατολή της μεταμεσονύχτιας προβολής ταινιών τρόμου, φρίκης και παράδοξου ορίστηκε ξανά, χαράχτηκε εκ νέου, επαναπροσδιορίστηκε από τον Άκη Καπράνο, σαν μια οφειλή στην δική του νιότη, όταν ήταν ένας από εκείνους τους «πωρωμένους», τους «φεγγαροχτυπημένους» της ακαταμάχητης μεταμεσονύχτιας «συμμορίας»… πριν μερικά χρόνια.

«Midnight Express», τίτλος που ευθύς τοποθετεί την «ταχεία» σε πλήρη κινηματογραφική διάσταση. Σινεμά, μεσάνυχτα και τίτλος μιας σπουδαίας ταινίας του Άλαν Πάρκερ. Εσύ το σκέφτηκες;

Ναι, ήταν κάτι που ήρθε μέσα σε μια στιγμή, απλά είχε το στίγμα. Η πλάκα είναι, πως στην αρχή έπαιρνε κόσμος στην «Ααβόρα», νομίζοντας πως θα παίζαμε στ’ αλήθεια το «Midnight Express». Έπρεπε να τους το εξηγήσουμε…

Οι μεταμεσονύκτιες προβολές έχουν παρελθόν σαράντα χρόνων και βάλε. Όμως, κάποια στιγμή, κι ενώ υπήρχε μέγιστο ενδιαφέρον, «παρέδωσαν πνεύμα», κι αυτή η υπέροχη κινηματογραφική συναναστροφή, ανεξαρτήτου φύλου και ηλικίας σταμάτησε ξαφνικά. Τι συνέβη και η «ωραία του μεταμεσονυχτίου» αποκοιμήθηκε;

Νομίζω πως οι μεταμεσονύχτιες προβολές έχασαν την ταυτότητα τους πολύ πριν περάσει η «μόδα» τους. Θυμάμαι πολύ καθαρά τη διαφορά του κοινού στο «Άλφαβιλ», εκεί, τέλη 80s αρχές 90s, απ’ αυτό της «Δεξαμενής» του Κολωνακίου αρχές του 2000, όπου το κοινό δεν καταλάβαινε πραγματικά τι πήγαινε να δει. Ίσως να έπρεπε να «τελειώσουν» για να επαναπροσδιοριστούν. Δε λέω πως επιτελώ αυτόν το σκοπό, σίγουρα όμως οι προβολές στην «Ααβόρα» (που και αυτή «δούλεψε» το μεταμεσονύχτιο κύκλωμα στα 80’s) έχουν πραγματικά κάτι από εκείνη τη παλιά μαγεία.

Σε μια εποχή που η ρομαντική σφαίρα της μεμονωμένης κινηματογραφικής αίθουσας περνάει κρίση, ένεκα της ψηφιακής εισβολής και του σινεμά λούνα παρκ, αλλά και της οικιακής ψυχαγωγίας, προχώρησες άφοβα σε αυτό το εγχείρημα. Αντιμετώπισες προβλήματα; 

Το πρώτο ήταν αυτό της στέγης. Έκανα προτάσεις σε δυο – τρεις αίθουσες του κέντρου και είτε συναντούσα πλήρη αδιαφορία, είτε συγκατάβαση. Η Πέγκυ Ρίγγα όμως είπε το «ναι» χωρίς δεύτερη σκέψη. Μετά έπρεπε να φτιάξω ένα πρόγραμμα, και αμέσως μετά να κλείσω τα πνευματικά δικαιώματα. Εκεί μιλάμε για κανονικό σαφάρι. Και μετά το σαφάρι αρχίζει το παζάρι, αφού πολλοί εκ του εξωτερικού ζητούν εξωφρενικά ποσά. Εκτός από τους Ιταλούς είναι η αλήθεια. Οι γείτονες δείχνουν κατανόηση!

Έκλεισε ένας χρόνος μεταμεσονύχτιων προβολών στο Midnight Express και ετοιμάζεσαι πυρετωδώς για την νέα σεζόν. Να υποθέσω, ότι το εγχείρημα της επαναφοράς των, άκρως γοητευτικών, μεταμεσονύχτιων προβολών εξελίχθηκε γόνιμα; Υπήρξε η αναμενόμενη ανταπόκριση από το κινηματογραφόφιλο κοινό; Το αποτέλεσμα αντάμωσε τις προσδοκίες σου;

Τις ξεπέρασε. Δεν περίμενα να πάει τόσο καλά. Ήταν περισσότερο μια βαθιά προσωπική ανάγκη όλη αυτή η προσπάθεια, ανάγκη να νιώσω καλά με μένα τον ίδιο. Εκτός από τα φαβορί – όχι τυχαία, κάναμε το καλύτερο μας νούμερο με το «Rocky Horror Picture Show», που ήταν σχεδόν sold-out – υπήρξαν και εκπλήξεις, όπως τα 120 εισιτήρια του «Carnival Of Souls». Έχει φτιαχτεί ήδη μια μαγιά, μια συμμορία.

Θα ακολουθήσει και φέτος παρόμοιος προγραμματισμός με ταινίες έκπληξη ή θα ταξιδέψεις το «τρένο» σε πιο βατές διαδρομές;

Είναι ένα πείραμα το φετινό πρόγραμμα. Συνυπάρχει ο «Terminator» με τον Μπρους Λι, ο Λούτσιο Φούλτσι με τον Κένεθ Άνγκερ, το «Ghost Busters» με τον Τζον Κασσαβέτη. Έχουμε και μια ελληνική παρουσία. Αν με ρωτήσεις τι συνδέει αυτές τις ταινίες δεν θα είχα μια «λογική» απάντηση να σου δώσω, μια αλυσίδα επιχειρημάτων, δηλαδή. Πιστεύω όμως πως όλα τα «ανόμοια» πράγματα που αγαπάμε τα ενώνει μια κοινή, αόρατη συχνότητα, επί της οποίας ισορροπούμε.

Το φετινό πρόγραμμα προβολών, πως το έχεις διαμορφώσει;

Ο πρώτος μήνας, τον οποίο και ανακοινώνω επισήμως εδώ, είναι χαρακτηριστικός: Ξεκινάμε 24 Νοεμβρίου 2018 με το «Χαμός στη Τσάινατάουν» του Τζον Κάρπεντερ. Συνεχίζουμε την πρώτη του Δεκεμβρίου με το «Δράκουλας – ο Άρχων του Σκότους», φυσικά με τον Κρίστοφερ Λι. Στις 8 Δεκεμβρίου έχουμε το «Κουρδιστό Πορτοκάλι» του Στάνλεϊ Κιούμπρικ (επιτέλους ας δουν αυτή την ταινία οι νεαροί σινεφίλ σε μια κινηματογραφική αίθουσα!) και στις 15 Δεκεμβρίου τη «Ψυχή στο στόμα» του Γιάννη Οικονομίδη, παρουσία συντελεστών.

Το ό,τι δημιούργησες φέτος αυτό το ετερόκλητο, μα τόσο συναφές ταινιακό πρόγραμμα σημαίνει, πως ανοίγεις καθαρόαιμους σινεφίλ διαδρόμους, πέρα από το φανταστικό και το σινεμά τρόμου. Ειδικά η ταινία του Γιάννη Οικονομίδη είναι πραγματική έκπληξη. Σφυγμομετράς καθόλου την επιθυμία των θεατών;

Μου φαίνεται πιο πιθανό να πέσεις πάνω σε κάποιον από τους ήρωες του Οικονομίδη μετά τα μεσάνυχτα. «Έλα ρε, πάμε για ποτό. Μισό ποτό ρε…». Είναι αυτός ο κόσμος που κουβαλάει έναν καημό, που στο φως του ήλιου ασφυκτιά. Το ίδιο ισχύει και για το «Husbands» του Κασσαβέτη, επίσης μία από τις ταινίες που θα προβάλλουμε. Υπάρχουν ταινίες που λειτουργούν καλύτερα τις μικρές ώρες της νύχτας. Και αυτές οι ταινίες δεν μπορούν παρά να είναι ετερόκλητες. Για άλλους λόγους απολαμβάνεις να βλέπεις σε μεταμεσονύχτια προβολή το «Άλιεν» του Ρίτνλεϊ Σκοτ, που επίσης θα παιχτεί, για άλλους τον Οικονομίδη. Αλλά και πέρυσι είδα το κοινό να ανταποκρίνεται θετικότατα στην προβολή του «Hardcore» του Πολ Σρέντερ, μια ταινία που είχα πραγματικό απωθημένο να τη δω σε μεγάλη οθόνη. Νομίζω πως το κοινό στοιχείο του «Midnight Express» είναι τελικά το κοινό του. Με τη στήριξη του πορεύομαι.

Δράκουλας - Ο Άρχων του Σκότους
Το Κουρδιστό Πορτοκάλι
Ψυχή στο Στόμα

«…τέλος πάντων, αυτό με το  internet και τις σειρές μου κάνει κάτι σε Ιδρυματοποίηση. Αν είναι να κλειστώ σε Ίδρυμα θέλω κι άλλους τρελούς γύρω μου.»

Χαμός στην Τσάιναταουν
Μεταμεσονύχτια προβολή του «Midnight Express» στην "Ααβόρα"

Μ΄ άρεσε αυτό το περί «συμμορίας», που ανέφερες πριν λίγο. Στην δική σου εφηβεία και νιότη υπήρξες συχνός επισκέπτης-«συμμορίτης» αυτών των μεταμεσονύχτιων «αστροκτυπημένων» συνάξεων απέναντι από το άσπρο πανί; Θυμάσαι ποια ήταν η μεταμεσονύχτια ταινία, που δημιούργησε τις καλύτερες για σένα εντυπώσεις;

Από τα εφηβικά μου χρόνια ήταν στο Αλφαβίλ και στο Ιντεάλ. Μετέπειτα στο Άστυ, και στη Δεξαμενή. Η πρώτη ταινία που θυμάμαι να βλέπω ήταν το «Profondo Rosso» του Ντάριο Αρτζέντο. Η κόπια ήταν αρκετά φθαρμένη, ναι, αλλά τίποτα από το αυθεντικό κάδρο δεν είχε επιβιώσει στη κουτσουρεμένη βιντεοκασέτα που είχα «λιώσει» εκείνα τα χρόνια. Οπότε μόλις απλώθηκε φαρδύ πλατύ το σινεμασκόπ κάδρο επί της οθόνης κόντεψα να πάθω έμφραγμα. Έβλεπες συχνά τις ίδιες φάτσες στο Άλφαβιλ. Και τώρα, στην Ααβόρα, έχουμε τους «μόνιμους» μας, αυτούς που συναντώ εκεί κάθε φορά. Είναι λίγο συνωμοτικό το συναίσθημα. Κομμάτι της εμπειρίας, θα έλεγα.

Υπάρχει και το «Midnight Express Club», που το δημιούργησες, αρχής γενομένης, από αυτή την χρονιά με όλα τα συναφή (αυστηρώς προσωπική κάρτα εισόδου του μέλους, φωτογραφία). Αυτή η πρωτοβουλία σε τι ωφελεί, υπάρχει ανταπόκριση;

Η απάντηση είναι όσο πιο απλή μπορείς να φανταστείς: Το «Midnight Express» είναι μια προσωπική πρωτοβουλία. Δεν έχει σπόνσορα, δεν έχει κάποιον χρηματοδότη πέραν εμού του ιδίου. Οι κάρτες (αυστηρά περιορισμένες, οι θέσεις έχουν «κλείσει» για φέτος), απλά βοηθούν στο να «καπαρώσουμε» τις ταινίες πιο γρήγορα. Και επειδή δούλεψε καλά το σύστημα, είμαστε έτοιμοι για μεγαλύτερα σχέδια!

Κι αν θέλει κάποιος να δηλώσει συμμετοχή σε αυτή την μεταμεσονύκτια κινηματογραφική «συμμορία» (στο είπα, μ΄ αρέσει η λέξη «συμμορία»), στο club δηλαδή, για τα απαραίτητα που σας βρίσκει;

Είμαστε σε αυτό το link:

https://www.facebook.com/groups/800299236841556/

Είναι η επίσημη ομάδα της λέσχης, με συγχωρείς, της «συμμορίας» στο facebook. Πέρσι ήμασταν χίλιοι πεντακόσιοι. Τώρα πλησιάζουμε τις πέντε χιλιάδες. Το γκρουπ είναι «κλειστό». Ε, οι συμμορίες δε θέλουν να έχουν τα πλάνα τους ανοιχτά όλη την ώρα. Αν και είμαστε πολύ δεκτικοί…

Τέτοιου είδους προβολές, ως απαράβατη προϋπόθεση, είναι η κατάλληλη κινηματογραφική αίθουσα με την vintage ταυτότητα. Θα συνεχίσεις και φέτος τα ταξίδια στον κινηματογράφο της Ιπποκράτους, «Ααβόρα», της εξαιρετικής Πέγκυς Ρίγγα;

Δε φεύγω από κει! Η «Ααβόρα» είναι το σπίτι του «Midnight Express» και η Πέγκυ η καλύτερη οικοδέσποινα. Είναι πολύ σημαντικός ο ρόλος της στην όλη ιστορία και έχουμε ρίξει πολύ τρέξιμο μαζί.

Τέλος πάντων, Άκη, δώσε μου το πολύτιμο πετράδι αυτής της κρυμμένης μαγείας για τον ενδιαφερόμενο που θα «θυσιάσει» το Σαββατόβραδό του για να παρακολουθήσει μια ταινία τρόμου, φαντασίας ή ένα βαρβάτο θρίλερ περασμένων δεκαετιών, από την στιγμή που το internet καλύπτει αυτή την ανάγκη και μάλιστα στην σπιτική του άνεση;

Η συλλογική εμπειρία. Η συναίσθηση πως είμαστε μαζί σε όλο αυτό. Η μοιρασιά του Δέους. Δε μπορώ να θυμηθώ πόσες φορές είδα, σπίτι μου, το «Christine» του Κάρπεντερ. Ε, πέρσι που το προβάλαμε αισθάνθηκα πως το είδα για πρώτη φορά. Ναι, οι περισσότερες ταινίες που παίζουμε (όχι όλες, είναι η αλήθεια) είναι διαθέσιμες στο internet, αλλά δεν έχει σημασία. Και, τέλος πάντων, αυτό με το  internet και τις σειρές μου κάνει κάτι σε Ιδρυματοποίηση. Αν είναι να κλειστώ σε Ίδρυμα θέλω κι άλλους τρελούς γύρω μου.

Καλές και ενδιαφέρουσες να είναι και φέτος οι κινηματογραφικές διαδρομές και οι θεατές να το ευχαριστηθούν. Οι αναγνώστες του InTownPost.com και ΄γω σε  ευχαριστούμε για την ενημέρωση και την συζήτηση μας. Καλή επιτυχία ευχόμαστε!

Εγώ ευχαριστώ για το βήμα Γιώργο. Ελπίζω να πετύχω κι εσένα. Άλλη αίγλη έχει να μοιράζεσαι την εμπειρία του Κρονεμπεργκικού «The Fly» μετά τα μεσάνυχτα. Ναι, θα το παίξουμε κι αυτό φέτος.