fbpx

Οικογενειακός Φίλος

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

 «Οικογενειακός Φίλος»              

(Le Fils de Jean)      

 

  • Είδος: Κοινωνικό δράμα
  • Σκηνοθεσία: Φιλίπ Λιορέ
  • Με τους: Πιερ Ντελαντοσάμπ, Γκαμπριέλ Αρκάντ, Μαρί-Τερέζ Φορτίν
  • Διάρκεια: 98’
  • Διανομή: Filmtrade

Το σενάριο της ταινίας είναι εμπνευσμένο από το βιβλίο με τον τίτλο «Si ce Livre Pouvait me Rapprocher de Toi» (1999) του Ζαν-Πολ Ντιμπουά. Είναι παραγωγή του 2016 και ο 62χρονος Παριζιάνος παραγωγός και σκηνοθέτης Φιλίπ Λιορέ (Είμαι καλά Μη σε Νοιάζει – 2006) – γνωστός ως πετυχημένος διευθυντής ήχου σε πολλές ταινίες –  γοητευμένος από το στόρι του βιβλίου φτιάχνει ταινία προσθέτοντας και δικά του στοιχεία στην πλοκή.

Ο τριάντα κάτι Ματιέ (Πιερ Ντελαντοσάμπ – καλός), χωρισμένος με ένα παιδί λαμβάνει ένα τηλεφώνημα, ότι ο πατέρας που δεν γνώρισε ποτέ πέθανε. Η μητέρα του, που επίσης έχει πεθάνει, του είχε πει πως είναι καρπός μιας τυχαίας συνάντησης με έναν άνδρα. Μαθαίνει, επίσης, ότι ο άγνωστος πατέρας πέθανε την ώρα που ψάρευε σε μια λίμνη του γαλλόφωνου Καναδά. Ο Ματιέ αποφασίζει να ταξιδέψει στην χώρα των λιμνών για να δει έστω και νεκρό τον πατέρα του, αλλά και να παραλάβει ένα δέμα που φέρει το όνομά του. Όταν φτάνει στο Κεμπέκ συναντιέται με τον καλύτερο φίλο του συγχωρεμένου, τον ολιστικό γιατρό Πιέρ (Γκαμπριέλ Αρκάντ –πολύ καλός), από τον οποίο ενημερώνεται, πως έχει και δυο μηλαδέρφια, πάνω κάτω στην ίδια ηλικία με εκείνον. Παρότι το νεκρό σώμα του αποθανόντος πατέρα δεν βρέθηκε (κάποιο ρεύμα της λίμνης το πήρε) η κηδεία θα γίνει. Ο Πιέρ συμβουλεύει τον Ματιέ να μην παραβρεθεί για να μην δημιουργήσει αναστάτωση στην οικογένεια και στους συγγενείς του νεκρού. Γνωρίζει τα αδέλφια του (ο ένας έχει ανακαλύψει την εβραϊκή θρησκεία και ο άλλος είναι μεγαλοδικηγόρος), δεν συστήνεται ως ετεροθαλής αδελφός τους, και μαζί ψάχνουν στην λίμνη, αλλά δεν βρίσκουν τον νεκρό. Ο Πιέρ παραδίδει το δέμα στα χέρια του νέου, τον παροτρύνει να αποχωρήσει από τον Καναδά και να επιστρέψει στην Γαλλία. Το δέμα είναι ένας μεγάλης αξίας ζωγραφικός πίνακας, που τον άφησε ο νεκρός πατέρας ως κληροδότημα στον γιο που δεν γνώρισε, σε περίπτωση που θα πέθαινε. Ο Ματιέ, πάραυτα, γνωρίζει και την οικογένεια του καλού Πιέρ (μάνα, χωρισμένη κόρη και εγγονή), μαθαίνει τις ασωτίες του πατέρα του (γιατρός, κλινικάρχης, πλούσιος, σφοδρός γκομενάκιας και παρτάκιας), αποφασίζει να ακολουθήσει την συμβουλή του πράου γιατρού και να επιστρέψει στο Παρίσι, αφού κανένας δεσμός δεν τον συνδέει, πια, με το Κεμπέκ και τον πατέρα του.

Με όχημα την ανατροπή μιας σημαντικής υπόθεσης που χαρακτηρίζεται ως η ανακάλυψη του πατέρα, που δεν ποτέ δεν γνώρισε και από πού στο καλό κρατάει η σκούφια του ήρωα, ο Φιλίπ Λιορέ κινηματογραφεί το υπαρξιακό δράμα συγκινητικά και εντελώς ανθρώπινα, βάζοντας στο πλάνο την ανδρική ιδιοσυγκρασία, που έχει να κάνει με τις ρίζες, την καταγωγή και την αναζήτηση του άλλου κομματιού, ώστε να ολοκληρωθεί η εικόνα της οικογένειας. Δεν εμβαθύνει στην φιλοσοφική διάσταση, ότι η παράσταση της ζωής διακρίνεται από ποικίλους ρόλους, που πρέπει να παιχτούν καλά, κι αν δεν παιχτούν καλά τότε bye bye, αλλά «κολλάει» στην αναζήτηση του γιού ως προς την ανακάλυψη του ανύπαρκτου πατέρα, που τριάντα τόσα χρόνια δεν έδωσε σημεία ζωής, ενώ ήξερε πως είχε ένα γιο με μια γυναίκα στο Παρίσι. Προσεκτικά ντυμένη η σαστιμάρα του αναζητητή γιού, που βρίσκεται χαμένος σε μια ξένη χώρα, που ναι μεν έχει την ίδια γλώσσα, αλλά οι κώδικες συμπεριφοράς είναι εντελώς διαφορετικοί από τους ευρωπαϊκούς. Καλές οι ερμηνείες και η ιστορία κυλάει με ενδιαφέρον, συναισθηματική φόρτιση, καλά ασφαλισμένη στην γεμάτη ρεύματα επιφάνεια της λίμνης των διαφόρων εκπλήξεων. Ούτε ένα μακροβούτι, ούτε μια υπέρβαση δεν γίνεται. Όλα τα τραγικά με την γνωστή γαλλική γλύκα του θέματος ειδομένα, που παρά τις εκπλήξεις, αποχωρείς ευχάριστα από την σκοτεινή αίθουσα.