Μυρσίνη Γκανά, μια κουβέντα με την Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

Τίνα Πανώριου

panoriout@gmail.com

«Η παιδική ηλικία, για τη γενιά μου τουλάχιστον ήταν ανέμελη, σημαδεμένη από την πίστη πως όλα θα πηγαίνουν όλο και καλύτερα. Υπό τις παρούσες συνθήκες, δεν είναι παράξενο που ωραιοποιούμε εκείνη την εποχή.»

Η Μυρσίνη Γκανά γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Πολιτιστική Διαχείριση στις Βρυξέλλες. Εργάζεται ως μεταφράστρια. Το πρώτο της ποιητικό βιβλίο, «Τα Πέρα Μέρη», που παρουσιάσαμε στο InTown Post τιμήθηκε με το Βραβείο Ποίησης Public 2018 σύμφωνα με τις ψήφους του αναγνωστικού κοινού.

Εντυπωσιακό κ Γκανά. Πήρατε πρόσφατα  το βραβείο Ποίησης 2018 και δη των αναγνωστών του Public. Πως αισθανθήκατε αλήθεια; Λιγάκι μέσα σας το περιμένατε;

Ομολογώ ότι δεν το περίμενα καθόλου, δεν το είχα συζητήσει, δεν μπορούσα να το φανταστώ. Φυσικά, ένιωσα πάρα πολύ ωραία, το γεγονός ότι άγνωστοι σε μένα άνθρωποι μπήκαν σ’ αυτή τη διαδικασία για να ψηφίσουν το βιβλίο μου έδωσε μεγάλη χαρά, μια έντονη αίσθηση επικοινωνίας και σύνδεσης.

Ποια στιγμή της  ζωής σας καταλάβατε, ότι «τόχετε», γράφετε αισθαντικά;

Δεν είμαι σίγουρη ότι το έχω καταλάβει ακόμα. Είναι κάτι που ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια, χωρίς προηγούμενες απόπειρες, προσπαθώ κι εγώ να το καταλάβω και να το δαμάσω.

Και γιατί ποίηση; Μα δεν είναι το πιο-πιο δύσκολο είδος;

Η αλήθεια είναι ότι δεν σκέφτηκα ποιος θα ήταν ο καλύτερος – ή ευκολότερος – τρόπος να πω αυτά που ήθελα. Ήρθε μόνο του, και αυτό ήταν το είδος, και το ύφος, που επέλεξε. Δεν σκαρφιζόμουν ποτέ ιστορίες, αλλά οι εικόνες μου αφήνουν μια βαθιά εντύπωση, που νομίζω αποδίδεται τελικά καλύτερα στον ποιητικό λόγο.

Μεγαλώσατε μέσα σε ένα εντελεκτουέλ περιβάλλον. Πόσο σας επηρέασε αυτό στην απόφαση για σπουδές Φιλολογίας στην Αθήνα αλλά και πολιτιστικής διαχείρισης  στις Βρυξέλλες;

Μεγάλωσα ανάμεσα σε βιβλία, περνούσα τις μέρες που δεν είχα σχολείο στο βιβλιοπωλείο Δωδώνη, όπου δούλευε τότε ο πατέρας μου, η μητέρα μου έκανε διορθώσεις, αργότερα επιμέλειες, αργότερα ακόμα έφτιαξε τον δικό της εκδοτικό οίκο, αυτός ήταν πάντα ο φυσικός μου χώρος, η ενασχόληση με τη γλώσσα και τις δυνατότητές της ήταν κάτι θαυμάσια συναρπαστικό. Η πολιτιστική διαχείριση ήταν μάλλον μια προσπάθεια να στραφώ και σε κάτι πιο πρακτικό.

Μιλώντας για το Βέλγιο. Την αγαπήσατε την ψιλοαδιάφορη – κατ’ εμέ τουλάχιστον μουντή αυτή  χώρα;

Αγάπησα, και αγαπώ τις Βρυξέλλες. Ήταν η πρώτη πόλη όπου έζησα μόνη μου και ανακάλυψα τις δικές μου αγαπημένες γωνιές. Υπάρχουν ακόμα δρόμοι, που όταν τους περπατώ νιώθω την ίδια αίσθηση έντασης και προσμονής, μιας φευγαλέας ματιάς προς ένα εντελώς άγνωστο μέλλον.

Δουλεύετε και ως μεταφράστρια. Ζόρικο επάγγελμα κ ι αυτό, έτσι δεν είναι και κομμάτι υποτιμημένο;

Η μετάφραση είναι ένα μεγάλο σχολείο, και μια τέχνη που δεν κατακτάς ποτέ, πιστεύω. Πάντα θα κάνεις λάθη, πάντα κάπου θα αστοχήσεις, αλλά οι πετυχημένες στιγμές της δίνουν απίστευτη ικανοποίηση. Ο ρόλος των μεταφραστών, ναι, είναι κάπως υποτιμημένος, αν και νομίζω ότι τα τελευταία χρόνια αυτό έχει αρχίσει να αλλάζει.

Κοιτάζοντας πίσω… Ποιό βιβλίο βαθειά σας συγκίνησε, τότε, στα χρόνια της αθωότητας;

Αν μιλάμε για την παιδική ηλικία, ήταν σίγουρα τα «Μαγικά παραμύθια της Ρωσίας» από τις εκδόσεις Ερμής, που διάβαζα και ξαναδιάβαζα και διαβάζω και τώρα στην κόρη μου. Βασιλόπουλα με ζαχαρένια χείλη και γαλατένια στήθη, βασιλοπούλες, μάγισσες, καλυβούλες με ποδαράκια κότας, φράσεις που θυμάμαι απ’ έξω ακόμα και τώρα, ήταν η εισαγωγή σε έναν κόσμο σκοτεινό, όπου όλα μπορεί να κρύβουν κάτι άλλο.

Και αλήθεια υπήρξαν στα αλήθεια  τέτοια χρόνια «αθώα» ή τα έχουμε, λίγο έως πολύ, για δικούς μας λόγους  ωραιοποιήσει;

Πιστεύω ότι υπήρξαν, ότι η παιδική ηλικία, για τη γενιά μου τουλάχιστον ήταν ανέμελη, σημαδεμένη από την πίστη πως όλα θα πηγαίνουν όλο και καλύτερα. Υπό τις παρούσες συνθήκες, δεν είναι παράξενο που ωραιοποιούμε εκείνη την εποχή.

Το καλοκαίρι μπήκε για τα καλά πια, επιτέλους. Ποια είναι τα θερινά  σας σχέδια;

Λίγες διακοπές, πολύ διάβασμα και ύπνο, αυτά χρειάζομαι.

Κλείνοντας, ετοιμάζεται κάτι νέο ή μαζεύετε υλικό για αργότερα; Όταν ο χειμώνας εισβάλλει με τους δικούς του νόμους;

Σκέφτομαι διάφορα, δουλεύω κάποια από αυτά, το καλοκαίρι είναι συνήθως παραγωγική περίοδος, δημιουργείται χώρος μέσα στο μυαλό για να έρθουν καινούργια πράγματα. Ελπίζω να γίνει έτσι και τον χειμώνα να μπορέσω να τα επεξεργαστώ.

 

Το βιβλίο «Τα Πέρα Μέρη» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μελάνι

1 thought on “Μυρσίνη Γκανά, μια κουβέντα με την Τίνα Πανώριου

Τα σχόλια είναι κλειστά.