«Μάϊος 1993, Η αποκλειστική συνέντευξη του Brian May των Queen & οι Guns’n’Roses στο ΟΑΚΑ», του Νάσου Καββαθά

Νάσος Καββαθάς

Νάσος Καββαθάς

jokersbonus@yahoo.com

Όταν ο υπογράφων Queen-fan μειδίασε: Ποιοι Guns’n’Roses.. έρχεται ο Brian May!

Το «ίντερνετ», τότε, ήταν τα ξένα περιοδικά (κι οι ξένες εφημερίδες). Και τα τηλεφωνήματα στο εξωτερικό βέβαια. Πληροφορίες; Με το σταγονόμετρο. Περισσότερο φήμες άκουγες παρά αληθινές, διασταυρωμένες πληροφορίες. Πάντως, ένα ήταν σίγουρο: οι  Guns’n’Roses στο ΟΑΚΑ, τον Μάϊο. Τους έφερε η εταιρία συναυλιών με την οποία, λίγο μετά, συνεργάστηκα για χρόνια. Και μιλάμε για τους αληθινούς Guns’n’Roses, τότε που είχαν βγάλει τα δύο διπλά «Use your illusions I & II». Σα να μην έφτανε αυτό το ωραίο νέο – οι Guns’n’Roses ήταν τότε η εν ενεργεία μεγαλύτερη μπάντα στον κόσμο – διαβάζοντας κάτι ξένα μουσικά περιοδικά, εκεί, στα γραφεία του παλιού «Ταχυδρόμου» όπου έγραφα ως δημοσιογραφός, πήρε το μάτι μου ότι σε κάποιες άλλες ευρωπαϊκές στάσεις της «Use your illusions Tour» οι Guns’ είχαν για support τον Brian May (τον σπουδαίο κιθαρίστα των Queen) και την μπάντα του.

Προτού το καλοσκεφτώ σηκώνω το τηλέφωνο, καλώ την ΕΜΙ, ζητάω τον Ξυδού. Εκτός του ότι έγραφα στο Νο1 εβδομαδιαίο περιοδικό ποικίλης ύλης (το εγχώριο ίντερνετ της εποχής, τα περιοδικά) εκείνη την εποχή ήμουν και αρχισυντάκτης της «νεανικής» εκπομπής «Τελευταίο θρανίο», στο Mega, (3 σεζόν, 1992 – 1995). Έτσι, οι δισκογραφικές μου έκαναν όλα τα χατήρια και μου άπλωναν στα πόδια αποκλειστικότητες, συνεντεύξεις και τα συναφή. Τα τηλεφωνήματά μου απαντούνταν άμεσα.

-Έλα Μάνο, επειδή το ξέρω ότι θα έρθει ο Brian May support στους GunsnRoses..

-Που το ξέρεις; Εμείς τώρα το μάθαμε..

-Έχω τις πηγές μου. Λοιπόν, εννοείται ότι θα κάνω οτιδήποτε γίνεται με GunsnRoses αλλά ειδικά για τον Brian May δε θέλω μόνο αποκλειστική τηλεοπτική συνέντευξη για το «Θρανίο», θέλω πολύ να του κάνω και τον «μεταφραστή» στην press conference του, εγώ, εσύ κι ο Brian στις καρέκλες. Για να καταλάβεις, περισσότερο μ’ ενδιαφέρει ο May παρά οι Guns.

-Σύμφωνοι.

Έτσι κι έγινε. Τη μέρα της συναυλίας (24 Μαΐου), ήμασταν από νωρίς στο πόδι με το συνεργείο. Πρώτα τραβήξαμε ολόκληρο το στήσιμο του γιγάντιου stage – για κάμποσες ώρες, στο ΟΑΚΑ, αλλά άξιζε: το έχω στο αρχείο κι είναι ένα όμορφο μικρό ντοκιμαντέρ από μόνο του. Κάποια στιγμή δόθηκε μια συνοπτική συνέντευξη Τύπου από την μάνατζερ των Guns’n’Roses (δεν είμαι σίγουρος αν εμφανίστηκε και ο Matt Sorum, o ντράμερ), αφού η μπάντα αλώνιζε το Σαρωνικό με κότερα κι είχαν μαζί τους το Mtv, (υπάρχουν τα videos στο youtube).

Μετά: γραμμή για το ξενοδοχείο, για να περάσουμε το απόγευμά μας με τον Brian May, να κάνω μαζί του τη συνέντευξη Τύπου και μετά να ανέβουμε σε μια σουϊτα όπου θα κάναμε και την αποκλειστική τηλεοπτική συνέντευξη.

Ο Νάσος Καββαθάς με τον κιθαρίστα θρύλο Brain May το 1993

Brian May: «Μπορεί να νομίζετε ότι είμαι καλά. Αλλά δεν είμαι.»

Στην αίθουσα οι δημοσιογράφοι περιμένουν καθιστοί, οι φωτογράφοι όρθιοι. Απ’ έξω υποδεχόμαστε τον (υ)ψηλότατο, (που τα cloggs του τον έκαναν ακόμα ψηλότερο), άμεσα συμπαθέστατο και ευγενή Brian και κάνουμε τις συστάσεις. Μπαίνουμε στην αίθουσα, τα φλας αστράφτουν. Παρά την αποθάρρυνση των managers για ερωτήσεις σχετικά με τον Freddy Mercury και τους Queen, οι ερωτήσεις έγιναν κι ο May απάντησε λακωνικά – προτεραιότητά του ήταν το solo album «Back to the light» για το οποίο περιόδευε, αλλού support-άροντας τους Guns’n’Roses, αλλού ως headline act.

Αλλά ο χαμός του Mercury, μόλις ενάμιση χρόνο πριν, είχε εκτοξεύσει εκ νέου τη δημοτικότητά του. Και υπήρχε υλικό. Και υπήρχε μουσική βιομηχανία. Και τότε υπήρχε ακόμη το βινύλιο και οι δίσκοι πουλούσαν. To album Innuendo, συλλογές Queen, συλλογές Freddie Mercury, το πρόσφατο Tribute Concert στο Wembley με συμμετοχή όλων των μεγαλύτερων ονομάτων της ποπ και του ροκ μόλις μήνες πριν. Κι εγώ ήθελα να τον ρωτήσω τον May διάφορα τέτοια, αν υπάρχει ακυκλοφόρητο υλικό. Πήραν οι δημοσιογράφοι κάποιες μισές κουβέντες αλλά αμέσως μετά τη συνέντευξη Τύπου θα λέγαμε πολύ περισσότερα οι δυο μας.

Το θέμα είναι ότι δεν πλησίασα τη συνέντευξη, τις ερωτήσεις μου, με τον «λαϊκό» τρόπο. Οι Queen είναι απ’ τις πιο αγαπημένες μου μπάντες, τους είχα από τότε μελετήσει, ο Brian May είναι σημαντική μονάδα και προσωπικότητα, είχα ερωτήσεις για τον ίδιο. Κι ως δημοσιογράφος που ήθελε να πάρει καλή συνέντευξη δεν ήθελα να σταθώ στα προφανή. Ήξερα πώς να τον προσεγγίσω. Όταν τελείωσε η συνέντευξη έβαλε το χέρι του στο γόνατό μου και παραδέχτηκε: «Αυτή ήταν μια καλή συνέντευξη

Ευχάριστα έκπληκτος κι ο ίδιος ίσως, από την προσέγγισή μου. Κι εγώ ικανοποιημένος που πήρα ό,τι καλύτερο γινόταν. Κάπου εκεί, στις παλιές βιντεοκασέτες μου είναι και η «uncut version» της συνέντευξης-συζήτησης, γύρω στα είκοσι – εικοσιπέντε λεπτά, που πάλι έχει ενδιαφέρον σαν ένα μίνι-ντοκιμαντέρ από μόνη της, ίσως να έχει και κανένα ξεχασμένο διαμαντάκι εκεί μέσα. Πιθανότατα.

Η συνέντευξη του Brain May στον Νάσο Καββαθά

Επίλογος

Έμεινα μόνο στα πολύ στοιχειώδη, είναι πολλά ακόμη που θα μπορούσα να γράψω για τότε, για όλα αυτά. Η συναυλία ήταν καταπληκτική, οι Guns’n’Roses ήταν όντως τότε αχτύπητοι. Ο Brian May με τους καλούς μουσικούς του έπαιξε solo material, έπαιξε Queen, δεν είχε όμως καλό ήχο, τα support σαμποτάρονται ηχητικά ως είθισται!

Και μια τελευταία νότα πούχει το χιουμοριστικό της, σχετικά με τα περίφημα ελληνικά «πηγαδάκια»:  Ήταν τότε και η εποχή που πρωτοακούγονταν demos μου, δοκιμαστικές ηχογραφήσεις μου, JOKER, στις δισκογραφικές. Κάπως λοιπόν κυκλοφόρησαν στα μουσικά κυκλώματα, τότε, φήμες ότι ..you know..μίλησα με τον Brian May.

Καταλαβαίνετε;  

Διάδοχος.

Του Mercury.

I like it!