fbpx

«Κοινοπραξία Θυμωμένων Συζύγων», γράφει η Νότα Διαμαντοπούλου

Νότα Διαμαντοπούλου

Νότα Διαμαντοπούλου

notadiamantopoulou@gmail.com

Αγαπημένο ημερολόγιο

Πέμπτη μέρα διακοπών. Όλα βαίνουν καλώς. Φόρεσα τα μπανιερά μου, την καπελαδούρα και πήγα στο ήσυχο καφέ που κάνω το μπάνιο μου κάθε μέρα. Δύο ξαπλώστρες άδειες. Γιούπι! Ήταν οι θέσεις που κάθονταν τις προηγούμενες μέρες το ζευγάρι των Ρώσων.

Με εντολή γιατρού πρέπει να κολυμπώ πολύ και να εκτίθεμαι στον ήλιο επίσης πολύ. Χωρίς εντολή, εκεί που διαβάζω το βιβλίο μου, μου αρέσει να παρατηρώ τους γύρω μου, πίσω απ τα μαύρα μου γυαλιά. Αντικείμενο των προηγούμενων τεσσάρων ημερών, ήταν οι εν λόγω Ρώσοι. Αυτός ηλιοκαμένος, βοτκοκοιλαράς, με χρυσή καδένα στο λαιμό .Εκείνη πάνλευκη, στα όρια της ανορεξίας, συνεχώς στη σκιά να ξεπλένεται με μπουκάλια νερό για την ανανέωση του αντιηλιακού που «μπαστρωνόταν» συνεχώς.

Παρέα τους μια μικρή μπάλα, που όταν τύχαινε να μπαίνουν μαζί στη θάλασσα, την πετούσαν ο ένας στον άλλο σα να ήθελαν να ξεφορτωθούν το χαμένο χρόνο της συνύπαρξης τους.

Έκπληξη! Δεν έχουν φύγει. Ενώ κάνω τις ασκήσεις στο νερό, τους βλέπω να πετούν την τσάντα μου απ την ξαπλώστρα και να τοποθετούν τις πετσέτες τους.  «Hey mister! Γιατί;» Τον ρωτώ στα αγγλικά. Με τη βαριά Ρώσικη προφορά, με πλησιάζει, ώστε να μπορώ να μυρίσω την ανάσα του, ανάσα αφηνιασμένου αλόγου. «Κάθε μέρα εδώ κάθομαι και σήμερα είναι η τελευταία μέρα των διακοπών μου. Είμαι θυμωμένος»

Η άλλη σιωπά. Στόμα κλειστό και αφίλητο. Στέκεται δίπλα του σαν τη Βία, την κόρη του Πάλλαντα, που ο Δίας την είχε πάντα δίπλα του μαζί με το Κράτος, τον αδερφό της. Ένα κράτος πανταχού απών σήμερα.

Καταλάβαινα πάντα μια μικρή θλίψη στο τέλος των διακοπών. Θυμός όμως; Θυμός, όπως  το απωθημένο της κτητικής πλευράς του εγώ; Το υλικό των παρορμήσεων, που προσπαθούν να διεκδικήσουν ακόμα μεγαλύτερο μερίδιο από επιθυμίες; Πόσες και γιατί;

Αυτοί οι δύο μου θύμισαν μια σχέση κλουβί. Ένα κλουβί απομόνωσης. Σαν να μπήκαν στη σχέση μόνο και μόνο για να μην είναι μόνοι. Πάντα πίστευα πως το στερεότυπο τα ετερώνυμα έλκονται δεν ισχύει. Ο κοινός τόπος καλύπτει την  υπαρξιακή μοναξιά μας. Σύμφωνα με τον Ε. Φρομ «η αγάπη είναι η απάντηση στο πρόβλημα της ύπαρξης».

Τα δύο καναρίνια έχουν το κλουβάκι τους γεμάτο κουτσουλιές. Αυτός τις καθαρίζει και αναλαμβάνει να «καθαρίσει» τα πάντα γύρω του. Εκείνη το κλουβί το μετέτρεψε σε «κουκλόσπιτο». Σώνει και καλά ευτυχία. Σιδηρόφραχτη. Αν προσπαθήσεις να εισδύσεις το αρσενικό θα επιτεθεί σαν Χιτσκοκικό πουλί, ενώ το θηλυκό θα ετοιμάζει μπουκίτσες επιβράβευσης  της αρρενωπότητάς του.