«Θα Έρθω Κοντά Σου Σιγά-Σιγά»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(Tout Le Monde Debout)  

 

  • Είδος: Κομεντί
  • Χώρα: Γαλλία (2018)            
  • Σκηνοθεσία: Φρανκ Ντιμπόσκ
  • Με τους: Φρανκ Ντιμπόσκ, Αλεξαντρά Λαμί, Ζεράρ Νταρμόν, Ελσα Ζίλμπερσταϊν, Καρολίν Ανγκλάντ
  • Διάρκεια: 107’
  • Διανομή: Odeon

Μεγαλοστέλεχος εταιρίας αθλητικών ειδών, εύπορος, καλοδιατηρημένος, κυνικός και αθεράπευτος φαρσέρ ο πενηντάχρονος Ζοσλέν (Φρανκ Ντιμπόσκ – συμπαθητικός), αρέσκεται στο να κάνει πλάκες με τους ανθρώπους, αλλάζοντας ρόλους και πλάθοντας ανύπαρκτες ιστορίες. Πέφτει όμως στην δική του μαύρη τρύπα με αφορμή ένα ψέμα που έφτιαξε ως μέρος ακόμα μιας φάρσας για να ρίξει όμορφη, νέα ύπαρξη. Εγωιστής, γυναικάς και επιτυχημένος επαγγελματικά έχει διαμορφώσει ένα μοναχικό, ζαμανφού σύμπαν διακοσμημένο από εφήμερες σχέσεις και καλή ζωή. Μετά την κηδεία της ανάπηρης μητέρας του και με παρότρυνση του αδελφού του επισκέπτεται το σπίτι της μητέρας του για να μαζέψει κάποια προσωπικά είδη, ενώ κάθεται στην αναπηρική καρέκλα της, βλέποντας παλιές φωτογραφιες. Στο σπίτι εισβάλει ξαφνικά η όμορφη γειτόνισσα και αποκλειστική νοσοκόμα για ανθρώπους με προβλήματα κινητικότητας, η Μαρί (Ελσα Ζίλμπερσταϊν- καλή). Κοιτάζοντας τον άνδρα να κάθεται στην αναπηρική καρέκλα θεωρεί πως είναι πραγματικά ανάπηρος. Ο Ζοσλέν γοητεύεται από την παρουσία της Μαρί και το «παίζει» ανάπηρος για να την έχει κοντά του. Το «ψηστήρι» βρίσκεται σε εξέλιξη και αυτός προσκεκλημένος στο οικογενειακό τραπέζι της Μαρί, που τον συστήνει στην επίσης ανάπηρη, γοητευτική αδελφή της Φλοράνς (Αλεξαντρά Λαμί – καλή) με σκοπό να κάνουν παρέα. Ο Ζοσλέν αδυνατώντας να απεμπλακεί από την φάρσα του αναλαμβάνει την ευθύνη να παραμείνει ως έχει και καθηλωμένος στην αναπηρική καρέκλα αρχίζει να γνωρίζει την ζωή της Φλοράνς, η οποία είναι φουλ στην δράση. Η όρεξη για ζωή και τα ενδιαφέροντα της, αλλάζουν το σκεπτικό του Ζοσλέν και οι πεποιθήσεις του για την στάση που έχει θεσπίσει να κοροϊδεύει τους ανθρώπους, συνειδητοποιεί πως είχε γίνει θύμα του κακού εαυτού του.

Η ταινία είναι το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Γάλλου κωμικού ηθοποιού Φρανκ Ντιμπόσκ. Φιλότιμη προσπάθεια, ρυθμισμένο υποφερτά το timing των γκαγκς και του γέλιου, αν και πολύ τετριμμένα όλα τους, καταφέρνει να μην γίνει σαλατοποιημένο και σαχλό (όπως μας έχει συνηθίσει η γαλλική κωμωδία), διατηρώντας παράλληλα στρωτό ρυθμό και κάποιες καλές στιγμές. Μοιρασμένη η δομή των κωμικών στιγμών ανάμεσα στην αγγλική και στην γαλλική σχολή σάτιρας και γέλιου των Μόντι Πάιθονς και του Λουί Ντε Φινές αγγίζει προσεκτικά έως μικροαστικά το θέμα της αναπηρίας, καταλήγοντας σε έναν καμουφλαρισμένο διδακτισμό που βγάζει μάτι. Καθ΄ όλα προβλέψιμο από την αρχή έως το τέλος με ευχάριστη εμφάνιση του γηραιού πια Γάλλου ηθοποιού Κλοντ Μπρασέρ στον ρόλο του πατέρα του Ζοσλέν. Γαλλική ταινία και ελληνικό θέρος έχουν γίνει πλέον ταυτόσημα είδη.