fbpx

Η φιλία της Μονσερά Καμπαγιέ με τον Κωνσταντίνο Παλιατσάρα, της Σμαράγδας Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

smaragdamichalitsianou@gmail.com

«…Στην τσάντα μου έχω πάντα σαν φυλακτό ένα ζευγάρι σκουλαρίκια πού μου χάρισε η Μαρία (Κάλλας) και που ποτέ δεν φόρεσα από σεβασμό»

Μπορεί η Μονσερά  Καμπαγιέ να έφυγε για τη γειτονιά των αγγέλων, εκεί που ανήκει, αφού «ήταν ένας άγγελος»,  όπως εύστοχα την είχε χαρακτηρίσει ο  μαέστρος Ρικάρντο Εστράντα, θα απασχολεί όμως για πολλά χρόνια τους ειδικούς και το κοινό που τη λάτρεψε.

Ο Ξένος Τύπος συνεχίζει με μεγάλα αφιερώματα για στη ζωή της και την καριέρα της. Εμείς φιλοξενούμε έναν διάσημο, Έλληνα φίλο της, τον τενόρο Κωνσταντίνο Παλιατσάρα, ο οποίος  μέσα από τις μνήμες του, που ξετυλίγει στο intownpost.com, βγάζει στο φως όλο το μεγαλείο αυτής της ανεπανάληπτης Καταλανής σοπράνο και «ιέρειας» του bel canto.

Ο Κωνσταντίνος Παλιατσάρας γνώρισε τη Μονσερά Καμπαγιέ το 1995 κατά την συνεργασία τους με τον δικό μας Βαγγέλη Παπαθανασίου στο άλμπουμ του «El Greco», φόρο τιμής στον διάσημο ζωγράφο. Κάποια στιγμή  του είπε: «Αυτή η πανέμορφη και ιστορική χώρα η Ελλάδα Κωνσταντίνε δεν σηκώνει την Όπερα. ‘Έδιωξε ακόμη και την Μαρία Κάλλας. Να έρθεις να μείνεις μαζί μας στην Ισπανία».

Ο Έλληνας τενόρος Κωνσταντίνος Παλιατσάρας με την Μονσερά Καμπαγιέ και τον συνθέτη Βαγγέλη Παπαθανασίου στην συνεργασία τους στον «El Greco» 

Η Μονσερα Καμπαγιέ, ο Βαγγέλης Παπαθανασίου και ο Κωνσταντίνος Παλιατσάρας

Με ιδιαίτερη συγκίνηση ο Κωνσταντίνος Παλιατσάρας περιγράφει την πρώτη τους συνάντηση: «Γνωριστήκαμε από κοντά κατά την διάρκεια των ηχογραφήσεων του «El Greco» στο studio του Βαγγέλη. Ήταν μια  υπέροχη γυναίκα με πολύ χιούμορ. Κρατούσε μια βεντάλια, έκανε ζεστή και της είπα: «Α η βεντάλια της Floria Tosca». Της  άρεσε πολύ και αρχίσαμε να τραγουδάμε το duetto της πρώτης πράξης. Έγινε χαμός. Ήταν μια ατμόσφαιρα ευτυχίας. Μου είπε πως οι αγαπημένοι της δίσκοι ήταν:  το Cosi fan tutte του Mozart  που ηχογράφησε με την Janet Baker και η Μanon Lescaut…» Τα μάτια του βουρκώνουν , αλλά θέλει πολύ να μιλήσει για τη Μονσερά της καρδιάς του. «Σε άλλη συνάντησή μας μιλούσε κάτω από συναισθηματική φόρτιση  για την Μαρία Κάλλας και πως την επισκέφτηκε στο Παρίσι για να την συμβουλευτεί για διάφορα τεχνικά μυστικά για τη Norma . Μου εκμυστηρεύτηκε ακόμα: «Στην τσάντα μου έχω πάντα σαν φυλακτό ένα ζευγάρι σκουλαρίκια πού μου χάρισε η Μαρία και που ποτέ δεν φόρεσα από σεβασμό».

 Μια άλλη φορά πηγαίνοντας με τον Βαγγέλη Παπαθανασίου να την συναντήσουμε στο εστιατόριο της Μεγάλης Βρετάνιας εγώ κάπνιζα, οπότε μου λέει ο Βαγγέλης:  «Να μην καπνίσεις μπροστά της». Και του απαντώ: «Πάμε στοίχημα οτι θα της προσφέρω τσιγάρο και θα καπνίσει και η Μonserrat». Κέρδισα το στοίχημα και έπεσε πολύ γέλιο. Την λάτρεψα και με αγάπησε και αυτή, ήταν η τελευταία του κουβέντα και βυθίστηκε στις σκέψεις του. 

Αυτή ήταν η Μονσερά Καμπαγιέ: ταπεινή, ευπρεπής και κόσμια, σε αντίθεση με κάποιους σύγχρονους καλλιτέχνες,  που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η προσωπική προβολή τους και μόνον αυτή.