fbpx

Η Υπόσχεση της Αυγής

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

 «Η Υπόσχεση της Αυγής»                 

(La Promesse de l’ Aube)      

 

  • Είδος: Βιογραφικό δράμα εποχής
  • Σκηνοθεσία: Ερίκ Μπαρμπιέ
  • Με τους: Πιερ Νινέ, Σαρλότ Γκενσμπούργκ, Ντιντιέ Μπουρντόν, Κάθριν ΜακΚόρμακ
  • Διάρκεια: 131’
  • Διανομή: Feelgood Entertainment
  • Διακρίσεις: Βραβείο Κοινού μπύρας Fischer στο 19ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου

Η βιογραφία του Γάλλου διπλωμάτη και αυτόχειρα συγγραφέα, Ρομέν Γκαρί (21 Μαΐου 1914 – 2 Δεκεμβρίου 1980), που στηρίζεται στο ομότιτλο μπεστ σέλερ μυθιστόρημα του, είναι η δεύτερη φορά που βλέπει το φως σκοτεινής αίθουσας. Η πρώτη ήταν το 1970, στην ταινία του Ζιλ Ντασέν, με τον ίδιο τίτλο και πρωταγωνίστρια την Μελίνα Μερκούρη στον ρόλο της «φοβερής» μάνας του συγγραφέα, η οποία ταινία είχε προταθεί για δυο Χρυσές Σφαίρες (Γυναικείας Ερμηνείες για την Μελίνα Μερκούρη και Ανδρικής Ερμηνείας πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού στον Ασί Νταγιάν για τον ρόλο του συγγραφέα). Την είχα δει το 1994 σε ένα ταινιακό αφιέρωμα για τον Ντασέν και η ταινία ήταν χαμηλών προσδοκιών, σαφώς, όμως καλύτερη από την τελευταία μεταφορά. Ο Ιουδαίος, λιθουανικής καταγωγής συγγραφέας Ρομέν Γκαρί, ο οποίος χρησιμοποιούσε ένα πλήθος ψευδώνυμων ως λογοτέχνης (Ρομάν Κατσέβ, Εμιλ Αζάρ, Φόσκο Σινιμπάλντι), είναι ο μοναδικός συγγραφέας που βραβεύτηκε δυο φορές με το βραβείο Γκονκούρ την δεύτερη φορά με άλλο όνομα. Επίσης, ήταν ένας από τους πάμπολλους συζύγους της όμορφης ηθοποιού της Νουβέλ Βαγκ, Τζιν Σίμπεργκ (είχε και ένα παιδί μαζί του), η οποία αυτοκτόνησε κι αυτή από υπερβολική δόση βαρβιτουρικών με αλκοόλ ένα χρόνο πριν ο συγγραφέας Γκαρί βάλει το πιστόλι στο στόμα, δίνοντας με αυτόν τον τρόπο τέρμα στην ζωή του. Το σημείωμα που άφησε πίσω του, έγραφε, «καμία σχέση με την Τζιν Σίμπεργκ». Το απίθανο είναι, όταν η όμορφη, ξανθούλα, Τζιν Σίμπεργκ ερωτεύτηκε τον Κλιντ Ίστγουντ το 1968, ο Γκαρί πετάχτηκε μέχρι τις Η.Π.Α., προκαλώντας τον Αμερικανό ηθοποιό σε μονομαχία με πιστόλια, κάτι που, φυσικά, ο Κλιντ, το αρνήθηκε.

Το σενάριο της ταινίας είναι απλό, πάναπλο, όπως και στο βιβλίο, περιστρεφόμενο γύρω από την πληθωρική περσόνα, της γυναίκας, που τελικά, αγάπησε ο Γκαρί (Πιερ Νινέ – καλός) όσο καμιά άλλη θηλυκή ύπαρξη στην ζωή του. Την μητέρα του! Το πόσο σημαντικά επηρέασε όλη την πορεία του βίου του αυτή η έντονη και πληθωρική μητρική φιγούρα, που ήθελε το καλύτερο για τον γιό της, ωθώντας τον να καλλιεργήσει το πνεύμα του με κάθε είδους φινετσάτη δραστηριότητα υψηλών αξιών, από μουσική και χορό έως ξιφασκία και αθλητισμό. Το όνειρο της αεικίνητης και δαιμόνιας Νίνα (Σαρλότ Γκενσμπούργκ- καλή), πρόσφυγας από την Βαρβοσία μεταφέρεται στην Νίκαια της Γαλλίας, ήταν να δει το βλαστάρι της σπουδαίο συγγραφέα και διπλωμάτη. Κάτι, που το πέτυχε στην πραγματική ζωή του. Από τα δύσκολα προσφυγικά χρόνια, η μετανάστευση στην Αιξ της Νότιας Γαλλίας, οι σπουδές του, οι συναναστροφές του με γυναίκες, τα πρώτα διηγήματα, τα κατορθώματα του στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ως πιλότου μέχρι και τον θάνατο της μάνας του, η βαριά σκιά αυτής της γυναίκας τον ακολουθούσε συνεχώς. Μια αρρωστημένη, συμπλεγματική σχέση μητέρας, γιού και αντιστρόφως, που η παθιασμένη, Ελληνίδα αγορομάνα θα βρει αρκετά κοινά σημεία στο πρόσωπο της Νίνα.

Η άκρατη λατρεία του σεναριογράφου και σκηνοθέτη Ερίκ Μπαρμπιέ (Το Φίδι, 2007) προς τον διάσημο, Γάλλο συγγραφέα Ρομέν Γκαρί, κάνει μπαμ καθ΄ όλη την διάρκεια της ταινίας. Ο Μπαρμπιέ κινηματογραφεί έναν εγκλωβισμένο «μαμάκια» στο βρόχι της επιβλητικής και σαρωτικής μητέρας του, που συνεχώς τον πατρονάρει, δίχως να μπορεί να απαλλαγεί ο ανήρ από το άμετρο, θηλυκό τσουνάμι της αγάπης της. Εκεί στέκεται ο Μπαρμπιέ και πουθενά αλλού, ορθώνοντας ένας weird love story με έντονες εικόνες (πολύ καλή η φωτογραφία του βραβευμένου  Γκλιν Σπικάρτ («Μαργκερίτ» -2015)) και αξιόλογη καλλιτεχνική επιμέλεια (Πιέρ Ρενσόν). Ο  Πιερ Νινέ, που τον τρέχουν με χίλια («Συγγραφέας», «Yves Saint Laurent», «Φραντς») βγάζει τον ρόλο και η θυγατέρα του θρυλικού ζεύγους Τζέιν Μπίργκιν και Ζερζ Γκενσμπούργκ, η  Σαρλότ Γκενσμπούργκ, σχεδόν, μούσα του Λαρς Φον Τρίερ («Nymphomaniac Α’ & Β’ Μέρος», «Melancholia») ανταπεξέρχεται καλώς, ως προς τας υποδείξεις του σκηνοθέτη, την εμβληματική φιγούρα της μάνας. Γαλλικό biopic επικών διαστάσεων, ακριβή παραγωγή με τεράστιο πρόβλημα αφήγησης και μοντάζ. Όλα μοιάζουν στην ταινία σαν το παιδικό view master με τις εικονίτσες να περνούν στον μεγεθυντικό φακό της κάμερας του Ερίκ Μπαρμπιέ άδειες από νευρικό σύστημα τουλάχιστον στις διάφορες συστολές του ήρωα με την γαλλική υπερβολή φιλμαρίσματος παρούσα να σπάει τζάμια. Κουραστικό το μοντάζ που παίζει τον ρόλο καρτ ποστάλ, ενός «Λαλάκη», που δεν έφαγε την κρεμούλα του σε μια εξοντωτική χρονική διάρκεια προβολής των 131 λεπτών.