fbpx

«Η θεία μου η Νίτσα – Μακεδονίτσα», της Νότας Διαμαντοπούλου

Νότα Διαμαντοπούλου

Νότα Διαμαντοπούλου

notadiamantopoulou@gmail.com

Τώρα που ήρθε Άνοιξη και οι φούντες του ανθίζουν, ο θείος Μήτσος έπιασε τους χίπστερ να σφυρίζουν… Η κουβέντα έγινε το χειμώνα, η καθυστέρα και η άργητα μπήκε σαν προβοκάτσια α λα καρτ. Η έμπνευση για Μεγαλέξανδρους, θα ξένιζε ίσως τον Αριστοτέλη μα και το Βουκεφάλα. Πολύς ο ντόρος έπεσε, πολύς ο κουρνιαχτός, μα θείε Μήτσε μου καλέ, δεν γίνεται αλλιώς.

Μια ζωή έντονη. Μουσικός, ηθοποιός, ταξιδιάρης, ο «θείος Νώντας» των ερτζιανών, αστός απ όπου και έστριψε για Λονδίνο, κατά Σόχο μεριά, χώθηκε σε στριπτιτζάδικο, επιστροφή στην Ελλάδα και τα Μάταλα- ίσως και ο 1ος Έλληνας εκεί-. Έχει αυτό το «κάτι» του Μαστρογιάννι, η φιλία τους άρχισε στα γυρίσματα του «μελισσοκόμου», καθώς και του Ντε Νίρο.

Μεταλλάσσεται. Αν του βάλεις φράκο γίνεται τζέντελμαν, αν του φορέσεις βρώμικα έγινε χαμίνι. Όπως λέει δεν πρέπει να φοβάσαι το στραπατσάρισμα για να βγάλεις αυτό που θες. Βλέπει ειδήσεις, αλλά όχι για την είδηση , μα για τον τρόπο που ο κάθε «τσαρλατάνος» τη σερβίρει.

Στη μουσική έδωσε περισσότερη πειθαρχεία απ ότι στο στρατό. Στο σινεμά  κράτησε μια ιδιαίτερη σχέση με το Νίκο Παναγιωτόπουλο, ενώ αποκαλούσε «μετρ»το Θόδωρο Αγγελόπουλο. 4.5 ώρες στο φιλόξενο σπίτι του Δον Μήτσου δεν μπορούν να καταγραφούν σε ένα «σεντονάτο» κείμενο. Επιλογή μόνο. Δίπλα στον καναπέ η κυρία κιθάρα. Μηλίτης, τσιγάρα και κουβέντα.

  «Η θεία μου η Νίτσα – Μακεδονίτσα»

Η αδερφή του πατέρα του και σύζυγος του Παναγιώτη Κανελλόπουλου ως πηγή έμπνευσης. «Η θεία μου Νίτσα, εξ ου και  πρότεινα για όνομα των Σκοπίων, το Μακεδο-Νίτσα. Έχει και το σλάβικο στην κατάληξη, έχει και το όνομα της θείας μου και είναι έτσι και υποκοριστικό και χαϊδευτικό συγχρόνως».

«Κοινωνία και Πολιτική ένας Ποδοσφαιρικός Αγώνας»

Στο σπίτι η τηλεόραση ανοιχτή και ο «πλανητόρχις» Τραμπ στο state of the Nation, μηνύει πως όλοι μαζί μπορούμε. «Σαν αρρώστια είναι, σαν επιδημία ακούγεται. Ποιοι όλοι μαζί και τι μπορούμε; Όλοι εκ των πραγμάτων δεν γίνεται, διότι ποτέ δεν είναι όλοι. Είναι οι μεν από δω και οι δε από κει. Δηλαδή η κοινωνική ζωή και η πολιτική ζωή ως ποδοσφαιρικός αγώνας, με φωνές απ την εξέδρα και όποιος βάλει το γκολ. Αλλά υπάρχει και η διαιτησία που μπορεί να κάνει και κόλπα»

 «Έζησα όπως ήθελα»

« Έχω ζήσει όπως ήθελα, χωρίς ταμπού, χωρίς να  έχω ποδοπατήσει. Δεν λέω πως δεν έχω στεναχωρήσει, αυτό σίγουρα». Από αστική οικογένεια και με τους δύο γονείς γιατρούς, τον ρωτάω αν του έχουν μεταφερθεί ενοχές. «Υπάρχει ένα φάρμακο που λέγεται «σταρχιδιαμόλ» και χρειάζεται κι αυτό. Μεγαλώνουμε με ενοχές».

«Παναγιώτης Καννελόπουλος, το καλύτερο Χαρτζιλίκι».

«Ο Καννελόπουλος ήταν ήπιων τόνων άνθρωπος. Έχει πει κι αυτός κάποιες μαλακίες, αλλά ήξερε και τα όρια του. Είχε μια αυτογνωσία. Ήταν ο πρώτος που δίδαξε Μαρξ στη Ελλάδα ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο, σε ηλικία 28 ετών. Ως θείος ήταν γλυκύτατος και μου έδινε και το καλύτερο χαρτζιλίκι».

«Καπνίζω μόνο φούντες»

«Η κάνναβη είναι ένα φυτό θαυματουργό, από πάσης απόψεως. Ήδη εδώ και 50-60 χρόνια υπάρχουν έρευνες πάνω σ αυτό. Έχεις ακούσει να πεθαίνει κανείς από χασίσι; Από αλκοόλ και τις επιπτώσεις του πολλοί. Από βαρβιτουρικά επίσης. Από που και ως που απαγορεύεται η χρήση ενός φυτού, που θα βοηθούσε τη βιομηχανία, την ιατρική , αλλά και την ψυχαγωγία. Φύεται παντού, σε μεγάλες ποσότητες και καλές ποιότητες. Θα μπορούσε να βοηθήσει στο να ορθοποδήσει οικονομικά η Ελλάδα. Τουλάχιστον από την ιατρική βιομηχανία».

 

«Μια Ζαριά η ζωή»

«Η ζωή είναι μία κι έξω. Πέρασε την καλά διότι είναι βάσανο. Η ανυπαρξία είναι νιρβάνα. Όπως λέει ο Διογένης, επανέρχεσαι στην ίδια κατάσταση που βρισκόσουν πριν γεννηθείς. Λοιπόν είσαι υποχρεωμένος απ τη θέση σου να ζήσεις όσο καλύτερα γίνεται, χωρίς να πατάς και τον κάλο του άλλου».

«Μαθαίνουμε να ξεχνάμε, πως έχουμε πλάκα»

«Όλοι οι άνθρωποι καραγκιόζηδες είμαστε. Κοιτάμε τον εαυτό μας στο καθρέφτη και γελάμε. Αυτό όμως όταν βγαίνεις έξω το ξεχνάς. Φοράς μια γραβατούλα, γίνεσαι σένιος και παριστάνεις το μάγκα. Μαγκιά, κλανιά και κώλος κουδουνίστρα. Μαθαίνουμε να ξεχνάμε πως έχουμε πλάκα, ότι είμαστε αστείοι. Από κει και πέρα η καθημερινότητα είναι άλλου είδους οδοστρωτήρας. Για να μην προλαβαίνεις να σκέφτεσαι».

«Είμαστε Στουρνάρια»

«Για τα μέσα ενημέρωσης η τρίχα γίνεται τριχιά, ειδεμή δουλειά δεν γίνεται. Σε δουλειά να βρισκόμαστε. Σοβαρά θέματα στις ειδήσεις υποβιβάζονται. Ανάλογα τα συμφέροντα. Κοίταξε σε ένα πράγμα αριστεύουμε.  Στη μαλακία».

«Αβέρωφ και Κορυδαλλός»

 « Έκανα στις φυλακές Αβέρωφ. Δεν υπάρχουν πια. Είναι ο Άρειος Πάγος τώρα εκεί. Τυχαίο; Είναι άσχημο πράγμα η φυλακή και συμβαίνουν και άσχημα πράγματα. Ζήσαμε μέσα από κει το Μάη του 68 και την εισβολή των Ρώσων στην Πράγα».

Κατηγορούμενος για ηθική  αυτουργία σε ανθρωποκτονία εκ προθέσεως για το θάνατο της 2ης συζύγου του, μια περιπέτεια που κράτησε χρόνια, σίγουρα ο Πουλικάκος, έχει τη δική του οπτική για τη νομική επιστήμη και αυτή είναι: «Άλλη μαφία οι δικηγόροι. Πολλές μαφίες, όχι μία μαφία. Ο Βασίλης ο Στεφανάκος, που τον φάγανε προ ημερών, είχε πει -ουδεμία παράνομη πράξη, σε όλα τα επίπεδα, γίνεται, πραγματοποιείται χωρίς τη γνώση, την ανοχή ή και τη συμμετοχή των δυνάμεων ασφαλείας»

  «Έρωτας»

 «Στη ζωή υπάρχουν ο έρωτας και ο θάνατος. Τον έζησα και τον ζω ακόμα. Χωρίς ζωή δεν υπάρχει. Τρεις γάμοι, μία κόρη και δύο εγγόνια». Μεγάλος έρωτας ρωτώ. «Όλοι! Εννοείται! Ζωή χωρίς έρωτα δεν νοείται και έρωτας δίχως φάπα εξυπακούεται».

«Κρίση»

«Η κρίση είναι μια λέξη, μια έννοια, την οποία την έχουν ρίξει ως δόλωμα. Δεν υπάρχει εποχή χωρίς κρίση. Όλα είναι εκ του πονηρού. Όλος ο κόσμος χρωστάει. Η γη ολόκληρη χρωστάει δεν ξέρω πόσα τρις. Σε ποιον τα χρωστάει; Στο Φούφουτο. Άρα όλα είναι τεχνικές και πίσω απ όλα η πολεμική βιομηχανία. Το λάδι στο μηχάνημα αυτή το βάζει».

  Η απάντηση σε ποια διάθεση βρίσκεται αυτόν τον καιρό είναι:

«Σταθερά, Σταθερά Ιπτάμενος»