fbpx

Η Άντρη Αντωνίου μιλάει με την Τίνα Πανώριου

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

Ομάδα Σύνταξης InTown Post

info@intownpost.com

«Ουσία, ονειρεύομαι να έχω στη ζωή μου ουσία. Αυτό μόνο.»

Η Άντρη Αντωνίου γεννήθηκε στην Κύπρο το 1980. Αποφοίτησε από το Τµήµα Επιστηµών της Αγωγής του Πανεπιστηµίου Κύπρου και εργάζεται ως δασκάλα. Παραµύθια της «Το εφταπόδι και Το ριζικόν» έχουν διακριθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισµούς. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν τα βιβλία της «Μπελαδομαγνήτης», που τιµήθηκε το 2012 µε το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας Κύπρου για Μεγάλα Παιδιά και Εφήβους και «Πηνελόπη», που συμπεριελήφθη στη βραχεία λίστα των Κρατικών Βραβείων του 2013. Το 2015 το ανέκδοτο µυθιστόρηµά της µε τίτλο «Από τους τέσσερις ο τέταρτος» απέσπασε έπαινο στον διαγωνισµό της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς.

Διαβάζω, ότι από μικρή «το είχατε» με τα γραψίματα. Πότε αλήθεια πιάσατε μολύβι και χαρτί για να γράψετε την πρώτη σας ιστορία;

Πρώτη δημοτικού έγραψα το πρώτο μου παραμύθι. Πρώτη δημοτικού μού γεννήθηκε η επιθυμία να γίνω συγγραφέας. Σήμερα-τριάντα δύο χρόνια μετά-παραμένω σταθερή στις επιθυμίες μου!

Η μαμά σας ήταν η πρώτη σας αναγνώστρια και κλασσικά ο μπαμπάς που θαυμάζει το μικρό του κοριτσάκι ό,τι κι αν κάνει. Σας ενεθάρρυνε να προχωρήσετε;

Κανένας δε με ενθάρρυνε να προχωρήσω. Ίσως γιατί κανένας δεν πήρε ποτέ στα σοβαρά αυτή την επιθυμία μου. Κάτι που δεν με εμπόδισε όμως από το να πιστεύω εγώ η ίδια στον εαυτό μου και να εργάζομαι για να πραγματοποιήσω το όνειρό μου. Σήμερα η οικογένεια και οι φίλοι μου είναι αυτοί που με ενθαρρύνουν τις φορές που χάνω την αυτοπεποίθησή μου.

Για  πολλούς του χώρου και μη, τα παραμύθια για μικρά παιδία είναι μια εύκολη ιστορία. Λίγες λέξεις, πολλές εικόνες, κι έξω από τη πόρτα. Έτσι όμως είναι  τα πράγματα;

Καθόλου έτσι δεν είναι τα πράγματα. Όσο μικρότερο σε έκταση είναι ένα κείμενο τόσο μεγαλύτερη αξία πρέπει να έχει η κάθε λέξη του ξεχωριστά. Λίγες λέξεις, πολλές εικόνες και έξω από την πόρτα τύπου βιβλία, δυστυχώς, κυκλοφορούν πολλά στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Επειδή ακριβώς υπάρχει αυτός ο μύθος σχετικά με την ευκολία του να γράφει κανείς παιδική λογοτεχνία. Γι’ αυτό και πολλές φορές βιβλία-διαμάντια, χάνονται μέσα στις στοίβες των κακογραμμένων βιβλίων. Θέλεις να γράψεις ένα βιβλίο για παιδιά;  Διάβασε πρώτα χίλια, γράψε εκατό που δε θα αξίζουν τον κόπο και ίσως αποκτήσεις τα εφόδια να γράψεις το ένα που θα δικαιούται τον χαρακτηρισμό «παιδική λογοτεχνία».

Εργάζεστε ως δασκάλα σε σχολεία στην Κύπρο. Θα μπορούσατε να κάνετε μια άλλη δουλειά, άσχετη από παιδιά ή με τίποτα;

Θα μου άρεσε να εργάζομαι σε κάποιο εκδοτικό οίκο. Στο τμήμα του παιδικού βιβλίου. Σε κάποια βιβλιοθήκη επίσης, να είμαι περιτριγυρισμένη από βιβλία από το πάτωμα μέχρι το ταβάνι. Κι επειδή λατρεύω τα ζώα, θα μου άρεσε να δουλεύω και με ζώα. Το να διδάσκω μού βγαίνει αβίαστα, ο χώρος της εκπαίδευσης όμως δεν είναι, δυστυχώς όπως θα ήθελα να είναι, όπως θα έπρεπε να είναι. Εύχομαι να προλάβω να διδάξω κάποτε σε πιο προοδευτικά σχολεία, με καλύτερες υποδομές, επικεντρωμένα στον άνθρωπο-παιδί και εκπαιδευτικό-και όχι στην ύλη.

Τον Μάιο του 20012 ο Ψυχογιός βγάζει το πρώτο σας βιβλιαράκι Απευθυνθήκατε σε ελληνικό εκδοτικό και αναρωτιέμαι γιατί;

Γιατί σκέφτηκα, πως έτσι το βιβλίο μου θα μπορούσε να ταξιδέψει όχι μόνο στην Κύπρο, αλλά και στην Ελλάδα, να φτάσει σε περισσότερα παιδικά χέρια. Γιατί είχα διαβάσει κάπου, κάποτε πως τα όνειρά μας για να έχουν αξία πρέπει να είναι λιγάκι τρελά. Δεν πίστευα πως ο Ψυχογιός θα μου έλεγε ναι όταν ταχυδρομούσα το κείμενό μου από τη Λάρνακα στην Αθήνα. Όπως αποδείχτηκε όμως το τρελό μου όνειρο έγινε πραγματικότητα και μου άλλαξε τη ζωή.

Πιστεύετε λέτε πολύ στα όνειρα. Λοιπόν ποια είναι  τα δικά σας όνειρα για την δική σας ζωή, πέρα των γραψιμάτων;

Αν μου κάνατε αυτή την ερώτηση πριν από δέκα χρόνια, όταν πλησίαζα τα τριάντα μου, θα σας απαριθμούσα ολόκληρη λίστα με όσα ονειρεύομαι να κάνω στη ζωή μου. Τώρα, δύο χρόνια πριν τα σαράντα μου, η απάντηση είναι πολύ διαφορετική. Ουσία, ονειρεύομαι να έχω στη ζωή μου ουσία. Αυτό μόνο.

«Άνοιξη και καλοκαίρι ξαναγεννιέμαι, φθινόπωρο και χειμώνα σκοτεινιάζει η ψυχή μου. Αναζητώ πάντα το φως. Μέσα μου και έξω.»

Στην Ελλάδα έρχεστε συχνά, γενικότερα ταξιδεύετε στον κόσμο; Σε ορίζοντες ανοικτούς;

Αγαπώ τα ταξίδια. Στην Ελλάδα έχω έρθει αρκετές φορές, κυρίως στην Αθήνα. Θα ήθελα να γνωρίσω τα ελληνικά νησιά, στα οποία δεν είχα ακόμα την ευκαιρία να περιπλανηθώ.  Έχω ταξιδέψει σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες και μεγαλύτερη εντύπωση μού έκανε η Ελβετία με τα καταπράσινα βελούδινα λιβάδια, τις Άλπεις με τις χιονισμένες – ακόμα και το καλοκαίρι – βουνοκορφές και τις γαλάζιες λίμνες. Όνειρο ζωής ένα ταξίδι στην Νέα Υόρκη. Τον τελευταίο καιρό συνειδητοποιώ όλο και περισσότερο πως ταξίδι δεν είναι μόνο το να αλλάζεις πόλη, χώρα, ήπειρο, αλλά το να έχεις την ικανότητα να αλλάζεις συνήθειες χρόνων, να αφήνεις ανθρώπους και πράγματα πίσω σου και να πορεύεσαι μπροστά. Να έχεις ορίζοντες ανοικτούς όπως λέτε πιο πάνω. Ίσως αυτό να είναι μάλιστα το πιο σημαντικό μας ταξίδι απ’ όλα.

Ποιο το πρώτο που αγαπήσατε και ποιο έχετε πλάι στο κρεββάτι σας αυτό το φθινόπωρο;

Τις Μικρές Κυρίες της Λουίζας Μέι Άλκοτ. Το πιο πολυδιαβασμένο βιβλίο της παιδικής μου ηλικίας. Ίσως γιατί μια από τις πρωταγωνίστριες του βιβλίου ονειρευόταν να γίνει συγγραφέας, ίσως γιατί μαζί της μπορούσα να ονειρεύομαι κι εγώ. Αυτή είναι η ομορφιά της λογοτεχνίας. Μας δίνει ένα μέρος να ανήκουμε, ακόμα και τις φορές που νιώθουμε πως δεν ανήκουμε πουθενά. Διαβάζω πολλά βιβλία. Κάθε μέρα διαβάζω, έστω και μισή ώρα. Αν μπορούσα να κρατήσω μονάχα μια ιδιότητα, της αναγνώστριας ή της συγγραφέα, χωρίς δεύτερη σκέψη θα διάλεγα την πρώτη. Διαβάζω βιβλία για παιδιά και βιβλία για ενήλικες, ελληνικά και ξένα, χάρτινα και ηλεκτρονικά. Διαβάζω, γιατί όταν διαβάζω η ψυχή μου χαίρεται. Αυτή τη στιγμή στο κομοδίνο μου θα βρείτε «Τα απομεινάρια μιας μέρας» του Καζούο Ισιγκούρο.

Μιλώντας για εποχές Τον αγαπάτε τον χειμώνα που έρχεται η είστε παιδί της άνοιξης;

Τον χειμώνα τον απεχθάνομαι! Ακόμα και τον ήπιο χειμώνα της Κύπρου δεν τον αντέχω καθόλου. Δε μου αρέσει το κρύο, η συννεφιά, οι μικρές μέρες και οι μεγάλες νύχτες. Γεννήθηκα Ιούνιο και αγαπώ τις ζεστές μέρες, τον ήλιο και τη θάλασσα. Άνοιξη και καλοκαίρι ξαναγεννιέμαι, φθινόπωρο και χειμώνα σκοτεινιάζει η ψυχή μου. Αναζητώ πάντα το φως. Μέσα μου και έξω.

Κλείνοντας, το τελευταίο σας βιβλίο που απευθύνεται ;Έπεται και νέο;

Τον Ιούλιο κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Πατάκη ένα βιβλίο μου για παιδιά 9-12 χρονών με τίτλο «Ζωή ανάποδα». Έχει να κάνει με το «αναποδογύρισμα» που βιώνει κάθε παιδί στη ζωή του όταν οι γονείς του παίρνουν διαζύγιο. Σύντομα κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός ένα ακόμα βιβλίο μου με τίτλο «Εβδομηντάχρονη ετών δέκα», πάλι για παιδιά 9-12 χρονών. Το βιβλίο αυτό μιλά για τις… κάπως αλλιώς φιλίες.

Ευχές για καλά γραψίματα

Σας ευχαριστώ πολύ! Χάρηκα ιδιαίτερα τις ερωτήσεις σας!