fbpx

«Εντιμότατοι Κλέφτες»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(King of Thieves)

 

  • Είδος: Περιπέτεια
  • Παραγωγή: Αγγλία (2018)
  • Σκηνοθεσία: Τζέιμς Μαρς
  • Με τους: Μάικλ Κέιν, Τζιμ Μπρόουντμπεντ, Τομ Κόρτνεϊ, Τσάρλι Κοξ, Πολ Γουάιτχαουζ, Μάικλ Γκαμπόν, Ρέι Γουίνστοουν, Φραντζέσκα Άνις
  • Διάρκεια: 108’
  • Διανομή: Spentzos Film

Είναι η δεύτερη ταινία του Άγγλου σκηνοθέτη Τζέιμς Μαρς μέσα στο 2018. «Η Μέρα της Επιστροφής μου» με τον Κόλιν Φερθ στον ρόλο του ιστιοπλόου και τώρα οι «Εντιμότατοι Κλέφτες». Η αλήθεια είναι το μεγάλο ριφιφί τον Απρίλιο του 2015, πάνω στην τριήμερη αργία του Καθολικού Πάσχα, στο θησαυροφυλάκιο του Λονδίνου, το γνωστό και σιδερόφρακτο Χάτον Γκάρντεν με λεία, περίπου, τα 14 εκατομμύρια στερλίνες. Την χαρακτήρισαν ως την ληστεία του αιώνα. Η αλήθεια είναι, ότι οι ληστές δεν ενοχλήθηκαν καθόλου κατά την διάρκεια του έργου τους και μάλιστα διέκοψαν για λίγες ώρες, λόγω βλάβης ενός υδραυλικού γρύλου, έφυγαν, ψώνισαν έναν καινούργιο και επέστρεψαν την επόμενη μέρα για να ολοκληρώσουν απρόσκοπτα την δουλειά τους. Το αστείο της υπόθεσης είναι, ότι ο ιθύνων νους της ληστείας είναι ένας 77χρονος «συνταξιούχος» ληστής και οι συνεργοί του, βετεράνοι ληστές, ηλικίας εβδομήντα φεύγα. Το πικρό της υπόθεσης, με αυτό που ασχολείται, τέλος πάντων, ο σκηνοθέτης Τζέιμς Μαρς είναι, ότι τα γερούνδια, καθότι παράνομοι στα νιάτα τους, έχουν σκατοχαρακτήρα, που καλύπτεται από τις ηλικιωμένες, συμπαθητικές, ρυτιδιασμένες φατσούλες τους και την σωματική τους ανυμποριά με τα δεκάδες προβλήματα και παθήσεις.

Ο Μπράιαν Ρίντερ (Μάικλ Κέιν – τα λόγια είναι φτώχεια) πρώην ληστής απολαμβάνει τα ώριμα χρόνια της ζωή του μαζί με την αγαπημένη του γυναίκα Λιν (Φραντζέσκα Άνις – καλή), ξοδεύοντας χρήμα από τις λείες των ληστειών που είχε διαπράξει στο παρελθόν. Δυστυχώς η λατρεμένη του Λιν φεύγει από την ζωή ξαφνικά κτυπημένη από καρκίνο, δίνοντας την υπόσχεση ο Μπράιαν να μην μπλέξει ποτέ. Ο νεαρός κομπιουτεράς Μπάζιλ (Τσάρλι Κοξ –καλός) προσφέρει στον Μπράιαν την πληροφορία, ότι έχει την δυνατότητα να μπει στο θησαυροφυλάκιο Χάτον Γκάρντεν, εκεί που οι περισσότεροι κοσμηματοπώλες φυλάνε σε θυρίδες πολύτιμες πέτρες, κοσμήματα και μετρητά. Ο 77χρονος άνδρας, μόνος και δίχως την Λιν υποκύπτει στον πειρασμό να ληστέψει το θησαυροφυλάκιο.

Συγκεντρώνει την συμμορία, με τους ηλικιακά κοντοκληρούχες τους, τον Κένι Κόλινς (Τομ Κόρτνι – καλός) , τον Τέρι Πέρκινς (Τζιμ Μπρόουντμπεντ, παρότι έχει γλυκιά φάτσα και δύσκολα σκοτεινιάζει σε ρόλο καθάρματος, δυσκολεύεται εδώ κάπως να το παίξει κακός), τον Καρλ Γουντ (Πολ Γουάιτχαουζ – καλός) και τον νεαρότερο όλων κατά μια δεκαπενταετία, τον Ντάνι Τζόουνς (Ρέι Ουίνστοουν – τρελή, μπρουτάλ αγγλόφατσα που την γουστάρω απεριόριστα). Σε ένα διήμερο γεμάτο γκάφες, απροσεξίες και πειράγματα μεταξύ τους, τελικά, τα γερόντια αποψιλώνουν τις θυρίδες του Χάτον Γκάρντεν και στο τραπέζι της μοιρασιάς αρχίζουν τα παρατράγουδα, οι καυγάδες και οι αποχωρήσεις, ενώ περιμένει ο γηραιός, αφασίας τύπος Μπίλι δε Φις Λίνκολν (Μάικλ Γκαμπόν – μικρός ρόλος αλλά όπως πάντα υπέροχος) να «σπρώξει» τα τιμαλφή στους κατάλληλους ανθρώπους και να γίνουν ρευστό. Οι διαρροές αρχίζουν και η Σκότλαντ Γιάρντ ξεκινάει την αλιεία των μαραμένων «μπουμπουκιών». Η έκπληξη όμως είναι άλλου, που θα την απολαύσετε παρακολουθώντας την ταινία. 

«Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη», κραυγάζει ο αείμνηστος Σπύρος Καλογήρου και πάνω εκεί αρχίζουν να αναδύονται οι απατεωνιές, οι λαμογιές, τα ψέματα, οι κατηγόριες μεταξύ τους και φυσικά το ρίξιμο στην μοιρασιά. «Μια φορά κλέφτης, πάντα κλέφτης», έγραφε ο Νίκος Τσιφόρος και ελάχιστοι είναι οι στιλάτοι, έντιμοι ληστές, όπως καλή ώρα ο εγκέφαλος του ριφιφί Μάικλ Κέιν, ο πάντα υπέροχος Άγγλος, από τους τελευταίους εναπομείναντες της μεγάλης κινηματογραφικής σχολής της αυτοκρατορίας.

Αγγλική υπόθεση η ταινία με τον Μαρς να διαχειρίζεται το στόρι σε δυο σκηνοθετικές ταχύτητες: Ράθυμα και ενδοσκοπικά στην αρχή, με αγωνία και ένταση στην συνέχεια, συντονίζοντας το δυναμικό made in England καστ σαν φίνο, αγγλικό κασμίρι. Παίζει και με όμορφα σκηνοθετικά κολπάκια, φέρνοντας το παρελθόν των ληστών, νέοι τότε, στο σήμερα με καλομονταρισμένες, εμβόλιμες σφήνες. Κοσμοπολίτικη λονδρέζικη φινέτσα στιλ Γουέστ Εντ, αλλά και λαϊκούρα από το εργατικό Ίστ Έντ του Τσιπσάιντ με μπόλικη κόκνι προφορά παντρεύονται περίτεχνα σε αυτό το «γουρμασμένο» μάτσο ληστών. Ωραία ταινία, απολαυστική και παρά την «γέρικη» εικόνα, είναι ολόφρεσκια, δροσερή και ολοζώντανη.