fbpx

«Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

 «Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας»    

(Avengers: Infinity War)   

 

  • Είδος: Δράση περιπέτεια και σε 3D
  • Σκηνοθεσία: των Άντονι και Τζο Ρούσο
  • Με τους: Ρόμπερτ Ντάουνι Τζιούνορ, Κρις Χέμσγουορθ, Μαρκ Ράφαλο, Κρις Εβανς, Σκάρλετ Τζοχάνσον, Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, Τομ Χόλαντ, Τσάντγουικ Μπόουσμαν
  • Διάρκεια: 149’
  • Διανομή: Feelgood Entertainment

Δεν υπάρχει την σήμερον άνθρωπος, που να του αρέσει ο φανταστικός κινηματογράφος, να έχει ενηλικιωθεί με τα κόμικ, να φόρεσε, ως μικρός άνθρωπος, στις απόκριες την στολή του αγαπημένου του ήρωα ή ηρωίδας, να έχει οπωσδήποτε στην ντουλάπα του κάποιο t-shirt με κάποιον από αυτούς,  συχνά πυκνά να ταυτίζει  τα κατορθώματά της καθημερινότητας με τα «μαγικά» ονόματα τους, και δεν θα υποκλιθεί σε αυτό το φαντασμαγορικό δημιούργημα της Marvel, που συγκέντρωσε σε μια ταινία, σχεδόν όλα, τα υπέροχα «τέκνα» της. Σχεδόν όλα, καθότι αυτό το μαζικό σινε-προσκλητήριο στερείται των παρουσιών του Hawkeye, των X-Men, του Deadpool και του Ant-Man. Για να σου αρέσει αυτή η ταινία, θέτουμε ως βασική προϋπόθεση, να έχεις στον σκληρό δίσκο σου αποθηκευμένη την αίσθηση του περιβάλλοντος, την απαραίτητη κόμικ «παιδεία», αλλά και να γνωρίζεις τις ιδιομορφίες και τα χαρακτηριστικά των ηρώων που πρωταγωνιστούν. Αλλιώς, εάν δεν συμβαίνουν τα παραπάνω και μπαίνεις στην αίθουσα μόνο για τα εφέ και την βαβούρα του θέματος, καλύτερα home alone (οι υπόλοιποι της οικογένειας θα έχουν βγάλει ήδη εισιτήρια) για να απολαύσεις στο dvd Ταρκόφσκι ως αντίσταση στην εύπεπτη φαντασία. Εδώ, όμως, που τα λέμε η φαντασία που κρατά στους ώμους της όλο αυτό το οικοδόμημα της pulp κομητείας δεν είναι και τόσο εύπεπτη όσο θέλουμε να πιστεύουμε και να την χαρακτηρίζουμε. Πρώτον, είναι μια πελώρια βιομηχανία, που για να καταλάβετε το μέγεθος της, οι τίτλοι τέλους, εκεί δηλαδή, που αναγράφονται άπαντες οι συντελεστές, μέχρι να τελειώσουν και να πέσει το αναμενόμενο τιζεράκι – έκπληξη,  διαρκούν περί τα οκτώ λεπτά. Αμέτρητα είναι τα ονόματα των εργαζομένων που συμμετέχουν σε αυτή την παραγωγή, που εάν τα μετρήσεις ξεπερνούν σε αριθμό εύρωστο μεγαλοχώρι του θεσσαλικού κάμπου, πλησιάζοντας τα δημογραφικά στάνταρ κωμόπολης. Δεύτερον, δίνει στίγμα εποχής με μηνύματα, που είτε βγάζουν μάτι, είτε κινούνται ελάχιστα χιλιοστά κάτω από το λείο πετσί του σεναρίου. Πως, λοιπόν, το αποτέλεσμα να είναι μια μπαρούφα ή μια ελαφρότητα; Και βέβαια όχι! Η σοβαρότητα που διέπει την συγκεκριμένη, κινηματογραφική παραγωγή, αν και ψηφιακή εξ’  ολοκλήρου, διακρίνεται αμέσως, από τις πρώτες κιόλας σεκάνς της ταινίας έως το φινάλε. Η σεναριακή πλοκή, βασισμένη στα τεύχη της Marvel θα ικανοποιήσει πλήρως τους φανατικούς θεατές και ευχαριστημένοι θα αποχωρίσουν από την αίθουσα, περιμένοντας εναγωνίως το επόμενο επεισόδιο. Αυτό είναι και το ζητούμενο. Η νέο-μυθιστορία καλά κρατεί, διασχίζοντας σαν ελαφροάνεμο βέλος την λεπτή ύφανση της ιστορίας δίχως να την τραυματίσει. Παίρνει, δε, πολύ σοβαρά τον εαυτό της, όταν, μάλιστα, ο Iron Man – Τόνι Σταρκ, ενδεδυμένος με την πατρική φιγούρα, επιπλήττει αυστηρά τον πιτσιρικά και προστατευόμενο του Σπάιντερ Μαν, να σταματήσει επιτέλους να χρησιμοποιεί στην σκέψη και τα λεγόμενα του την ευτελή, pop κινηματογραφική κουλτούρα… Αμ τι, παίζουμε;

Για την υπόθεση θα αναφέρουμε ελάχιστα, κι αυτό για να μην καταστρέψουμε την ροή της ιστορίας και τις όποιες εκπλήξεις διαθέτει το σενάριο. Ο τρομερός Θάνος θέλει τα έξι πετράδια της αιωνιότητας για να τα περάσει στο σιδερένιο του γάντι και να εξουσιάσει το σύμπαν. Βέβαια, δεν είναι μόνο η εξουσία αυτή καθ΄ αυτή, αλλά και η «θεϊκή» ηθική (πλήρως ταυτισμένος με τον δικό μας Κρόνο), που τον βασανίζει φιλοσοφικά, καθώς η αντίληψη του περί της συμπαντικής ισορροπίας εδράζεται στην εξολόθρευση του 50% κάθε έμβιας ύπαρξης του Κοσμικού οικοδομήματος, συμπεριλαμβανομένης και της Γης (νεοταξίτικη θεώρηση των πραγμάτων περί μείωσης πληθυσμού για να ευημερήσουν οι υπόλοιποι και να μην επιβαρύνονται οι ενεργειακές και διατροφικές πηγές). Οι γήινοι ήρωες δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξη του ισχυρού, αήττητου Θάνος (Τζος Μπρολίν) και την ανακαλύπτουν μόνον όταν ο στρατός του καταφθάνει στον γαλάζιο πλανήτη για να πάρει τα δυο σημαντικά πετράδια, που το μεν ένα το έχει στην φύλαξη του ο Dr Strange και το δε δεύτερο, είναι βαλμένο στο κούτελο του Vision (Οράματος). Η συνέχεια, όπως σωστά εικάζετε, είναι μια άκρως σφοδρή Τιτανομαχία ανάμεσα σε θεούς, ημίθεους και ανθρώπους, φυσικά για το καλό του σύμπαντος και όχι μόνο της Γης.

Η σκηνοθεσία των  Αμερικανών Άντονι και Τζο Ρούσο (αδέλφια είναι και έχουν την σκηνοθετική ευθύνη των ταινιών «Captain America 2: O Στρατιώτης του Χειμώνα», «Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος»), κρατάει ψηλά και ατσαλάκωτη την σημαία της Marvel στο επικών διαστάσεων εγχείρημα των «Εκδικητών» με ό,τι πιο πλουμιστό και ηρωικό υπάρχει. Ως παραγωγοί, σεναριογράφοι, σκηνοθέτες οι δυο τους (λίγο ηθοποιός ο Τζο Ρούσο) έχουν ολοκληρωμένη την εικόνα στο κάδρο μιας τέτοιου είδους παραγωγής που χρειάζεται άψογο σχεδιασμό (Τσάρλς Γουντς – πολύ καλός) και οφείλει να εναρμονιστεί στο ακέραιο με τις απαιτήσεις, καταλήγοντας στο ποθητό αποτέλεσμα, δίχως να ολισθήσει στην μπαλαφάρα. Τα εφέ, ναι, είναι το ιπτάμενο χαλί που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον, όπως άλλωστε σε όλες τις ταινίες του είδους, εδώ κάτι το παραπάνω, με φίνες και ευφάνταστες αποτυπώσεις πλανητικών συστημάτων, αλλά και την μεγαλειώδη μάχη. Καλοδουλεμένα τα ψηφιακά και με καθαρά πλάνα εντάσσουν τον θεατή στην ατμόσφαιρα της κόμικ διάστασης και σε αυτή της υπερβολής με βατό υπόβαθρο, καθότι θεοί, ημίθεοι και άνθρωποι συγκρούονται. Ωραία στιγμή όταν ο Απολλώνιος Θωρ μεταφέρεται στο εργαστήριο του Ηφαίστου – Έιτρι (Πίτερ Ντίνκλατζ του Game of Thrones – απίθανος) για να κατασκευάσει εξ΄ αρχής το πολύτιμο σφυρί του, που το διέλυσε η Εκάτη – Χέλα στο επεισόδιο «Thor: Ragnarok». Οι ερμηνείες απ΄ όλους τους συμμετέχοντες είναι ευπρεπείς, εξωτερικεύοντας απλά και κατανοητά το συναίσθημα, είτε αυτό εκπορεύεται από την όποια θεϊκή οντότητα, είτε από την όποια ανθρώπινη. Το σενάριο των Κρίστοφερ Μάρκους και Στίβεν ΜακΦίλι είναι προσεγμένο και με γνώμονα την ελληνική μυθολογία (όπως γίνεται με τους περισσότερους κόμικ ήρωες) χαράζουν προσεκτικά την ιστορία αυτού του super μαρβελικού κινηματογραφικού προσκλητηρίου. Σε Γη και διάστημα γίνεται το σώσε και τα 149 λεπτά της διάρκειας ξοδεύονται ευχάριστα. Να αναφέρουμε, επίσης, ότι το τρίτο μέρος των «Εκδικητών» συμπίπτει με την επέτειο των δέκα χρόνων από τότε που το κινηματογραφικό σύμπαν των στούντιο της Marvel συστήθηκε στο κοινό με τον «Iron Man» το 2008. To επικό Marvel Cinematic Universe λαμβάνει δέκα με τόνο.