fbpx

«Δέκα Ύποπτοι για Φόνο»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

 «Δέκα Υποπτοι για Φόνο»        

(Crooked House)

 

  • Είδος: Μυστηρίου
  • Σκηνοθεσία: Ζιλ Πακέ- Μπρενέρ
  • Με τους: Γκλεν Κλόουζ, Τέρενς Σταμπ, Μαξ Άιρονς, Στέφανι Μαρτίνι, Τζούλιαν Σαντ, Τζίλιαν Άντερσον, Κρίστινα Χέντρικς
  • Διάρκεια: 117’
  • Διανομή: Seven Films

Βασισμένο σε ένα ακόμα μυθιστόρημα της «βασίλισσας» του αστυνομικού μυστηρίου, Αγκάθα Κρίστι με τον πρωτότυπο τίτλο: «Crooked House» («Αράχνες στη Σοφίτα» είναι ο ελληνικός από τις εκδόσεις Λυχνάρι), όχι τόσο διαδεδομένο, όσο τα υπόλοιπα, λόγω του διαφορετικού στυλ της συγγραφέως, που μάλιστα, οι εκδότες της την παρακαλούσαν να αλλάξει το φινάλε, αλλά η Αγκάθα ήταν ανένδοτη. Είδε το φως της έκδοσης το 1949. Και για μην χαλάσει η συνταγή, που θέλει τα βιβλία της Κρίστι να μεταφέρονται στην μεγάλη οθόνη από καλούς ηθοποιούς, εδώ έχουμε από Γκλεν Κλόουζ, Τζίλιαν Άντερσον έως Τέρενς Σταμπ και Τζούλιαν Σαντς. Δυστυχώς, παρά τα καλά υλικά και την «κριστι-φοβική» ατμόσφαιρα, το φιλμ κάθεται στο φούρνισμα σαν αποτυχημένο σουφλέ, λόγω υπερβολικού ψησίματος.

 Μεταπολεμική Αγγλία και ο κροίσος Ελληνο-Άγγλος Αριστείδης Λεωνίδης  βρίσκεται νεκρός κάτω από ύποπτες συνθήκες. Μετανάστης από την Ελλάδα, κατόρθωσε να δημιουργήσει μια τεράστια περιουσία και μια οικογένεια στην οποία συμπεριφερόταν ως ο απόλυτος πατριάρχης. Η εγγονή του Σοφία (Στέφανι Μαρτίνι – καλή), προσλαμβάνει τον πρώην διπλωμάτη και νυν ιδιωτικό ντετέκτιβ Τσαρλς Χέιγουορντ (Μαξ Άιρονς – αδιάφορος), πρώην εραστή της, με πατέρα σημαίνον πρόσωπο των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών, να πάει στην οικογενειακή έπαυλη και να ερευνήσει την υπόθεση. Όταν καταφτάνει στην έπαυλη, ο Τσαρλς ανακαλύπτει τρεις γενιές της δυναστείας Λεωνίδη και μια δηλητηριώδη ατμόσφαιρα πικρίας, δυσαρέσκειας και ζήλιας. Σε ένα σπίτι γεμάτο με κίνητρα, ενδείξεις και ύποπτους, ο ντεντέκτιβ θα πρέπει να ανακαλύψει τον δολοφόνο πριν εκείνος «κτυπήσει» ξανά.

Βλέποντας την ταινία του Γάλλου Ζιλ Πακέ- Μπρενέρ («Σκοτεινός Τόπος», 2015) το πρώτο που νοιώθεις είναι αμηχανία όχι γιατί δεν γνωρίζεις τον δολοφόνο, αλλά διότι ο ήρωας ντεντέκτιβ δεν κάνει τίποτα απολύτως. Δεν διαθέτει την γριφώδη ευφυΐα του Πουαρό, ούτε την νοικοκυρίστικη επιμονή της Μαρλπ. Περιφέρεται από δωμάτιο σε όροφο και από σπίτι σε γραφείο, αφήνοντας το έγκλημα ορφανό να ανακαλύψει τον εαυτό του. Δεν έχω διαβάσει το συγκεκριμένο βιβλίο της Κρίστι, αλλά «θεία» Άγκαθα, σίγουρα δεν φέρνει τούτο το δημιούργημα του Γάλλου. Εν τω μεταξύ οι πολύ καλοί ηθοποιοί μπαίνουν σε ένα βρετανικό over acting με στόμφο και περισπούδαστο, σεξπιρικό ύφος που δεν ξέρεις τι να κάνεις, να γελάσεις ή να κλάψεις, διάολε; Ακόμα και ο υπέροχος Τέρενς Σταμπ, που προσφέρει κάποιες δροσερές ανάσες χιούμορ δεν σώζει την κατάσταση. Ούτε η Κλόουζ, που ενώ υποδύεται μια σημαντική φιγούρα της , υπήρχαν στιγμές που νόμιζα ότι έβλεπα την Κρουέλα Ντεβίλ από τα 101 Σκυλιά της Δαλματίας. Εν τω μεταξύ το μοντάζ και η δομή του σεναρίου είναι απελπιστικά ασυντόνιστα σφύζουν από απειρία και η όποια ατμόσφαιρα μυστηρίου τείνει να δημιουργηθεί καταρρέει αμέσως σαν πύργος από τραπουλόχαρτα.