fbpx

«Απόψε αυτοσχεδιάζουμε με την Βούλα Ζουμπουλάκη». Της Νότας Διαμαντοπούλου

Νότα Διαμαντοπούλου

Νότα Διαμαντοπούλου

notadiamantopoulou@gmail.com

Γνώρισα τη Βούλα από κοντά, τον Δεκέμβρη του 13. Μια grande dame. Στην είσοδο του Εθνικού Θεάτρου, για την παρουσίαση, του βιβλίου «Έλληνες Σκηνοθέτες του 20ου Αιώνα».  Ήξερα πως εκεί θα με έβλεπε από κοντά και είχα προσέξει και την παραμικρή λεπτομέρεια πάνω μου. Όσο για κείνη μια αγκαλιά, ένα φιλί και ένα χαμόγελο, σε ένα πάνλευκο από λάμψη πρόσωπο.
Η Βούλα, η ακριβοθώρητη. Το τηλέφωνό της χτυπούσε συνεχώς και μιλούσε με φίλους, εντός και εκτός θεάτρου. Το θέατρο που το αγάπησε και την αντάμειψε. Σπάνια δεχόταν σπίτι της. Η Κάτια Δανδουλάκη μιλούσε σχεδόν καθημερινά μαζί της, αλλά κατ ιδίαν σπάνια.

 Στην τελευταία της συνέντευξη, που παραχωρήθηκε χάριν συγγένειας στο Γιάννη Ζουμπουλάκη, είχε πει μεταξύ άλλων «ποτέ δεν φοράμε παραπάνω από δύο χρώματα». Μια μικρή λεπτομέρεια εκείνης της βραδιάς στο Εθνικό, είναι πως το ταξί κάτω απ το σπίτι της Βούλας περίμενε περί τα 20 λεπτά, γιατί το ένα απ τα σκουλαρίκια που είχε επιλέξει να βάλει, είχε χαθεί κάπου μέσα στο μικρό δωμάτιο, που χρησιμοποιούσε σαν μπουντουάρ.

Τόσο κοκέτα, που ακόμα και όταν ο Γιάννης (Ζουμπουλάκης), της πήγαινε την σύνταξη της, αν ήταν ατημέλητη δεν τον δέχονταν επάνω και αναγκάζονταν να βάζει σε φακέλους τα χρήματα, να τα τοποθετεί στο ασανσέρ και εκείνη να τα τραβά επάνω.
 Έκτοτε είδα τη Βούλα στο σπίτι της κάποιες φορές. Είμαι πολύ τυχερή. Καθόταν στην αγαπημένη της πολυθρόνα, δίπλα στο τζάκι, σχεδόν αυτοκρατορική. Ήταν τέτοιο το εκτόπισμα των τόσων χρόνων στο σανίδι, που μερικές φορές δεν ήξερα αν ήταν ταραγμένη, χαρούμενη ή απλώς «παίζει».

Για την καριέρα της δεν χρειάζεται να σας πω τίποτα. Με το θέατρο ερωτευμένη με τον κινηματογράφο, σχεδόν τσαντισμένη. «Έχω παίξει «τα παπούτσια μου» και ακόμα μου μιλάνε για την Αννέτα, της Στέλλας!!»

Και αν δεν είχε παπούτσια. Ένα δωμάτιο και κάτι, πολλά απ τα οποία σχεδόν απάτητα. Τις ώρες που περνούσε χωρίς το ακουστικό του τηλεφώνου, έβλεπε πολλές ταινίες, αλλά  και » σαπουνάδες», όπως έλεγε.  Στη μετά «Sex and the City» εποχή, βλέπω γύρω μου μια θλιβερή πολυχρωμία, όπως και φέτος το καλοκαίρι και καθόλου ξαφνικά. Τις περισσότερες φορές μου «βγαίνει» το μάτι. Και μην ξεχνάμε πως η σειρά είχε μια σημαντική στυλίστρια, την Πατρίτσια Φιλντ.

Ε! Κορίτσια μην το παρακάνετε. Ενστερνιστείτε τη συμβουλή της Βούλας. Δύο χρώματα. Άιντε βάλτε και ένα τρίτο σαν αξεσουάρ. 

Άλλωστε στην Ερμού υπάρχει ήδη λατερνατζής!!