fbpx

«Απάτη σε Μαύρο Φόντο»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

«Απάτη σε Μαύρο Φόντο»                      

(Carbone)

  • Είδος: Δράση
  • Σκηνοθεσία: Ολιβιέ Μαρσάλ,
  • Με τους: Μπενουά Μαζιμέλ, Γκρανζ, Ιντίρ Σεντέρ, Λόρα Σμετ, Μίκαελ Γιούν, Ντάνι, Πάτρικ Καταλίφο, Μουσά Μαασκρί, Ζεράρ Ντεπαρντιέ
  • Διάρκεια: 104’
  • Διανομή: Odeon

Το πρωτόκολλο του Κιότο το 1997 με τις τιμές των ανώτατων εκπομπών ρίπων που αφορούν τριάντα επτά βιομηχανικές χώρες, αλλά και η πολυδιαφημισμένη «Πράσινη Βίβλος», που παρουσίαζε μερικές πρωτοποριακές ιδέες για τον σχεδιασμό του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών ρίπων μεταξύ των εταιρειών, που τέθηκε σε εφαρμογή το 2005, εξελίχθηκε σε σκάνδαλο πρώτου μεγέθους (στο γαλλικό κράτος στοίχησε πάνω από 1,6 δις. ευρώ και πάνω από 5 δις. σε πανευρωπαϊκό επίπεδο). Για να μην σας το αναλύω όλο το κόλπο, εν τάχει αναφέρω, ότι το εν λόγω σκάνδαλο στηρίχτηκε στον αντίστοιχο δικό μας Φ.Π.Α, χρησιμοποιώντας την νόρμα του Μάαστριχντ. Αγόραζαν, δηλαδή δικαιώματα εκπομπών ρύπων από εταιρείες που έδρευαν σε άλλες χώρες της Ε.Ε. χωρίς την επιβάρυνση του ΦΠΑ, ύψους 19,2%, και τα δικαιώματα αυτά τα μετέφεραν στη Γαλλία, τα πουλούσαν χρεώνοντας όμως τον ΦΠΑ, καθώς η συναλλαγή ήταν εντός της χώρας. Παρακρατούσαν τον φόρο και καθημερινά θησαύριζαν. Αυτό το colpo grosso που οργανώθηκε από ελάχιστους ανθρώπους (12 τον αριθμό) και αναπτύχθηκε από ένα μικρό, αλλά ορθάνοιχτο, οικονομικό και νομικό παραθυράκι του σχεδιασμού αγοραπωλησίας ρίπων, κατά το σενάριο της ταινίας κατέληξε σε ένα λουτρό αίματος με θύματα επιχειρηματίες, εβραίους, άραβες μαφιόζους και όργανα της έννομης τάξης.

Ο επιχειρηματίας Αντουάν (Μπενουά Μαζιμέλ – καλός) προσπαθεί να κρατήσει ζωντανή την μικρή εταιρεία του, αλλά όλα είναι εναντίον του, ακόμα και η γυναίκα του Ντάνα (Κάρολ Μπράνα), που τον θεωρεί αποτυχημένο. Την χειρότερη εντύπωση για αυτόν την έχει ο Ιουδαίος, πάμπλουτος πεθερός του, Αρόν (Ζεράρ Ντεπαρντιέ – ο γνωστός Ζεράρ σε ρόλο σκληρού και κακού), πληρώνει αδρά για να πάρει τον εγγονό του από τα χέρια του ακαμάτη πατέρα Αντουάν. Ο λογιστής της εταιρείας του απεγνωσμένου επιχειρηματία, σε στιγμή out of the blue, εξηγεί το θέμα με την αγοραπωλησία των ρύπων. Το πιάνει ο Αντουάν και ξεκινάει να στήσει την κομπίνα με τον ΦΠΑ και το αλισβερίσι με το «κάρβουνο». Κοντά του βρίσκονται οι δυο Ιουδαίοι, μικροκακοποιοί φίλοι του, τα αδέλφια Γουιζμάν και η κωλοπετσωμένη, εστιάτωρ μάνα τους που διατηρεί σχέσεις σεβασμού και εκτίμησης τόσο με υπόκοσμο, όσο και με αυτόν της αστυνομίας. Για να βρει το κεφάλαιο κίνησης ο Αντουάν νταραβερίζεται με έναν αδίστακτο και άπληστο Άραβα εγκληματία, που δεν τηρεί ούτε λόγους, ούτε συμφωνίες. Η κομπίνα στήνεται προσεκτικά αποδίδει τρέλα χρήματα (έφτασαν να κερδίζουν ένα εκατομμύριο ευρώ την ημέρα), νομιμοποιούνται, αλλά όπου ευδοκιμεί εύκολο και άφθονο χρήμα, με αρχηγό την βλακεία και την μόστρα, η πτώση και ο θάνατος καραδοκούν.

Ο σκηνοθέτης, σεναριογράφος και πρώην αστυνομικός, Ολιβιέ Μαρσάλ («Βρώμικος Κόσμος», «Η Συμμορία της Λιόν»), καλός στις γκανγκστερικές ταινίες, τιμώντας τον ομοεθνή του και εξπέρ του είδους Ζαν Πιέρ Μελβίλ, κινηματογραφεί με βασικό συστατικό την αγωνία τον κόσμο του εύκολου χρήματος, της κομπίνας και της παρανομίας, αποδομώντας μεν το φιλμ νουάρ, όπως έκανε και στο πολύ καλό «Η Συμμορία της Λιόν», κατασκευάζει, όμως, το δικό του βασίλειο των σύγχρονων σκιών, που πάλι έχει να κάνει με την τιμή, την ηθική, αλλά και την απληστία. Καλά τα γυρίσματα και πάνω απ΄ όλα δεν ασχολείται με την ρεαλιστική απόδοση του οικονομικού σκανδάλου. Πλάθει το δικό σενάριο μαζί με τον Εμανουέλ Νακάς και βουτάει στο έγκλημα και στους συνδέσμους που οπλίζουν ή αφοπλίζουν οτιδήποτε σαλεύει στα πέριξ και στα εντός του εύκολου κέρδους. Πλήθος αναφορών στο σινεμά του Ντε Πάλμα και του Σκορζέσι, βλέπεται ευχάριστα.