fbpx

«Έρωτας Χωρίς Τέλος»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(Sin Fin   

 

  • Είδος: Ερωτικό, επιστημονικής φαντασίας
  • Παραγωγή: Ισπανία (2018)
  • Σκηνοθεσία : Σεζάρ Εστέμπαν Αλέντα και Χοσέ Εστέμπαν Αλέντα
  • Με τους: Χαβιέρ Ρέι, Μαρία Λεόν
  • Διάρκεια: 96’
  • Διανομή: Tanweer

Όταν ο ντροπαλός, κοινωνικά αμήχανος Χαβιέ συναντά τη Μαρία, ένα δραστήριο, εξωστρεφές και διασκεδαστικό κορίτσι, είναι η αρχή ενός πανέμορφου ρομάντζου. Δεκαπέντε χρόνια μετά και το τοπίο δεν είναι πια ειδυλλιακό. Η εμμονή του Χαβιέ για τη δουλειά του και τα ανεκπλήρωτα όνειρα της Μαρίας εμφανίζονται στο προσκήνιο και ειδικά στη Μαρία.  Η σχέση τους περνάει κρίση.

Ο Χαβιέ συνειδητοποιεί ότι υπάρχει μόνο ένας τρόπος να την βοηθήσει. Πρέπει να ταξιδέψει πίσω στο χρόνο για να ξαναγράψουν τη μοίρα της Μαρίας και να αποφύγουν την άθλια πραγματικότητα που ζουν.  Μαζί, να ξαναζήσουν και να θυμηθούν τη μαγεία της πρώτης ημέρας που συναντήθηκαν, δεκαπέντε χρόνια πριν, με την ελπίδα ότι η Μαρία θα γίνει πάλι το χαρούμενο, ζωηρό κορίτσι που ερωτεύτηκε.

Θα ήθελε να είναι δακρύβρεχτο, θα ήθελε να είναι μελό, θα ήθελε να είναι ερωτικό και ρομαντικό, θα ήθελε να είναι επιστημονικής φαντασίας. Μα, τίποτα από αυτά δεν είναι.

Μονότονη, θλιβερή, ισπανική μπαλαφάρα αλυσοδεμένη γερά στην τηλεοπτική αντίληψη των σίριαλ ρομάντζας του συρμού και παρωχημένης σκηνοθεσίας άλλων εποχών, κάτι σε στιλ «Εκείνο το Καλοκαίρι», του αείμνηστου Βασίλη Γεωργιάδη με την Έλενα Ναθαναήλ και τον Λάκη Κομνηνό στα χειρότερά του.

Διάτρητο το σενάριο από όλες τις πλευρές και οι πρωταγωνιστές μουρμουράνε κοφτά και καταθλιπτικά κοιτάζονται στα μάτια πότε με τον αέρα στα μαλλιά τους, πότε με το κύμα να σκάει στην ακρογιαλιά και τον πορτοκαλόχρυσο ήλιο να φωτίζει τα πρόσωπα τους.   

Τα δε ακόρντα του ως σιγόντο ηχούν φάλτσα και παράταιρα στο περιβάλλον της επιστημονικής φαντασίας και των ταξιδιών στον χρόνο, που όλο το κατασκεύασμα καταλήγει, σχεδόν, στο να μην βγάζεις νόημα.