«Έρωτας στη Σιβηρία»

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ

gpapaiossif@intownpost.com

(Siberia)

 

  • Είδος: Περιπέτεια, έρωτας
  • Χώρα: Η.Π.Α., Καναδάς, Γερμανία
  • Σκηνοθεσία: Μάθιου Ρος
  • Με τους: Κιάνου Ριβς, Άνα Ουλάρου, Πάσα Ντ. Λιχνίκοφ, Βερόνικα Φέρες, Μόλι Ρίνγκγουολντ, Γιουτζίν Λιπίνσκι, Ντμίτρι Τσεποβέτσκι, Τζέιμς Γκρέισι
  • Διάρκεια: 100’
  • Διανομή: Odeon

Σε μια ταινία που οι βασικοί πυλώνες είναι λάθος (σενάριο, πλοκή, ερμηνείες), δεν φτάνει η ερωτική, νουάρ ατμόσφαιρα, ούτε οι κάποιοι συμπαθητικοί, περιφερειακοί διάλογοι περί ερωτικών σχέσεων για να σταθεί το οικοδόμημα. Η βελόνα της πυξίδας είναι εντελώς απομαγνητισμένη, δείχνοντας αλλού για αλλού. Περιπέτεια θέλεις και δεν την βρίσκεις. Έρωτα ηλεκτρισμένο και αφορισμένο όπως σε φιλμ νουάρ επιθυμείς και δεν έχει. Ξεκινώντας από τον συμπαθέστατο, πλην κρύο και άνευρο, Κιάνου Ριβς, που προφανώς επιζητά να θωπεύσει ευγενικά και απαλά το δέμας μιας καλλιτεχνικής ταινίας, έως την αισθησιακή, Ρουμάνα Άνα Ουλάρου, η οποία προσπαθεί η άμοιρη να φλογίσει το κινηματογραφικό καρέ με την παρουσία της, αλλά η έλλειψη πείρας του 42χρόνου μικρομηκά Μάθιου Ρος στην δεύτερη, μεγάλου μήκους ταινίας του (η πρώτη ήταν η «ανεξάρτητη «Frank & Lola», που δεν έτυχε ελληνικής διανομής, οπότε πέρασε απευθείας στο δίκτυο Dvd), την αφήνει εντελώς πτωχή, πεντάρφανη και έρημη. Ο Κιάνου στην 34χρονη θητεία του σε μικρή και μεγάλη οθόνη έχει διανύσει κάποια μέτρα στον στίβο των εμπορικών δραμεντί, συμπεριλαμβανομένου και του υπέροχου «Το δικό μου Αϊντάχο» (1991), που τον καθιέρωσε, όμως το «κρυστάλλινο» ύφος του εδραιώθηκε στις παλαίστρες του action hero με το Matrix παλαιότερα και τον τελευταίο καιρό ως John Wick με ένα δυνατό comeback στα πράγματα. Και εκεί, θαρρώ, πως πρέπει να παραμείνει. Προσωπικά, ως κορυφαία στιγμή του Ριβς εκτός δράσης και περιπέτειας, θέτω πως είναι «Ο Δικηγόρος του Διαβόλου» (The Devil’s Advocate – 1997). Το σενάριο του «Έρωτας στη Σιβηρία» (Σκοτ Μπ. Σμιθ, Στέφεν Χάμελ) είναι φτωχό, ολίγον έως πολύ γραμμένο στο γόνυ και δεν ιντριγκάρει διόλου τον ουρανίσκο των σινεφίλ αισθήσεων. Με διάκοσμο την Ρωσία του πλούτου, της φτώχειας, των ξεχασμένων από τον Θεό οικισμών, πέριξ των παγωμένων, σιβηριανών ορυχείων, της μαφιόζικης χλιδής στην όμορφη Αγία Πετρούπολη, φυτεύουν οι σεναριογράφοι, out of blue, και το θέμα των βολεμένων σχέσεων, με αφορμή τον παράφορο έρωτα δυο ανθρώπων, ενός Αμερικανού, λαθρέμπορου πολύτιμων λίθων και μιας Ρωσίδας, ιδιοκτήτριας καφέ-μπαρ στην Σιβηρία. Ήμαρτον, είναι δυνατόν σε τρελές θερμοκρασίες κάτω του μηδενός, εκεί, που οι σφαιροειδής αδένες μεταμορφώνονται σε πολυεδρικά στερεά, να συζητάς τέτοια πράγματα; Σκέτη παγωμάρα!

Ο Λούκας (Κιάνου Ριβς), ένας Αμερικανός έμπορος διαμαντιών, ταξιδεύει στη Ρωσία για να πουλήσει 12 σπάνια μπλε διαμάντια αμφιλεγόμενης προέλευσης. Καθώς η συμφωνία που είχε κλείσει αρχίζει να καταρρέει, ταξιδεύει στη Σιβηρία για να αναζητήσει τον Ρώσο συνεργάτη του που έχει εξαφανιστεί. Στη μικρή πόλη της Σιβηρίας γνωρίζει την Κάτια (Άνα Ουλάρου), μια Ρωσίδα ιδιοκτήτρια καφέ τη οποία ερωτεύεται παράφορα. Οι δυο τους θα πιαστούν σε μία θανατηφόρα ανταλλαγή πυρών μεταξύ του αγοραστή και της ομοσπονδιακής υπηρεσίας πληροφοριών και θα έρθουν αντιμέτωποι με οριακές καταστάσεις.